ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୋ ଅପରାଯ ଶିକ୍ଷନ୍ନଯଜ୍ଜ୍ଯାଯାନ୍କନୀଯସୋ ଦେଷ୍ଣମ୍ । ଅମୃତ ଇତ୍ପର୍ଯାସୀତ ଦୂରମା ଚିତ୍ର ଚିତ୍ର୍ଯଂ ଭରା ରଯିଂ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପାଇଁ ପ୍ରଥମକୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଛୋଟକୁ ବଡ଼ ଅଂଶ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଅମୃତ ଦୂରକୁ ଗଲେ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଆଣ।
ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରିଯୋ ଜନୋ ଦଦାଶଦସନ୍ନିରେକେ ଅଦ୍ରିଵଃ ସଖା ତେ । ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯାଂ ସୁମତୌ ଚନିଷ୍ଠାଃ ସ୍ଯାମ ଵରୂଥେ ଅଘ୍ନତୋ ନୃପୀତୌ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ତୁମର ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ତୁମ ସଖା, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଉ, ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷିତ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉ।
ଏଷ ସ୍ତୋମୋ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷା ତ ଉତ ସ୍ତାମୁର୍ମଘଵନ୍ନକ୍ରପିଷ୍ଟ । ରାଯସ୍କାମୋ ଜରିତାରଂ ତ ଆଗନ୍ତ୍ଵମଙ୍ଗ ଶକ୍ର ଵସ୍ଵ ଆ ଶକୋ ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହା ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଯାହାକୁ ସୋମ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି। ଧନ ଆଶାରେ ଗାୟକ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି— ଆସ, ହେ ଶକ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯତାଯା ଇଷେ ଧାସ୍ତ୍ମନା ଚ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜୁନନ୍ତି । ଵସ୍ଵୀ ଷୁ ତେ ଜରିତ୍ରେ ଅସ୍ତୁ ଶକ୍ତିର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯେପରି ଦାନଶୀଳମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି। ଗାୟକ ପାଇଁ ତୁମ ଶକ୍ତି ବହୁତ ହେଉ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଅସାଵି ଦେଵଂ ଗୋଋଜୀକମନ୍ଧୋ ନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଜନୁଷେମୁଵୋଚ । ବୋଧାମସି ତ୍ଵା ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯଜ୍ଞୈର୍ବୋଧା ନ ସ୍ତୋମମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ଢାଳାଯାଇଛି, ଯାହା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କଥା କହିଥିଲେ। ହେ ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସୋମ ମଦରେ ଆମର ସ୍ତୁତି ଜଣା।
ପ୍ର ଯନ୍ତି ଯଜ୍ଞଂ ଵିପଯନ୍ତି ବର୍ହିଃ ସୋମମାଦୋ ଵିଦଥେ ଦୁଧ୍ରଵାଚଃ । ନ୍ଯୁ ଭ୍ରିଯନ୍ତେ ଯଶସୋ ଗୃଭାଦା ଦୂରଉପବ୍ଦୋ ଵୃଷଣୋ ନୃଷାଚଃ
ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଆନ୍ତି, ବର୍ହିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସୋମପାନୀୟମାନେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଘରରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପୁରୁଷାର୍ଥୀମାନେ, ଦୂରକୁ ଶୁଣାଯାଉଥିବାମାନେ ଆଣାଯାନ୍ତି।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ସ୍ରଵିତଵା ଅପସ୍କଃ ପରିଷ୍ଠିତା ଅହିନା ଶୂର ପୂର୍ଵୀଃ । ତ୍ଵଦ୍ଵାଵକ୍ରେ ରଥ୍ଯୋ ନ ଧେନା ରେଜନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା କୃତ୍ରିମାଣି ଭୀଷା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ନଦୀମାନୋକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିଛ; ଏବଂ ବହୁତ କୁହୁଡ଼ି ସହିତ ସ୍ଥାପିତ କରିଛ। ତୁମ ଗର୍ଜନରେ, ରଥମାନେ ଗାଈଁମାନେ ପରି କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୀମୋ ଵିଵେଷାଯୁଧେଭିରେଷାମପାଂସି ଵିଶ୍ଵା ନର୍ଯାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରୋ ଜର୍ହୃଷାଣୋ ଵି ଦୂଧୋଦ୍ଵି ଵଜ୍ରହସ୍ତୋ ମହିନା ଜଘାନ
ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ପୁରମାନୋକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ହାତରେ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଶତ୍ରୁକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ନ ଯାତଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଜୂଜୁଵୁର୍ନୋ ନ ଵନ୍ଦନା ଶଵିଷ୍ଠ ଵେଦ୍ଯାଭିଃ । ସ ଶର୍ଧଦର୍ଯୋ ଵିଷୁଣସ୍ଯ ଜନ୍ତୋର୍ମା ଶିଶ୍ନଦେଵା ଅପି ଗୁରୃତଂ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିଥିବା କେହି ବି ଜିତିପାରିନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ କୌଣସି ପୂଜାକାରୀ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଛନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅସୁଭ ଜନକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଏବଂ ଅଧର୍ମିକମାନେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ।
ଅଭି କ୍ରତ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ଭୂରଧ ଜ୍ମନ୍ନ ତେ ଵିଵ୍ଯଙ୍ମହିମାନଂ ରଜାଂସି । ସ୍ଵେନା ହି ଵୃତ୍ରଂ ଶଵସା ଜଘନ୍ଥ ନ ଶତ୍ରୁରନ୍ତଂ ଵିଵିଦଦ୍ଯୁଧା ତେ
ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅନେକଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ତୁମ ମହିମା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରିଛି। ନିଜ ବଳରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ତୁମ ସୀମା ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଦେଵାଶ୍ଚିତ୍ତେ ଅସୁର୍ଯାଯ ପୂର୍ଵେଽନୁ କ୍ଷତ୍ରାଯ ମମିରେ ସହାଂସି । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଘାନି ଦଯତେ ଵିଷହ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଜସ୍ଯ ଜୋହୁଵନ୍ତ ସାତୌ
ପୁରୁଣା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାସନ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।
କୀରିଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵାମଵସେ ଜୁହାଵେଶାନମିନ୍ଦ୍ର ସୌଭଗସ୍ଯ ଭୂରେଃ । ଅଵୋ ବଭୂଥ ଶତମୂତେ ଅସ୍ମେ ଅଭିକ୍ଷତ୍ତୁସ୍ତ୍ଵାଵତୋ ଵରୂତା
ଦୁର୍ବଳ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅପାର ସୌଭାଗ୍ୟର ନାଥ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଶତଗୁଣ ରକ୍ଷାକାରୀ ହୋଇଛ; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଆମକୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି।
ସଖାଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵହ ସ୍ଯାମ ନମୋଵୃଧାସୋ ମହିନା ତରୁତ୍ର । ଵନ୍ଵନ୍ତୁ ସ୍ମା ତେଽଵସା ସମୀକେଽଭୀତିମର୍ଯୋ ଵନୁଷାଂ ଶଵାଂସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମର ବନ୍ଧୁ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ତୁମ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଭାରେ ଜୟ ପାଉ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯତାଯା ଇଷେ ଧାସ୍ତ୍ମନା ଚ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜୁନନ୍ତି । ଵସ୍ଵୀ ଷୁ ତେ ଜରିତ୍ରେ ଅସ୍ତୁ ଶକ୍ତିର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଓ ତୁମର ସ୍ୱଭାବରୁ ଯେ ଧନ ମିଳେ, ଯାହା ଦାନଶୀଳମାନେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହି ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ଯେଉଁଠି ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେଠି ତୁମର ଶକ୍ତି ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପିବା ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଦତୁ ତ୍ଵା ଯଂ ତେ ସୁଷାଵ ହର୍ଯଶ୍ଵାଦ୍ରିଃ । ସୋତୁର୍ବାହୁଭ୍ଯାଂ ସୁଯତୋ ନାର୍ଵା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସ ପିଉ, ଏହା ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ। ପାହାଡ଼ରୁ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ସୋମ ଚିପି ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି କରାଯାଇଛି, ହେ ଅଶ୍ୱପ୍ରିୟ, ସେହି ସୋମରସ ପିଉ।
ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଯୁଜ୍ଯଶ୍ଚାରୁରସ୍ତି ଯେନ ଵୃତ୍ରାଣି ହର୍ଯଶ୍ଵ ହଂସି । ସ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭୂଵସୋ ମମତ୍ତୁ
ହେ ଅଶ୍ୱପ୍ରିୟ, ତୁମର ଯେ ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପାନୀୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଛ, ସେହି ପାନୀୟ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ମତ୍ତ କରୁ।
ବୋଧା ସୁ ମେ ମଘଵନ୍ଵାଚମେମାଂ ଯାଂ ତେ ଵସିଷ୍ଠୋ ଅର୍ଚତି ପ୍ରଶସ୍ତିମ୍ । ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ସଧମାଦେ ଜୁଷସ୍ଵ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ବସିଷ୍ଠ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଶ୍ରୁଧୀ ହଵଂ ଵିପିପାନସ୍ଯାଦ୍ରେର୍ବୋଧା ଵିପ୍ରସ୍ଯାର୍ଚତୋ ମନୀଷାମ୍ । କୃଷ୍ଵା ଦୁଵାଂସ୍ଯନ୍ତମା ସଚେମା
ପାହାଡ଼ରୁ ଯିଏ ଧାରା ଢାଳେ, ତାଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ। ଗାୟକଙ୍କର ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତାକୁ ମନ ଦିଅ। ତୁମର ସର୍ବୋତ୍ତମ କୃପା ଆମକୁ ଦିଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଇପାରିବା।
ନ ତେ ଗିରୋ ଅପି ମୃଷ୍ଯେ ତୁରସ୍ଯ ନ ସୁଷ୍ଟୁତିମସୁର୍ଯସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ସଦା ତେ ନାମ ସ୍ଵଯଶୋ ଵିଵକ୍ମି
ହେ ପ୍ରବଳ, ମୁଁ ତୁମ କଥାକୁ କେବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବିନାହିଁ, ନାହିଁ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାକୁ, କାରଣ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣେ। ମୁଁ ସଦା ତୁମର ନାମ ଓ ସତ୍ୟ ମହିମା କୁହେ।
ଭୂରି ହି ତେ ସଵନା ମାନୁଷେଷୁ ଭୂରି ମନୀଷୀ ହଵତେ ତ୍ଵାମିତ୍ । ମାରେ ଅସ୍ମନ୍ମଘଵଞ୍ଜ୍ଯୋକ୍କଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ସ୍ୱାହା ହୁଏ, ଏବଂ ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ଘରକୁ ଆପଣ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଅ।
ତୁଭ୍ଯେଦିମା ସଵନା ଶୂର ଵିଶ୍ଵା ତୁଭ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵର୍ଧନା କୃଣୋମି । ତ୍ଵଂ ନୃଭିର୍ହଵ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵଧାସି
ହେ ବୀର, ଏହି ସବୁ ସ୍ୱାହା ତୁମ ପାଇଁ। ତୁମର ମହିମା ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ମୁଁ ସ୍ତୁତିଗାଥା ରଚେ। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଡାକାଯାଉଛ।
ନୂ ଚିନ୍ନୁ ତେ ମନ୍ଯମାନସ୍ଯ ଦସ୍ମୋଦଶ୍ନୁଵନ୍ତି ମହିମାନମୁଗ୍ର । ନ ଵୀର୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ରାଧଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ହେ ଉଗ୍ର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ ଓ ଦାନ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନାହିଁ।
ଯେ ଚ ପୂର୍ଵ ଋଷଯୋ ଯେ ଚ ନୂତ୍ନା ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣି ଜନଯନ୍ତ ଵିପ୍ରାଃ । ଅସ୍ମେ ତେ ସନ୍ତୁ ସଖ୍ଯା ଶିଵାନି ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ଓ ନୂତନ ଋଷିମାନେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ର ରଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭ ସଖ୍ୟତା ଆମ ସହ ରହୁ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଉଦୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୈରତ ଶ୍ରଵସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ସମର୍ଯେ ମହଯା ଵସିଷ୍ଠ । ଆ ଯୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଶଵସା ତତାନୋପଶ୍ରୋତା ମ ଈଵତୋ ଵଚାଂସି
ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ମହିମାରେ ଉଠିଛି; ବସିଷ୍ଠ ସଂଘରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରୁଛନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ସେ ମୋ ଆଗ୍ରହୀ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅଯାମି ଘୋଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵଜାମିରିରଜ୍ଯନ୍ତ ଯଚ୍ଛୁରୁଧୋ ଵିଵାଚି । ନହି ସ୍ଵମାଯୁଶ୍ଚିକିତେ ଜନେଷୁ ତାନୀଦଂହାଂସ୍ଯତି ପର୍ଷ୍ଯସ୍ମାନ୍
ହେ ଦେବଜନ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ଡାକ ନେଇ ଆସିଛି, ଯେଉଁ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ଜାଣିନଥାନ୍ତି; ଏହି ସମସ୍ୟାମାନୁଠାରୁ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଯୁଜେ ରଥଂ ଗଵେଷଣଂ ହରିଭ୍ଯାମୁପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଜୁଜୁଷାଣମସ୍ଥୁଃ । ଵି ବାଧିଷ୍ଟ ସ୍ଯ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତୀ ଜଘନ୍ଵାନ୍
ସେ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ସହ ଅନ୍ୱେଷଣ ରଥକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି; ଯେଉଁ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଆଶା କରେ, ସେମାନେ ଆସିଛନ୍ତି। ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଜଗତକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି ଓ ବୃତ୍ରମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଛନ୍ତି।
ଆପଶ୍ଚିତ୍ପିପ୍ଯୁ ସ୍ତର୍ଯୋ ନ ଗାଵୋ ନକ୍ଷନ୍ନୃତଂ ଜରିତାରସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର । ଯାହି ଵାଯୁର୍ନ ନିଯୁତୋ ନୋ ଅଚ୍ଛା ତ୍ଵଂ ହି ଧୀଭିର୍ଦଯସେ ଵି ଵାଜାନ୍
ଗାୟକଙ୍କର ସତ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ଜଳମାନେ ଗାଈଁ ପରି ବଢ଼ିଯାଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ବାୟୁ ଯେପରି ତାଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ, ସେପରି ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; କାରଣ ଆମର ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁରସ୍କାର ବଣ୍ଟନ କର।
ତେ ତ୍ଵା ମଦା ଇନ୍ଦ୍ର ମାଦଯନ୍ତୁ ଶୁଷ୍ମିଣଂ ତୁଵିରାଧସଂ ଜରିତ୍ରେ । ଏକୋ ଦେଵତ୍ରା ଦଯସେ ହି ମର୍ତାନସ୍ମିଞ୍ଛୂର ସଵନେ ମାଦଯସ୍ଵ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ମଦ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବହୁ ଦାନ ଦେବା ପାଇଁ। ଏଠି ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ତୁମେ ଦୟା କର। ଏହି ସ୍ୱାହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
ଏଵେଦିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ଵଜ୍ରବାହୁଂ ଵସିଷ୍ଠାସୋ ଅଭ୍ଯର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କୈଃ । ସ ନ ସ୍ତୁତୋ ଵୀରଵଦ୍ଧାତୁ ଗୋମଦ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏପରି ବସିଷ୍ଠମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ, ଆମକୁ ବୀର ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଈଁ ଦିଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଯୋନିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ସଦନେ ଅକାରି ତମା ନୃଭିଃ ପୁରୁହୂତ ପ୍ର ଯାହି । ଅସୋ ଯଥା ନୋଽଵିତା ଵୃଧେ ଚ ଦଦୋ ଵସୂନି ମମଦଶ୍ଚ ସୋମୈଃ
ତୁମ ପାଇଁ ଘରେ ଏକ ଆସନ ତିଆରି ହୋଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଅନେକ ଡାକରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହ ଆସ। ଯେପରି ଆମର ରକ୍ଷକ ଓ ବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ସେପରି ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ ଓ ସୋମରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।