ରାଯସ୍କାମୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଂ ସୁଦକ୍ଷିଣଂ ପୁତ୍ରୋ ନ ପିତରଂ ହୁଵେ
ଧନ ଆଶା କରି, ମୁଁ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ଦକ୍ଷ ହସ୍ତ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେପରି ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାକୁ ଡାକେ।
ଇମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁନ୍ଵିରେ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ । ତାଁ ଆ ମଦାଯ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପୀତଯେ ହରିଭ୍ଯାଂ ଯାହ୍ଯୋକ ଆ
ଏହି ସୋମ ଦଧି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆନନ୍ଦ ଓ ପାନ ପାଇଁ ଆପଣ ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଶ୍ରଵଚ୍ଛ୍ରୁତ୍କର୍ଣ ଈଯତେ ଵସୂନାଂ ନୂ ଚିନ୍ନୋ ମର୍ଧିଷଦ୍ଗିରଃ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିଦ୍ଯଃ ସହସ୍ରାଣି ଶତା ଦଦନ୍ନକିର୍ଦିତ୍ସନ୍ତମା ମିନତ୍
ଯିଏ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ଥିବା, ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତି। ଏବେ ଆମର ଗୀତକୁ ଅପମାନ କରିବେ ନାହିଁ। ଯିଏ ଏକାଥରେ ହଜାର ଶତ ଦେଇଥାଏ, ଦାନ କରୁଥିବା ଏମିତି ଲୋକଙ୍କୁ କେହି ବାଘା କରିବେ ନାହିଁ।
ସ ଵୀରୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଶୂଶୁଵେ ନୃଭିଃ । ଯସ୍ତେ ଗଭୀରା ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହନ୍ସୁନୋତ୍ଯା ଚ ଧାଵତି
ଯେଉଁ ବୀରକୁ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛି। ହେ ବୃତ୍ରନାଶୀ, ଯାହାର ଗଭୀର ସବନକୁ ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଭଵା ଵରୂଥଂ ମଘଵନ୍ମଘୋନାଂ ଯତ୍ସମଜାସି ଶର୍ଧତଃ । ଵି ତ୍ଵାହତସ୍ଯ ଵେଦନଂ ଭଜେମହ୍ଯା ଦୂଣାଶୋ ଭରା ଗଯମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ, ଦୟାଳୁ, ଦୟାଳୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣ ଏକ ଆଶ୍ରୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆପଣ ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ସାଥି ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁକୁ ଆପଣ ପରାଜିତ କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଆମେ ଜ୍ଞାନ ଅଂଶ ମିଳୁ, ଏବଂ ଦୂରରୁ ଜୀବନର ଲାଭ ଆଣିପାରିବା।
ସୁନୋତା ସୋମପାଵ୍ନେ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ । ପଚତା ପକ୍ତୀରଵସେ କୃଣୁଧ୍ଵମିତ୍ପୃଣନ୍ନିତ୍ପୃଣତେ ମଯଃ
ସୋମପାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିବେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆହୁତି ରନ୍ଧିବେ, ତାଙ୍କ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ, କାରଣ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂରଣ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମା ସ୍ରେଧତ ସୋମିନୋ ଦକ୍ଷତା ମହେ କୃଣୁଧ୍ଵଂ ରାଯ ଆତୁଜେ । ତରଣିରିଜ୍ଜଯତି କ୍ଷେତି ପୁଷ୍ଯତି ନ ଦେଵାସଃ କଵତ୍ନଵେ
ହେ ସୋମ ଚାପିବା ଲୋକମାନେ, ଆପଣମାନେ ଅଳସ ହେବେନି, ଦକ୍ଷତା ସହିତ ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତୁ। ଦ୍ରୁତ ଲୋକ ଜିତିଥାଏ, ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଲାଭ କରେ—ଦେବତାମାନେ କେବେ ଅଳସ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତିନାହିଁ।
ନକିଃ ସୁଦାସୋ ରଥଂ ପର୍ଯାସ ନ ରୀରମତ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯସ୍ଯାଵିତା ଯସ୍ଯ ମରୁତୋ ଗମତ୍ସ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ
କେହି ମଧ୍ୟ ସୁଦାସଙ୍କ ରଥକୁ ରୋକିପାରିନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ ସେ କେବେ ଅଟକିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ସାଥି—ସେ ଗୋଧନରେ ଧନୀ ଦଳକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ଗମଦ୍ଵାଜଂ ଵାଜଯନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ମର୍ତ୍ଯୋ ଯସ୍ଯ ତ୍ଵମଵିତା ଭୁଵଃ । ଅସ୍ମାକଂ ବୋଧ୍ଯଵିତା ରଥାନାମସ୍ମାକଂ ଶୂର ନୃଣାମ୍
ଯେ ମଣିଷ ବିଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା କଲେ ସେ ଲାଭ ପାଉ। ହେ ଶୂରବୀର, ଆମର ରଥମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମର ନାୟକ ହେଉ।
ଉଦିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ରିଚ୍ଯତେଽଂଶୋ ଧନଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷଃ । ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଵାନ୍ନ ଦଭନ୍ତି ତଂ ରିପୋ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାତି ସୋମିନି
ଯେ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଉପରକୁ ବଢ଼େ, ଅଜୟ ଧନର ନିମିତ୍ତରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁମାନେ କିଛି କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ—ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଦକ୍ଷତା ମିଳେ।
ମନ୍ତ୍ରମଖର୍ଵଂ ସୁଧିତଂ ସୁପେଶସଂ ଦଧାତ ଯଜ୍ଞିଯେଷ୍ଵା । ପୂର୍ଵୀଶ୍ଚନ ପ୍ରସିତଯସ୍ତରନ୍ତି ତଂ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରେ କର୍ମଣା ଭୁଵତ୍
ଯଜ୍ଞରେ ଅଭିନ୍ନ, ଭଲ ଗଢ଼ା, ସୁନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ରଖ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହାଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି, ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାନ୍ତି।
କସ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଵସୁମା ମର୍ତ୍ଯୋ ଦଧର୍ଷତି । ଶ୍ରଦ୍ଧା ଇତ୍ତେ ମଘଵନ୍ପାର୍ଯେ ଦିଵି ଵାଜୀ ଵାଜଂ ସିଷାସତି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବ? ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ଦାନଶୀଳ, ଯୋଦ୍ଧା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଜୟ ଲାଭ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ।
ମଘୋନଃ ସ୍ମ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଷୁ ଚୋଦଯ ଯେ ଦଦତି ପ୍ରିଯା ଵସୁ । ତଵ ପ୍ରଣୀତୀ ହର୍ଯଶ୍ଵ ସୂରିଭିର୍ଵିଶ୍ଵା ତରେମ ଦୁରିତା
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରିୟ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭଲ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ନାଶରେ ଉତ୍ସାହିତ କର। ହେ ହରିଘୋଡ଼ା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସହ ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ତଵେଦିନ୍ଦ୍ରାଵମଂ ଵସୁ ତ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଯସି ମଧ୍ଯମମ୍ । ସତ୍ରା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପରମସ୍ଯ ରାଜସି ନକିଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋଷୁ ଵୃଣ୍ଵତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ଧନ ସବୁଠୁ ତଳରୁ ଆରମ୍ଭ, ଆପଣ ମଧ୍ୟମକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଉପରେ ଏକାଠି ଶାସନ କରନ୍ତି—କେହି ମଧ୍ୟ ଗୋଧନକୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅବରୋଧ କରନ୍ତିନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଧନଦା ଅସି ଶ୍ରୁତୋ ଯ ଈଂ ଭଵନ୍ତ୍ଯାଜଯଃ । ତଵାଯଂ ଵିଶ୍ଵଃ ପୁରୁହୂତ ପାର୍ଥିଵୋଽଵସ୍ଯୁର୍ନାମ ଭିକ୍ଷତେ
ଆପଣ ସମସ୍ତ ଧନର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦାତା, ଯାହାଁକୁ ଜିତିଥିବାମାନେ ଆସନ୍ତି। ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଲୋକ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ସହଯୋଗ ଚାହିଁ ଆସନ୍ତି।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ । ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦିଧିଷେଯ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରାସୀଯ
ଯେତେ ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେତେ ମୋର ହେଉ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଚାହେଁ—ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଆପଣ ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ।
ଶିକ୍ଷେଯମିନ୍ମହଯତେ ଦିଵେଦିଵେ ରାଯ ଆ କୁହଚିଦ୍ଵିଦେ । ନହି ତ୍ଵଦନ୍ଯନ୍ମଘଵନ୍ନ ଆପ୍ଯଂ ଵସ୍ଯୋ ଅସ୍ତି ପିତା ଚନ
ମୁଁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦିନକୁ ଦିନ ଶିଖିବାକୁ ଚାହେଁ, କେଉଁଠି ଧନ ମିଳେ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆପଣ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ଧନର ଉତ୍ସ ନାହାନ୍ତି, ପିତା ମଧ୍ୟ ନୁହଁ।
ତରଣିରିତ୍ସିଷାସତି ଵାଜଂ ପୁରଂଧ୍ଯା ଯୁଜା । ଆ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପୁରୁହୂତଂ ନମେ ଗିରା ନେମିଂ ତଷ୍ଟେଵ ସୁଦ୍ର୍ଵମ୍
ଦ୍ରୁତ ଲୋକ ପୁରନ୍ଧୀଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟ ଲାଭ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ମୁଁ ମୋର ଗୀତରେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯେପରି ଏକ ଭଲ ଚକ୍ର ଗଢ଼ାଯାଏ।
ନ ଦୁଷ୍ଟୁତୀ ମର୍ତ୍ଯୋ ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ ନ ସ୍ରେଧନ୍ତଂ ରଯିର୍ନଶତ୍ । ସୁଶକ୍ତିରିନ୍ମଘଵନ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମାଵତେ ଦେଷ୍ଣଂ ଯତ୍ପାର୍ଯେ ଦିଵି
ଖରାପ ସ୍ତୁତି କରି କେହି ଧନ ମିଳେନାହିଁ, ଅଳସ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନଶୀଳ ଆମକୁ ଉଚିତ ଭାବରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଭି ତ୍ଵା ଶୂର ନୋନୁମୋ ଽଦୁଗ୍ଧା ଇଵ ଧେନଵଃ । ଈଶାନମ୍ ଅସ୍ଯ ଜଗତଃ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍ ଈଶାନମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତସ୍ଥୁଷଃ
ହେ ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ସେହି ଦୁଧ ନଦେଇଥିବା ଗାଈମାନେ ଯେପରି ତାଙ୍କର ମାଲିକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଭକ୍ତିସହିତ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଏହି ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶାସକ ଓ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକର ଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ନ ତ୍ଵାଵାꣳ ଅନ୍ଯୋ ଦିଵ୍ଯୋ ନ ପାର୍ଥିଵୋ ନ ଜାତୋ ନ ଜନିଷ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ମଘଵନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯନ୍ତସ୍ ତ୍ଵା ହଵାମହେ
ତୁମ ପରି ଆଉ କେହି ନାହାଁନ୍ତି, ନ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ନ ପୃଥିବୀରେ, ନ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ନ ଆଗକୁ ନେବେ। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଘୋଡ଼ା, ଶକ୍ତି ଓ ଗାଈ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ।
ଅଭୀ ଷତସ୍ ତଦ୍ ଆ ଭରେନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯାଯଃ କନୀଯସଃ । ପୁରୂଵସୁର୍ ହି ମଘଵନ୍ ସନାଦ୍ ଅସି ଭରେ-ଭରେ ଚ ହଵ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଲୋକଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଛୋଟ ଉପରେ ଆଣିଦିଅ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଅନେକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଥିବା ଦୟାଳୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ଯୋଗ୍ୟ।
ପରା ଣୁଦସ୍ଵ ମଘଵନ୍ନ୍ ଅମିତ୍ରାନ୍ ସୁଵେଦା ନୋ ଵସୂ କୃଧି । ଅସ୍ମାକମ୍ ବୋଧ୍ଯ୍ ଅଵିତା ମହାଧନେ ଭଵା ଵୃଧଃ ସଖୀନାମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ। ଆମକୁ ସତ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅ। ବଡ଼ ଧନରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଓ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁꣳ ନ ଆ ଭର ପିତା ପୁତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯଥା । ଶିକ୍ଷା ଣୋ ଅସ୍ମିନ୍ ପୁରୁହୂତ ଯାମନି ଜୀଵା ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଶୀମହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାପା ଯେମିତି ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହିପରି ଆମକୁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଦିଅ। ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଏହି ପଥରେ ଆମକୁ ଶିଖାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଜୀବନର ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା।
ମା ନୋ ଅଜ୍ଞାତା ଵୃଜନା ଦୁରାଧ୍ଯୋ୩ ମାଶିଵାସୋ ଅଵ କ୍ରମୁଃ । ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍ ପ୍ରଵତଃ ଶଶ୍ଵତୀର୍ ଅପୋ ଽତି ଶୂର ତରାମସି
ଅଜଣା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମନ୍ତି ଲୋକେ ଆମକୁ ଦମନ କରିନପାରନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟତା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବସିନପାରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଥିଲେ, ହେ ବୀର, ଆମେ ସଦା ଗଭୀର ଜଳ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଶ୍ଵିତ୍ଯଞ୍ଚୋ ମା ଦକ୍ଷିଣତସ୍କପର୍ଦା ଧିଯଂଜିନ୍ଵାସୋ ଅଭି ହି ପ୍ରମନ୍ଦୁଃ । ଉତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ଵୋଚେ ପରି ବର୍ହିଷୋ ନୄନ୍ନ ମେ ଦୂରାଦଵିତଵେ ଵସିଷ୍ଠାଃ
ଧଳା ଟିପ୍ପା ଓ ଡାହାଣ କପାର୍ଦ୍ଦ ସହିତ, ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଆସି ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ମୁଁ ଉଠି, ବର୍ହିରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କହୁଁଛି: ହେ ବସିଷ୍ଠମାନେ, ଦୂରରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦୂରାଦିନ୍ଦ୍ରମନଯନ୍ନା ସୁତେନ ତିରୋ ଵୈଶନ୍ତମତି ପାନ୍ତମୁଗ୍ରମ୍ । ପାଶଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଵାଯତସ୍ଯ ସୋମାତ୍ସୁତାଦିନ୍ଦ୍ରୋଽଵୃଣୀତା ଵସିଷ୍ଠାନ୍
ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଚାପି ଆଣିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ରଖିଥିଲେ। ପାଶଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କର ସୋମ ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର ବସିଷ୍ଠମାନେକୁ ବାଛିଥିଲେ।
ଏଵେନ୍ନୁ କଂ ସିନ୍ଧୁମେଭିସ୍ତତାରେଵେନ୍ନୁ କଂ ଭେଦମେଭିର୍ଜଘାନ । ଏଵେନ୍ନୁ କଂ ଦାଶରାଜ୍ଞେ ସୁଦାସଂ ପ୍ରାଵଦିନ୍ଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵୋ ଵସିଷ୍ଠାଃ
ଏହିମାନେ ସହିତ ସେ ସିନ୍ଧୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ଏହିମାନେ ସହିତ ବାଧା ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ଏହିମାନେ ସହିତ, ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁଦାସ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ବସିଷ୍ଠମାନେଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଅଗ୍ରଗତି କଲେ।
ଜୁଷ୍ଟୀ ନରୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଃ ପିତୄଣାମକ୍ଷମଵ୍ଯଯଂ ନ କିଲା ରିଷାଥ । ଯଚ୍ଛକ୍ଵରୀଷୁ ବୃହତା ରଵେଣେନ୍ଦ୍ରେ ଶୁଷ୍ମମଦଧାତା ଵସିଷ୍ଠାଃ
ମନେ ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ତୁମ ଆଗଜନଙ୍କର ଅମର ଶକ୍ତିକୁ ବେଦବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରିଛ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ କେବେ ଭ୍ରମ କରନାହାଁ। ବଡ଼ ପାଠରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ଶକ୍ତି ସହ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ।
ଉଦ୍ଦ୍ଯାମିଵେତ୍ତୃଷ୍ଣଜୋ ନାଥିତାସୋଽଦୀଧଯୁର୍ଦାଶରାଜ୍ଞେ ଵୃତାସଃ । ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ସ୍ତୁଵତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଶ୍ରୋଦୁରୁଂ ତୃତ୍ସୁଭ୍ଯୋ ଅକୃଣୋଦୁ ଲୋକମ୍
ପିଆସି ଲୋକମାନେ ଯେମିତି ପାଣି ଖୋଜନ୍ତି, ସେହିପରି ଚୟନିତମାନେ ଦଶରାଜ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକିତ ହେଲେ। ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ଷ୍ଟୁତି ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ତୃତ୍ସୁମାନେ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।