ଜାତୋ ଯଦଗ୍ନେ ଭୁଵନା ଵ୍ଯଖ୍ଯଃ ପଶୂନ୍ନ ଗୋପା ଇର୍ଯଃ ପରିଜ୍ମା । ଵୈଶ୍ଵାନର ବ୍ରହ୍ମଣେ ଵିନ୍ଦ ଗାତୁଂ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲ। ଗୋପାଳକ ପରି ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଲ। ବୈଶ୍ୱାନର, ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇଁ ଏକ ପଥ ଦେଖା। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ସମିଧା ଜାତଵେଦସେ ଦେଵାଯ ଦେଵହୂତିଭିଃ । ହଵିର୍ଭିଃ ଶୁକ୍ରଶୋଚିଷେ ନମସ୍ଵିନୋ ଵଯଂ ଦାଶେମାଗ୍ନଯେ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପହାର ଓ ଦେବପୂଜା ସହିତ ଆମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛୁ। ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଵଯଂ ତେ ଅଗ୍ନେ ସମିଧା ଵିଧେମ ଵଯଂ ଦାଶେମ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ଯଜତ୍ର । ଵଯଂ ଘୃତେନାଧ୍ଵରସ୍ଯ ହୋତର୍ଵଯଂ ଦେଵ ହଵିଷା ଭଦ୍ରଶୋଚେ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହୁତି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ । ଆମେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ସେବନ କରୁଛୁ, ହେ ବଳିଯୋଗ୍ୟ । ଆମେ ଘୃତ ଓ ଶୁଭ ଆହୁତି ଦେଇ, ଆମ ପୂଜାର ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ ।
ଆ ନୋ ଦେଵେଭିରୁପ ଦେଵହୂତିମଗ୍ନେ ଯାହି ଵଷଟ୍କୃତିଂ ଜୁଷାଣଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵାଯ ଦାଶତଃ ସ୍ଯାମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସ; ଆମର ବାଣୀ ଓ ବଳିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର । ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ରୁହୁ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର ।
ଉପସଦ୍ଯାଯ ମୀଳ୍ହୁଷ ଆସ୍ଯେ ଜୁହୁତା ହଵିଃ । ଯୋ ନୋ ନେଦିଷ୍ଠମାପ୍ଯମ୍
ଯିଏ ଅଳତାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦୟାଳୁଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେଉ । ସେ ଆମ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ।
ଯଃ ପଞ୍ଚ ଚର୍ଷଣୀରଭି ନିଷସାଦ ଦମେଦମେ । କଵିର୍ଗୃହପତିର୍ଯୁଵା
ଯିଏ ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଜ୍ଞାନୀ, ଯୁବକ ଗୃହସ୍ଥ ।
ସ ନୋ ଵେଦୋ ଅମାତ୍ଯମଗ୍ନୀ ରକ୍ଷତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଉତାସ୍ମାନ୍ପାତ୍ଵଂହସଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁଦିଗରୁ ଆମ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ଆମକୁ ଅପମାନ ଓ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର ।
ନଵଂ ନୁ ସ୍ତୋମମଗ୍ନଯେ ଦିଵଃ ଶ୍ଯେନାଯ ଜୀଜନମ୍ । ଵସ୍ଵଃ କୁଵିଦ୍ଵନାତି ନଃ
ଏବେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚିଛି, ଯିଏ ଦିଗନ୍ତର ପକ୍ଷୀ । ସେ ବୋଧହୁଏ ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଧନ ଦେବେ ।
ସ୍ପାର୍ହା ଯସ୍ଯ ଶ୍ରିଯୋ ଦୃଶେ ରଯିର୍ଵୀରଵତୋ ଯଥା । ଅଗ୍ରେ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଶୋଚତଃ
ଯାହାର ଶ୍ରୀମୟ ଧନ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହାର ଧନରେ ଅନେକ ବୀର ଅଛନ୍ତି, ସେ ଯଜ୍ଞର ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି ।
ସେମାଂ ଵେତୁ ଵଷଟ୍କୃତିମଗ୍ନିର୍ଜୁଷତ ନୋ ଗିରଃ । ଯଜିଷ୍ଠୋ ହଵ୍ଯଵାହନଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ବଷଟ୍ ଆହୁତି ଓ ଆମର ବାଣୀକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ବଳି ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଆହୁତି ନେଇଯିବା ପୁରୋହିତ ।
ନି ତ୍ଵା ନକ୍ଷ୍ଯ ଵିଶ୍ପତେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵ ଧୀମହି । ସୁଵୀରମଗ୍ନ ଆହୁତ
ହେ ଜନମାନଙ୍କର ନାଥ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସି, ଆମକୁ ବୀରତା ଦିଅ ।
କ୍ଷପ ଉସ୍ରଶ୍ଚ ଦୀଦିହି ସ୍ଵଗ୍ନଯସ୍ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍ । ସୁଵୀରସ୍ତ୍ଵମସ୍ମଯୁଃ
ଅଗ୍ନି, ରାତି ଓ ଦିନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛୁ; ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ।
ଉପ ତ୍ଵା ସାତଯେ ନରୋ ଵିପ୍ରାସୋ ଯନ୍ତି ଧୀତିଭିଃ । ଉପାକ୍ଷରା ସହସ୍ରିଣୀ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ତୁମ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି; ହଜାର ଅକ୍ଷର ଥିବା ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ।
ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷାଂସି ସେଧତି ଶୁକ୍ରଶୋଚିରମର୍ତ୍ଯଃ । ଶୁଚିଃ ପାଵକ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କରନ୍ତି; ଅମର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖା, ପବିତ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପୂଜ୍ୟ ।
ସ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯା ଭରେଶାନଃ ସହସୋ ଯହୋ । ଭଗଶ୍ଚ ଦାତୁ ଵାର୍ଯମ୍
ଶକ୍ତିର ନାଥ ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଆଣନ୍ତୁ; ଭଗ ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵୀରଵଦ୍ଯଶୋ ଦେଵଶ୍ଚ ସଵିତା ଭଗଃ । ଦିତିଶ୍ଚ ଦାତି ଵାର୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ବୀର ଯଶ ଦିଅ; ଦେବତା ସବିତା, ଭଗ ଓ ଦିତି ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷା ଣୋ ଅଂହସଃ ପ୍ରତି ଷ୍ମ ଦେଵ ରୀଷତଃ । ତପିଷ୍ଠୈରଜରୋ ଦହ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିରୋଧ କର; ତୁମର ତୀବ୍ର ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ଅଗ୍ନିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦହାଇଦିଅ ।
ଅଧା ମହୀ ନ ଆଯସ୍ଯନାଧୃଷ୍ଟୋ ନୃପୀତଯେ । ପୂର୍ଭଵା ଶତଭୁଜିଃ
ତୁମେ, ମହାବଳୀ, ଅଜୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଳକ; ପୁରୁଣା, ଶତହସ୍ତୀ ତୁମେ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଦୋଷାଵସ୍ତରଘାଯତଃ । ଦିଵା ନକ୍ତମଦାଭ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଦିନ ଓ ରାତି, ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମକୁ ଦ୍ରୁତ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ନିର୍ବିଘ୍ନ ରଖ ।
ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ । ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍
ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବନ୍ଧୁ, ଦୋଷରହିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅମର ଦୂତ ।
ସ ଯୋଜତେ ଅରୁଷା ଵିଶ୍ଵଭୋଜସା ସ ଦୁଦ୍ରଵତ୍ସ୍ଵାହୁତଃ । ସୁବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞଃ ସୁଶମୀ ଵସୂନାଂ ଦେଵଂ ରାଧୋ ଜନାନାମ୍
ସେ ଲାଲ ଘୋଡ଼ାରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଆମ ଡାକରେ ତୁରନ୍ତ ଆସିଥାଏ। ଯଜ୍ଞ ଭଲଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶ୍ରୁତି ମିଳିଥିବା; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା, ଆପଣ ଆମେ ଗାନ୍ତି।
ଉଦସ୍ଯ ଶୋଚିରସ୍ଥାଦାଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ମୀଳ୍ହୁଷଃ । ଉଦ୍ଧୂମାସୋ ଅରୁଷାସୋ ଦିଵିସ୍ପୃଶଃ ସମଗ୍ନିମିନ୍ଧତେ ନରଃ
ଯାହାକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଛି, ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନିର ଆଗ୍ନିଶିଖା ଉପରକୁ ଉଠିଯାଏ। ଲାଲ ଧୂଆଁର ଭାଷା ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଏ; ଲୋକେ ଏକସাথে ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।
ତଂ ତ୍ଵା ଦୂତଂ କୃଣ୍ମହେ ଯଶସ୍ତମଂ ଦେଵାଁ ଆ ଵୀତଯେ ଵହ । ଵିଶ୍ଵା ସୂନୋ ସହସୋ ମର୍ତଭୋଜନା ରାସ୍ଵ ତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵେମହେ
ତୁମକୁ ଆମେ ଦୂତ ଭାବେ ନିଉଛୁ, ସବୁଠୁ ଯଶସ୍ବୀ; ଦେବତାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଭୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେଉ, ଯାହା ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଗୃହପତିସ୍ତ୍ଵଂ ହୋତା ନୋ ଅଧ୍ଵରେ । ତ୍ଵଂ ପୋତା ଵିଶ୍ଵଵାର ପ୍ରଚେତା ଯକ୍ଷି ଵେଷି ଚ ଵାର୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଘରର ମାଲିକ, ଯଜ୍ଞରେ ଆମର ହୋତା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଚୟନ କରିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୋତା; ପୂଜା କରିବା ଓ ଉପହାର ଦେବା।
କୃଧି ରତ୍ନଂ ଯଜମାନାଯ ସୁକ୍ରତୋ ତ୍ଵଂ ହି ରତ୍ନଧା ଅସି । ଆ ନ ଋତେ ଶିଶୀହି ଵିଶ୍ଵମୃତ୍ଵିଜଂ ସୁଶଂସୋ ଯଶ୍ଚ ଦକ୍ଷତେ
ଉତ୍ତମ ମନ ଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଧନ ଦେଉ, କାରଣ ତୁମେ ଧନର ରକ୍ଷକ। ବିଳମ୍ବ ନ କରି, ସମସ୍ତ ଋତ୍ୱିଜ୍ମାନେ ଓ ଦକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।
ତ୍ଵେ ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵାହୁତ ପ୍ରିଯାସଃ ସନ୍ତୁ ସୂରଯଃ । ଯନ୍ତାରୋ ଯେ ମଘଵାନୋ ଜନାନାମୂର୍ଵାନ୍ଦଯନ୍ତ ଗୋନାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ଦାନବୀର ମହାନ୍ତି, ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିଲେ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ଆମର ମିତ୍ର ହେଉ। ଯେଉଁ ଦାନୀ ଲୋକ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଗୋମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ପଶୁଚାରା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯେଷାମିଳା ଘୃତହସ୍ତା ଦୁରୋଣ ଆଁ ଅପି ପ୍ରାତା ନିଷୀଦତି । ତାଁସ୍ତ୍ରାଯସ୍ଵ ସହସ୍ଯ ଦ୍ରୁହୋ ନିଦୋ ଯଚ୍ଛା ନଃ ଶର୍ମ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଘୃତ ହାତରେ ଅର୍ପଣ ଘରେ ରଖନ୍ତି, ସକାଳେ ମଧ୍ୟ ବସିଯାନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ହାନିରୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ କଳ୍ୟାଣ ଦିଅ।
ସ ମନ୍ଦ୍ରଯା ଚ ଜିହ୍ଵଯା ଵହ୍ନିରାସା ଵିଦୁଷ୍ଟରଃ । ଅଗ୍ନେ ରଯିଂ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯୋ ନ ଆ ଵହ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ଚ ସୂଦଯ
ମନୋହର ଜିହ୍ବାରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଦାନବୀରମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଅର୍ପଣ ଦିଅ।
ଯେ ରାଧାଂସି ଦଦତ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯା ମଘା କାମେନ ଶ୍ରଵସୋ ମହଃ । ତାଁ ଅଂହସଃ ପିପୃହି ପର୍ତୃଭିଷ୍ଟ୍ଵଂ ଶତଂ ପୂର୍ଭିର୍ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ବଡ଼ ଯଶ ଚାହୁଁଥିବା; ସେମାନେ ଅପଦ୍ରବରୁ ରକ୍ଷା କର, ଅଗ୍ନି, ଶତ ଉପକାରୀ ସହିତ।
ଦେଵୋ ଵୋ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଵଷ୍ଟ୍ଯାସିଚମ୍ । ଉଦ୍ଵା ସିଞ୍ଚଧ୍ଵମୁପ ଵା ପୃଣଧ୍ଵମାଦିଦ୍ଵୋ ଦେଵ ଓହତେ
ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ତୁମ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରା ଝାରିଦିଅନ୍ତି। ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଝାରିଦିଅ, ପୂରଣ କର; ଦେବତା ଏଭଳି ତୁମେ ଉପସ୍ଥାନ କରନ୍ତି।