ଈଳେନ୍ଯଂ ଵୋ ଅସୁରଂ ସୁଦକ୍ଷମନ୍ତର୍ଦୂତଂ ରୋଦସୀ ସତ୍ଯଵାଚମ୍ । ମନୁଷ୍ଵଦଗ୍ନିଂ ମନୁନା ସମିଦ୍ଧଂ ସମଧ୍ଵରାଯ ସଦମିନ୍ମହେମ
ହେ ଅସୁର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦକ୍ଷ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ। ମନୁଙ୍କ ପରି, ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଜ୍ୱାଳା କରିବା, ସଦା ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହିବା।
ସପର୍ଯଵୋ ଭରମାଣା ଅଭିଜ୍ଞୁ ପ୍ର ଵୃଞ୍ଜତେ ନମସା ବର୍ହିରଗ୍ନୌ । ଆଜୁହ୍ଵାନା ଘୃତପୃଷ୍ଠଂ ପୃଷଦ୍ଵଦଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ହଵିଷା ମର୍ଜଯଧ୍ଵମ୍
ଉପାସକମାନେ ହବି ନେଇ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ବର୍ହି ନିବାସ କରନ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ। ଘୃତ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ହବିକୁ ହାତରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵି ଦୁରୋ ଦେଵଯନ୍ତୋଽଶିଶ୍ରଯୂ ରଥଯୁର୍ଦେଵତାତା । ପୂର୍ଵୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା ରିହାଣେ ସମଗ୍ରୁଵୋ ନ ସମନେଷ୍ଵଞ୍ଜନ୍
ଦେବତାରେ ଭକ୍ତି ରଖିଥିବା, କୌଶଳ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେବତା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ମାଆଁ ଗୋଦେଇଥିବା ଶିଶୁ ପରି, ସେମାନେ ସଭାରେ ଏକତାରେ ମିଶିଯାନ୍ତି।
ଉତ ଯୋଷଣେ ଦିଵ୍ଯେ ମହୀ ନ ଉଷାସାନକ୍ତା ସୁଦୁଘେଵ ଧେନୁଃ । ବର୍ହିଷଦା ପୁରୁହୂତେ ମଘୋନୀ ଆ ଯଜ୍ଞିଯେ ସୁଵିତାଯ ଶ୍ରଯେତାମ୍
ଦିବ୍ୟ ଯୁବତୀମାନେ, ଆକାଶ ପରି ବଡ଼, ଉଷା ଓ ରାତି, ଦୁଧରେ ଭରିପୁରା ଗାଈ ପରି। ଦାନଶୀଳମାନେ ବର୍ହିରେ ବସି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ଆଣିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରା ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନୁଷେଷୁ କାରୂ ମନ୍ଯେ ଵାଂ ଜାତଵେଦସା ଯଜଧ୍ଯୈ । ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନୋ ଅଧ୍ଵରଂ କୃତଂ ହଵେଷୁ ତା ଦେଵେଷୁ ଵନଥୋ ଵାର୍ଯାଣି
ହେ ପ୍ରେରିତମାନେ, ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ମାନବ ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଗଣାଉଛି, ହବି ଦ୍ୱାରା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ପରେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଭାରତୀ ଭାରତୀଭିଃ ସଜୋଷା ଇଳା ଦେଵୈର୍ମନୁଷ୍ଯେଭିରଗ୍ନିଃ । ସରସ୍ଵତୀ ସାରସ୍ଵତେଭିରର୍ଵାକ୍ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ବର୍ହିରେଦଂ ସଦନ୍ତୁ
ଭାରତୀ ଭାରତୀମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ; ଇଳା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏବଂ ଅଗ୍ନି। ସରସ୍ୱତୀ ସରସ୍ୱତମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ଏହି ତିନି ଦେବୀମାନେ ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ।
ତନ୍ନସ୍ତୁରୀପମଧ ପୋଷଯିତ୍ନୁ ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ଵି ରରାଣଃ ସ୍ଯସ୍ଵ । ଯତୋ ଵୀରଃ କର୍ମଣ୍ଯଃ ସୁଦକ୍ଷୋ ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵା ଜାଯତେ ଦେଵକାମଃ
ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମପାଇଁ ଉପକୃତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଶୂର, କୌଶଳୀ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵନସ୍ପତେଽଵ ସୃଜୋପ ଦେଵାନଗ୍ନିର୍ହଵିଃ ଶମିତା ସୂଦଯାତି । ସେଦୁ ହୋତା ସତ୍ଯତରୋ ଯଜାତି ଯଥା ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନି ଵେଦ
ବନସ୍ପତି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହବି ପଠା; ଅଗ୍ନି, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ହବି ବିତରଣ କରେ। ସତ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ, ଯେ ଦେବତାମାନେର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ସମିଧାନୋ ଅର୍ଵାଙିନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈଃ ସରଥଂ ତୁରେଭିଃ । ବର୍ହିର୍ନ ଆସ୍ତାମଦିତିଃ ସୁପୁତ୍ରା ସ୍ଵାହା ଦେଵା ଅମୃତା ମାଦଯନ୍ତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜ୍ୱାଳା ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଆସନ୍ତୁ, ତେଜସ୍ବୀମାନେ ସହିତ। ଅଦିତି ତାଙ୍କର ଭଲ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ; ଅମର ଦେବତାମାନେ ହବିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଦେଵମଗ୍ନିଭିଃ ସଜୋଷା ଯଜିଷ୍ଠଂ ଦୂତମଧ୍ଵରେ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ନିଧ୍ରୁଵିରୃତାଵା ତପୁର୍ମୂର୍ଧା ଘୃତାନ୍ନଃ ପାଵକଃ
ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୋହିତ ଓ ଦୂତ କରନ୍ତୁ। ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ, ରକ୍ଷକ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର, ଘୃତରେ ପୋଷିତ।
ପ୍ରୋଥଦଶ୍ଵୋ ନ ଯଵସେଽଵିଷ୍ଯନ୍ଯଦା ମହଃ ସଂଵରଣାଦ୍ଵ୍ଯସ୍ଥାତ୍ । ଆଦସ୍ଯ ଵାତୋ ଅନୁ ଵାତି ଶୋଚିରଧ ସ୍ମ ତେ ଵ୍ରଜନଂ କୃଷ୍ଣମସ୍ତି
ଯେପରି ଏକ ଘୋଡ଼ା ଛୁଟି ନବୀନ ଘାସ ଚରିବାକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଅଟକା ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ହେଉଛନ୍ତି ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶିଖା ପବନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ତାପରେ ତୁମର କଳା ପଥ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ।
ଉଦ୍ଯସ୍ଯ ତେ ନଵଜାତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋଽଗ୍ନେ ଚରନ୍ତ୍ଯଜରା ଇଧାନାଃ । ଅଚ୍ଛା ଦ୍ଯାମରୁଷୋ ଧୂମ ଏତି ସଂ ଦୂତୋ ଅଗ୍ନ ଈଯସେ ହି ଦେଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନବଜାତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାବେଳେ, ଅମର ଶିଖାମାନେ ଚାଲିଉଠନ୍ତି; ତୁମ ଲାଲ ଧୂଆଁ ଆକାଶକୁ ଉଠେ, ଏବଂ ଅତିଥି ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛ।
ଵି ଯସ୍ଯ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପାଜୋ ଅଶ୍ରେତ୍ତୃଷୁ ଯଦନ୍ନା ସମଵୃକ୍ତ ଜମ୍ଭୈଃ । ସେନେଵ ସୃଷ୍ଟା ପ୍ରସିତିଷ୍ଟ ଏତି ଯଵଂ ନ ଦସ୍ମ ଜୁହ୍ଵା ଵିଵେକ୍ଷି
ତୁମ ଶକ୍ତି ଏ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୀବ୍ର ମୁଖରେ ଉପହାର ଭୋଜନ କର, ସେତେବେଳେ ଏକ ସେନା ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ତୁମେ ଜିଭାରେ ଯବ ଚୟନ କର।
ତମିଦ୍ଦୋଷା ତମୁଷସି ଯଵିଷ୍ଠମଗ୍ନିମତ୍ଯଂ ନ ମର୍ଜଯନ୍ତ ନରଃ । ନିଶିଶାନା ଅତିଥିମସ୍ଯ ଯୋନୌ ଦୀଦାଯ ଶୋଚିରାହୁତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ଲୋକମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି; ଅତିଥି ଭାବେ ଘରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣରେ ତାଙ୍କର ଶିଖା ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
ସୁସଂଦୃକ୍ତେ ସ୍ଵନୀକ ପ୍ରତୀକଂ ଵି ଯଦ୍ରୁକ୍ମୋ ନ ରୋଚସ ଉପାକେ । ଦିଵୋ ନ ତେ ତନ୍ଯତୁରେତି ଶୁଷ୍ମଶ୍ଚିତ୍ରୋ ନ ସୂରଃ ପ୍ରତି ଚକ୍ଷି ଭାନୁମ୍
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ, ତୁମେ ସୁନା ପରି ବେଦିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛ; ତୁମ ଶକ୍ତି ଆକାଶର ଗରଜନ ପରି ଶୁଣାଯାଏ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୁମେ ତୁମ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କର।
ଯଥା ଵଃ ସ୍ଵାହାଗ୍ନଯେ ଦାଶେମ ପରୀଳାଭିର୍ଘୃତଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ହଵ୍ଯୈଃ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅମିତୈର୍ମହୋଭିଃ ଶତଂ ପୂର୍ଭିରାଯସୀଭିର୍ନି ପାହି
ଯେପରି ଆମେ ଘୃତ ଭରିତ ହବ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେପରି ତୁମେ ତୁମ ଅସୀମ ମହିମାରେ ଆମକୁ ଶତ ଲୋହ ଦୁର୍ଗରେ ରକ୍ଷା କର।
ଯା ଵା ତେ ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ ଅଧୃଷ୍ଟା ଗିରୋ ଵା ଯାଭିର୍ନୃଵତୀରୁରୁଷ୍ଯାଃ । ତାଭିର୍ନଃ ସୂନୋ ସହସୋ ନି ପାହି ସ୍ମତ୍ସୂରୀଞ୍ଜରିତୄଞ୍ଜାତଵେଦଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଅଜୟ ଗୀତ ଅଛି ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁରୁଷସମୃଦ୍ଧିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ଆମ ଠାକୁରମାନେ ଓ ଗାୟକମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ନିର୍ଯତ୍ପୂତେଵ ସ୍ଵଧିତିଃ ଶୁଚିର୍ଗାତ୍ସ୍ଵଯା କୃପା ତନ୍ଵା ରୋଚମାନଃ । ଆ ଯୋ ମାତ୍ରୋରୁଶେନ୍ଯୋ ଜନିଷ୍ଟ ଦେଵଯଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ ପାଵକଃ
ଯେପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁହାଡ଼ି କାଠରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଦେଖାଯାଉଛ; ଯିଏ ବିସ୍ତୃତ ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ଏତା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୌଭଗା ଦିଦୀହ୍ଯପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତେମ । ଵିଶ୍ଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୃଣତେ ଚ ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ ଓ ବିବେକଶୀଳ ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିପାରିବା; ସମସ୍ତ ଭଲ ଜିନିଷ ଗାୟକ ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ମିଳୁ। ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଵଃ ଶୁକ୍ରାଯ ଭାନଵେ ଭରଧ୍ଵଂ ହଵ୍ଯଂ ମତିଂ ଚାଗ୍ନଯେ ସୁପୂତମ୍ । ଯୋ ଦୈଵ୍ଯାନି ମାନୁଷା ଜନୂଂଷ୍ଯନ୍ତର୍ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦ୍ମନା ଜିଗାତି
ତୁମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହବ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ଯିଏ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଇଁ ଜନ୍ମକୁ ଜ୍ଞାନରେ ଜିତିଥାଏ।
ସ ଗୃତ୍ସୋ ଅଗ୍ନିସ୍ତରୁଣଶ୍ଚିଦସ୍ତୁ ଯତୋ ଯଵିଷ୍ଠୋ ଅଜନିଷ୍ଟ ମାତୁଃ । ସଂ ଯୋ ଵନା ଯୁଵତେ ଶୁଚିଦନ୍ଭୂରି ଚିଦନ୍ନା ସମିଦତ୍ତି ସଦ୍ଯଃ
ସେଇ ଚତୁର ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠାରୁ ନବୀନ ଅଗ୍ନି ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେଠାରୁ ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେଠାରେ ଥାଉ; ଯିଏ ପବିତ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅନେକ ଉପହାର ଜଳାଏ, ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ଅଧିକ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ।
ଅସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସଂସଦ୍ଯନୀକେ ଯଂ ମର୍ତାସଃ ଶ୍ଯେତଂ ଜଗୃଭ୍ରେ । ନି ଯୋ ଗୃଭଂ ପୌରୁଷେଯୀମୁଵୋଚ ଦୁରୋକମଗ୍ନିରାଯଵେ ଶୁଶୋଚ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ସଭାରେ, ଯାହାର ଆସନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୂର ଥିବା ଜନ୍ୟ, ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଯଂ କଵିରକଵିଷୁ ପ୍ରଚେତା ମର୍ତେଷ୍ଵଗ୍ନିରମୃତୋ ନି ଧାଯି । ସ ମା ନୋ ଅତ୍ର ଜୁହୁରଃ ସହସ୍ଵଃ ସଦା ତ୍ଵେ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମ
ଏହି ଜ୍ଞାନୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅମର ଅଗ୍ନି ଭାବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭଲ ମନରେ ରୁହୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ଅନିଷ୍ଠ ଭୋଗନ କରିବା ନାହିଁ।
ଆ ଯୋ ଯୋନିଂ ଦେଵକୃତଂ ସସାଦ କ୍ରତ୍ଵା ହ୍ଯଗ୍ନିରମୃତାଁ ଅତାରୀତ୍ । ତମୋଷଧୀଶ୍ଚ ଵନିନଶ୍ଚ ଗର୍ଭଂ ଭୂମିଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଧାଯସଂ ବିଭର୍ତି
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାର, ଉଦ୍ଭିଦ, ଓ ଜଙ୍ଗଲର ସନ୍ତାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ।
ଈଶେ ହ୍ଯଗ୍ନିରମୃତସ୍ଯ ଭୂରେରୀଶେ ରାଯଃ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଦାତୋଃ । ମା ତ୍ଵା ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ନଵୀରା ମାପ୍ସଵଃ ପରି ଷଦାମ ମାଦୁଵଃ
ଅଗ୍ନି ଅମର ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ, ଧନର ଓ ବୀରତା ଦାତାଙ୍କ ମାଲିକ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ କେବେ ତୁମ ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ନାହିଁ, ପୁଅ ବା ଶକ୍ତି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ପରିଷଦ୍ଯଂ ହ୍ଯରଣସ୍ଯ ରେକ୍ଣୋ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ରାଯଃ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ । ନ ଶେଷୋ ଅଗ୍ନେ ଅନ୍ଯଜାତମସ୍ତ୍ଯଚେତାନସ୍ଯ ମା ପଥୋ ଵି ଦୁକ୍ଷଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଜଙ୍ଗଲର ଅବିରତ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଧନର ମାଲିକ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ; ଅବିବେକୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନ୍ମ ନାହିଁ—ତୁମ ପଥରୁ ଆମକୁ ଭ୍ରମିତ ହେବା ଦିଅନାହିଁ।
ନହି ଗ୍ରଭାଯାରଣଃ ସୁଶେଵୋଽନ୍ଯୋଦର୍ଯୋ ମନସା ମନ୍ତଵା ଉ । ଅଧା ଚିଦୋକଃ ପୁନରିତ୍ସ ଏତ୍ଯା ନୋ ଵାଜ୍ଯଭୀଷାଳେତୁ ନଵ୍ଯଃ
କାରଣ ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନିକୁ ଧରିବା ସହଜ ନୁହେଁ, ନାହିଁ ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଉଦର କିମ୍ବା ମନରେ ଧରିପାରିବେ; ତଥାପି, ସେ ପୁନି ଘରକୁ ଫେରିଯାଏ—ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଖକୁ ଅକ୍ଷତ ଆସୁ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନି ପାହି ତ୍ଵମୁ ନଃ ସହସାଵନ୍ନଵଦ୍ଯାତ୍ । ସଂ ତ୍ଵା ଧ୍ଵସ୍ମନ୍ଵଦଭ୍ଯେତୁ ପାଥଃ ସଂ ରଯି ସ୍ପୃହଯାଯ୍ଯଃ ସହସ୍ରୀ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅପମାନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଧୂଆଁ ପରି ତୁମ ପାଇଁ ପଥ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଓ ବହୁଳ ଧନ ତୁମ ପାଖକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଏତା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୌଭଗା ଦିଦୀହ୍ଯପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତେମ । ଵିଶ୍ଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୃଣତେ ଚ ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକିତ କର। ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସଚେତନ ନିଶ୍ଚୟକୁ ଲାଭ କରିପାରିବା। ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦାନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରାଗ୍ନଯେ ତଵସେ ଭରଧ୍ଵଂ ଗିରଂ ଦିଵୋ ଅରତଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଯୋ ଵିଶ୍ଵେଷାମମୃତାନାମୁପସ୍ଥେ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଵାଵୃଧେ ଜାଗୃଵଦ୍ଭିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମର ଶବ୍ଦ ଉପହାର କର, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ସହାୟତା ପାଇଁ। ସମସ୍ତ ଅମୃତମୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ବୈଶ୍ୱାନର ଜାଗ୍ରତ ଓ ସଚେତନ ଅଛନ୍ତି।