ଇମୋ ଅଗ୍ନେ ଵୀତତମାନି ହଵ୍ଯାଜସ୍ରୋ ଵକ୍ଷି ଦେଵତାତିମଚ୍ଛ । ପ୍ରତି ନ ଈଂ ସୁରଭୀଣି ଵ୍ଯନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ଉପହାରଗୁଡିକ ସବୁଠୁ ବ୍ୟାପକ; ଏଗୁଡିକୁ ଅବିରତ ଦେବମାନେଠାରୁ ଆଣ; ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ।
ମା ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵୀରତେ ପରା ଦା ଦୁର୍ଵାସସେଽମତଯେ ମା ନୋ ଅସ୍ଯୈ । ମା ନଃ କ୍ଷୁଧେ ମା ରକ୍ଷସ ଋତାଵୋ ମା ନୋ ଦମେ ମା ଵନ ଆ ଜୁହୂର୍ଥାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶକ୍ତି, ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ନ୍ୟାୟପ୍ରତି ଦୂର କରିନିଅ; ଆମକୁ ଭୋକ, ଦୂଷ୍ଟ, ଅନ୍ୟାୟୀ, ଘର କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହିଁ।
ନୂ ମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଗ୍ନ ଉଚ୍ଛଶାଧି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଷୂଦଃ । ରାତୌ ସ୍ଯାମୋଭଯାସ ଆ ତେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହିବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୃଢ କର; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଛ। ଆମେ ଦେବା ଓ ନେବା ଦୁଇଟିରେ ସଫଳ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସୁହଵୋ ରଣ୍ଵସଂଦୃକ୍ସୁଦୀତୀ ସୂନୋ ସହସୋ ଦିଦୀହି । ମା ତ୍ଵେ ସଚା ତନଯେ ନିତ୍ଯ ଆ ଧଙ୍ମା ଵୀରୋ ଅସ୍ମନ୍ନର୍ଯୋ ଵି ଦାସୀତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବାରେ ସହଜ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଉଛ, ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦେଉଛ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଆଲୋକ ଦେଉ। ନoble ନାୟକ ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଯାଉନି।
ମା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଦୁର୍ଭୃତଯେ ସଚୈଷୁ ଦେଵେଦ୍ଧେଷ୍ଵଗ୍ନିଷୁ ପ୍ର ଵୋଚଃ । ମା ତେ ଅସ୍ମାନ୍ଦୁର୍ମତଯୋ ଭୃମାଚ୍ଚିଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ସୂନୋ ସହସୋ ନଶନ୍ତ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅସୁଭ ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶାଉନି; ଦେବତାମାନେ ଓ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା କର। ଦୁଷ୍ଟ ଭାବନା ଆମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାର ପୁତ୍ର।
ସ ମର୍ତୋ ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵନୀକ ରେଵାନମର୍ତ୍ଯେ ଯ ଆଜୁହୋତି ହଵ୍ଯମ୍ । ସ ଦେଵତା ଵସୁଵନିଂ ଦଧାତି ଯଂ ସୂରିରର୍ଥୀ ପୃଚ୍ଛମାନ ଏତି
ଅଗ୍ନି, ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହବି ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ଲାଭ କରେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ଚାହିଁ ଆସନ୍ତି।
ମହୋ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁଵିତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ରଯିଂ ସୂରିଭ୍ଯ ଆ ଵହା ବୃହନ୍ତମ୍ । ଯେନ ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ମଦେମାଵିକ୍ଷିତାସ ଆଯୁଷା ସୁଵୀରାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହା ଧନର ପଥ ଜାଣିଛ; ଏହି ଜ୍ଞାନରେ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ନେଇଆସ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବିଜୟୀ ହେଇ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା।
ନୂ ମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଗ୍ନ ଉଚ୍ଛଶାଧି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଷୂଦଃ । ରାତୌ ସ୍ଯାମୋଭଯାସ ଆ ତେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହିବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୃଢ କର; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଛ। ଆମେ ଦେବା ଓ ନେବା ଦୁଇଟିରେ ସଫଳ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର।
ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ ସମିଧମଗ୍ନେ ଅଦ୍ଯ ଶୋଚା ବୃହଦ୍ଯଜତଂ ଧୂମମୃଣ୍ଵନ୍ । ଉପ ସ୍ପୃଶ ଦିଵ୍ଯଂ ସାନୁ ସ୍ତୂପୈଃ ସଂ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତତନଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମର ଜ୍ୱାଳାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ପବିତ୍ର ଧୂଆଁ ରହିବାକୁ ପଠା। ତୁମ ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଶିଖରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଆଲୋକରେ ବିସ୍ତାର କର।
ନରାଶଂସସ୍ଯ ମହିମାନମେଷାମୁପ ସ୍ତୋଷାମ ଯଜତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୈଃ । ଯେ ସୁକ୍ରତଵଃ ଶୁଚଯୋ ଧିଯଂଧାଃ ସ୍ଵଦନ୍ତି ଦେଵା ଉଭଯାନି ହଵ୍ଯା
ଆମେ ନରାଶଂସର ମହିମାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ହବି ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରିବା। ଯେ ଦେବତାମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର ଓ ବିଚାରଶୀଳ, ସେମାନେ ଦୁଇପ୍ରକାର ହବିରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି।
ଈଳେନ୍ଯଂ ଵୋ ଅସୁରଂ ସୁଦକ୍ଷମନ୍ତର୍ଦୂତଂ ରୋଦସୀ ସତ୍ଯଵାଚମ୍ । ମନୁଷ୍ଵଦଗ୍ନିଂ ମନୁନା ସମିଦ୍ଧଂ ସମଧ୍ଵରାଯ ସଦମିନ୍ମହେମ
ହେ ଅସୁର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦକ୍ଷ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ। ମନୁଙ୍କ ପରି, ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଜ୍ୱାଳା କରିବା, ସଦା ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହିବା।
ସପର୍ଯଵୋ ଭରମାଣା ଅଭିଜ୍ଞୁ ପ୍ର ଵୃଞ୍ଜତେ ନମସା ବର୍ହିରଗ୍ନୌ । ଆଜୁହ୍ଵାନା ଘୃତପୃଷ୍ଠଂ ପୃଷଦ୍ଵଦଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ହଵିଷା ମର୍ଜଯଧ୍ଵମ୍
ଉପାସକମାନେ ହବି ନେଇ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ବର୍ହି ନିବାସ କରନ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ। ଘୃତ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ହବିକୁ ହାତରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵି ଦୁରୋ ଦେଵଯନ୍ତୋଽଶିଶ୍ରଯୂ ରଥଯୁର୍ଦେଵତାତା । ପୂର୍ଵୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା ରିହାଣେ ସମଗ୍ରୁଵୋ ନ ସମନେଷ୍ଵଞ୍ଜନ୍
ଦେବତାରେ ଭକ୍ତି ରଖିଥିବା, କୌଶଳ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେବତା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ମାଆଁ ଗୋଦେଇଥିବା ଶିଶୁ ପରି, ସେମାନେ ସଭାରେ ଏକତାରେ ମିଶିଯାନ୍ତି।
ଉତ ଯୋଷଣେ ଦିଵ୍ଯେ ମହୀ ନ ଉଷାସାନକ୍ତା ସୁଦୁଘେଵ ଧେନୁଃ । ବର୍ହିଷଦା ପୁରୁହୂତେ ମଘୋନୀ ଆ ଯଜ୍ଞିଯେ ସୁଵିତାଯ ଶ୍ରଯେତାମ୍
ଦିବ୍ୟ ଯୁବତୀମାନେ, ଆକାଶ ପରି ବଡ଼, ଉଷା ଓ ରାତି, ଦୁଧରେ ଭରିପୁରା ଗାଈ ପରି। ଦାନଶୀଳମାନେ ବର୍ହିରେ ବସି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ଆଣିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରା ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନୁଷେଷୁ କାରୂ ମନ୍ଯେ ଵାଂ ଜାତଵେଦସା ଯଜଧ୍ଯୈ । ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନୋ ଅଧ୍ଵରଂ କୃତଂ ହଵେଷୁ ତା ଦେଵେଷୁ ଵନଥୋ ଵାର୍ଯାଣି
ହେ ପ୍ରେରିତମାନେ, ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ମାନବ ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଗଣାଉଛି, ହବି ଦ୍ୱାରା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ପରେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଭାରତୀ ଭାରତୀଭିଃ ସଜୋଷା ଇଳା ଦେଵୈର୍ମନୁଷ୍ଯେଭିରଗ୍ନିଃ । ସରସ୍ଵତୀ ସାରସ୍ଵତେଭିରର୍ଵାକ୍ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ବର୍ହିରେଦଂ ସଦନ୍ତୁ
ଭାରତୀ ଭାରତୀମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ; ଇଳା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏବଂ ଅଗ୍ନି। ସରସ୍ୱତୀ ସରସ୍ୱତମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ଏହି ତିନି ଦେବୀମାନେ ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ।
ତନ୍ନସ୍ତୁରୀପମଧ ପୋଷଯିତ୍ନୁ ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ଵି ରରାଣଃ ସ୍ଯସ୍ଵ । ଯତୋ ଵୀରଃ କର୍ମଣ୍ଯଃ ସୁଦକ୍ଷୋ ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵା ଜାଯତେ ଦେଵକାମଃ
ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମପାଇଁ ଉପକୃତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଶୂର, କୌଶଳୀ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵନସ୍ପତେଽଵ ସୃଜୋପ ଦେଵାନଗ୍ନିର୍ହଵିଃ ଶମିତା ସୂଦଯାତି । ସେଦୁ ହୋତା ସତ୍ଯତରୋ ଯଜାତି ଯଥା ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନି ଵେଦ
ବନସ୍ପତି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହବି ପଠା; ଅଗ୍ନି, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ହବି ବିତରଣ କରେ। ସତ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ, ଯେ ଦେବତାମାନେର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ସମିଧାନୋ ଅର୍ଵାଙିନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈଃ ସରଥଂ ତୁରେଭିଃ । ବର୍ହିର୍ନ ଆସ୍ତାମଦିତିଃ ସୁପୁତ୍ରା ସ୍ଵାହା ଦେଵା ଅମୃତା ମାଦଯନ୍ତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜ୍ୱାଳା ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଆସନ୍ତୁ, ତେଜସ୍ବୀମାନେ ସହିତ। ଅଦିତି ତାଙ୍କର ଭଲ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ; ଅମର ଦେବତାମାନେ ହବିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଦେଵମଗ୍ନିଭିଃ ସଜୋଷା ଯଜିଷ୍ଠଂ ଦୂତମଧ୍ଵରେ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ନିଧ୍ରୁଵିରୃତାଵା ତପୁର୍ମୂର୍ଧା ଘୃତାନ୍ନଃ ପାଵକଃ
ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୋହିତ ଓ ଦୂତ କରନ୍ତୁ। ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ, ରକ୍ଷକ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର, ଘୃତରେ ପୋଷିତ।
ପ୍ରୋଥଦଶ୍ଵୋ ନ ଯଵସେଽଵିଷ୍ଯନ୍ଯଦା ମହଃ ସଂଵରଣାଦ୍ଵ୍ଯସ୍ଥାତ୍ । ଆଦସ୍ଯ ଵାତୋ ଅନୁ ଵାତି ଶୋଚିରଧ ସ୍ମ ତେ ଵ୍ରଜନଂ କୃଷ୍ଣମସ୍ତି
ଯେପରି ଏକ ଘୋଡ଼ା ଛୁଟି ନବୀନ ଘାସ ଚରିବାକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଅଟକା ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ହେଉଛନ୍ତି ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶିଖା ପବନକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ତାପରେ ତୁମର କଳା ପଥ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ।
ଉଦ୍ଯସ୍ଯ ତେ ନଵଜାତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋଽଗ୍ନେ ଚରନ୍ତ୍ଯଜରା ଇଧାନାଃ । ଅଚ୍ଛା ଦ୍ଯାମରୁଷୋ ଧୂମ ଏତି ସଂ ଦୂତୋ ଅଗ୍ନ ଈଯସେ ହି ଦେଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନବଜାତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାବେଳେ, ଅମର ଶିଖାମାନେ ଚାଲିଉଠନ୍ତି; ତୁମ ଲାଲ ଧୂଆଁ ଆକାଶକୁ ଉଠେ, ଏବଂ ଅତିଥି ଭାବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛ।
ଵି ଯସ୍ଯ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପାଜୋ ଅଶ୍ରେତ୍ତୃଷୁ ଯଦନ୍ନା ସମଵୃକ୍ତ ଜମ୍ଭୈଃ । ସେନେଵ ସୃଷ୍ଟା ପ୍ରସିତିଷ୍ଟ ଏତି ଯଵଂ ନ ଦସ୍ମ ଜୁହ୍ଵା ଵିଵେକ୍ଷି
ତୁମ ଶକ୍ତି ଏ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୀବ୍ର ମୁଖରେ ଉପହାର ଭୋଜନ କର, ସେତେବେଳେ ଏକ ସେନା ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ତୁମେ ଜିଭାରେ ଯବ ଚୟନ କର।
ତମିଦ୍ଦୋଷା ତମୁଷସି ଯଵିଷ୍ଠମଗ୍ନିମତ୍ଯଂ ନ ମର୍ଜଯନ୍ତ ନରଃ । ନିଶିଶାନା ଅତିଥିମସ୍ଯ ଯୋନୌ ଦୀଦାଯ ଶୋଚିରାହୁତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ଲୋକମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି; ଅତିଥି ଭାବେ ଘରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣରେ ତାଙ୍କର ଶିଖା ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
ସୁସଂଦୃକ୍ତେ ସ୍ଵନୀକ ପ୍ରତୀକଂ ଵି ଯଦ୍ରୁକ୍ମୋ ନ ରୋଚସ ଉପାକେ । ଦିଵୋ ନ ତେ ତନ୍ଯତୁରେତି ଶୁଷ୍ମଶ୍ଚିତ୍ରୋ ନ ସୂରଃ ପ୍ରତି ଚକ୍ଷି ଭାନୁମ୍
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ, ତୁମେ ସୁନା ପରି ବେଦିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛ; ତୁମ ଶକ୍ତି ଆକାଶର ଗରଜନ ପରି ଶୁଣାଯାଏ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୁମେ ତୁମ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ କର।
ଯଥା ଵଃ ସ୍ଵାହାଗ୍ନଯେ ଦାଶେମ ପରୀଳାଭିର୍ଘୃତଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ହଵ୍ଯୈଃ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅମିତୈର୍ମହୋଭିଃ ଶତଂ ପୂର୍ଭିରାଯସୀଭିର୍ନି ପାହି
ଯେପରି ଆମେ ଘୃତ ଭରିତ ହବ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେପରି ତୁମେ ତୁମ ଅସୀମ ମହିମାରେ ଆମକୁ ଶତ ଲୋହ ଦୁର୍ଗରେ ରକ୍ଷା କର।
ଯା ଵା ତେ ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ ଅଧୃଷ୍ଟା ଗିରୋ ଵା ଯାଭିର୍ନୃଵତୀରୁରୁଷ୍ଯାଃ । ତାଭିର୍ନଃ ସୂନୋ ସହସୋ ନି ପାହି ସ୍ମତ୍ସୂରୀଞ୍ଜରିତୄଞ୍ଜାତଵେଦଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଯେଉଁ ଅଜୟ ଗୀତ ଅଛି ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁରୁଷସମୃଦ୍ଧିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦ, ଆମ ଠାକୁରମାନେ ଓ ଗାୟକମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ନିର୍ଯତ୍ପୂତେଵ ସ୍ଵଧିତିଃ ଶୁଚିର୍ଗାତ୍ସ୍ଵଯା କୃପା ତନ୍ଵା ରୋଚମାନଃ । ଆ ଯୋ ମାତ୍ରୋରୁଶେନ୍ଯୋ ଜନିଷ୍ଟ ଦେଵଯଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ ପାଵକଃ
ଯେପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁହାଡ଼ି କାଠରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଦେଖାଯାଉଛ; ଯିଏ ବିସ୍ତୃତ ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ଏତା ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୌଭଗା ଦିଦୀହ୍ଯପି କ୍ରତୁଂ ସୁଚେତସଂ ଵତେମ । ଵିଶ୍ଵା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଗୃଣତେ ଚ ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଆମକୁ ଦିଅ; ଆମେ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ ଓ ବିବେକଶୀଳ ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିପାରିବା; ସମସ୍ତ ଭଲ ଜିନିଷ ଗାୟକ ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ମିଳୁ। ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ର ଵଃ ଶୁକ୍ରାଯ ଭାନଵେ ଭରଧ୍ଵଂ ହଵ୍ଯଂ ମତିଂ ଚାଗ୍ନଯେ ସୁପୂତମ୍ । ଯୋ ଦୈଵ୍ଯାନି ମାନୁଷା ଜନୂଂଷ୍ଯନ୍ତର୍ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦ୍ମନା ଜିଗାତି
ତୁମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହବ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ଯିଏ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଇଁ ଜନ୍ମକୁ ଜ୍ଞାନରେ ଜିତିଥାଏ।