ପ୍ରିଯାସ ଇତ୍ତେ ମଘଵନ୍ନଭିଷ୍ଟୌ ନରୋ ମଦେମ ଶରଣେ ସଖାଯଃ । ନି ତୁର୍ଵଶଂ ନି ଯାଦ୍ଵଂ ଶିଶୀହ୍ଯତିଥିଗ୍ଵାଯ ଶଂସ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯନ୍
ତୁମର ପ୍ରିୟତାରେ, ଦାନଶୀଳ, ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମର ଆଶ୍ରୟରେ; ତୁର୍ବଶ ଓ ଯାଦୁକୁ ଦମନ କର, ଅତିଥିଗ୍ବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ସଦ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ନୁ ତେ ମଘଵନ୍ନଭିଷ୍ଟୌ ନରଃ ଶଂସନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଥଶାସ ଉକ୍ଥା । ଯେ ତେ ହଵେଭିର୍ଵି ପଣୀଁରଦାଶନ୍ନସ୍ମାନ୍ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଯୁଜ୍ଯାଯ ତସ୍ମୈ
ଏଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ, ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ପ୍ରିୟତାରେ ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଓ ପାଠରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି; ଯେମାନେ ତୁମର ଆହ୍ୱାନରେ ପଣିମାନେକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି—ସେ ଏକତା ପାଇଁ ଆମକୁ ଚୟନ କର।
ଏତେ ସ୍ତୋମା ନରାଂ ନୃତମ ତୁଭ୍ଯମସ୍ମଦ୍ର୍ଯଞ୍ଚୋ ଦଦତୋ ମଘାନି । ତେଷାମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ ଶିଵୋ ଭୂଃ ସଖା ଚ ଶୂରୋଽଵିତା ଚ ନୃଣାମ୍
ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା, ସବୁଠୁ ସାହସୀ, ତୁମ ପାଇଁ; ସେମାନେ ଆମକୁ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି; ବୃତ୍ର ଦମନରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୟାଳୁ ହେଉ, ମିତ୍ର, ସାହସୀ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ନୂ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୂର ସ୍ତଵମାନ ଊତୀ ବ୍ରହ୍ମଜୂତସ୍ତନ୍ଵା ଵାଵୃଧସ୍ଵ । ଉପ ନୋ ଵାଜାନ୍ମିମୀହ୍ଯୁପ ସ୍ତୀନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହସୀ, ପ୍ରଶଂସିତ, ପାଠ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିର ସାହାଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆସନ ପାଇଁ ଆସ—ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କର।
ଉଗ୍ରୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୀର୍ଯାଯ ସ୍ଵଧାଵାଞ୍ଚକ୍ରିରପୋ ନର୍ଯୋ ଯତ୍କରିଷ୍ଯନ୍ । ଜଗ୍ମିର୍ଯୁଵା ନୃଷଦନମଵୋଭିସ୍ତ୍ରାତା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଏନସୋ ମହଶ୍ଚିତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୌର୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସ୍ୱୟଂ ସମର୍ଥ ଥିଲେ, ଜଳକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର ସହାୟତା ସହିତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଲେ; ସେ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଅପରାଧରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଃ ଶୂଶୁଵାନଃ ପ୍ରାଵୀନ୍ନୁ ଵୀରୋ ଜରିତାରମୂତୀ । କର୍ତା ସୁଦାସେ ଅହ ଵା ଉ ଲୋକଂ ଦାତା ଵସୁ ମୁହୁରା ଦାଶୁଷେ ଭୂତ୍
ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗାୟକଙ୍କୁ ବୀର ଭଳି ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ସେ ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଦାନଶୀଳ, ପୂଜାରେ ନିତନୂତନ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯୁଧ୍ମୋ ଅନର୍ଵା ଖଜକୃତ୍ସମଦ୍ଵା ଶୂରଃ ସତ୍ରାଷାଡ୍ଜନୁଷେମଷାଳ୍ହଃ । ଵ୍ଯାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃତନାଃ ସ୍ଵୋଜା ଅଧା ଵିଶ୍ଵଂ ଶତ୍ରୂଯନ୍ତଂ ଜଘାନ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ, ବାଧା ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା, ସଦା ବିଜୟୀ ଏବଂ ଜନ୍ମଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନୋକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କରିଦେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଉଭେ ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା ପପ୍ରାଥ ତଵିଷୀଭିସ୍ତୁଵିଷ୍ମଃ । ନି ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଵାନ୍ମିମିକ୍ଷନ୍ସମନ୍ଧସା ମଦେଷୁ ଵା ଉଵୋଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁଇଟି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମହାନତାରେ ପୂରିଦେଲେ; ତାଙ୍କର ବଳରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ମାପିଲେ, ଏବଂ ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ବିଶେଷ କଥା କହିଲେ।
ଵୃଷା ଜଜାନ ଵୃଷଣଂ ରଣାଯ ତମୁ ଚିନ୍ନାରୀ ନର୍ଯଂ ସସୂଵ । ପ୍ର ଯଃ ସେନାନୀରଧ ନୃଭ୍ଯୋ ଅସ୍ତୀନଃ ସତ୍ଵା ଗଵେଷଣଃ ସ ଧୃଷ୍ଣୁଃ
ଏକ ବୃଷଭ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ବୃଷଭଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଏକ ଉତ୍ତମ ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଯିଏ ସେନାପତି, ଲୋକଙ୍କର ସହାୟକ, ଦୃଢ଼ ମନର, ଗୋଧନ ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ, ସେ ନିଷ୍ଠୁର ଓ ନିର୍ଭୟ।
ନୂ ଚିତ୍ସ ଭ୍ରେଷତେ ଜନୋ ନ ରେଷନ୍ମନୋ ଯୋ ଅସ୍ଯ ଘୋରମାଵିଵାସାତ୍ । ଯଜ୍ଞୈର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଦଧତେ ଦୁଵାଂସି କ୍ଷଯତ୍ସ ରାଯ ଋତପା ଋତେଜାଃ
ଏବେ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଯେଉଁମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ମନ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହୁଏନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମିକ ଓ ସତ୍ୟବାନ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧନର ଅଧିକାରୀ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୋ ଅପରାଯ ଶିକ୍ଷନ୍ନଯଜ୍ଜ୍ଯାଯାନ୍କନୀଯସୋ ଦେଷ୍ଣମ୍ । ଅମୃତ ଇତ୍ପର୍ଯାସୀତ ଦୂରମା ଚିତ୍ର ଚିତ୍ର୍ଯଂ ଭରା ରଯିଂ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପାଇଁ ପ୍ରଥମକୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଛୋଟକୁ ବଡ଼ ଅଂଶ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଅମୃତ ଦୂରକୁ ଗଲେ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଆଣ।
ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରିଯୋ ଜନୋ ଦଦାଶଦସନ୍ନିରେକେ ଅଦ୍ରିଵଃ ସଖା ତେ । ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯାଂ ସୁମତୌ ଚନିଷ୍ଠାଃ ସ୍ଯାମ ଵରୂଥେ ଅଘ୍ନତୋ ନୃପୀତୌ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ତୁମର ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ତୁମ ସଖା, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଉ, ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷିତ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉ।
ଏଷ ସ୍ତୋମୋ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷା ତ ଉତ ସ୍ତାମୁର୍ମଘଵନ୍ନକ୍ରପିଷ୍ଟ । ରାଯସ୍କାମୋ ଜରିତାରଂ ତ ଆଗନ୍ତ୍ଵମଙ୍ଗ ଶକ୍ର ଵସ୍ଵ ଆ ଶକୋ ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହା ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଯାହାକୁ ସୋମ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି। ଧନ ଆଶାରେ ଗାୟକ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି— ଆସ, ହେ ଶକ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯତାଯା ଇଷେ ଧାସ୍ତ୍ମନା ଚ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜୁନନ୍ତି । ଵସ୍ଵୀ ଷୁ ତେ ଜରିତ୍ରେ ଅସ୍ତୁ ଶକ୍ତିର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯେପରି ଦାନଶୀଳମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି। ଗାୟକ ପାଇଁ ତୁମ ଶକ୍ତି ବହୁତ ହେଉ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଅସାଵି ଦେଵଂ ଗୋଋଜୀକମନ୍ଧୋ ନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଜନୁଷେମୁଵୋଚ । ବୋଧାମସି ତ୍ଵା ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯଜ୍ଞୈର୍ବୋଧା ନ ସ୍ତୋମମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ଢାଳାଯାଇଛି, ଯାହା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କଥା କହିଥିଲେ। ହେ ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସୋମ ମଦରେ ଆମର ସ୍ତୁତି ଜଣା।
ପ୍ର ଯନ୍ତି ଯଜ୍ଞଂ ଵିପଯନ୍ତି ବର୍ହିଃ ସୋମମାଦୋ ଵିଦଥେ ଦୁଧ୍ରଵାଚଃ । ନ୍ଯୁ ଭ୍ରିଯନ୍ତେ ଯଶସୋ ଗୃଭାଦା ଦୂରଉପବ୍ଦୋ ଵୃଷଣୋ ନୃଷାଚଃ
ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଆନ୍ତି, ବର୍ହିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସୋମପାନୀୟମାନେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଘରରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପୁରୁଷାର୍ଥୀମାନେ, ଦୂରକୁ ଶୁଣାଯାଉଥିବାମାନେ ଆଣାଯାନ୍ତି।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ସ୍ରଵିତଵା ଅପସ୍କଃ ପରିଷ୍ଠିତା ଅହିନା ଶୂର ପୂର୍ଵୀଃ । ତ୍ଵଦ୍ଵାଵକ୍ରେ ରଥ୍ଯୋ ନ ଧେନା ରେଜନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା କୃତ୍ରିମାଣି ଭୀଷା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ନଦୀମାନୋକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିଛ; ଏବଂ ବହୁତ କୁହୁଡ଼ି ସହିତ ସ୍ଥାପିତ କରିଛ। ତୁମ ଗର୍ଜନରେ, ରଥମାନେ ଗାଈଁମାନେ ପରି କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୀମୋ ଵିଵେଷାଯୁଧେଭିରେଷାମପାଂସି ଵିଶ୍ଵା ନର୍ଯାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରୋ ଜର୍ହୃଷାଣୋ ଵି ଦୂଧୋଦ୍ଵି ଵଜ୍ରହସ୍ତୋ ମହିନା ଜଘାନ
ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ପୁରମାନୋକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ହାତରେ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଶତ୍ରୁକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ନ ଯାତଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଜୂଜୁଵୁର୍ନୋ ନ ଵନ୍ଦନା ଶଵିଷ୍ଠ ଵେଦ୍ଯାଭିଃ । ସ ଶର୍ଧଦର୍ଯୋ ଵିଷୁଣସ୍ଯ ଜନ୍ତୋର୍ମା ଶିଶ୍ନଦେଵା ଅପି ଗୁରୃତଂ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିଥିବା କେହି ବି ଜିତିପାରିନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ କୌଣସି ପୂଜାକାରୀ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଛନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅସୁଭ ଜନକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଏବଂ ଅଧର୍ମିକମାନେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ।
ଅଭି କ୍ରତ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ଭୂରଧ ଜ୍ମନ୍ନ ତେ ଵିଵ୍ଯଙ୍ମହିମାନଂ ରଜାଂସି । ସ୍ଵେନା ହି ଵୃତ୍ରଂ ଶଵସା ଜଘନ୍ଥ ନ ଶତ୍ରୁରନ୍ତଂ ଵିଵିଦଦ୍ଯୁଧା ତେ
ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅନେକଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ତୁମ ମହିମା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରିଛି। ନିଜ ବଳରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ତୁମ ସୀମା ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଦେଵାଶ୍ଚିତ୍ତେ ଅସୁର୍ଯାଯ ପୂର୍ଵେଽନୁ କ୍ଷତ୍ରାଯ ମମିରେ ସହାଂସି । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମଘାନି ଦଯତେ ଵିଷହ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଜସ୍ଯ ଜୋହୁଵନ୍ତ ସାତୌ
ପୁରୁଣା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାସନ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।
କୀରିଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵାମଵସେ ଜୁହାଵେଶାନମିନ୍ଦ୍ର ସୌଭଗସ୍ଯ ଭୂରେଃ । ଅଵୋ ବଭୂଥ ଶତମୂତେ ଅସ୍ମେ ଅଭିକ୍ଷତ୍ତୁସ୍ତ୍ଵାଵତୋ ଵରୂତା
ଦୁର୍ବଳ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅପାର ସୌଭାଗ୍ୟର ନାଥ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଶତଗୁଣ ରକ୍ଷାକାରୀ ହୋଇଛ; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ଆମକୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି।
ସଖାଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵହ ସ୍ଯାମ ନମୋଵୃଧାସୋ ମହିନା ତରୁତ୍ର । ଵନ୍ଵନ୍ତୁ ସ୍ମା ତେଽଵସା ସମୀକେଽଭୀତିମର୍ଯୋ ଵନୁଷାଂ ଶଵାଂସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମର ବନ୍ଧୁ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ତୁମ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଭାରେ ଜୟ ପାଉ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯତାଯା ଇଷେ ଧାସ୍ତ୍ମନା ଚ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜୁନନ୍ତି । ଵସ୍ଵୀ ଷୁ ତେ ଜରିତ୍ରେ ଅସ୍ତୁ ଶକ୍ତିର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଓ ତୁମର ସ୍ୱଭାବରୁ ଯେ ଧନ ମିଳେ, ଯାହା ଦାନଶୀଳମାନେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହି ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ଯେଉଁଠି ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେଠି ତୁମର ଶକ୍ତି ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପିବା ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଦତୁ ତ୍ଵା ଯଂ ତେ ସୁଷାଵ ହର୍ଯଶ୍ଵାଦ୍ରିଃ । ସୋତୁର୍ବାହୁଭ୍ଯାଂ ସୁଯତୋ ନାର୍ଵା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମରସ ପିଉ, ଏହା ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ। ପାହାଡ଼ରୁ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ସୋମ ଚିପି ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି କରାଯାଇଛି, ହେ ଅଶ୍ୱପ୍ରିୟ, ସେହି ସୋମରସ ପିଉ।
ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଯୁଜ୍ଯଶ୍ଚାରୁରସ୍ତି ଯେନ ଵୃତ୍ରାଣି ହର୍ଯଶ୍ଵ ହଂସି । ସ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭୂଵସୋ ମମତ୍ତୁ
ହେ ଅଶ୍ୱପ୍ରିୟ, ତୁମର ଯେ ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପାନୀୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଛ, ସେହି ପାନୀୟ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ମତ୍ତ କରୁ।
ବୋଧା ସୁ ମେ ମଘଵନ୍ଵାଚମେମାଂ ଯାଂ ତେ ଵସିଷ୍ଠୋ ଅର୍ଚତି ପ୍ରଶସ୍ତିମ୍ । ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ସଧମାଦେ ଜୁଷସ୍ଵ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ବସିଷ୍ଠ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଶ୍ରୁଧୀ ହଵଂ ଵିପିପାନସ୍ଯାଦ୍ରେର୍ବୋଧା ଵିପ୍ରସ୍ଯାର୍ଚତୋ ମନୀଷାମ୍ । କୃଷ୍ଵା ଦୁଵାଂସ୍ଯନ୍ତମା ସଚେମା
ପାହାଡ଼ରୁ ଯିଏ ଧାରା ଢାଳେ, ତାଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ। ଗାୟକଙ୍କର ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତାକୁ ମନ ଦିଅ। ତୁମର ସର୍ବୋତ୍ତମ କୃପା ଆମକୁ ଦିଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଇପାରିବା।
ନ ତେ ଗିରୋ ଅପି ମୃଷ୍ଯେ ତୁରସ୍ଯ ନ ସୁଷ୍ଟୁତିମସୁର୍ଯସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ସଦା ତେ ନାମ ସ୍ଵଯଶୋ ଵିଵକ୍ମି
ହେ ପ୍ରବଳ, ମୁଁ ତୁମ କଥାକୁ କେବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବିନାହିଁ, ନାହିଁ ତୁମ ପ୍ରଶଂସାକୁ, କାରଣ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣେ। ମୁଁ ସଦା ତୁମର ନାମ ଓ ସତ୍ୟ ମହିମା କୁହେ।
ଭୂରି ହି ତେ ସଵନା ମାନୁଷେଷୁ ଭୂରି ମନୀଷୀ ହଵତେ ତ୍ଵାମିତ୍ । ମାରେ ଅସ୍ମନ୍ମଘଵଞ୍ଜ୍ଯୋକ୍କଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ସ୍ୱାହା ହୁଏ, ଏବଂ ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ଘରକୁ ଆପଣ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଅ।