ଗୃଭୀତଂ ତେ ମନ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଵିବର୍ହାଃ ସୁତଃ ସୋମଃ ପରିଷିକ୍ତା ମଧୂନି । ଵିସୃଷ୍ଟଧେନା ଭରତେ ସୁଵୃକ୍ତିରିଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ଜୋହୁଵତୀ ମନୀଷା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମନ ଏଠାରେ ଆକୃତି ହୋଇଛି; ଦୁଇଥର ଛାଣାଯାଇଥିବା ସୋମ ରସ ପିଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି, ଏହା ମଧୁର ଓ ମଧୁ ଭରିଛି। ଦୁଧ ଝରିଯାଉଛି, ଆହୁତି ଅଧିକ ମାତ୍ରାରେ ଦିଆଯାଉଛି; ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।
ଆ ନୋ ଦିଵ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଋଜୀଷିନ୍ନିଦଂ ବର୍ହିଃ ସୋମପେଯାଯ ଯାହି । ଵହନ୍ତୁ ତ୍ଵା ହରଯୋ ମଦ୍ର୍ଯଞ୍ଚମାଙ୍ଗୂଷମଚ୍ଛା ତଵସଂ ମଦାଯ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଦିଗନ୍ତରୁ ଡାକୁଛୁ; ଏହି ପବିତ୍ର ଆସନକୁ ଆସି, ସୋମ ରସ ପିଉ। ତୁମ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ମଧୁର ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ ସଜୋଷା ବ୍ରହ୍ମ ଜୁଷାଣୋ ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯାହି । ଵରୀଵୃଜତ୍ସ୍ଥଵିରେଭିଃ ସୁଶିପ୍ରାସ୍ମେ ଦଧଦ୍ଵୃଷଣଂ ଶୁଷ୍ମମିନ୍ଦ୍ର
ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଆମର ଶ୍ରୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମ ଦୀର୍ଘଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ହେ ଶୁଭ୍ରଦାଡ଼ିଅ, ଏବଂ ତୁମ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରଖ।
ଏଷ ସ୍ତୋମୋ ମହ ଉଗ୍ରାଯ ଵାହେ ଧୁରୀଵାତ୍ଯୋ ନ ଵାଜଯନ୍ନଧାଯି । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯମର୍କ ଈଟ୍ଟେ ଵସୂନାଂ ଦିଵୀଵ ଦ୍ଯାମଧି ନଃ ଶ୍ରୋମତଂ ଧାଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ; ଯେପରି ରଥଚାଳକ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଗୀତ ତୁମକୁ ଧନ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜୁଛି—ଯେପରି ଆକାଶ ଆକାଶକୁ ଶୁଣେ, ତେଣୁ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ।
ଏଵା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାର୍ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଧି ପ୍ର ତେ ମହୀଂ ସୁମତିଂ ଵେଵିଦାମ । ଇଷଂ ପିନ୍ଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଵୀରାଂ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଦିଅ; ତୁମ ମହାନ୍ କୃପା ଆମେ ପାଉ। ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ପୁଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଦିଅ, ଏବଂ ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଆ ତେ ମହ ଇନ୍ଦ୍ରୋତ୍ଯୁଗ୍ର ସମନ୍ଯଵୋ ଯତ୍ସମରନ୍ତ ସେନାଃ । ପତାତି ଦିଦ୍ଯୁନ୍ନର୍ଯସ୍ଯ ବାହ୍ଵୋର୍ମା ତେ ମନୋ ଵିଷ୍ଵଦ୍ର୍ଯଗ୍ଵି ଚାରୀତ୍
ହେ ମହାବଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ସେନାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମିଶନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ବୀରଙ୍କ ହାତରୁ ବିଜୁଳି ପଡ଼େ—ତୁମ ମନ କେବେ ବି ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇଯିଉନାହୁଁ।
ନି ଦୁର୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ନଥିହ୍ଯମିତ୍ରାଁ ଅଭି ଯେ ନୋ ମର୍ତାସୋ ଅମନ୍ତି । ଆରେ ତଂ ଶଂସଂ କୃଣୁହି ନିନିତ୍ସୋରା ନୋ ଭର ସମ୍ଭରଣଂ ଵସୂନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁର୍ଗମାନେ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦଳନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅପଶପ ଦୂରେଇଦିଅ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ସଂଗୃହୀତ ଧନ ଆଣ।
ଶତଂ ତେ ଶିପ୍ରିନ୍ନୂତଯଃ ସୁଦାସେ ସହସ୍ରଂ ଶଂସା ଉତ ରାତିରସ୍ତୁ । ଜହି ଵଧର୍ଵନୁଷୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯାସ୍ମେ ଦ୍ଯୁମ୍ନମଧି ରତ୍ନଂ ଚ ଧେହି
ଶତ ଶୁଭେଚ୍ଛା, ହେ ଶୁଭ୍ରଦାଡ଼ିଅ, ଏବଂ ହଜାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁଦାସଙ୍କୁ ମିଳୁ। ଆମକୁ ଉପହାର ଦିଅ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୱଂସ କର—ଆମ ପାଇଁ ମହିମା ଓ ଧନ ଦିଅ।
ତ୍ଵାଵତୋ ହୀନ୍ଦ୍ର କ୍ରତ୍ଵେ ଅସ୍ମି ତ୍ଵାଵତୋଽଵିତୁଃ ଶୂର ରାତୌ । ଵିଶ୍ଵେଦହାନି ତଵିଷୀଵ ଉଗ୍ରଁ ଓକଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ହରିଵୋ ନ ମର୍ଧୀଃ
ଶକ୍ତିପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମର; ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ହେ ବୀର, ମୁଁ ତୁମର ଆଶ୍ରୟରେ। ପ୍ରତିଦିନ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି କର, ହେ ହରିବ, ଏବଂ ଆମକୁ କେବେ ବି ଅପମାନିତ ହେବା ଦିଅନାହୁଁ।
କୁତ୍ସା ଏତେ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଶୂଷମିନ୍ଦ୍ରେ ସହୋ ଦେଵଜୂତମିଯାନାଃ । ସତ୍ରା କୃଧି ସୁହନା ଶୂର ଵୃତ୍ରା ଵଯଂ ତରୁତ୍ରାଃ ସନୁଯାମ ଵାଜମ୍
କୁତ୍ସା, ଏହି ମଣିଷମାନେ, ହର୍ୟଶ୍ୱ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ। ଏକାସାଥିରେ ବିଜୟ ଦିଅ, ହେ ବୀର, ଯେପରି ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ପୁରସ୍କାର ଜିତିପାରିବା।
ଏଵା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାର୍ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଧି ପ୍ର ତେ ମହୀଂ ସୁମତିଂ ଵେଵିଦାମ । ଇଷଂ ପିନ୍ଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଵୀରାଂ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଦିଅ; ତୁମ ମହାନ୍ କୃପା ଆମେ ପାଉ। ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ପୁଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଦିଅ, ଏବଂ ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ନ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରମସୁତୋ ମମାଦ ନାବ୍ରହ୍ମାଣୋ ମଘଵାନଂ ସୁତାସଃ । ତସ୍ମା ଉକ୍ଥଂ ଜନଯେ ଯଜ୍ଜୁଜୋଷନ୍ନୃଵନ୍ନଵୀଯଃ ଶୃଣଵଦ୍ଯଥା ନଃ
ସୋମ ରସ ଚିଉଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ, ନାହିଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶ୍ରୁତି ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ତେଣୁ ମୁଁ ଏକ ନୂତନ ଷ୍ଟୁତି ରଚିଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଆମର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଯୁବ ବୀର ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଉକ୍ଥୌକ୍ଥେ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମମାଦ ନୀଥେନୀଥେ ମଘଵାନଂ ସୁତାସଃ । ଯଦୀଂ ସବାଧଃ ପିତରଂ ନ ପୁତ୍ରାଃ ସମାନଦକ୍ଷା ଅଵସେ ହଵନ୍ତେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଷ୍ଟୁତିରେ, ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରିୟାରେ, ଦାନଶୀଳ ଉପହାରରେ ପ୍ରସନ୍ନ। ଯେତେବେଳେ ଚାପ ଦେଇ ଦିଆଯାଏ, ପୁଅମାନେ ଯେପରି ବାପାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେମାନେ ସମାନ କୌଶଳରେ ସାହାଯ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି।
ଚକାର ତା କୃଣଵନ୍ନୂନମନ୍ଯା ଯାନି ବ୍ରୁଵନ୍ତି ଵେଧସଃ ସୁତେଷୁ । ଜନୀରିଵ ପତିରେକଃ ସମାନୋ ନି ମାମୃଜେ ପୁର ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁ ସର୍ଵାଃ
ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ଆଉ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ କରିବେ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି। ଯେପରି ପତି ତାଙ୍କ ଗୃହଣୀମାନେ ସହିତ ଏକା, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି।
ଏଵା ତମାହୁରୁତ ଶୃଣ୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକୋ ଵିଭକ୍ତା ତରଣିର୍ମଘାନାମ୍ । ମିଥସ୍ତୁର ଊତଯୋ ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀରସ୍ମେ ଭଦ୍ରାଣି ସଶ୍ଚତ ପ୍ରିଯାଣି
ଏପରି ସେମାନେ କହନ୍ତି, ଏବଂ ଶୁଣନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର: ତୁମେ ଏକା ଉପହାର ବଣ୍ଟନ କର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ତୁମ ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରେ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଭଲ ଓ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ଏକାସାଥିରେ ଦିଅ।
ଏଵା ଵସିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ ନୄନ୍କୃଷ୍ଟୀନାଂ ଵୃଷଭଂ ସୁତେ ଗୃଣାତି । ସହସ୍ରିଣ ଉପ ନୋ ମାହି ଵାଜାନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏପରି ଉପକାର ପାଇଁ ବସିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳବାନ୍କୁ, ସୋମ ରସ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ହଜାର ଉପହାର ସହିତ ଆସ, ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟ ଆଣ—ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନରୋ ନେମଧିତା ହଵନ୍ତେ ଯତ୍ପାର୍ଯା ଯୁନଜତେ ଧିଯସ୍ତାଃ । ଶୂରୋ ନୃଷାତା ଶଵସଶ୍ଚକାନ ଆ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ ଭଜା ତ୍ଵଂ ନଃ
ମଣିଷମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି। ହେ ବୀର, ଶକ୍ତିଦାତା, ଗୋଧନ ଭରିଥିବା ପୁରସ୍କାରରେ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଷ୍ମୋ ମଘଵନ୍ତେ ଅସ୍ତି ଶିକ୍ଷା ସଖିଭ୍ଯଃ ପୁରୁହୂତ ନୃଭ୍ଯଃ । ତ୍ଵଂ ହି ଦୃଳ୍ହା ମଘଵନ୍ଵିଚେତା ଅପା ଵୃଧି ପରିଵୃତଂ ନ ରାଧଃ
ତୁମର ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ। ଏହା ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେ, ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପାଆନ୍ତୁ। ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପାଇଁ ଚାରିପାଖର ଧନ ବଢ଼ାଇ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରାଜା ଜଗତଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାମଧି କ୍ଷମି ଵିଷୁରୂପଂ ଯଦସ୍ତି । ତତୋ ଦଦାତି ଦାଶୁଷେ ଵସୂନି ଚୋଦଦ୍ରାଧ ଉପସ୍ତୁତଶ୍ଚିଦର୍ଵାକ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ରାଜା, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଜଗତ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଶାସନ ଅଛି। ସେଠାରୁ ସେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଦାନ ଦେବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହୁଅନ୍ତି।
ନୂ ଚିନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଘଵା ସହୂତୀ ଦାନୋ ଵାଜଂ ନି ଯମତେ ନ ଊତୀ । ଅନୂନା ଯସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣା ପୀପାଯ ଵାମଂ ନୃଭ୍ଯୋ ଅଭିଵୀତା ସଖିଭ୍ଯଃ
ଏବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଡାକିଲେ କେବେ ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଧନ ରୋକି ରଖନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଦାନ କେବେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତ ପୁରା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପ୍ରବାହିତ। ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଭଲ ଚାହାଁନ୍ତି।
ନୂ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଯେ ଵରିଵସ୍କୃଧୀ ନ ଆ ତେ ମନୋ ଵଵୃତ୍ଯାମ ମଘାଯ । ଗୋମଦଶ୍ଵାଵଦ୍ରଥଵଦ୍ଵ୍ଯନ୍ତୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବିଶାଳ ଧନ ଦିଅ। ଆମ ମନ ସଦା ତୁମ ଦାନ ପାଇଁ ତୁମ ଦିଗକୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଉ। ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥର ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ବ୍ରହ୍ମା ଣ ଇନ୍ଦ୍ରୋପ ଯାହି ଵିଦ୍ଵାନର୍ଵାଞ୍ଚସ୍ତେ ହରଯଃ ସନ୍ତୁ ଯୁକ୍ତାଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ଵିହଵନ୍ତ ମର୍ତା ଅସ୍ମାକମିଚ୍ଛୃଣୁହି ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵ
ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମର ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ନିକଟକୁ ଆଣ। ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି—ଆମର ଡାକ ସୁଣ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ହଵଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ମହିମା ଵ୍ଯାନଡ୍ବ୍ରହ୍ମ ଯତ୍ପାସି ଶଵସିନ୍ନୃଷୀଣାମ୍ । ଆ ଯଦ୍ଵଜ୍ରଂ ଦଧିଷେ ହସ୍ତ ଉଗ୍ର ଘୋରଃ ସନ୍କ୍ରତ୍ଵା ଜନିଷ୍ଠା ଅଷାଳ୍ହଃ
ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ତାହାବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ ଦୃଢ଼ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଭୟଙ୍କର, ଦୁର୍ଜୟ ଓ ଅପରାଜିତ ହୁଅ।
ତଵ ପ୍ରଣୀତୀନ୍ଦ୍ର ଜୋହୁଵାନାନ୍ସଂ ଯନ୍ନୄନ୍ନ ରୋଦସୀ ନିନେଥ । ମହେ କ୍ଷତ୍ରାଯ ଶଵସେ ହି ଜଜ୍ଞେଽତୂତୁଜିଂ ଚିତ୍ତୂତୁଜିରଶିଶ୍ନତ୍
ତୁମର ନେତୃତ୍ୱରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, କେବେ ହାରିବା ନୁହେଁ, କେବେ ଦମିତ ହେବା ନୁହେଁ।
ଏଭିର୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରାହଭିର୍ଦଶସ୍ଯ ଦୁର୍ମିତ୍ରାସୋ ହି କ୍ଷିତଯଃ ପଵନ୍ତେ । ପ୍ରତି ଯଚ୍ଚଷ୍ଟେ ଅନୃତମନେନା ଅଵ ଦ୍ଵିତା ଵରୁଣୋ ମାଯୀ ନଃ ସାତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ଆମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ। କାରଣ ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ମିଥ୍ୟା କୁହାଯାଏ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବରୁଣ ସେଠାରୁ ତାହାକୁ ତଳେ ପକାଇଦେଇଛନ୍ତି—ସେ ଆମକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଉ ନାହିଁ।
ଵୋଚେମେଦିନ୍ଦ୍ରଂ ମଘଵାନମେନଂ ମହୋ ରାଯୋ ରାଧସୋ ଯଦ୍ଦଦନ୍ନଃ । ଯୋ ଅର୍ଚତୋ ବ୍ରହ୍ମକୃତିମଵିଷ୍ଠୋ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ମୁଁ ଏହି ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସଂସା କରିବି, ଯିଏ ଆମକୁ ବଡ଼ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି। ସେ ଗାୟକଙ୍କର ପୂଜାରେ ଉପସ୍ଥିତ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଅଯଂ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ସୁନ୍ଵ ଆ ତୁ ପ୍ର ଯାହି ହରିଵସ୍ତଦୋକାଃ । ପିବା ତ୍ଵସ୍ଯ ସୁଷୁତସ୍ଯ ଚାରୋର୍ଦଦୋ ମଘାନି ମଘଵନ୍ନିଯାନଃ
ଏହି ସୋମ ରସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି। ଏଠାକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଗୃହକୁ। ଏହି ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ମଧୁର ସୋମ ରସ ପିଅ, ଦାନଶୀଳ, ଆମକୁ ତୁମ ଦାନ ଦିଅ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵୀର ବ୍ରହ୍ମକୃତିଂ ଜୁଷାଣୋଽର୍ଵାଚୀନୋ ହରିଭିର୍ଯାହି ତୂଯମ୍ । ଅସ୍ମିନ୍ନୂ ଷୁ ସଵନେ ମାଦଯସ୍ଵୋପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଶୃଣଵ ଇମା ନଃ
ଓ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି, ତୁମ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ। ଏହି ସୋମ ଚାପାରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଆମର ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
କା ତେ ଅସ୍ତ୍ଯରଂକୃତିଃ ସୂକ୍ତୈଃ କଦା ନୂନଂ ତେ ମଘଵନ୍ଦାଶେମ । ଵିଶ୍ଵା ମତୀରା ତତନେ ତ୍ଵାଯାଧା ମ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୃଣଵୋ ହଵେମା
ତୁମେ ଆମ ସ୍ତୁତିରେ କଣ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର? ହେ ଦାନଶୀଳ, କେବେ ଆମେ ସତ୍ୟରେ ତୁମ ସେବା କରିପାରିବୁ? ଆମ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛୁ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଡାକ ଶୁଣ।
ଉତୋ ଘା ତେ ପୁରୁଷ୍ଯା ଇଦାସନ୍ଯେଷାଂ ପୂର୍ଵେଷାମଶୃଣୋରୃଷୀଣାମ୍ । ଅଧାହଂ ତ୍ଵା ମଘଵଞ୍ଜୋହଵୀମି ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାସି ପ୍ରମତିଃ ପିତେଵ
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପୁରୁଣା ଋଷିମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଛ। ତେଣୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାଉଛି—ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବାପା ଭଳି।