ପ୍ରୋଥଦଶ୍ଵୋ ନ ଯଵସେଽଵିଷ୍ଯନ୍ଯଦା ମହଃ ସଂଵରଣାଦ୍ଵ୍ଯସ୍ଥାତ୍ । ଆଦସ୍ଯ ଵାତୋ ଅନୁ ଵାତି ଶୋଚିରଧ ସ୍ମ ତେ ଵ୍ରଜନଂ କୃଷ୍ଣମସ୍ତି
ଯେପରି ଏକ ଘୋଡ଼ା ଛୁଟି ନବୀନ ଘାସ ଚରିବାକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଅଟକା ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ହେଉଛନ୍ତି ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶିଖା ପବନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ତାପରେ ତୁମର କଳା ପଥ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ।
ଉଦ୍ଯସ୍ଯ ତେ ନଵଜାତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋଽଗ୍ନେ ଚରନ୍ତ୍ଯଜରା ଇଧାନାଃ । ଅଚ୍ଛା ଦ୍ଯାମରୁଷୋ ଧୂମ ଏତି ସଂ ଦୂତୋ ଅଗ୍ନ ଈଯସେ ହି ଦେଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନବଜାତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାବେଳେ, ଅମର ଶିଖାମାନେ ଚାଲିଉଠନ୍ତି; ତୁମ ଲାଲ ଧୂଆଁ ଆକାଶକୁ ଉଠେ, ଏବଂ ଅତିଥି ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛ।
ଵି ଯସ୍ଯ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପାଜୋ ଅଶ୍ରେତ୍ତୃଷୁ ଯଦନ୍ନା ସମଵୃକ୍ତ ଜମ୍ଭୈଃ । ସେନେଵ ସୃଷ୍ଟା ପ୍ରସିତିଷ୍ଟ ଏତି ଯଵଂ ନ ଦସ୍ମ ଜୁହ୍ଵା ଵିଵେକ୍ଷି
ତୁମ ଶକ୍ତି ଏ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୀବ୍ର ମୁଖରେ ଉପହାର ଭୋଜନ କର, ସେତେବେଳେ ଏକ ସେନା ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ତୁମେ ଜିଭାରେ ଯବ ଚୟନ କର।
ତମିଦ୍ଦୋଷା ତମୁଷସି ଯଵିଷ୍ଠମଗ୍ନିମତ୍ଯଂ ନ ମର୍ଜଯନ୍ତ ନରଃ । ନିଶିଶାନା ଅତିଥିମସ୍ଯ ଯୋନୌ ଦୀଦାଯ ଶୋଚିରାହୁତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ଲୋକମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି; ଅତିଥି ଭାବେ ଘରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣରେ ତାଙ୍କର ଶିଖା ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
ସୁସଂଦୃକ୍ତେ ସ୍ଵନୀକ ପ୍ରତୀକଂ ଵି ଯଦ୍ରୁକ୍ମୋ ନ ରୋଚସ ଉପାକେ । ଦିଵୋ ନ ତେ ତନ୍ଯତୁରେତି ଶୁଷ୍ମଶ୍ଚିତ୍ରୋ ନ ସୂରଃ ପ୍ରତି ଚକ୍ଷି ଭାନୁମ୍
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ, ତୁମେ ସୁନା ପରି ବେଦିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛ; ତୁମ ଶକ୍ତି ଆକାଶର ଗରଜନ ପରି ଶୁଣାଯାଏ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୁମେ ତୁମ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କର।
ଯଥା ଵଃ ସ୍ଵାହାଗ୍ନଯେ ଦାଶେମ ପରୀଳାଭିର୍ଘୃତଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ହଵ୍ଯୈଃ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅମିତୈର୍ମହୋଭିଃ ଶତଂ ପୂର୍ଭିରାଯସୀଭିର୍ନି ପାହି
ଯେପରି ଆମେ ଘୃତ ଭରିତ ହବ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେପରି ତୁମେ ତୁମ ଅସୀମ ମହିମାରେ ଆମକୁ ଶତ ଲୋହ ଦୁର୍ଗରେ ରକ୍ଷା କର।
ଯା ଵା ତେ ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ ଅଧୃଷ୍ଟା ଗିରୋ ଵା ଯାଭିର୍ନୃଵତୀରୁରୁଷ୍ଯାଃ । ତାଭିର୍ନଃ ସୂନୋ ସହସୋ ନି ପାହି ସ୍ମତ୍ସୂରୀଞ୍ଜରିତୄଞ୍ଜାତଵେଦଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଅଜୟ ଗୀତ ଅଛି ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁରୁଷସମୃଦ୍ଧିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ଆମ ଠାକୁରମାନେ ଓ ଗାୟକମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ନିର୍ଯତ୍ପୂତେଵ ସ୍ଵଧିତିଃ ଶୁଚିର୍ଗାତ୍ସ୍ଵଯା କୃପା ତନ୍ଵା ରୋଚମାନଃ । ଆ ଯୋ ମାତ୍ରୋରୁଶେନ୍ଯୋ ଜନିଷ୍ଟ ଦେଵଯଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ ପାଵକଃ
ଯେପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁହାଡ଼ି କାଠରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଦେଖାଯାଉଛ; ଯିଏ ବିସ୍ତୃତ ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ଏତା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୌଭଗା ଦିଦୀହ୍ଯପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତେମ । ଵିଶ୍ଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୃଣତେ ଚ ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ ଓ ବିବେକଶୀଳ ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିପାରିବା; ସମସ୍ତ ଭଲ ଜିନିଷ ଗାୟକ ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ମିଳୁ। ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଵଃ ଶୁକ୍ରାଯ ଭାନଵେ ଭରଧ୍ଵଂ ହଵ୍ଯଂ ମତିଂ ଚାଗ୍ନଯେ ସୁପୂତମ୍ । ଯୋ ଦୈଵ୍ଯାନି ମାନୁଷା ଜନୂଂଷ୍ଯନ୍ତର୍ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦ୍ମନା ଜିଗାତି
ତୁମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହବ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ଯିଏ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଇଁ ଜନ୍ମକୁ ଜ୍ଞାନରେ ଜିତିଥାଏ।
ସ ଗୃତ୍ସୋ ଅଗ୍ନିସ୍ତରୁଣଶ୍ଚିଦସ୍ତୁ ଯତୋ ଯଵିଷ୍ଠୋ ଅଜନିଷ୍ଟ ମାତୁଃ । ସଂ ଯୋ ଵନା ଯୁଵତେ ଶୁଚିଦନ୍ଭୂରି ଚିଦନ୍ନା ସମିଦତ୍ତି ସଦ୍ଯଃ
ସେଇ ଚତୁର ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠାରୁ ନବୀନ ଅଗ୍ନି ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେଠାରୁ ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେଠାରେ ଥାଉ; ଯିଏ ପବିତ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅନେକ ଉପହାର ଜଳାଏ, ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ।
ଅସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସଂସଦ୍ଯନୀକେ ଯଂ ମର୍ତାସଃ ଶ୍ଯେତଂ ଜଗୃଭ୍ରେ । ନି ଯୋ ଗୃଭଂ ପୌରୁଷେଯୀମୁଵୋଚ ଦୁରୋକମଗ୍ନିରାଯଵେ ଶୁଶୋଚ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ସଭାରେ, ଯାହାର ଆସନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୂର ଥିବା ଜନ୍ୟ, ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଯଂ କଵିରକଵିଷୁ ପ୍ରଚେତା ମର୍ତେଷ୍ଵଗ୍ନିରମୃତୋ ନି ଧାଯି । ସ ମା ନୋ ଅତ୍ର ଜୁହୁରଃ ସହସ୍ଵଃ ସଦା ତ୍ଵେ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମ
ଏହି ଜ୍ଞାନୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅମର ଅଗ୍ନି ଭାବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭଲ ମନରେ ରୁହୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ।
ଆ ଯୋ ଯୋନିଂ ଦେଵକୃତଂ ସସାଦ କ୍ରତ୍ଵା ହ୍ଯଗ୍ନିରମୃତାଁ ଅତାରୀତ୍ । ତମୋଷଧୀଶ୍ଚ ଵନିନଶ୍ଚ ଗର୍ଭଂ ଭୂମିଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଧାଯସଂ ବିଭର୍ତି
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାର, ଉଦ୍ଭିଦ, ଓ ଜଙ୍ଗଲର ସନ୍ତାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ।
ଈଶେ ହ୍ଯଗ୍ନିରମୃତସ୍ଯ ଭୂରେରୀଶେ ରାଯଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଦାତୋଃ । ମା ତ୍ଵା ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ନଵୀରା ମାପ୍ସଵଃ ପରି ଷଦାମ ମାଦୁଵଃ
ଅଗ୍ନି ଅମର ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ଧନର ଓ ବୀରତା ଦାତାଙ୍କ ମାଲିକ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ତୁମ ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ନାହିଁ, ପୁଅ ବା ଶକ୍ତି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ପରିଷଦ୍ଯଂ ହ୍ଯରଣସ୍ଯ ରେକ୍ଣୋ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ରାଯଃ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ । ନ ଶେଷୋ ଅଗ୍ନେ ଅନ୍ଯଜାତମସ୍ତ୍ଯଚେତାନସ୍ଯ ମା ପଥୋ ଵି ଦୁକ୍ଷଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଜଙ୍ଗଲର ଅବିରତ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଧନର ମାଲିକ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ; ଅବିବେକୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନ୍ମ ନାହିଁ—ତୁମ ପଥରୁ ଆମକୁ ଭ୍ରମିତ ହେବା ଦିଅନାହିଁ।
ନହି ଗ୍ରଭାଯାରଣଃ ସୁଶେଵୋଽନ୍ଯୋଦର୍ଯୋ ମନସା ମନ୍ତଵା ଉ । ଅଧା ଚିଦୋକଃ ପୁନରିତ୍ସ ଏତ୍ଯା ନୋ ଵାଜ୍ଯଭୀଷାଳେତୁ ନଵ୍ଯଃ
କାରଣ ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନିକୁ ଧରିବା ସହଜ ନୁହେଁ, ନାହିଁ ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଉଦର କିମ୍ବା ମନରେ ଧରିପାରିବେ; ତଥାପି, ସେ ପୁନି ଘରକୁ ଫେରିଯାଏ—ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଖକୁ ଅକ୍ଷତ ଆସୁ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନି ପାହି ତ୍ଵମୁ ନଃ ସହସାଵନ୍ନଵଦ୍ଯାତ୍ । ସଂ ତ୍ଵା ଧ୍ଵସ୍ମନ୍ଵଦଭ୍ଯେତୁ ପାଥଃ ସଂ ରଯି ସ୍ପୃହଯାଯ୍ଯଃ ସହସ୍ରୀ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅପମାନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଧୂଆଁ ପରି ତୁମ ପାଇଁ ପଥ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଓ ବହୁଳ ଧନ ତୁମ ପାଖକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଏତା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୌଭଗା ଦିଦୀହ୍ଯପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତେମ । ଵିଶ୍ଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୃଣତେ ଚ ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକିତ କର। ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସଚେତନ ନିଶ୍ଚୟକୁ ଲାଭ କରିପାରିବା। ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦାନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ତଵସେ ଭରଧ୍ଵଂ ଗିରଂ ଦିଵୋ ଅରତଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଯୋ ଵିଶ୍ଵେଷାମମୃତାନାମୁପସ୍ଥେ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵାଵୃଧେ ଜାଗୃଵଦ୍ଭିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମର ଶବ୍ଦ ଉପହାର କର, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ସହାୟତା ପାଇଁ। ସମସ୍ତ ଅମୃତମୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ଜାଗ୍ରତ ଓ ସଚେତନ ଅଛନ୍ତି।
ପୃଷ୍ଟୋ ଦିଵି ଧାଯ୍ଯଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନେତା ସିନ୍ଧୂନାଂ ଵୃଷଭ ସ୍ତିଯାନାମ୍ । ସ ମାନୁଷୀରଭି ଵିଶୋ ଵି ଭାତି ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵାଵୃଧାନୋ ଵରେଣ
ଅଗ୍ନି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପୃଥିବୀରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳଶାଳୀ, ଦଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସକ୍ତିଶାଳୀ। ବୈଶ୍ୱାନର ମାନବ ସମୁଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭିଯା ଵିଶ ଆଯନ୍ନସିକ୍ନୀରସମନା ଜହତୀର୍ଭୋଜନାନି । ଵୈଶ୍ଵାନର ପୂରଵେ ଶୋଶୁଚାନଃ ପୁରୋ ଯଦଗ୍ନେ ଦରଯନ୍ନଦୀଦେଃ
ତୁମ ଭୟରେ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଛାଡି ଆସନ୍ତି। ପୂରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୈଶ୍ୱାନର, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁର୍ଗମାନେ ଧ୍ୱଂସ କର, ସେତେବେଳେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ତଵ ତ୍ରିଧାତୁ ପୃଥିଵୀ ଉତ ଦ୍ଯୌର୍ଵୈଶ୍ଵାନର ଵ୍ରତମଗ୍ନେ ସଚନ୍ତ । ତ୍ଵଂ ଭାସା ରୋଦସୀ ଆ ତତନ୍ଥାଜସ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା ଶୋଶୁଚାନଃ
ହେ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ତୁମର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ତୁମ ଆଲୋକରେ, ଦୁଇ ଜଗତକୁ ତୁମେ ବ୍ୟାପି ରହ, ଅବିରତ ଜ୍ୱାଳାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ।
ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ହରିତୋ ଵାଵଶାନା ଗିରଃ ସଚନ୍ତେ ଧୁନଯୋ ଘୃତାଚୀଃ । ପତିଂ କୃଷ୍ଟୀନାଂ ରଥ୍ଯଂ ରଯୀଣାଂ ଵୈଶ୍ଵାନରମୁଷସାଂ କେତୁମହ୍ନାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଶ୍ଲୋକମାନେ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି। ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାଥ, ଧନର ରଥି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଉଷା ଓ ବିରାଟ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଦୀପ୍ତି।
ତ୍ଵେ ଅସୁର୍ଯଂ ଵସଵୋ ନ୍ଯୃଣ୍ଵନ୍କ୍ରତୁଂ ହି ତେ ମିତ୍ରମହୋ ଜୁଷନ୍ତ । ତ୍ଵଂ ଦସ୍ଯୂଁରୋକସୋ ଅଗ୍ନ ଆଜ ଉରୁ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜନଯନ୍ନାର୍ଯାଯ
ତୁମ ଭିତରେ ବସୁମାନେ ଶାସନ ରଖିଛନ୍ତି; ତୁମର ବୁଦ୍ଧିମତା ଉପଦେଶକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି, ମିତ୍ରଙ୍କ ସ୍ନେହୀ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦାସ୍ୟୁ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କର, ଆର୍ୟମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଲୋକ ଦିଅ।
ସ ଜାଯମାନଃ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ଵାଯୁର୍ନ ପାଥଃ ପରି ପାସି ସଦ୍ଯଃ । ତ୍ଵଂ ଭୁଵନା ଜନଯନ୍ନଭି କ୍ରନ୍ନପତ୍ଯାଯ ଜାତଵେଦୋ ଦଶସ୍ଯନ୍
ଉଚ୍ଚତମ ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ବାୟୁ ପରି ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କର। ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କର, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଶ୍ରେୟସ୍ ଦିଅ।
ତାମଗ୍ନେ ଅସ୍ମେ ଇଷମେରଯସ୍ଵ ଵୈଶ୍ଵାନର ଦ୍ଯୁମତୀଂ ଜାତଵେଦଃ । ଯଯା ରାଧଃ ପିନ୍ଵସି ଵିଶ୍ଵଵାର ପୃଥୁ ଶ୍ରଵୋ ଦାଶୁଷେ ମର୍ତ୍ଯାଯ
ହେ ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଜାତବେଦସ୍, ଆମକୁ ସେଇ ଆଲୋକମୟ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ପୋଷଣ କର, ଭକ୍ତିଶୀଳ ମାନବକୁ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
ତଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ପୁରୁକ୍ଷୁଂ ରଯିଂ ନି ଵାଜଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ଯୁଵସ୍ଵ । ଵୈଶ୍ଵାନର ମହି ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛ ରୁଦ୍ରେଭିରଗ୍ନେ ଵସୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦାନଶୀଳଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଦିଅ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ଦିଅ। ବୈଶ୍ୱାନର, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦିଅ।
ପ୍ର ସମ୍ରାଜୋ ଅସୁରସ୍ଯ ପ୍ରଶସ୍ତିଂ ପୁଂସଃ କୃଷ୍ଟୀନାମନୁମାଦ୍ଯସ୍ଯ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵ ପ୍ର ତଵସସ୍କୃତାନି ଵନ୍ଦେ ଦାରୁଂ ଵନ୍ଦମାନୋ ଵିଵକ୍ମି
ମୁଁ ସମ୍ରାଟ୍ ଅସୁରଙ୍କର ମହିମା, ଲୋକମାନଙ୍କ ନେତା, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ କରେ; ପ୍ରଶଂସକ ଭାବେ, ପବିତ୍ର କାଠକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ।
କଵିଂ କେତୁଂ ଧାସିଂ ଭାନୁମଦ୍ରେର୍ହିନ୍ଵନ୍ତି ଶଂ ରାଜ୍ଯଂ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ପୁରଂଦରସ୍ଯ ଗୀର୍ଭିରା ଵିଵାସେଽଗ୍ନେର୍ଵ୍ରତାନି ପୂର୍ଵ୍ଯା ମହାନି
ମୁଁ ଋଷି, ପ୍ରଦୀପ୍ତି, ପର୍ବତରୁ ଆଲୋକ ବହନ କରୁଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳକୁ ଡାକୁଛି। ଦୁଇ ଜଗତ ରାଜସିକ କୃପା ଦିଅନ୍ତି; ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁରାତନ ଓ ମହାନ ବ୍ରତକୁ ଡାକୁଛି, ଯିଏ ଦୁର୍ଗ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି।