ନି ତ୍ଵା ନକ୍ଷ୍ଯ ଵିଶ୍ପତେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵ ଧୀମହି । ସୁଵୀରମଗ୍ନ ଆହୁତ
ହେ ଜନମାନଙ୍କର ନାଥ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସି, ଆମକୁ ବୀରତା ଦିଅ ।
କ୍ଷପ ଉସ୍ରଶ୍ଚ ଦୀଦିହି ସ୍ଵଗ୍ନଯସ୍ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍ । ସୁଵୀରସ୍ତ୍ଵମସ୍ମଯୁଃ
ଅଗ୍ନି, ରାତି ଓ ଦିନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛୁ; ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ।
ଉପ ତ୍ଵା ସାତଯେ ନରୋ ଵିପ୍ରାସୋ ଯନ୍ତି ଧୀତିଭିଃ । ଉପାକ୍ଷରା ସହସ୍ରିଣୀ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ତୁମ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି; ହଜାର ଅକ୍ଷର ଥିବା ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ।
ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷାଂସି ସେଧତି ଶୁକ୍ରଶୋଚିରମର୍ତ୍ଯଃ । ଶୁଚିଃ ପାଵକ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କରନ୍ତି; ଅମର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖା, ପବିତ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପୂଜ୍ୟ ।
ସ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯା ଭରେଶାନଃ ସହସୋ ଯହୋ । ଭଗଶ୍ଚ ଦାତୁ ଵାର୍ଯମ୍
ଶକ୍ତିର ନାଥ ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଆଣନ୍ତୁ; ଭଗ ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵୀରଵଦ୍ଯଶୋ ଦେଵଶ୍ଚ ସଵିତା ଭଗଃ । ଦିତିଶ୍ଚ ଦାତି ଵାର୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ବୀର ଯଶ ଦିଅ; ଦେବତା ସବିତା, ଭଗ ଓ ଦିତି ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷା ଣୋ ଅଂହସଃ ପ୍ରତି ଷ୍ମ ଦେଵ ରୀଷତଃ । ତପିଷ୍ଠୈରଜରୋ ଦହ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିରୋଧ କର; ତୁମର ତୀବ୍ର ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ଅଗ୍ନିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦହାଇଦିଅ ।
ଅଧା ମହୀ ନ ଆଯସ୍ଯନାଧୃଷ୍ଟୋ ନୃପୀତଯେ । ପୂର୍ଭଵା ଶତଭୁଜିଃ
ତୁମେ, ମହାବଳୀ, ଅଜୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଳକ; ପୁରୁଣା, ଶତହସ୍ତୀ ତୁମେ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଦୋଷାଵସ୍ତରଘାଯତଃ । ଦିଵା ନକ୍ତମଦାଭ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଦିନ ଓ ରାତି, ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମକୁ ଦ୍ରୁତ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ନିର୍ବିଘ୍ନ ରଖ ।
ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ । ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍
ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବନ୍ଧୁ, ଦୋଷରହିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅମର ଦୂତ ।
ସ ଯୋଜତେ ଅରୁଷା ଵିଶ୍ଵଭୋଜସା ସ ଦୁଦ୍ରଵତ୍ସ୍ଵାହୁତଃ । ସୁବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞଃ ସୁଶମୀ ଵସୂନାଂ ଦେଵଂ ରାଧୋ ଜନାନାମ୍
ସେ ଲାଲ ଘୋଡ଼ାରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଆମ ଡାକରେ ତୁରନ୍ତ ଆସିଥାଏ। ଯଜ୍ଞ ଭଲଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶ୍ରୁତି ମିଳିଥିବା; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା, ଆପଣ ଆମେ ଗାନ୍ତି।
ଉଦସ୍ଯ ଶୋଚିରସ୍ଥାଦାଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ମୀଳ୍ହୁଷଃ । ଉଦ୍ଧୂମାସୋ ଅରୁଷାସୋ ଦିଵିସ୍ପୃଶଃ ସମଗ୍ନିମିନ୍ଧତେ ନରଃ
ଯାହାକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଛି, ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନିର ଆଗ୍ନିଶିଖା ଉପରକୁ ଉଠିଯାଏ। ଲାଲ ଧୂଆଁର ଭାଷା ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଏ; ଲୋକେ ଏକସাথে ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।
ତଂ ତ୍ଵା ଦୂତଂ କୃଣ୍ମହେ ଯଶସ୍ତମଂ ଦେଵାଁ ଆ ଵୀତଯେ ଵହ । ଵିଶ୍ଵା ସୂନୋ ସହସୋ ମର୍ତଭୋଜନା ରାସ୍ଵ ତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵେମହେ
ତୁମକୁ ଆମେ ଦୂତ ଭାବେ ନିଉଛୁ, ସବୁଠୁ ଯଶସ୍ବୀ; ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଭୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେଉ, ଯାହା ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଗୃହପତିସ୍ତ୍ଵଂ ହୋତା ନୋ ଅଧ୍ଵରେ । ତ୍ଵଂ ପୋତା ଵିଶ୍ଵଵାର ପ୍ରଚେତା ଯକ୍ଷି ଵେଷି ଚ ଵାର୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଘରର ମାଲିକ, ଯଜ୍ଞରେ ଆମର ହୋତା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଚୟନ କରିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୋତା; ପୂଜା କରିବା ଓ ଉପହାର ଦେବା।
କୃଧି ରତ୍ନଂ ଯଜମାନାଯ ସୁକ୍ରତୋ ତ୍ଵଂ ହି ରତ୍ନଧା ଅସି । ଆ ନ ଋତେ ଶିଶୀହି ଵିଶ୍ଵମୃତ୍ଵିଜଂ ସୁଶଂସୋ ଯଶ୍ଚ ଦକ୍ଷତେ
ଉତ୍ତମ ମନ ଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଧନ ଦେଉ, କାରଣ ତୁମେ ଧନର ରକ୍ଷକ। ବିଳମ୍ବ ନ କରି, ସମସ୍ତ ଋତ୍ୱିଜ୍ମାନେ ଓ ଦକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।
ତ୍ଵେ ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵାହୁତ ପ୍ରିଯାସଃ ସନ୍ତୁ ସୂରଯଃ । ଯନ୍ତାରୋ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜନାନାମୂର୍ଵାନ୍ଦଯନ୍ତ ଗୋନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ଦାନବୀର ମହାନ୍ତି, ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିଲେ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ଆମର ମିତ୍ର ହେଉ। ଯେଉଁ ଦାନୀ ଲୋକ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଗୋମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ପଶୁଚାରା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯେଷାମିଳା ଘୃତହସ୍ତା ଦୁରୋଣ ଆଁ ଅପି ପ୍ରାତା ନିଷୀଦତି । ତାଁସ୍ତ୍ରାଯସ୍ଵ ସହସ୍ଯ ଦ୍ରୁହୋ ନିଦୋ ଯଚ୍ଛା ନଃ ଶର୍ମ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଘୃତ ହାତରେ ଅର୍ପଣ ଘରେ ରଖନ୍ତି, ସକାଳେ ମଧ୍ୟ ବସିଯାନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ହାନିରୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ କଳ୍ୟାଣ ଦିଅ।
ସ ମନ୍ଦ୍ରଯା ଚ ଜିହ୍ଵଯା ଵହ୍ନିରାସା ଵିଦୁଷ୍ଟରଃ । ଅଗ୍ନେ ରଯିଂ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ନ ଆ ଵହ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ଚ ସୂଦଯ
ମନୋହର ଜିହ୍ବାରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଦାନବୀରମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଅର୍ପଣ ଦିଅ।
ଯେ ରାଧାଂସି ଦଦତ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯା ମଘା କାମେନ ଶ୍ରଵସୋ ମହଃ । ତାଁ ଅଂହସଃ ପିପୃହି ପର୍ତୃଭିଷ୍ଟ୍ଵଂ ଶତଂ ପୂର୍ଭିର୍ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ବଡ଼ ଯଶ ଚାହୁଁଥିବା; ସେମାନେ ଅପଦ୍ରବରୁ ରକ୍ଷା କର, ଅଗ୍ନି, ଶତ ଉପକାରୀ ସହିତ।
ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଯାସିଚମ୍ । ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଚଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ
ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ତୁମ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ଝାରିଦିଅନ୍ତି। ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଝାରିଦିଅ, ପୂରଣ କର; ଦେବତା ଏଭଳି ତୁମେ ଉପସ୍ଥାନ କରନ୍ତି।
ତଂ ହୋତାରମଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଂ ଵହ୍ନିଂ ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ । ଦଧାତି ରତ୍ନଂ ଵିଧତେ ସୁଵୀର୍ଯମଗ୍ନିର୍ଜନାଯ ଦାଶୁଷେ
ଯଜ୍ଞର ହୋତା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ସେ ଦାନୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଓ ବୀରତା ଦେଇଥାଏ।
ଅଗ୍ନେ ଭଵ ସୁଷମିଧା ସମିଦ୍ଧ ଉତ ବର୍ହିରୁର୍ଵିଯା ଵି ସ୍ତୃଣୀତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଭଲ ଜଳିଥିବା ଓ ଉତ୍ତମ ଜଳାଣୀରେ ଜଳି; ବିସ୍ତୃତ ବର୍ହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
ଉତ ଦ୍ଵାର ଉଶତୀର୍ଵି ଶ୍ରଯନ୍ତାମୁତ ଦେଵାଁ ଉଶତ ଆ ଵହେହ
ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଦ୍ୱାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖୋଲିଯାଉ; ଦେବତାମାନେ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଏଠାରେ ଏକସাথে ଆସନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେ ଵୀହି ହଵିଷା ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ସ୍ଵଧ୍ଵରା କୃଣୁହି ଜାତଵେଦଃ
ଅଗ୍ନି, ଅର୍ପଣ ସହିତ ଆସ, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କର; ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା, ନିର୍ମଳ ଯଜ୍ଞ କର।
ସ୍ଵଧ୍ଵରା କରତି ଜାତଵେଦା ଯକ୍ଷଦ୍ଦେଵାଁ ଅମୃତାନ୍ପିପ୍ରଯଚ୍ଚ
ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ନିର୍ମଳ ଯଜ୍ଞ କରେ; ସେ ଅମର ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ।
ଵଂସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵା ଵାର୍ଯାଣି ପ୍ରଚେତଃ ସତ୍ଯା ଭଵନ୍ତ୍ଵାଶିଷୋ ନୋ ଅଦ୍ଯ
ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦେଉ; ଆଜି ଆମର ଇଚ୍ଛା ସତ୍ୟ ହେଉ।
ତ୍ଵାମୁ ତେ ଦଧିରେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ନ ଊର୍ଜ ଆ ନପାତମ୍
ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ନେଇବା ପାଇଁ ନିଉଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ପୋଷଣର ମାଲିକ।
ତେ ତେ ଦେଵାଯ ଦାଶତଃ ସ୍ଯାମ ମହୋ ନୋ ରତ୍ନା ଵି ଦଧ ଇଯାନଃ
ଦେବତା, ଆମେ ତୁମେ ପାଇଁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେଉ; ତୁମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ ଆମକୁ ବଡ଼ ଧନ ଦିଅ।
ତ୍ଵେ ହ ଯତ୍ପିତରଶ୍ଚିନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵା ଵାମା ଜରିତାରୋ ଅସନ୍ଵନ୍ । ତ୍ଵେ ଗାଵଃ ସୁଦୁଘାସ୍ତ୍ଵେ ହ୍ଯଶ୍ଵାସ୍ତ୍ଵଂ ଵସୁ ଦେଵଯତେ ଵନିଷ୍ଠଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଦୟାରେ ସମସ୍ତ ଆଶାକୂଳ ଜିନିଷ ପାଇଥିଲେ; ତୁମେ ଦେଲେ ଗାଁ ଭଲ ଦୁଧ ଦେଉଛି, ତୁମେ ଦେଲେ ଅଶ୍ୱମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାତା।
ରାଜେଵ ହି ଜନିଭିଃ କ୍ଷେଷ୍ଯେଵାଵ ଦ୍ଯୁଭିରଭି ଵିଦୁଷ୍କଵିଃ ସନ୍ । ପିଶା ଗିରୋ ମଘଵନ୍ଗୋଭିରଶ୍ଵୈସ୍ତ୍ଵାଯତଃ ଶିଶୀହି ରାଯେ ଅସ୍ମାନ୍
ରାଜା ଜନମାନେ ସହିତ ଯେପରି, ଗୋପାଳ ଗାଁ ସହିତ ଯେପରି, ମଘବନ୍ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଆମର ମଧୁର ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁ ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଧନ ଦିଅ।