ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯଵିଷ୍ଠମତିଥିଂ ସ୍ଵାହୁତଂ ଜୁଷ୍ଟଂ ଜନାଯ ଦାଶୁଷେ । ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ଯାତଵେ ଜାତଵେଦସମଗ୍ନିମୀଳେ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ଅତିଥି, ଭଲଭାବରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଉପାସକଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଦେବମାନେଙ୍କ ଆସିବା ପାଇଁ ଉଷାମାନେ ସହିତ ଆମେ ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉଷାରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ।
ସ୍ତଵିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵାମହଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାମୃତ ଭୋଜନ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ରାତାରମମୃତଂ ମିଯେଧ୍ଯ ଯଜିଷ୍ଠଂ ହଵ୍ଯଵାହନ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବି, ହେ ଅମର, ସମସ୍ତ ଅମର ଭୋଜନ ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ରକ୍ଷାକାରୀ, ଅମର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ହବ୍ୟ ନେଇଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସୁଶଂସୋ ବୋଧି ଗୃଣତେ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ମଧୁଜିହ୍ଵଃ ସ୍ଵାହୁତଃ । ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରତିରନ୍ନାଯୁର୍ଜୀଵସେ ନମସ୍ଯା ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଗାୟକ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ମଧୁର ଜିହ୍ୱା ଓ ଭଲରେ ଆହ୍ୱାନିତ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ଆମେ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସଂ ସଂ ହି ତ୍ଵା ଵିଶ ଇନ୍ଧତେ । ସ ଆ ଵହ ପୁରୁହୂତ ପ୍ରଚେତସୋଽଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହ ଦ୍ରଵତ୍
ସମସ୍ତ ଜନେ ଜଣା, ହୋତା ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଲୋକମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଅନେକ ଥର ଆହ୍ୱାନିତ, ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଦିଅ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ସଵିତାରମୁଷସମଶ୍ଵିନା ଭଗମଗ୍ନିଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ କ୍ଷପଃ । କଣ୍ଵାସସ୍ତ୍ଵା ସୁତସୋମାସ ଇନ୍ଧତେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ସ୍ଵଧ୍ଵର
ପ୍ରଭାତ ହେବାବେଳେ, କଣ୍ବମାନେ ସୋମ ରସ ଚାପି ଅଗ୍ନିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ହବ୍ୟ ନେଇଆସୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ସବିତା, ଉଷା, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଗ ସହିତ, ରାତି ଶେଷ ହେବାବେଳେ।
ପତିର୍ହ୍ଯଧ୍ଵରାଣାମଗ୍ନେ ଦୂତୋ ଵିଶାମସି । ଉଷର୍ବୁଧ ଆ ଵହ ସୋମପୀତଯେ ଦେଵାଁ ଅଦ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଦୃଶଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅଧ୍ୱରମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ। ପ୍ରଭାତରେ ଜାଗି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ଋଷିମାନେ, ଆଜି ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ।
ଅଗ୍ନେ ପୂର୍ଵା ଅନୂଷସୋ ଵିଭାଵସୋ ଦୀଦେଥ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଃ । ଅସି ଗ୍ରାମେଷ୍ଵଵିତା ପୁରୋହିତୋଽସି ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନୁଷଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଭାତ ପୂର୍ବରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା। ଗ୍ରାମରେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ପୂରୋହିତ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ ପୂରୋହିତ ଅଟୁ।
ନି ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାଧନମଗ୍ନେ ହୋତାରମୃତ୍ଵିଜମ୍ । ମନୁଷ୍ଵଦ୍ଦେଵ ଧୀମହି ପ୍ରଚେତସଂ ଜୀରଂ ଦୂତମମର୍ତ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞର ସାଧକ, ହୋତା ଓ ଋତ୍ବିଜ୍ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରୁ। ମନୁ ପରି, ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନୀ, ପୁରାତନ, ଅମର ଦୂତ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରୁ।
ଯଦ୍ଦେଵାନାଂ ମିତ୍ରମହଃ ପୁରୋହିତୋଽନ୍ତରୋ ଯାସି ଦୂତ୍ଯମ୍ । ସିନ୍ଧୋରିଵ ପ୍ରସ୍ଵନିତାସ ଊର୍ମଯୋଽଗ୍ନେର୍ଭ୍ରାଜନ୍ତେ ଅର୍ଚଯଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମିତ୍ର ଭାବେ, ତୁମେ ପୂରୋହିତ ହୋଇ ଦୂତି କାମରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶିଖା ନଦୀର ଗର୍ଜନ କ୍ଷୋଭ ତରଙ୍ଗ ପରି ଚମକେ।
ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣ ଵହ୍ନିଭିର୍ଦେଵୈରଗ୍ନେ ସଯାଵଭିଃ । ଆ ସୀଦନ୍ତୁ ବର୍ହିଷି ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ପ୍ରାତର୍ଯାଵାଣୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ଅଗ୍ନି, ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦେବତାମାନେ ଓ ତୁମର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଶୁଣ। ପ୍ରଭାତରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା, ଅଧ୍ୱରରେ ଦର୍ବରେ ବସନ୍ତୁ।
ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ସ୍ତୋମଂ ମରୁତଃ ସୁଦାନଵୋଽଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଋତାଵୃଧଃ । ପିବତୁ ସୋମଂ ଵରୁଣୋ ଧୃତଵ୍ରତୋଽଶ୍ଵିଭ୍ଯାମୁଷସା ସଜୂଃ
ମାରୁତମାନେ, ଦୟାଳୁ, ଅଗ୍ନି ଭାବର ଜିହ୍ୱା ଓ ଋତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ। ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଥିବା ଭରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ଉଷା ସହିତ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵସୂଁରିହ ରୁଦ୍ରାଁ ଆଦିତ୍ଯାଁ ଉତ । ଯଜା ସ୍ଵଧ୍ଵରଂ ଜନଂ ମନୁଜାତଂ ଘୃତପ୍ରୁଷମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏଠାରେ ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଅଟୁ। ଘୃତରେ ଭିଜିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଜନମାନେ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ନିୟମରେ ଚାଲୁଥିବା ସଭାକୁ ପୂଜା କର।
ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀଵାନୋ ହି ଦାଶୁଷେ ଦେଵା ଅଗ୍ନେ ଵିଚେତସଃ । ତାନ୍ରୋହିଦଶ୍ଵ ଗିର୍ଵଣସ୍ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତମା ଵହ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କ ପ୍ରତି ସତର୍କ ଅଟୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତାମାନେ। ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗୀତପ୍ରିୟ, ସେ ତିରିଶି ଦେବତାମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ପ୍ରିଯମେଧଵଦତ୍ରିଵଜ୍ଜାତଵେଦୋ ଵିରୂପଵତ୍ । ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵନ୍ମହିଵ୍ରତ ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵସ୍ଯ ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମ୍
ପ୍ରିୟମେଧ, ଅତ୍ରି, ବିରୂପ ପରି, ଜଣାବାଲା ଅଗ୍ନି, ମହାବ୍ରତ ଅଙ୍ଗିରସ, ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
ମହିକେରଵ ଊତଯେ ପ୍ରିଯମେଧା ଅହୂଷତ । ରାଜନ୍ତମଧ୍ଵରାଣାମଗ୍ନିଂ ଶୁକ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା
ବଡ଼ ସହାୟତା ପାଇଁ, ପ୍ରିୟମେଧ ତୁମକୁ ଡାକିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଅଧ୍ୱରମାନଙ୍କର ରାଜା, ଚମକୁଥିବା ଶିଖା ସହିତ।
ଘୃତାହଵନ ସନ୍ତ୍ଯେମା ଉ ଷୁ ଶ୍ରୁଧୀ ଗିରଃ । ଯାଭିଃ କଣ୍ଵସ୍ଯ ସୂନଵୋ ହଵନ୍ତେଽଵସେ ତ୍ଵା
ଏହି ଆହ୍ୱାନଗୁଡ଼ିକ ଘୃତରେ ଅର୍ପିତ; ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କଣ୍ବଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି।
ତ୍ଵାଂ ଚିତ୍ରଶ୍ରଵସ୍ତମ ହଵନ୍ତେ ଵିକ୍ଷୁ ଜନ୍ତଵଃ । ଶୋଚିଷ୍କେଶଂ ପୁରୁପ୍ରିଯାଗ୍ନେ ହଵ୍ଯାଯ ଵୋଳ୍ହଵେ
ତୁମେ, ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜନମାନେ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ଦୀପ୍ତିମାନ କେଶ ଓ ଅନେକଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟ ଉଠାଇବା ପାଇଁ।
ନି ତ୍ଵା ହୋତାରମୃତ୍ଵିଜଂ ଦଧିରେ ଵସୁଵିତ୍ତମମ୍ । ଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣଂ ସପ୍ରଥସ୍ତମଂ ଵିପ୍ରା ଅଗ୍ନେ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ
ହୋତା ଓ ଋତ୍ବିଜ୍ ଭାବେ, ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଧନ ଦେଇଥିବା, ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
ଆ ତ୍ଵା ଵିପ୍ରା ଅଚୁଚ୍ଯଵୁଃ ସୁତସୋମା ଅଭି ପ୍ରଯଃ । ବୃହଦ୍ଭା ବିଭ୍ରତୋ ହଵିରଗ୍ନେ ମର୍ତାଯ ଦାଶୁଷେ
ବିଦ୍ୱାନମାନେ, ସୋମ ରସ ଚାପି, ଅଗ୍ନି, ତୁମଠାରେ ଅନେକ ହବ୍ୟ ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଇଛନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟ ଉପାସକ ପାଇଁ।
ପ୍ରାତର୍ଯାଵ୍ଣଃ ସହସ୍କୃତ ସୋମପେଯାଯ ସନ୍ତ୍ଯ । ଇହାଦ୍ଯ ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନଂ ବର୍ହିରା ସାଦଯା ଵସୋ
ପ୍ରଭାତରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ; ଆଜି, ଦୟାଳୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ଏଠାରେ ଦର୍ବରେ ବସା।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚଂ ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମଗ୍ନେ ଯକ୍ଷ୍ଵ ସହୂତିଭିଃ । ଅଯଂ ସୋମଃ ସୁଦାନଵସ୍ତଂ ପାତ ତିରୋଅହ୍ନ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପୂଜା ସହିତ ଏଠାକୁ ଆଣ। ଏହି ସୋମ ରସ, ଓ ଦାନଶୀଳ, ଦିନ ଶେଷ ପରେ ତୁମେ ପିଉ।
ଏଷୋ ଉଷା ଅପୂର୍ଵ୍ଯା ଵ୍ଯୁଚ୍ଛତି ପ୍ରିଯା ଦିଵଃ । ସ୍ତୁଷେ ଵାମଶ୍ଵିନା ବୃହତ୍
ନୂତନ ଉଷା ଆକାଶର ପ୍ରିୟା ଭାବରେ ଉଦୟ ହେଉଛି। ମୁଁ ଆଶ୍ୱିନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି।
ଯା ଦସ୍ରା ସିନ୍ଧୁମାତରା ମନୋତରା ରଯୀଣାମ୍ । ଧିଯା ଦେଵା ଵସୁଵିଦା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଅଦ୍ଭୁତ, ନଦୀର ଶିଶୁ, ଧନ ଦେବାରେ ଦକ୍ଷ, ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପଦ ଜଣା ଦେବତା।
ଵଚ୍ଯନ୍ତେ ଵାଂ କକୁହାସୋ ଜୂର୍ଣାଯାମଧି ଵିଷ୍ଟପି । ଯଦ୍ଵାଂ ରଥୋ ଵିଭିଷ୍ପତାତ୍
ତୁମର ସ୍ତୁତି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀର ଶିଖରରେ କହାଯାଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଆଶ୍ୱିନଙ୍କର ରଥ ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ହଵିଷା ଜାରୋ ଅପାଂ ପିପର୍ତି ପପୁରିର୍ନରା । ପିତା କୁଟସ୍ଯ ଚର୍ଷଣିଃ
ହବି ଦେଇ ଜଳର ପ୍ରେମୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ, ଶୁଧ୍ଧ କରୁଥିବା ପୁରୁଷ, ଘରର ପିତା, ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ।
ଆଦାରୋ ଵାଂ ମତୀନାଂ ନାସତ୍ଯା ମତଵଚସା । ପାତଂ ସୋମସ୍ଯ ଧୃଷ୍ଣୁଯା
ନାସତ୍ୟା, ତୁମେ ଚିନ୍ତାର ଆଧାର, ଜ୍ଞାନମୟ କଥାରେ; ଶକ୍ତି ସହିତ ସୋମ ରସ ପିଉ।
ଯା ନଃ ପୀପରଦଶ୍ଵିନା ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମତୀ ତମସ୍ତିରଃ । ତାମସ୍ମେ ରାସାଥାମିଷମ୍
ଆଶ୍ୱିନ, ତୁମେ ଆମକୁ ଆଲୋକରେ ପୂରଣ କରିଛ; ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଛ। ଏଭଳି ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ନାଵା ମତୀନାଂ ଯାତଂ ପାରାଯ ଗନ୍ତଵେ । ଯୁଞ୍ଜାଥାମଶ୍ଵିନା ରଥମ୍
ଚିନ୍ତାର ନାଉ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମକୁ ପାର କରିବାକୁ; ଆଶ୍ୱିନ, ତୁମେ ତୁମର ରଥ ଯୋଗ କର।
ଅରିତ୍ରଂ ଵାଂ ଦିଵସ୍ପୃଥୁ ତୀର୍ଥେ ସିନ୍ଧୂନାଂ ରଥଃ । ଧିଯା ଯୁଯୁଜ୍ର ଇନ୍ଦଵଃ
ତୁମର ଉଡ଼ା ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ତୁମର ରଥ ନଦୀର ତୀରରେ; ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ରସ କଣିକା ଏହାକୁ ଯୋଗ କରିଛି।
ଦିଵସ୍କଣ୍ଵାସ ଇନ୍ଦଵୋ ଵସୁ ସିନ୍ଧୂନାଂ ପଦେ । ସ୍ଵଂ ଵଵ୍ରିଂ କୁହ ଧିତ୍ସଥଃ
କଣ୍ବଙ୍କର ରସ କଣିକା, ଓ ଧନଦାତା, ନଦୀର ସ୍ଥାନରେ; ତୁମେ ତୁମର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି ଖୋଜୁଛ?