ମହାଁ ଅସ୍ଯଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରକେତୋ ନ ଋତେ ତ୍ଵଦମୃତା ମାଦଯନ୍ତେ । ଆ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସରଥଂ ଯାହି ଦେଵୈର୍ନ୍ଯଗ୍ନେ ହୋତା ପ୍ରଥମଃ ସଦେହ
ଏହି ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନ ମହାନ। ତୁମ ବିନା, ଅଗ୍ନି, ଅମରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନାହାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆସ; ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଏଠାରେ ବସ।
ତ୍ଵାମୀଳତେ ଅଜିରଂ ଦୂତ୍ଯାଯ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଃ ସଦମିନ୍ମାନୁଷାସଃ । ଯସ୍ଯ ଦେଵୈରାସଦୋ ବର୍ହିରଗ୍ନେଽହାନ୍ଯସ୍ମୈ ସୁଦିନା ଭଵନ୍ତି
ତୁମେ ଦୂତ ଭାବେ ଦୃତ ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ହବି ଦେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଯାହା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ବେଦିରେ ବସନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହୁଏ।
ତ୍ରିଶ୍ଚିଦକ୍ତୋଃ ପ୍ର ଚିକିତୁର୍ଵସୂନି ତ୍ଵେ ଅନ୍ତର୍ଦାଶୁଷେ ମର୍ତ୍ଯାଯ । ମନୁଷ୍ଵଦଗ୍ନ ଇହ ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ଭଵା ନୋ ଦୂତୋ ଅଭିଶସ୍ତିପାଵା
ଦିନକୁ ତିନିଥର ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଧନ ଦାନଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଚାହାଯାଏ। ମନୁ ପରି, ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଆମର ଦୂତ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିରୀଶେ ବୃହତୋ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯାଗ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହଵିଷଃ କୃତସ୍ଯ । କ୍ରତୁଂ ହ୍ଯସ୍ଯ ଵସଵୋ ଜୁଷନ୍ତାଥା ଦେଵା ଦଧିରେ ହଵ୍ଯଵାହମ୍
ଅଗ୍ନି ମହା ଯଜ୍ଞର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ହବିର ଅଧିପତି। ବସୁମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ; ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ହବ୍ୟବାହକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ଆଗ୍ନେ ଵହ ହଵିରଦ୍ଯାଯ ଦେଵାନିନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ ଇହ ମାଦଯନ୍ତାମ୍ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ଧେହି ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ହବି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନେ ଥିବା ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ଅଗନ୍ମ ମହା ନମସା ଯଵିଷ୍ଠଂ ଯୋ ଦୀଦାଯ ସମିଦ୍ଧଃ ସ୍ଵେ ଦୁରୋଣେ । ଚିତ୍ରଭାନୁଂ ରୋଦସୀ ଅନ୍ତରୁର୍ଵୀ ସ୍ଵାହୁତଂ ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମ୍
ବଡ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଯୁବକ, ନିଜ ଘରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ଅଦ୍ଭୁତ ଆଲୋକର ଅଗ୍ନି, ଦିଗ୍ବିଦିଗରୁ ଆହ୍ୱାନିତ, ଆମ ପାଖକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ସ ମହ୍ନା ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତାନି ସାହ୍ଵାନଗ୍ନି ଷ୍ଟଵେ ଦମ ଆ ଜାତଵେଦାଃ । ସ ନୋ ରକ୍ଷିଷଦ୍ଦୁରିତାଦଵଦ୍ଯାଦସ୍ମାନ୍ଗୃଣତ ଉତ ନୋ ମଘୋନଃ
ତାଙ୍କର ମହିମାରେ, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦା, ଘର ପାଇଁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଓ ଆମ ଦାତାମାନେକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ଵରୁଣ ଉତ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତି ମତିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଃ । ତ୍ଵେ ଵସୁ ସୁଷଣନାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର। ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ଭାବନାରେ ବଢ଼ାନ୍ତି। ତୁମେ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ଵିଶ୍ଵଶୁଚେ ଧିଯଂଧେଽସୁରଘ୍ନେ ମନ୍ମ ଧୀତିଂ ଭରଧ୍ଵମ୍ । ଭରେ ହଵିର୍ନ ବର୍ହିଷି ପ୍ରୀଣାନୋ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ଯତଯେ ମତୀନାମ୍
ସମସ୍ତକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ନିଜ ଭାବନା ଦେଉଛୁ। ଦାନବ ନାଶକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଷ୍ଟୁତି ଅର୍ପଣ କର। ହବି ଆଣି, ବେଦିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଚିନ୍ତାର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଶୋଚିଷା ଶୋଶୁଚାନ ଆ ରୋଦସୀ ଅପୃଣା ଜାଯମାନଃ । ତ୍ଵଂ ଦେଵାଁ ଅଭିଶସ୍ତେରମୁଞ୍ଚୋ ଵୈଶ୍ଵାନର ଜାତଵେଦୋ ମହିତ୍ଵା
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଦିଗମଧ୍ୟରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କର। ବୈଶ୍ୱାନର ଜାତବେଦା, ତୁମ ମହିମାରେ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଜାତୋ ଯଦଗ୍ନେ ଭୁଵନା ଵ୍ଯଖ୍ଯଃ ପଶୂନ୍ନ ଗୋପା ଇର୍ଯଃ ପରିଜ୍ମା । ଵୈଶ୍ଵାନର ବ୍ରହ୍ମଣେ ଵିନ୍ଦ ଗାତୁଂ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲ। ଗୋପାଳକ ପରି ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଲ। ବୈଶ୍ୱାନର, ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇଁ ଏକ ପଥ ଦେଖା। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ସମିଧା ଜାତଵେଦସେ ଦେଵାଯ ଦେଵହୂତିଭିଃ । ହଵିର୍ଭିଃ ଶୁକ୍ରଶୋଚିଷେ ନମସ୍ଵିନୋ ଵଯଂ ଦାଶେମାଗ୍ନଯେ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପହାର ଓ ଦେବପୂଜା ସହିତ ଆମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛୁ। ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।
ଵଯଂ ତେ ଅଗ୍ନେ ସମିଧା ଵିଧେମ ଵଯଂ ଦାଶେମ ସୁଷ୍ଟୁତୀ ଯଜତ୍ର । ଵଯଂ ଘୃତେନାଧ୍ଵରସ୍ଯ ହୋତର୍ଵଯଂ ଦେଵ ହଵିଷା ଭଦ୍ରଶୋଚେ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହୁତି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ । ଆମେ ତୁମକୁ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ସେବନ କରୁଛୁ, ହେ ବଳିଯୋଗ୍ୟ । ଆମେ ଘୃତ ଓ ଶୁଭ ଆହୁତି ଦେଇ, ଆମ ପୂଜାର ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ ।
ଆ ନୋ ଦେଵେଭିରୁପ ଦେଵହୂତିମଗ୍ନେ ଯାହି ଵଷଟ୍କୃତିଂ ଜୁଷାଣଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵାଯ ଦାଶତଃ ସ୍ଯାମ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆସ; ଆମର ବାଣୀ ଓ ବଳିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର । ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ରୁହୁ; ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର ।
ଉପସଦ୍ଯାଯ ମୀଳ୍ହୁଷ ଆସ୍ଯେ ଜୁହୁତା ହଵିଃ । ଯୋ ନୋ ନେଦିଷ୍ଠମାପ୍ଯମ୍
ଯିଏ ଅଳତାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦୟାଳୁଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେଉ । ସେ ଆମ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ।
ଯଃ ପଞ୍ଚ ଚର୍ଷଣୀରଭି ନିଷସାଦ ଦମେଦମେ । କଵିର୍ଗୃହପତିର୍ଯୁଵା
ଯିଏ ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଜ୍ଞାନୀ, ଯୁବକ ଗୃହସ୍ଥ ।
ସ ନୋ ଵେଦୋ ଅମାତ୍ଯମଗ୍ନୀ ରକ୍ଷତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଉତାସ୍ମାନ୍ପାତ୍ଵଂହସଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁଦିଗରୁ ଆମ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ଆମକୁ ଅପମାନ ଓ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କର ।
ନଵଂ ନୁ ସ୍ତୋମମଗ୍ନଯେ ଦିଵଃ ଶ୍ଯେନାଯ ଜୀଜନମ୍ । ଵସ୍ଵଃ କୁଵିଦ୍ଵନାତି ନଃ
ଏବେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚିଛି, ଯିଏ ଦିଗନ୍ତର ପକ୍ଷୀ । ସେ ବୋଧହୁଏ ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଧନ ଦେବେ ।
ସ୍ପାର୍ହା ଯସ୍ଯ ଶ୍ରିଯୋ ଦୃଶେ ରଯିର୍ଵୀରଵତୋ ଯଥା । ଅଗ୍ରେ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଶୋଚତଃ
ଯାହାର ଶ୍ରୀମୟ ଧନ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହାର ଧନରେ ଅନେକ ବୀର ଅଛନ୍ତି, ସେ ଯଜ୍ଞର ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି ।
ସେମାଂ ଵେତୁ ଵଷଟ୍କୃତିମଗ୍ନିର୍ଜୁଷତ ନୋ ଗିରଃ । ଯଜିଷ୍ଠୋ ହଵ୍ଯଵାହନଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ବଷଟ୍ ଆହୁତି ଓ ଆମର ବାଣୀକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ବଳି ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଆହୁତି ନେଇଯିବା ପୁରୋହିତ ।
ନି ତ୍ଵା ନକ୍ଷ୍ଯ ଵିଶ୍ପତେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵ ଧୀମହି । ସୁଵୀରମଗ୍ନ ଆହୁତ
ହେ ଜନମାନଙ୍କର ନାଥ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସି, ଆମକୁ ବୀରତା ଦିଅ ।
କ୍ଷପ ଉସ୍ରଶ୍ଚ ଦୀଦିହି ସ୍ଵଗ୍ନଯସ୍ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍ । ସୁଵୀରସ୍ତ୍ଵମସ୍ମଯୁଃ
ଅଗ୍ନି, ରାତି ଓ ଦିନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛୁ; ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବୀର ।
ଉପ ତ୍ଵା ସାତଯେ ନରୋ ଵିପ୍ରାସୋ ଯନ୍ତି ଧୀତିଭିଃ । ଉପାକ୍ଷରା ସହସ୍ରିଣୀ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ତୁମ ଉପକୃତି ପାଇଁ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି; ହଜାର ଅକ୍ଷର ଥିବା ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ।
ଅଗ୍ନୀ ରକ୍ଷାଂସି ସେଧତି ଶୁକ୍ରଶୋଚିରମର୍ତ୍ଯଃ । ଶୁଚିଃ ପାଵକ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କରନ୍ତି; ଅମର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖା, ପବିତ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପୂଜ୍ୟ ।
ସ ନୋ ରାଧାଂସ୍ଯା ଭରେଶାନଃ ସହସୋ ଯହୋ । ଭଗଶ୍ଚ ଦାତୁ ଵାର୍ଯମ୍
ଶକ୍ତିର ନାଥ ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ଆଣନ୍ତୁ; ଭଗ ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵୀରଵଦ୍ଯଶୋ ଦେଵଶ୍ଚ ସଵିତା ଭଗଃ । ଦିତିଶ୍ଚ ଦାତି ଵାର୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ବୀର ଯଶ ଦିଅ; ଦେବତା ସବିତା, ଭଗ ଓ ଦିତି ଆମକୁ ଆମର ଆଶା କରା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷା ଣୋ ଅଂହସଃ ପ୍ରତି ଷ୍ମ ଦେଵ ରୀଷତଃ । ତପିଷ୍ଠୈରଜରୋ ଦହ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିରୋଧ କର; ତୁମର ତୀବ୍ର ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ଅଗ୍ନିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦହାଇଦିଅ ।
ଅଧା ମହୀ ନ ଆଯସ୍ଯନାଧୃଷ୍ଟୋ ନୃପୀତଯେ । ପୂର୍ଭଵା ଶତଭୁଜିଃ
ତୁମେ, ମହାବଳୀ, ଅଜୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଳକ; ପୁରୁଣା, ଶତହସ୍ତୀ ତୁମେ ।
ତ୍ଵଂ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଦୋଷାଵସ୍ତରଘାଯତଃ । ଦିଵା ନକ୍ତମଦାଭ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଦିନ ଓ ରାତି, ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମକୁ ଦ୍ରୁତ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ନିର୍ବିଘ୍ନ ରଖ ।
ଏନା ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ନମସୋର୍ଜୋ ନପାତମା ହୁଵେ । ପ୍ରିଯଂ ଚେତିଷ୍ଠମରତିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୂତମମୃତମ୍
ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବନ୍ଧୁ, ଦୋଷରହିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅମର ଦୂତ ।