ସ ଗୃତ୍ସୋ ଅଗ୍ନିସ୍ତରୁଣଶ୍ଚିଦସ୍ତୁ ଯତୋ ଯଵିଷ୍ଠୋ ଅଜନିଷ୍ଟ ମାତୁଃ । ସଂ ଯୋ ଵନା ଯୁଵତେ ଶୁଚିଦନ୍ଭୂରି ଚିଦନ୍ନା ସମିଦତ୍ତି ସଦ୍ଯଃ
ସେଇ ଚତୁର ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠାରୁ ନବୀନ ଅଗ୍ନି ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେଠାରୁ ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେଠାରେ ଥାଉ; ଯିଏ ପବିତ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅନେକ ଉପହାର ଜଳାଏ, ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ।
ଅସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସଂସଦ୍ଯନୀକେ ଯଂ ମର୍ତାସଃ ଶ୍ଯେତଂ ଜଗୃଭ୍ରେ । ନି ଯୋ ଗୃଭଂ ପୌରୁଷେଯୀମୁଵୋଚ ଦୁରୋକମଗ୍ନିରାଯଵେ ଶୁଶୋଚ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ସଭାରେ, ଯାହାର ଆସନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୂର ଥିବା ଜନ୍ୟ, ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଯଂ କଵିରକଵିଷୁ ପ୍ରଚେତା ମର୍ତେଷ୍ଵଗ୍ନିରମୃତୋ ନି ଧାଯି । ସ ମା ନୋ ଅତ୍ର ଜୁହୁରଃ ସହସ୍ଵଃ ସଦା ତ୍ଵେ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମ
ଏହି ଜ୍ଞାନୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅମର ଅଗ୍ନି ଭାବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭଲ ମନରେ ରୁହୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ।
ଆ ଯୋ ଯୋନିଂ ଦେଵକୃତଂ ସସାଦ କ୍ରତ୍ଵା ହ୍ଯଗ୍ନିରମୃତାଁ ଅତାରୀତ୍ । ତମୋଷଧୀଶ୍ଚ ଵନିନଶ୍ଚ ଗର୍ଭଂ ଭୂମିଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଧାଯସଂ ବିଭର୍ତି
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାର, ଉଦ୍ଭିଦ, ଓ ଜଙ୍ଗଲର ସନ୍ତାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ।
ଈଶେ ହ୍ଯଗ୍ନିରମୃତସ୍ଯ ଭୂରେରୀଶେ ରାଯଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଦାତୋଃ । ମା ତ୍ଵା ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ନଵୀରା ମାପ୍ସଵଃ ପରି ଷଦାମ ମାଦୁଵଃ
ଅଗ୍ନି ଅମର ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ଧନର ଓ ବୀରତା ଦାତାଙ୍କ ମାଲିକ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ତୁମ ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ନାହିଁ, ପୁଅ ବା ଶକ୍ତି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ପରିଷଦ୍ଯଂ ହ୍ଯରଣସ୍ଯ ରେକ୍ଣୋ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ରାଯଃ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ । ନ ଶେଷୋ ଅଗ୍ନେ ଅନ୍ଯଜାତମସ୍ତ୍ଯଚେତାନସ୍ଯ ମା ପଥୋ ଵି ଦୁକ୍ଷଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଜଙ୍ଗଲର ଅବିରତ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଧନର ମାଲିକ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ; ଅବିବେକୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନ୍ମ ନାହିଁ—ତୁମ ପଥରୁ ଆମକୁ ଭ୍ରମିତ ହେବା ଦିଅନାହିଁ।
ନହି ଗ୍ରଭାଯାରଣଃ ସୁଶେଵୋଽନ୍ଯୋଦର୍ଯୋ ମନସା ମନ୍ତଵା ଉ । ଅଧା ଚିଦୋକଃ ପୁନରିତ୍ସ ଏତ୍ଯା ନୋ ଵାଜ୍ଯଭୀଷାଳେତୁ ନଵ୍ଯଃ
କାରଣ ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନିକୁ ଧରିବା ସହଜ ନୁହେଁ, ନାହିଁ ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଉଦର କିମ୍ବା ମନରେ ଧରିପାରିବେ; ତଥାପି, ସେ ପୁନି ଘରକୁ ଫେରିଯାଏ—ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଖକୁ ଅକ୍ଷତ ଆସୁ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନି ପାହି ତ୍ଵମୁ ନଃ ସହସାଵନ୍ନଵଦ୍ଯାତ୍ । ସଂ ତ୍ଵା ଧ୍ଵସ୍ମନ୍ଵଦଭ୍ଯେତୁ ପାଥଃ ସଂ ରଯି ସ୍ପୃହଯାଯ୍ଯଃ ସହସ୍ରୀ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅପମାନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଧୂଆଁ ପରି ତୁମ ପାଇଁ ପଥ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଓ ବହୁଳ ଧନ ତୁମ ପାଖକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଏତା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୌଭଗା ଦିଦୀହ୍ଯପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତେମ । ଵିଶ୍ଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୃଣତେ ଚ ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକିତ କର। ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସଚେତନ ନିଶ୍ଚୟକୁ ଲାଭ କରିପାରିବା। ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦାନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ତଵସେ ଭରଧ୍ଵଂ ଗିରଂ ଦିଵୋ ଅରତଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଯୋ ଵିଶ୍ଵେଷାମମୃତାନାମୁପସ୍ଥେ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵାଵୃଧେ ଜାଗୃଵଦ୍ଭିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମର ଶବ୍ଦ ଉପହାର କର, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ସହାୟତା ପାଇଁ। ସମସ୍ତ ଅମୃତମୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ଜାଗ୍ରତ ଓ ସଚେତନ ଅଛନ୍ତି।
ପୃଷ୍ଟୋ ଦିଵି ଧାଯ୍ଯଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନେତା ସିନ୍ଧୂନାଂ ଵୃଷଭ ସ୍ତିଯାନାମ୍ । ସ ମାନୁଷୀରଭି ଵିଶୋ ଵି ଭାତି ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵାଵୃଧାନୋ ଵରେଣ
ଅଗ୍ନି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପୃଥିବୀରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳଶାଳୀ, ଦଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସକ୍ତିଶାଳୀ। ବୈଶ୍ୱାନର ମାନବ ସମୁଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭିଯା ଵିଶ ଆଯନ୍ନସିକ୍ନୀରସମନା ଜହତୀର୍ଭୋଜନାନି । ଵୈଶ୍ଵାନର ପୂରଵେ ଶୋଶୁଚାନଃ ପୁରୋ ଯଦଗ୍ନେ ଦରଯନ୍ନଦୀଦେଃ
ତୁମ ଭୟରେ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଛାଡି ଆସନ୍ତି। ପୂରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୈଶ୍ୱାନର, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁର୍ଗମାନେ ଧ୍ୱଂସ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ତଵ ତ୍ରିଧାତୁ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌର୍ଵୈଶ୍ଵାନର ଵ୍ରତମଗ୍ନେ ସଚନ୍ତ । ତ୍ଵଂ ଭାସା ରୋଦସୀ ଆ ତତନ୍ଥାଜସ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା ଶୋଶୁଚାନଃ
ହେ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ତୁମର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ତୁମ ଆଲୋକରେ, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ତୁମେ ବ୍ୟାପି ରହ, ଅବିରତ ଜ୍ୱାଳାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହରିତୋ ଵାଵଶାନା ଗିରଃ ସଚନ୍ତେ ଧୁନଯୋ ଘୃତାଚୀଃ । ପତିଂ କୃଷ୍ଟୀନାଂ ରଥ୍ଯଂ ରଯୀଣାଂ ଵୈଶ୍ଵାନରମୁଷସାଂ କେତୁମହ୍ନାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଶ୍ଲୋକମାନେ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି। ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାଥ, ଧନର ରଥି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଉଷା ଓ ବିରାଟ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଦୀପ୍ତି।
ତ୍ଵେ ଅସୁର୍ଯଂ ଵସଵୋ ନ୍ଯୃଣ୍ଵନ୍କ୍ରତୁଂ ହି ତେ ମିତ୍ରମହୋ ଜୁଷନ୍ତ । ତ୍ଵଂ ଦସ୍ଯୂଁରୋକସୋ ଅଗ୍ନ ଆଜ ଉରୁ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନଯନ୍ନାର୍ଯାଯ
ତୁମ ଭିତରେ ବସୁମାନେ ଶାସନ ରଖିଛନ୍ତି; ତୁମର ବୁଦ୍ଧିମତା ଉପଦେଶକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି, ମିତ୍ରଙ୍କ ସ୍ନେହୀ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦାସ୍ୟୁ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ଆର୍ୟମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଲୋକ ଦିଅ।
ସ ଜାଯମାନଃ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ଵାଯୁର୍ନ ପାଥଃ ପରି ପାସି ସଦ୍ଯଃ । ତ୍ଵଂ ଭୁଵନା ଜନଯନ୍ନଭି କ୍ରନ୍ନପତ୍ଯାଯ ଜାତଵେଦୋ ଦଶସ୍ଯନ୍
ଉଚ୍ଚତମ ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ବାୟୁ ପରି ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କର। ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କର, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଶ୍ରେୟସ୍ ଦିଅ।
ତାମଗ୍ନେ ଅସ୍ମେ ଇଷମେରଯସ୍ଵ ଵୈଶ୍ଵାନର ଦ୍ଯୁମତୀଂ ଜାତଵେଦଃ । ଯଯା ରାଧଃ ପିନ୍ଵସି ଵିଶ୍ଵଵାର ପୃଥୁ ଶ୍ରଵୋ ଦାଶୁଷେ ମର୍ତ୍ଯାଯ
ହେ ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଜାତବେଦସ୍, ଆମକୁ ସେଇ ଆଲୋକମୟ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ପୋଷଣ କର, ଭକ୍ତିଶୀଳ ମାନବକୁ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
ତଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ପୁରୁକ୍ଷୁଂ ରଯିଂ ନି ଵାଜଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଯୁଵସ୍ଵ । ଵୈଶ୍ଵାନର ମହି ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛ ରୁଦ୍ରେଭିରଗ୍ନେ ଵସୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦିଅ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ଦିଅ। ବୈଶ୍ୱାନର, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ପ୍ର ସମ୍ରାଜୋ ଅସୁରସ୍ଯ ପ୍ରଶସ୍ତିଂ ପୁଂସଃ କୃଷ୍ଟୀନାମନୁମାଦ୍ଯସ୍ଯ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ପ୍ର ତଵସସ୍କୃତାନି ଵନ୍ଦେ ଦାରୁଂ ଵନ୍ଦମାନୋ ଵିଵକ୍ମି
ମୁଁ ସମ୍ରାଟ୍ ଅସୁରଙ୍କର ମହିମା, ଲୋକମାନଙ୍କ ନେତା, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ କରେ; ପ୍ରଶଂସକ ଭାବେ, ପବିତ୍ର କାଠକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ।
କଵିଂ କେତୁଂ ଧାସିଂ ଭାନୁମଦ୍ରେର୍ହିନ୍ଵନ୍ତି ଶଂ ରାଜ୍ଯଂ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ପୁରଂଦରସ୍ଯ ଗୀର୍ଭିରା ଵିଵାସେଽଗ୍ନେର୍ଵ୍ରତାନି ପୂର୍ଵ୍ଯା ମହାନି
ମୁଁ ଋଷି, ପ୍ରଦୀପ୍ତି, ପର୍ବତରୁ ଆଲୋକ ବହନ କରୁଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳକୁ ଡାକୁଛି। ଦୁଇ ଜଗତ ରାଜସିକ କୃପା ଦିଅନ୍ତି; ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁରାତନ ଓ ମହାନ ବ୍ରତକୁ ଡାକୁଛି, ଯିଏ ଦୁର୍ଗ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି।
ନ୍ଯକ୍ରତୂନ୍ଗ୍ରଥିନୋ ମୃଧ୍ରଵାଚଃ ପଣୀଁରଶ୍ରଦ୍ଧାଁ ଅଵୃଧାଁ ଅଯଜ୍ଞାନ୍ । ପ୍ରପ୍ର ତାନ୍ଦସ୍ଯୂଁରଗ୍ନିର୍ଵିଵାଯ ପୂର୍ଵଶ୍ଚକାରାପରାଁ ଅଯଜ୍ଯୂନ୍
ଅଗ୍ନି ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ନଥିବା, ଅହଂକାରୀ, କଠୋର କଥା କହୁଥିବା, ଅନିଶ୍ଚିତ, ଅସମୃଦ୍ଧ, ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିବା ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନଥିଲେ, ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ବିଦାୟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯୋ ଅପାଚୀନେ ତମସି ମଦନ୍ତୀଃ ପ୍ରାଚୀଶ୍ଚକାର ନୃତମଃ ଶଚୀଭିଃ । ତମୀଶାନଂ ଵସ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିଂ ଗୃଣୀଷେଽନାନତଂ ଦମଯନ୍ତଂ ପୃତନ୍ଯୂନ୍
ଯିଏ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ, ସବୁଠାରୁ ବୀର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା। ମୁଁ ଧନର ନାଥ, ଅଜୟ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଶ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ଯୋ ଦେହ୍ଯୋ ଅନମଯଦ୍ଵଧସ୍ନୈର୍ଯୋ ଅର୍ଯପତ୍ନୀରୁଷସଶ୍ଚକାର । ସ ନିରୁଧ୍ଯା ନହୁଷୋ ଯହ୍ଵୋ ଅଗ୍ନିର୍ଵିଶଶ୍ଚକ୍ରେ ବଲିହୃତଃ ସହୋଭିଃ
ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତାଙ୍କ ଘରୁ ବଳ ଦ୍ୱାରା ବାହାର କରିଛନ୍ତି; ଆର୍ୟଙ୍କ ଜନନୀମାନେକୁ ଉଷା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଯୁବକ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଗୋଷ୍ଠୀମାନେକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଶର୍ମନ୍ନୁପ ଵିଶ୍ଵେ ଜନାସ ଏଵୈସ୍ତସ୍ଥୁଃ ସୁମତିଂ ଭିକ୍ଷମାଣାଃ । ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵରମା ରୋଦସ୍ଯୋରାଗ୍ନିଃ ସସାଦ ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥମ୍
ଯାହାଙ୍କର ରକ୍ଷା ତଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହାନ୍ତି। ବୈଶ୍ୱାନର, ଦୁଇ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଆ ଦେଵୋ ଦଦେ ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଵସୂନି ଵୈଶ୍ଵାନର ଉଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ଆ ସମୁଦ୍ରାଦଵରାଦା ପରସ୍ମାଦାଗ୍ନିର୍ଦଦେ ଦିଵ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ଦେବତା ବୈଶ୍ୱାନର ସମୁଦ୍ର ଗଭୀରର ଧନ ଦାନ କରିଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସହିତ। ଅଗ୍ନି ସମୁଦ୍ରରୁ, ତଳ ଓ ଉପରୁ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଵୋ ଦେଵଂ ଚିତ୍ସହସାନମଗ୍ନିମଶ୍ଵଂ ନ ଵାଜିନଂ ହିଷେ ନମୋଭିଃ । ଭଵା ନୋ ଦୂତୋ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ତ୍ମନା ଦେଵେଷୁ ଵିଵିଦେ ମିତଦ୍ରୁଃ
ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁର୍ଗାମି ଘୋଡ଼ା ପରି ନମସ୍କାର ସହିତ ଡାକୁଛି। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାନୀ ଦୂତ ହେଉ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ହେଉ।
ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ପଥ୍ଯା ଅନୁ ସ୍ଵା ମନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵାନାଂ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣଃ । ଆ ସାନୁ ଶୁଷ୍ମୈର୍ନଦଯନ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଜମ୍ଭେଭିର୍ଵିଶ୍ଵମୁଶଧଗ୍ଵନାନି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଠିକ୍ ପଥରେ ଆସ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ମିଳି ତୁମେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ପୃଥିବୀର ଶିଖରରେ ଗଞ୍ଜି, ତୁମ ତାପରେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରାଚୀନୋ ଯଜ୍ଞଃ ସୁଧିତଂ ହି ବର୍ହିଃ ପ୍ରୀଣୀତେ ଅଗ୍ନିରୀଳିତୋ ନ ହୋତା । ଆ ମାତରା ଵିଶ୍ଵଵାରେ ହୁଵାନୋ ଯତୋ ଯଵିଷ୍ଠ ଜଜ୍ଞିଷେ ସୁଶେଵଃ
ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଛି, ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କୁଶାସନ ବିଛାଯାଇଛି; ଅଗ୍ନି, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇ, ହୋତା ପରି ପ୍ରସନ୍ନ। ସମସ୍ତ ମାତୃମାନେ ଯାହାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛନ୍ତି, ହେ ସବୁଠାରୁ ଯୁବକ, ତୁମେ ଶୁଭ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ।
ସଦ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରେ ରଥିରଂ ଜନନ୍ତ ମାନୁଷାସୋ ଵିଚେତସୋ ଯ ଏଷାମ୍ । ଵିଶାମଧାଯି ଵିଶ୍ପତିର୍ଦୁରୋଣେଽଗ୍ନିର୍ମନ୍ଦ୍ରୋ ମଧୁଵଚା ଋତାଵା
ଯଜ୍ଞରେ, ଜ୍ଞାନୀ ମାନବମାନେ ସତ୍ୱରେ ରଥିକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ। ଅଗ୍ନି, ସମୁଦାୟର ନାୟକ, ଘରେ ବସିଛନ୍ତି, ମଧୁର କଥା କହି, ସତ୍ୟର ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଅସାଦି ଵୃତୋ ଵହ୍ନିରାଜଗନ୍ଵାନଗ୍ନିର୍ବ୍ରହ୍ମା ନୃଷଦନେ ଵିଧର୍ତା । ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ଯଂ ପୃଥିଵୀ ଵାଵୃଧାତେ ଆ ଯଂ ହୋତା ଯଜତି ଵିଶ୍ଵଵାରମ୍
ବାଛିତ ଅଗ୍ନି ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଆସିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ପୁରୋହିତ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସଭାରେ ସମର୍ଥକ। ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ହୋତା ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।