ଏତେ ଦ୍ଯୁମ୍ନେଭିର୍ଵିଶ୍ଵମାତିରନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଂ ଯେ ଵାରଂ ନର୍ଯା ଅତକ୍ଷନ୍ । ପ୍ର ଯେ ଵିଶସ୍ତିରନ୍ତ ଶ୍ରୋଷମାଣା ଆ ଯେ ମେ ଅସ୍ଯ ଦୀଧଯନ୍ନୃତସ୍ଯ
ଏହିମାନେ ନିଜ ତେଜରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଯେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ଲୋକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ଦକ୍ଷ ମନୁଷ୍ୟମାନେ। ଯେମାନେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ସମୁଦାୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ଜଳାନ୍ତି।
ନୂ ତ୍ଵାମଗ୍ନ ଈମହେ ଵସିଷ୍ଠା ଈଶାନଂ ସୂନୋ ସହସୋ ଵସୂନାମ୍ । ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯ ଆନଡ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ବଶିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଧନର ମଧ୍ୟରେ। ପ୍ରଶଂସକ ଓ ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଭୋଗ ଦିଅ; ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଇନ୍ଧେ ରାଜା ସମର୍ଯୋ ନମୋଭିର୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରତୀକମାହୁତଂ ଘୃତେନ । ନରୋ ହଵ୍ଯେଭିରୀଳତେ ସବାଧ ଆଗ୍ନିରଗ୍ର ଉଷସାମଶୋଚି
ସମ୍ମାନରେ ରାଜା, ସମାନ ନଥିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଉଛି, ଯାହାର ମୁହଁ ଘୃତରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଲୋକେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜନ୍ତି; ସେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହ ଆଗରେ ଉଜ୍ୱଳିତ।
ଅଯମୁ ଷ୍ଯ ସୁମହାଁ ଅଵେଦି ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ମନୁଷୋ ଯହ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିଃ । ଵି ଭା ଅକଃ ସସୃଜାନଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ କୃଷ୍ଣପଵିରୋଷଧୀଭିର୍ଵଵକ୍ଷେ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ହୋତା ଭାବେ ପରିଚିତ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି। ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରି, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲିଯାଉଛି, କଳା ଟିପ୍ପା ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
କଯା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵି ଵସଃ ସୁଵୃକ୍ତିଂ କାମୁ ସ୍ଵଧାମୃଣଵଃ ଶସ୍ଯମାନଃ । କଦା ଭଵେମ ପତଯଃ ସୁଦତ୍ର ରାଯୋ ଵନ୍ତାରୋ ଦୁଷ୍ଟରସ୍ଯ ସାଧୋଃ
କେଉଁ ଉପାୟରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଓ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସା ଦେବ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବ, ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ? କେବେ ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରାମର୍ଶର ଅଧିପତି ହେବୁ, ଧନର ଅଧିକାରୀ ହେବୁ, କଷ୍ଟକର ପଥକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବୁ?
ପ୍ରପ୍ରାଯମଗ୍ନିର୍ଭରତସ୍ଯ ଶୃଣ୍ଵେ ଵି ଯତ୍ସୂର୍ଯୋ ନ ରୋଚତେ ବୃହଦ୍ଭାଃ । ଅଭି ଯଃ ପୂରୁଂ ପୃତନାସୁ ତସ୍ଥୌ ଦ୍ଯୁତାନୋ ଦୈଵ୍ଯୋ ଅତିଥିଃ ଶୁଶୋଚ
ଭାରତମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ଶୁଣାଯାଉଛି, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସେ ବଡ଼ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ। ସେ ପୂରୁଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଢ଼ିଆ, ଦେବତା ଅତିଥି, ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଅସନ୍ନିତ୍ତ୍ଵେ ଆହଵନାନି ଭୂରି ଭୁଵୋ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୁମନା ଅନୀକୈଃ । ସ୍ତୁତଶ୍ଚିଦଗ୍ନେ ଶୃଣ୍ଵିଷେ ଗୃଣାନଃ ସ୍ଵଯଂ ଵର୍ଧସ୍ଵ ତନ୍ଵଂ ସୁଜାତ
ତୁମ ଆହ୍ୱାନରେ ବହୁତ ହବି ଦିଆଯାଉଛି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମଧୁର ରୂପରେ। ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ଗାଇଲେ ତୁମେ ଶୁଣ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜକୁ ବଢ଼ାଅ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ଧାରଣ କର।
ଇଦଂ ଵଚଃ ଶତସାଃ ସଂସହସ୍ରମୁଦଗ୍ନଯେ ଜନିଷୀଷ୍ଟ ଦ୍ଵିବର୍ହାଃ । ଶଂ ଯତ୍ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆପଯେ ଭଵାତି ଦ୍ଯୁମଦମୀଵଚାତନଂ ରକ୍ଷୋହା
ଏହି କଥା, ଶତଗୁଣ, ଶହ ହଜାର ଗୁଣ, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ରଚିତ ହେଉ। ଯାହା ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, ସେହି ଉପକାରୀ ହେଉ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ଅପମାନ ନାଶ କରୁଥିବା।
ନୂ ତ୍ଵାମଗ୍ନ ଈମହେ ଵସିଷ୍ଠା ଈଶାନଂ ସୂନୋ ସହସୋ ଵସୂନାମ୍ । ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯ ଆନଡ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏବେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ବଶିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଧନର ମଧ୍ୟରେ। ପ୍ରଶଂସକ ଓ ଦାନଶୀଳମାନେ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଭୋଗ ଦିଅ; ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଅବୋଧି ଜାର ଉଷସାମୁପସ୍ଥାଦ୍ଧୋତା ମନ୍ଦ୍ରଃ କଵିତମଃ ପାଵକଃ । ଦଧାତି କେତୁମୁଭଯସ୍ଯ ଜନ୍ତୋର୍ହଵ୍ଯା ଦେଵେଷୁ ଦ୍ରଵିଣଂ ସୁକୃତ୍ସୁ
ଉଷାମାନଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରେମିକ ଜାଗିଛି, ହୋତା, ମଧୁର, ସବୁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶୁଦ୍ଧ। ସେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଦେଇଥାଏ, ଦେବତାଙ୍କୁ ହବି, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥାଏ।
ସ ସୁକ୍ରତୁର୍ଯୋ ଵି ଦୁରଃ ପଣୀନାଂ ପୁନାନୋ ଅର୍କଂ ପୁରୁଭୋଜସଂ ନଃ । ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶାଂ ଦମୂନାସ୍ତିରସ୍ତମୋ ଦଦୃଶେ ରାମ୍ଯାଣାମ୍
ସେ, ଦକ୍ଷ, ଦୁର୍ଲଭମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଶ୍ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ଆହାର ଆଣନ୍ତି। ହୋତା, ମଧୁର, ସମୁଦାୟର ନାୟକ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଦୀପ୍ତିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଅମୂରଃ କଵିରଦିତିର୍ଵିଵସ୍ଵାନ୍ସୁସଂସନ୍ମିତ୍ରୋ ଅତିଥିଃ ଶିଵୋ ନଃ । ଚିତ୍ରଭାନୁରୁଷସାଂ ଭାତ୍ଯଗ୍ରେଽପାଂ ଗର୍ଭଃ ପ୍ରସ୍ଵ ଆ ଵିଵେଶ
ଅଚ୍ୟୁତ, ଋଷି, ଅଦିତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବନ୍ଧୁ, ଅତିଥି, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ। ଚମତ୍କାର ଆଲୋକରେ, ସେ ଉଷାମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ଜଳର ଗର୍ଭ ବିସ୍ତାରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ଈଳେନ୍ଯୋ ଵୋ ମନୁଷୋ ଯୁଗେଷୁ ସମନଗା ଅଶୁଚଜ୍ଜାତଵେଦାଃ । ସୁସଂଦୃଶା ଭାନୁନା ଯୋ ଵିଭାତି ପ୍ରତି ଗାଵଃ ସମିଧାନଂ ବୁଧନ୍ତ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତୁମେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ଶୁଦ୍ଧ। ଶୁଭ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଚମକୁଛ; ତୁମ ସମିଧାନରେ ଗାୟମାନେ ଜାଗିଉଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ଯାହି ଦୂତ୍ଯଂ ମା ରିଷଣ୍ଯୋ ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ବ୍ରହ୍ମକୃତା ଗଣେନ । ସରସ୍ଵତୀଂ ମରୁତୋ ଅଶ୍ଵିନାପୋ ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ରତ୍ନଧେଯାଯ ଵିଶ୍ଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ଦୂତିୟ କାମରେ ଆସ, ବିଫଳ ହେଉନି; ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଗାଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ। ସରସ୍ୱତୀ, ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଜଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ପୂଜା କର।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ସମିଧାନୋ ଵସିଷ୍ଠୋ ଜରୂଥଂ ହନ୍ଯକ୍ଷି ରାଯେ ପୁରଂଧିମ୍ । ପୁରୁଣୀଥା ଜାତଵେଦୋ ଜରସ୍ଵ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ବସିଷ୍ଠ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ସୁରକ୍ଷା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଁଛନ୍ତି। ଜାତବେଦସ, ବହୁ ପୂଜା-ଅର୍ପଣରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ଉଷୋ ନ ଜାରଃ ପୃଥୁ ପାଜୋ ଅଶ୍ରେଦ୍ଦଵିଦ୍ଯୁତଦ୍ଦୀଦ୍ଯଚ୍ଛୋଶୁଚାନଃ । ଵୃଷା ହରିଃ ଶୁଚିରା ଭାତି ଭାସା ଧିଯୋ ହିନ୍ଵାନ ଉଶତୀରଜୀଗଃ
ଉଷା, ପ୍ରେମିକା ପରି ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ସହ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ, ଚମକୁଛ, ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁନଳିଆ ଏହି ପବିତ୍ର ଉଷା ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଜଗତକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ଚିନ୍ତାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଏ।
ସ୍ଵର୍ଣ ଵସ୍ତୋରୁଷସାମରୋଚି ଯଜ୍ଞଂ ତନ୍ଵାନା ଉଶିଜୋ ନ ମନ୍ମ । ଅଗ୍ନିର୍ଜନ୍ମାନି ଦେଵ ଆ ଵି ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦ୍ରଵଦ୍ଦୂତୋ ଦେଵଯାଵା ଵନିଷ୍ଠଃ
ଉଷା ଆଲୋକର ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରିଛନ୍ତି। ଜାଗ୍ରତ ଲୋକମାନେ ପୂଜା କରି, ପୁରୋହିତମାନେ ପରି ନିଜର ଭାବନା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୂତ ପରି ଆସନ୍ତି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଚ୍ଛା ଗିରୋ ମତଯୋ ଦେଵଯନ୍ତୀରଗ୍ନିଂ ଯନ୍ତି ଦ୍ରଵିଣଂ ଭିକ୍ଷମାଣାଃ । ସୁସଂଦୃଶଂ ସୁପ୍ରତୀକଂ ସ୍ଵଞ୍ଚଂ ହଵ୍ଯଵାହମରତିଂ ମାନୁଷାଣାମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଷ୍ଟୁତି ଓ ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ଧନ ଆଶା କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯାଉଛି। ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସୁନ୍ଦର ରୂପର, ଦୟାଳୁ, ହବ୍ୟ ଧାରଣକାରୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵସୁଭିଃ ସଜୋଷା ରୁଦ୍ରଂ ରୁଦ୍ରେଭିରା ଵହା ବୃହନ୍ତମ୍ । ଆଦିତ୍ଯେଭିରଦିତିଂ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯାଂ ବୃହସ୍ପତିମୃକ୍ଵଭିର୍ଵିଶ୍ଵଵାରମ୍
ଅଗ୍ନି, ଭଲ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବସୁମାନେ ସହ ଆଣ, ବଡ଼ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହ ଆଣ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହ ଦୁନିଆର ମା' ଅଦିତିଙ୍କୁ ଆଣ, ଓ ଗାୟକମାନେ ସହ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆଣ।
ମନ୍ଦ୍ରଂ ହୋତାରମୁଶିଜୋ ଯଵିଷ୍ଠମଗ୍ନିଂ ଵିଶ ଈଳତେ ଅଧ୍ଵରେଷୁ । ସ ହି କ୍ଷପାଵାଁ ଅଭଵଦ୍ରଯୀଣାମତନ୍ଦ୍ରୋ ଦୂତୋ ଯଜଥାଯ ଦେଵାନ୍
ଜାଗ୍ରତ ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ସବୁଠାରୁ ଯୁବକ, ମଧୁର ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ସେ ରାତି ଓ ଧନର ରକ୍ଷକ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଦୂତ, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ମହାଁ ଅସ୍ଯଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରକେତୋ ନ ଋତେ ତ୍ଵଦମୃତା ମାଦଯନ୍ତେ । ଆ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସରଥଂ ଯାହି ଦେଵୈର୍ନ୍ଯଗ୍ନେ ହୋତା ପ୍ରଥମଃ ସଦେହ
ଏହି ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନ ମହାନ। ତୁମ ବିନା, ଅଗ୍ନି, ଅମରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନାହାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆସ; ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଏଠାରେ ବସ।
ତ୍ଵାମୀଳତେ ଅଜିରଂ ଦୂତ୍ଯାଯ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଃ ସଦମିନ୍ମାନୁଷାସଃ । ଯସ୍ଯ ଦେଵୈରାସଦୋ ବର୍ହିରଗ୍ନେଽହାନ୍ଯସ୍ମୈ ସୁଦିନା ଭଵନ୍ତି
ତୁମେ ଦୂତ ଭାବେ ଦୃତ ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ହବି ଦେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଯାହା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ବେଦିରେ ବସନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହୁଏ।
ତ୍ରିଶ୍ଚିଦକ୍ତୋଃ ପ୍ର ଚିକିତୁର୍ଵସୂନି ତ୍ଵେ ଅନ୍ତର୍ଦାଶୁଷେ ମର୍ତ୍ଯାଯ । ମନୁଷ୍ଵଦଗ୍ନ ଇହ ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ଭଵା ନୋ ଦୂତୋ ଅଭିଶସ୍ତିପାଵା
ଦିନକୁ ତିନିଥର ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଧନ ଦାନଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଚାହାଯାଏ। ମନୁ ପରି, ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଆମର ଦୂତ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିରୀଶେ ବୃହତୋ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯାଗ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ହଵିଷଃ କୃତସ୍ଯ । କ୍ରତୁଂ ହ୍ଯସ୍ଯ ଵସଵୋ ଜୁଷନ୍ତାଥା ଦେଵା ଦଧିରେ ହଵ୍ଯଵାହମ୍
ଅଗ୍ନି ମହା ଯଜ୍ଞର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ହବିର ଅଧିପତି। ବସୁମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ; ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ହବ୍ୟବାହକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ଆଗ୍ନେ ଵହ ହଵିରଦ୍ଯାଯ ଦେଵାନିନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ ଇହ ମାଦଯନ୍ତାମ୍ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ଧେହି ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ହବି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନେ ଥିବା ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ଅଗନ୍ମ ମହା ନମସା ଯଵିଷ୍ଠଂ ଯୋ ଦୀଦାଯ ସମିଦ୍ଧଃ ସ୍ଵେ ଦୁରୋଣେ । ଚିତ୍ରଭାନୁଂ ରୋଦସୀ ଅନ୍ତରୁର୍ଵୀ ସ୍ଵାହୁତଂ ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମ୍
ବଡ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଯୁବକ, ନିଜ ଘରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ଅଦ୍ଭୁତ ଆଲୋକର ଅଗ୍ନି, ଦିଗ୍ବିଦିଗରୁ ଆହ୍ୱାନିତ, ଆମ ପାଖକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ସ ମହ୍ନା ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତାନି ସାହ୍ଵାନଗ୍ନି ଷ୍ଟଵେ ଦମ ଆ ଜାତଵେଦାଃ । ସ ନୋ ରକ୍ଷିଷଦ୍ଦୁରିତାଦଵଦ୍ଯାଦସ୍ମାନ୍ଗୃଣତ ଉତ ନୋ ମଘୋନଃ
ତାଙ୍କର ମହିମାରେ, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦା, ଘର ପାଇଁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଦୂର କରନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଓ ଆମ ଦାତାମାନେକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ଵରୁଣ ଉତ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତି ମତିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଃ । ତ୍ଵେ ଵସୁ ସୁଷଣନାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର। ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ଭାବନାରେ ବଢ଼ାନ୍ତି। ତୁମେ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ଵିଶ୍ଵଶୁଚେ ଧିଯଂଧେଽସୁରଘ୍ନେ ମନ୍ମ ଧୀତିଂ ଭରଧ୍ଵମ୍ । ଭରେ ହଵିର୍ନ ବର୍ହିଷି ପ୍ରୀଣାନୋ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ଯତଯେ ମତୀନାମ୍
ସମସ୍ତକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ନିଜ ଭାବନା ଦେଉଛୁ। ଦାନବ ନାଶକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଷ୍ଟୁତି ଅର୍ପଣ କର। ହବି ଆଣି, ବେଦିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଚିନ୍ତାର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଶୋଚିଷା ଶୋଶୁଚାନ ଆ ରୋଦସୀ ଅପୃଣା ଜାଯମାନଃ । ତ୍ଵଂ ଦେଵାଁ ଅଭିଶସ୍ତେରମୁଞ୍ଚୋ ଵୈଶ୍ଵାନର ଜାତଵେଦୋ ମହିତ୍ଵା
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଦିଗମଧ୍ୟରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କର। ବୈଶ୍ୱାନର ଜାତବେଦା, ତୁମ ମହିମାରେ ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ମୁକ୍ତ କର।