ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମଗ୍ନେ ଯକ୍ଷ୍ଵ ସହୂତିଭିଃ । ଅଯଂ ସୋମଃ ସୁଦାନଵସ୍ତଂ ପାତ ତିରୋଅହ୍ନ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପୂଜା ସହିତ ଏଠାକୁ ଆଣ। ଏହି ସୋମ ରସ, ଓ ଦାନଶୀଳ, ଦିନ ଶେଷ ପରେ ତୁମେ ପିଉ।
ଏଷୋ ଉଷା ଅପୂର୍ଵ୍ଯା ଵ୍ଯୁଚ୍ଛତି ପ୍ରିଯା ଦିଵଃ । ସ୍ତୁଷେ ଵାମଶ୍ଵିନା ବୃହତ୍
ନୂତନ ଉଷା ଆକାଶର ପ୍ରିୟା ଭାବରେ ଉଦୟ ହେଉଛି। ମୁଁ ଆଶ୍ୱିନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି।
ଯା ଦସ୍ରା ସିନ୍ଧୁମାତରା ମନୋତରା ରଯୀଣାମ୍ । ଧିଯା ଦେଵା ଵସୁଵିଦା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଅଦ୍ଭୁତ, ନଦୀର ଶିଶୁ, ଧନ ଦେବାରେ ଦକ୍ଷ, ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପଦ ଜଣା ଦେବତା।
ଵଚ୍ଯନ୍ତେ ଵାଂ କକୁହାସୋ ଜୂର୍ଣାଯାମଧି ଵିଷ୍ଟପି । ଯଦ୍ଵାଂ ରଥୋ ଵିଭିଷ୍ପତାତ୍
ତୁମର ସ୍ତୁତି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀର ଶିଖରରେ କହାଯାଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଆଶ୍ୱିନଙ୍କର ରଥ ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ହଵିଷା ଜାରୋ ଅପାଂ ପିପର୍ତି ପପୁରିର୍ନରା । ପିତା କୁଟସ୍ଯ ଚର୍ଷଣିଃ
ହବି ଦେଇ ଜଳର ପ୍ରେମୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ଶୁଧ୍ଧ କରୁଥିବା ପୁରୁଷ, ଘରର ପିତା, ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ।
ଆଦାରୋ ଵାଂ ମତୀନାଂ ନାସତ୍ଯା ମତଵଚସା । ପାତଂ ସୋମସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଣୁଯା
ନାସତ୍ୟା, ତୁମେ ଚିନ୍ତାର ଆଧାର, ଜ୍ଞାନମୟ କଥାରେ; ଶକ୍ତି ସହିତ ସୋମ ରସ ପିଉ।
ଯା ନଃ ପୀପରଦଶ୍ଵିନା ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତୀ ତମସ୍ତିରଃ । ତାମସ୍ମେ ରାସାଥାମିଷମ୍
ଆଶ୍ୱିନ, ତୁମେ ଆମକୁ ଆଲୋକରେ ପୂରଣ କରିଛ; ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଛ। ଏଭଳି ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ନାଵା ମତୀନାଂ ଯାତଂ ପାରାଯ ଗନ୍ତଵେ । ଯୁଞ୍ଜାଥାମଶ୍ଵିନା ରଥମ୍
ଚିନ୍ତାର ନାଉ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମକୁ ପାର କରିବାକୁ; ଆଶ୍ୱିନ, ତୁମେ ତୁମର ରଥ ଯୋଗ କର।
ଅରିତ୍ରଂ ଵାଂ ଦିଵସ୍ପୃଥୁ ତୀର୍ଥେ ସିନ୍ଧୂନାଂ ରଥଃ । ଧିଯା ଯୁଯୁଜ୍ର ଇନ୍ଦଵଃ
ତୁମର ଉଡ଼ା ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ତୁମର ରଥ ନଦୀର ତୀରରେ; ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ରସ କଣିକା ଏହାକୁ ଯୋଗ କରିଛି।
ଦିଵସ୍କଣ୍ଵାସ ଇନ୍ଦଵୋ ଵସୁ ସିନ୍ଧୂନାଂ ପଦେ । ସ୍ଵଂ ଵଵ୍ରିଂ କୁହ ଧିତ୍ସଥଃ
କଣ୍ବଙ୍କର ରସ କଣିକା, ଓ ଧନଦାତା, ନଦୀର ସ୍ଥାନରେ; ତୁମେ ତୁମର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି ଖୋଜୁଛ?
ଅଭୂଦୁ ଭା ଉ ଅଂଶଵେ ହିରଣ୍ଯଂ ପ୍ରତି ସୂର୍ଯଃ । ଵ୍ଯଖ୍ଯଜ୍ଜିହ୍ଵଯାସିତଃ
ଅଂଶ ପାଇଁ ଆଲୋକ ହେଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖରେ ସୁନା ରହିଛି; କଳାଟିଏ ନିଜ ଜିହ୍ୱାରେ ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା।
ଅଭୂଦୁ ପାରମେତଵେ ପନ୍ଥା ଋତସ୍ଯ ସାଧୁଯା । ଅଦର୍ଶି ଵି ସ୍ରୁତିର୍ଦିଵଃ
ପାର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ପଥ ହେଲା, ନିଜର ଭଲ ରାସ୍ତା ଏବଂ ସତ୍ୟର ଉପାୟ; ଆକାଶର ଧାରା ଦେଖାଗଲା।
ତତ୍ତଦିଦଶ୍ଵିନୋରଵୋ ଜରିତା ପ୍ରତି ଭୂଷତି । ମଦେ ସୋମସ୍ଯ ପିପ୍ରତୋଃ
ଏହି ଓ ସେହି ଆଶ୍ୱିନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟକୁ ଗାୟକ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ସୋମ ରସର ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲାସିତ।
ଵାଵସାନା ଵିଵସ୍ଵତି ସୋମସ୍ଯ ପୀତ୍ଯା ଗିରା । ମନୁଷ୍ଵଚ୍ଛମ୍ଭୂ ଆ ଗତମ୍
ଉଷା ଆସିବାବେଳେ ଆଲୋକରେ ଆବୃତ, ସୋମ ପାନ ଓ ଗୀତରେ; ଶୁଭ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ମାନବଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଯୁଵୋରୁଷା ଅନୁ ଶ୍ରିଯଂ ପରିଜ୍ମନୋରୁପାଚରତ୍ । ଋତା ଵନଥୋ ଅକ୍ତୁଭିଃ
ଦୁଇଜଣ, ବିସ୍ତୃତ ଉଷାର ମହିମାକୁ ଅନୁସରି, ଆସିଛନ୍ତି; ରାତିରେ ସତ୍ୟକୁ ଜିତିଛନ୍ତି।
ଉଭା ପିବତମଶ୍ଵିନୋଭା ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଅଵିଦ୍ରିଯାଭିରୂତିଭିଃ
ଆଶ୍ୱିନ ଦୁଇଜଣ, ଦୁଇଜଣ ପିଉ, ଦୁଇଜଣ ଆମକୁ ଅବିନାଶୀ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।
ଅଯଂ ଵାଂ ମଧୁମତ୍ତମଃ ସୁତଃ ସୋମ ଋତାଵୃଧା । ତମଶ୍ଵିନା ପିବତଂ ତିରୋଅହ୍ନ୍ଯଂ ଧତ୍ତଂ ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ
ଏହି ସୋମ ରସ, ତୁମ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ମିଠା, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା; ଆଶ୍ୱିନ, ଦିନ ଶେଷ ପରେ ଏହା ପିଉ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
ତ୍ରିଵନ୍ଧୁରେଣ ତ୍ରିଵୃତା ସୁପେଶସା ରଥେନା ଯାତମଶ୍ଵିନା । କଣ୍ଵାସୋ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରେ ତେଷାଂ ସୁ ଶୃଣୁତଂ ହଵମ୍
ତିନି ଯୋଗା, ତିନି ଶରୀର ଓ ସୁନ୍ଦର ରଥରେ ଆଶ୍ୱିନ ଆସନ୍ତୁ; କଣ୍ବମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ଷ୍ଟୁତି କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନକୁ ଭଲଭାବେ ଶୁଣ।
ଅଶ୍ଵିନା ମଧୁମତ୍ତମଂ ପାତଂ ସୋମମୃତାଵୃଧା । ଅଥାଦ୍ଯ ଦସ୍ରା ଵସୁ ବିଭ୍ରତା ରଥେ ଦାଶ୍ଵାଂସମୁପ ଗଚ୍ଛତମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ସତ୍ୟରେ ବଢ଼ିଥିବା, ସବୁଠୁ ମଧୁର ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ। ଆଜି, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଆପଣମାନେ ଆପଣଙ୍କର ରଥରେ ଧନ ଆଣି, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ସେଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ତ୍ରିଷଧସ୍ଥେ ବର୍ହିଷି ଵିଶ୍ଵଵେଦସା ମଧ୍ଵା ଯଜ୍ଞଂ ମିମିକ୍ଷତମ୍ । କଣ୍ଵାସୋ ଵାଂ ସୁତସୋମା ଅଭିଦ୍ଯଵୋ ଯୁଵାଂ ହଵନ୍ତେ ଅଶ୍ଵିନା
ତିନିପଟି ଦରଭରେ ବସିଥିବା, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ବଳିର ମଧୁରତା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ। କଣ୍ବମାନେ ସୋମ ଚାପି, ନିଜ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ଯାଭିଃ କଣ୍ଵମଭିଷ୍ଟିଭିଃ ପ୍ରାଵତଂ ଯୁଵମଶ୍ଵିନା । ତାଭିଃ ଷ୍ଵସ୍ମାଁ ଅଵତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ ପାତଂ ସୋମମୃତାଵୃଧା
ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ କଣ୍ବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ଶୋଭାର ନାଥମାନେ, ସତ୍ୟରେ ବଢ଼ିଥିବା, ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ।
ସୁଦାସେ ଦସ୍ରା ଵସୁ ବିଭ୍ରତା ରଥେ ପୃକ୍ଷୋ ଵହତମଶ୍ଵିନା । ରଯିଂ ସମୁଦ୍ରାଦୁତ ଵା ଦିଵସ୍ପର୍ଯସ୍ମେ ଧତ୍ତଂ ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍
ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ଆପଣମାନେ ଆପଣଙ୍କର ରଥରେ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ବହନ କରୁ। ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଆକାଶରୁ, ଆମକୁ ବହୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯନ୍ନାସତ୍ଯା ପରାଵତି ଯଦ୍ଵା ସ୍ଥୋ ଅଧି ତୁର୍ଵଶେ । ଅତୋ ରଥେନ ସୁଵୃତା ନ ଆ ଗତଂ ସାକଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ
ହେ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଥାଉଛ, ଯଦି ଦୂରେ କିମ୍ବା ତୁର୍ବଶଙ୍କ ସହିତ ଅଛ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ରଥରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ, ଆସିଯାଅ।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚା ଵାଂ ସପ୍ତଯୋଽଧ୍ଵରଶ୍ରିଯୋ ଵହନ୍ତୁ ସଵନେଦୁପ । ଇଷଂ ପୃଞ୍ଚନ୍ତା ସୁକୃତେ ସୁଦାନଵ ଆ ବର୍ହିଃ ସୀଦତଂ ନରା
ତୁମ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସଜିଥିବେ, ସୋମ ଚାପିବା ସ୍ଥାନକୁ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ଭଲ କାମ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଉପକାର ଦେଉଥିବା ଦୟାଳୁ ଦେବତାମାନେ, ଆସି ବର୍ହିରେ ବସ।
ତେନ ନାସତ୍ଯା ଗତଂ ରଥେନ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚା । ଯେନ ଶଶ୍ଵଦୂହଥୁର୍ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ମଧ୍ଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ନାସତ୍ୟ, ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ଆସ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରିବା ପାଇଁ।
ଉକ୍ଥେଭିରର୍ଵାଗଵସେ ପୁରୂଵସୂ ଅର୍କୈଶ୍ଚ ନି ହ୍ଵଯାମହେ । ଶଶ୍ଵତ୍କଣ୍ଵାନାଂ ସଦସି ପ୍ରିଯେ ହି କଂ ସୋମଂ ପପଥୁରଶ୍ଵିନା
ଅମେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ସହ ତୁମକୁ ନିକଟକୁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ବହୁ ଧନର ମାଲିକ; କାଣ୍ବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସଭାରେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦେଉତା, ତୁମେ ସଦା ସୋମ ପିଇଛ।
ସହ ଵାମେନ ନ ଉଷୋ ଵ୍ଯୁଚ୍ଛା ଦୁହିତର୍ଦିଵଃ । ସହ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ବୃହତା ଵିଭାଵରି ରାଯା ଦେଵି ଦାସ୍ଵତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ଉଷା, ଆକାଶର କନ୍ୟା, ଆଲୋକରେ ଉଦୟ ହେଉ। ତୁମର ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ, ହେ ଦେବୀ, ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଆଣ, ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କର।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ଗୋମତୀର୍ଵିଶ୍ଵସୁଵିଦୋ ଭୂରି ଚ୍ଯଵନ୍ତ ଵସ୍ତଵେ । ଉଦୀରଯ ପ୍ରତି ମା ସୂନୃତା ଉଷଶ୍ଚୋଦ ରାଧୋ ମଘୋନାମ୍
ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉପହାର ସହିତ, ତୁମ ପୂଜା ପାଇଁ ବହୁ ଧନ ଆସେ। ଆମକୁ ଜଗାଉ, ଭଲ କଥା ଦିଅ, ହେ ଉଷା, ଓ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କର ଦୟାକୁ ଆଗେଇ ଆଣ।
ଉଵାସୋଷା ଉଚ୍ଛାଚ୍ଚ ନୁ ଦେଵୀ ଜୀରା ରଥାନାମ୍ । ଯେ ଅସ୍ଯା ଆଚରଣେଷୁ ଦଧ୍ରିରେ ସମୁଦ୍ରେ ନ ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ
ଦେବୀ ଉଷା ଉଦୟ ହେଲେ, ସଦା ଯୁବତୀ, ରଥମାନେ ଯାଏଁ ନେଇଯିବା ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ସାଥି ହୋଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମୁଦ୍ର ପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦୃଢ଼।
ଉଷୋ ଯେ ତେ ପ୍ର ଯାମେଷୁ ଯୁଞ୍ଜତେ ମନୋ ଦାନାଯ ସୂରଯଃ । ଅତ୍ରାହ ତତ୍କଣ୍ଵ ଏଷାଂ କଣ୍ଵତମୋ ନାମ ଗୃଣାତି ନୃଣାମ୍
ହେ ଉଷା, ତୁମ ଯାତ୍ରାରେ ଯେମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ନିଜ ମନକୁ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, କଣ୍ବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ନାମ ଗାଉଛନ୍ତି।