ଚତ୍ଵାରୋ ମା ପୈଜଵନସ୍ଯ ଦାନାଃ ସ୍ମଦ୍ଦିଷ୍ଟଯଃ କୃଶନିନୋ ନିରେକେ । ଋଜ୍ରାସୋ ମା ପୃଥିଵିଷ୍ଠାଃ ସୁଦାସସ୍ତୋକଂ ତୋକାଯ ଶ୍ରଵସେ ଵହନ୍ତି
ପୈଜବନଙ୍କର ଚାରିଟି ଦାନ, ମୋ ପାଇଁ ଚିହ୍ନିତ, ଶୁକ୍ଳ ମାନେ ଅଲଗା କରିଛନ୍ତି; ସୁଦାସଙ୍କର ତ୍ୱରିତ ଲୋକେ ପୃଥିବୀରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସନ୍ତାନ ଓ ପରମ୍ପରା ପାଇଁ ଖ୍ୟାତି ବହନ କରୁଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵୋ ରୋଦସୀ ଅନ୍ତରୁର୍ଵୀ ଶୀର୍ଷ୍ଣେଶୀର୍ଷ୍ଣେ ଵିବଭାଜା ଵିଭକ୍ତା । ସପ୍ତେଦିନ୍ଦ୍ରଂ ନ ସ୍ରଵତୋ ଗୃଣନ୍ତି ନି ଯୁଧ୍ଯାମଧିମଶିଶାଦଭୀକେ
ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶିଖରରେ ବିଭାଜିତ; ସାତ ଧାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ବହିଯାଉଛି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି।
ଇମଂ ନରୋ ମରୁତଃ ସଶ୍ଚତାନୁ ଦିଵୋଦାସଂ ନ ପିତରଂ ସୁଦାସଃ । ଅଵିଷ୍ଟନା ପୈଜଵନସ୍ଯ କେତଂ ଦୂଣାଶଂ କ୍ଷତ୍ରମଜରଂ ଦୁଵୋଯୁ
ଏହି ଲୋକମାନେ, ମାରୁତ ସହିତ, ସୁଦାସଙ୍କର ପିତା ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି; ପୈଜବନ, ଆମକୁ ଚିହ୍ନ, ଅକ୍ଷୟ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ଯସ୍ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ଵୃଷଭୋ ନ ଭୀମ ଏକଃ କୃଷ୍ଟୀଶ୍ଚ୍ଯାଵଯତି ପ୍ର ଵିଶ୍ଵାଃ । ଯଃ ଶଶ୍ଵତୋ ଅଦାଶୁଷୋ ଗଯସ୍ଯ ପ୍ରଯନ୍ତାସି ସୁଷ୍ଵିତରାଯ ଵେଦଃ
ଯିଏ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଂଗ ଥିବା ବଳିଯୁକ୍ତ ବୃଷଭ ପରି ଭୟଙ୍କର, ସେ ଏକା ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥାଏ; ଯିଏ ସଦା ଦାନଶୀଳ ଗୟାଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ପାଇଁ ନେଇଯାଏ, ସେ ସବୁ ଜାଣିଥାଏ।
ତ୍ଵଂ ହ ତ୍ଯଦିନ୍ଦ୍ର କୁତ୍ସମାଵଃ ଶୁଶ୍ରୂଷମାଣସ୍ତନ୍ଵା ସମର୍ଯେ । ଦାସଂ ଯଚ୍ଛୁଷ୍ଣଂ କୁଯଵଂ ନ୍ଯସ୍ମା ଅରନ୍ଧଯ ଆର୍ଜୁନେଯାଯ ଶିକ୍ଷନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କୁତ୍ସଙ୍କୁ, ଯିଏ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ନିଜ ଶରୀରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ତୁମେ ଦାସ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁୟବକୁ ଦମନ କରିଲେ, ଅର୍ଜୁନେୟଙ୍କୁ ଜୟ ଦେଲେ।
ତ୍ଵଂ ଧୃଷ୍ଣୋ ଧୃଷତା ଵୀତହଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଵୋ ଵିଶ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ ସୁଦାସମ୍ । ପ୍ର ପୌରୁକୁତ୍ସିଂ ତ୍ରସଦସ୍ଯୁମାଵଃ କ୍ଷେତ୍ରସାତା ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଷୁ ପୂରୁମ୍
ତୁମେ, ସାହସୀ, ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ, ସୁଦାସଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଭଲ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇଥାଏ; ତୁମେ ପୌରୁକୁତ୍ସି ଓ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ, ଏବଂ ପୁରୁଙ୍କୁ ଭୂମି ଜିତିବା ଓ ବୃତ୍ର ଦମନରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ତ୍ଵଂ ନୃଭିର୍ନୃମଣୋ ଦେଵଵୀତୌ ଭୂରୀଣି ଵୃତ୍ରା ହର୍ଯଶ୍ଵ ହଂସି । ତ୍ଵଂ ନି ଦସ୍ଯୁଂ ଚୁମୁରିଂ ଧୁନିଂ ଚାସ୍ଵାପଯୋ ଦଭୀତଯେ ସୁହନ୍ତୁ
ତୁମେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଅଞ୍ଜଳିରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ଅନେକ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଛ; ତୁମେ ଦାସ୍ୟୁ କୁମୁରି ଓ ଧୁନିକୁ ତଳେ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଲେ।
ତଵ ଚ୍ଯୌତ୍ନାନି ଵଜ୍ରହସ୍ତ ତାନି ନଵ ଯତ୍ପୁରୋ ନଵତିଂ ଚ ସଦ୍ଯଃ । ନିଵେଶନେ ଶତତମାଵିଵେଷୀରହଞ୍ଚ ଵୃତ୍ରଂ ନମୁଚିମୁତାହନ୍
ତୁମର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏକ ସମୟରେ ନବତି ନଗରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ; ଶତମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ବୃତ୍ର ଓ ନାମୁଚିକୁ ମରିଦେଲେ।
ସନା ତା ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୋଜନାନି ରାତହଵ୍ଯାଯ ଦାଶୁଷେ ସୁଦାସେ । ଵୃଷ୍ଣେ ତେ ହରୀ ଵୃଷଣା ଯୁନଜ୍ମି ଵ୍ଯନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଣି ପୁରୁଶାକ ଵାଜମ୍
ଏହି ପୁରୁଣା ଦାନଗୁଡିକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇଥିବା ସୁଦାସ ପାଇଁ; ତୁମର ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡାକୁ ଆମେ ଯୁଗାଇଛି, ପାଠ ତୁମକୁ ବହୁତ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ମା ତେ ଅସ୍ଯାଂ ସହସାଵନ୍ପରିଷ୍ଟାଵଘାଯ ଭୂମ ହରିଵଃ ପରାଦୈ । ତ୍ରାଯସ୍ଵ ନୋଽଵୃକେଭିର୍ଵରୂଥୈସ୍ତଵ ପ୍ରିଯାସଃ ସୂରିଷୁ ସ୍ଯାମ
ଏହି ଶକ୍ତିର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ପଛରେ ଚାଲିନାଯିବି ନାହିଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମର ଅଚ୍ୟୁତ ରକ୍ଷା ଦେଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦାନଶୀଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।
ପ୍ରିଯାସ ଇତ୍ତେ ମଘଵନ୍ନଭିଷ୍ଟୌ ନରୋ ମଦେମ ଶରଣେ ସଖାଯଃ । ନି ତୁର୍ଵଶଂ ନି ଯାଦ୍ଵଂ ଶିଶୀହ୍ଯତିଥିଗ୍ଵାଯ ଶଂସ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯନ୍
ତୁମର ପ୍ରିୟତାରେ, ଦାନଶୀଳ, ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମର ଆଶ୍ରୟରେ; ତୁର୍ବଶ ଓ ଯାଦୁକୁ ଦମନ କର, ଅତିଥିଗ୍ବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ସଦ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ନୁ ତେ ମଘଵନ୍ନଭିଷ୍ଟୌ ନରଃ ଶଂସନ୍ତ୍ଯୁକ୍ଥଶାସ ଉକ୍ଥା । ଯେ ତେ ହଵେଭିର୍ଵି ପଣୀଁରଦାଶନ୍ନସ୍ମାନ୍ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଯୁଜ୍ଯାଯ ତସ୍ମୈ
ଏଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ, ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ପ୍ରିୟତାରେ ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଓ ପାଠରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି; ଯେମାନେ ତୁମର ଆହ୍ୱାନରେ ପଣିମାନେକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି—ସେ ଏକତା ପାଇଁ ଆମକୁ ଚୟନ କର।
ଏତେ ସ୍ତୋମା ନରାଂ ନୃତମ ତୁଭ୍ଯମସ୍ମଦ୍ର୍ଯଞ୍ଚୋ ଦଦତୋ ମଘାନି । ତେଷାମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ ଶିଵୋ ଭୂଃ ସଖା ଚ ଶୂରୋଽଵିତା ଚ ନୃଣାମ୍
ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା, ସବୁଠୁ ସାହସୀ, ତୁମ ପାଇଁ; ସେମାନେ ଆମକୁ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି; ବୃତ୍ର ଦମନରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୟାଳୁ ହେଉ, ମିତ୍ର, ସାହସୀ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ନୂ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୂର ସ୍ତଵମାନ ଊତୀ ବ୍ରହ୍ମଜୂତସ୍ତନ୍ଵା ଵାଵୃଧସ୍ଵ । ଉପ ନୋ ଵାଜାନ୍ମିମୀହ୍ଯୁପ ସ୍ତୀନ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହସୀ, ପ୍ରଶଂସିତ, ପାଠ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିର ସାହାଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆସନ ପାଇଁ ଆସ—ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା କର।
ଉଗ୍ରୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୀର୍ଯାଯ ସ୍ଵଧାଵାଞ୍ଚକ୍ରିରପୋ ନର୍ଯୋ ଯତ୍କରିଷ୍ଯନ୍ । ଜଗ୍ମିର୍ଯୁଵା ନୃଷଦନମଵୋଭିସ୍ତ୍ରାତା ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଏନସୋ ମହଶ୍ଚିତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୌର୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସ୍ୱୟଂ ସମର୍ଥ ଥିଲେ, ଜଳକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର ସହାୟତା ସହିତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଲେ; ସେ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଅପରାଧରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଃ ଶୂଶୁଵାନଃ ପ୍ରାଵୀନ୍ନୁ ଵୀରୋ ଜରିତାରମୂତୀ । କର୍ତା ସୁଦାସେ ଅହ ଵା ଉ ଲୋକଂ ଦାତା ଵସୁ ମୁହୁରା ଦାଶୁଷେ ଭୂତ୍
ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗାୟକଙ୍କୁ ବୀର ଭଳି ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ସେ ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ଦାନଶୀଳ, ପୂଜାରେ ନିତନୂତନ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯୁଧ୍ମୋ ଅନର୍ଵା ଖଜକୃତ୍ସମଦ୍ଵା ଶୂରଃ ସତ୍ରାଷାଡ୍ଜନୁଷେମଷାଳ୍ହଃ । ଵ୍ଯାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃତନାଃ ସ୍ଵୋଜା ଅଧା ଵିଶ୍ଵଂ ଶତ୍ରୂଯନ୍ତଂ ଜଘାନ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ, ବାଧା ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା, ସଦା ବିଜୟୀ ଏବଂ ଜନ୍ମଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନୋକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କରିଦେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଉଭେ ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା ପପ୍ରାଥ ତଵିଷୀଭିସ୍ତୁଵିଷ୍ମଃ । ନି ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଵାନ୍ମିମିକ୍ଷନ୍ସମନ୍ଧସା ମଦେଷୁ ଵା ଉଵୋଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁଇଟି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମହାନତାରେ ପୂରିଦେଲେ; ତାଙ୍କର ବଳରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ମାପିଲେ, ଏବଂ ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ବିଶେଷ କଥା କହିଲେ।
ଵୃଷା ଜଜାନ ଵୃଷଣଂ ରଣାଯ ତମୁ ଚିନ୍ନାରୀ ନର୍ଯଂ ସସୂଵ । ପ୍ର ଯଃ ସେନାନୀରଧ ନୃଭ୍ଯୋ ଅସ୍ତୀନଃ ସତ୍ଵା ଗଵେଷଣଃ ସ ଧୃଷ୍ଣୁଃ
ଏକ ବୃଷଭ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ବୃଷଭଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଏକ ଉତ୍ତମ ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଯିଏ ସେନାପତି, ଲୋକଙ୍କର ସହାୟକ, ଦୃଢ଼ ମନର, ଗୋଧନ ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ, ସେ ନିଷ୍ଠୁର ଓ ନିର୍ଭୟ।
ନୂ ଚିତ୍ସ ଭ୍ରେଷତେ ଜନୋ ନ ରେଷନ୍ମନୋ ଯୋ ଅସ୍ଯ ଘୋରମାଵିଵାସାତ୍ । ଯଜ୍ଞୈର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଦଧତେ ଦୁଵାଂସି କ୍ଷଯତ୍ସ ରାଯ ଋତପା ଋତେଜାଃ
ଏବେ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଯେଉଁମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ମନ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହୁଏନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମିକ ଓ ସତ୍ୟବାନ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧନର ଅଧିକାରୀ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୋ ଅପରାଯ ଶିକ୍ଷନ୍ନଯଜ୍ଜ୍ଯାଯାନ୍କନୀଯସୋ ଦେଷ୍ଣମ୍ । ଅମୃତ ଇତ୍ପର୍ଯାସୀତ ଦୂରମା ଚିତ୍ର ଚିତ୍ର୍ଯଂ ଭରା ରଯିଂ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପାଇଁ ପ୍ରଥମକୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଛୋଟକୁ ବଡ଼ ଅଂଶ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଅମୃତ ଦୂରକୁ ଗଲେ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଆଣ।
ଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରିଯୋ ଜନୋ ଦଦାଶଦସନ୍ନିରେକେ ଅଦ୍ରିଵଃ ସଖା ତେ । ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯାଂ ସୁମତୌ ଚନିଷ୍ଠାଃ ସ୍ଯାମ ଵରୂଥେ ଅଘ୍ନତୋ ନୃପୀତୌ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ତୁମର ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ତୁମ ସଖା, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଉ, ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷିତ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉ।
ଏଷ ସ୍ତୋମୋ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷା ତ ଉତ ସ୍ତାମୁର୍ମଘଵନ୍ନକ୍ରପିଷ୍ଟ । ରାଯସ୍କାମୋ ଜରିତାରଂ ତ ଆଗନ୍ତ୍ଵମଙ୍ଗ ଶକ୍ର ଵସ୍ଵ ଆ ଶକୋ ନଃ
ଏହି ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏହା ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଯାହାକୁ ସୋମ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି। ଧନ ଆଶାରେ ଗାୟକ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି— ଆସ, ହେ ଶକ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ।
ସ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯତାଯା ଇଷେ ଧାସ୍ତ୍ମନା ଚ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜୁନନ୍ତି । ଵସ୍ଵୀ ଷୁ ତେ ଜରିତ୍ରେ ଅସ୍ତୁ ଶକ୍ତିର୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯେପରି ଦାନଶୀଳମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି। ଗାୟକ ପାଇଁ ତୁମ ଶକ୍ତି ବହୁତ ହେଉ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ଅସାଵି ଦେଵଂ ଗୋଋଜୀକମନ୍ଧୋ ନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଜନୁଷେମୁଵୋଚ । ବୋଧାମସି ତ୍ଵା ହର୍ଯଶ୍ଵ ଯଜ୍ଞୈର୍ବୋଧା ନ ସ୍ତୋମମନ୍ଧସୋ ମଦେଷୁ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମ ଢାଳାଯାଇଛି, ଯାହା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ସମୟରେ କଥା କହିଥିଲେ। ହେ ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ସୋମ ମଦରେ ଆମର ସ୍ତୁତି ଜଣା।
ପ୍ର ଯନ୍ତି ଯଜ୍ଞଂ ଵିପଯନ୍ତି ବର୍ହିଃ ସୋମମାଦୋ ଵିଦଥେ ଦୁଧ୍ରଵାଚଃ । ନ୍ଯୁ ଭ୍ରିଯନ୍ତେ ଯଶସୋ ଗୃଭାଦା ଦୂରଉପବ୍ଦୋ ଵୃଷଣୋ ନୃଷାଚଃ
ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଆନ୍ତି, ବର୍ହିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସୋମପାନୀୟମାନେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଘରରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପୁରୁଷାର୍ଥୀମାନେ, ଦୂରକୁ ଶୁଣାଯାଉଥିବାମାନେ ଆଣାଯାନ୍ତି।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ସ୍ରଵିତଵା ଅପସ୍କଃ ପରିଷ୍ଠିତା ଅହିନା ଶୂର ପୂର୍ଵୀଃ । ତ୍ଵଦ୍ଵାଵକ୍ରେ ରଥ୍ଯୋ ନ ଧେନା ରେଜନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା କୃତ୍ରିମାଣି ଭୀଷା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ନଦୀମାନୋକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିଛ; ଏବଂ ବହୁତ କୁହୁଡ଼ି ସହିତ ସ୍ଥାପିତ କରିଛ। ତୁମ ଗର୍ଜନରେ, ରଥମାନେ ଗାଈଁମାନେ ପରି କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୀମୋ ଵିଵେଷାଯୁଧେଭିରେଷାମପାଂସି ଵିଶ୍ଵା ନର୍ଯାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରୋ ଜର୍ହୃଷାଣୋ ଵି ଦୂଧୋଦ୍ଵି ଵଜ୍ରହସ୍ତୋ ମହିନା ଜଘାନ
ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ପୁରମାନୋକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ହାତରେ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଶତ୍ରୁକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ନ ଯାତଵ ଇନ୍ଦ୍ର ଜୂଜୁଵୁର୍ନୋ ନ ଵନ୍ଦନା ଶଵିଷ୍ଠ ଵେଦ୍ଯାଭିଃ । ସ ଶର୍ଧଦର୍ଯୋ ଵିଷୁଣସ୍ଯ ଜନ୍ତୋର୍ମା ଶିଶ୍ନଦେଵା ଅପି ଗୁରୃତଂ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିଥିବା କେହି ବି ଜିତିପାରିନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ କୌଣସି ପୂଜାକାରୀ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଛନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅସୁଭ ଜନକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଏବଂ ଅଧର୍ମିକମାନେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ।
ଅଭି କ୍ରତ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ଭୂରଧ ଜ୍ମନ୍ନ ତେ ଵିଵ୍ଯଙ୍ମହିମାନଂ ରଜାଂସି । ସ୍ଵେନା ହି ଵୃତ୍ରଂ ଶଵସା ଜଘନ୍ଥ ନ ଶତ୍ରୁରନ୍ତଂ ଵିଵିଦଦ୍ଯୁଧା ତେ
ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅନେକଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ତୁମ ମହିମା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରିଛି। ନିଜ ବଳରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ତୁମ ସୀମା ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି।