ଆ ଯସ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧତେ ଅନୀକଂ ଵସିଷ୍ଠ ଶୁକ୍ର ଦୀଦିଵଃ ପାଵକ । ଉତୋ ନ ଏଭି ସ୍ତଵଥୈରିହ ସ୍ଯାଃ
ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ମୁହଁ ଜ୍ୱଳିଛି, ବସିଷ୍ଠ, ଶୁଭ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର; ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡିକ ତୁମକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣୁ; ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ସହିତ ରୁହ।
ଵି ଯେ ତେ ଅଗ୍ନେ ଭେଜିରେ ଅନୀକଂ ମର୍ତା ନରଃ ପିତ୍ର୍ଯାସଃ ପୁରୁତ୍ରା । ଉତୋ ନ ଏଭିଃ ସୁମନା ଇହ ସ୍ଯାଃ
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମ ମୁହଁକୁ ବିଭାଜିତ କରିଛନ୍ତି, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ—ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମ ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ରୁହ।
ଇମେ ନରୋ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଷୁ ଶୂରା ଵିଶ୍ଵା ଅଦେଵୀରଭି ସନ୍ତୁ ମାଯାଃ । ଯେ ମେ ଧିଯଂ ପନଯନ୍ତ ପ୍ରଶସ୍ତାମ୍
ଏହି ଲୋକମାନେ, ବୃତ୍ର ନିବାରଣରେ ବୀର, ସମସ୍ତ ଅଦେବୀ କୌଶଳକୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ—ଯେମାନେ ମୋର ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଚିନ୍ତାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି।
ମା ଶୂନେ ଅଗ୍ନେ ନି ଷଦାମ ନୃଣାଂ ମାଶେଷସୋଽଵୀରତା ପରି ତ୍ଵା । ପ୍ରଜାଵତୀଷୁ ଦୁର୍ଯାସୁ ଦୁର୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖରେ ବସିବା ନାହିଁ; ତୁମ ପାଖରେ ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତି ବିହୀନ ହେବା ନାହିଁ, ଦୁଃଖିତ ପରିବାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ଯମଶ୍ଵୀ ନିତ୍ଯମୁପଯାତି ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ସ୍ଵପତ୍ଯଂ କ୍ଷଯଂ ନଃ । ସ୍ଵଜନ୍ମନା ଶେଷସା ଵାଵୃଧାନମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଘୋଡା ପରି ସଦା ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଥାନ୍ତି, ଆମ ସନ୍ତାନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଘରକୁ, ନିଜ ଜନମ ଓ ଆଧିକ୍ୟରେ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି।
ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷସୋ ଅଜୁଷ୍ଟାତ୍ପାହି ଧୂର୍ତେରରରୁଷୋ ଅଘାଯୋଃ । ତ୍ଵା ଯୁଜା ପୃତନାଯୂଁରଭି ଷ୍ଯାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ମନ, କ୍ଷତିକାରୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଇ, ଆମେ ଜୟୀ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ସେଦଗ୍ନିରଗ୍ନୀଁରତ୍ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯତ୍ର ଵାଜୀ ତନଯୋ ଵୀଳୁପାଣିଃ । ସହସ୍ରପାଥା ଅକ୍ଷରା ସମେତି
ଏହି ଅଗ୍ନି ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଗତିର ଘୋଡା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ; ସେ ଅନେକ ଅବିରତ ପଥକୁ ଏକା ସହସ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥାନ୍ତି।
ସେଦଗ୍ନିର୍ଯୋ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନିପାତି ସମେଦ୍ଧାରମଂହସ ଉରୁଷ୍ଯାତ୍ । ସୁଜାତାସଃ ପରି ଚରନ୍ତି ଵୀରାଃ
ଏହି ଅଗ୍ନି ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଉପରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି, ଉତ୍ତପ୍ତ ହେଇ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଅଯଂ ସୋ ଅଗ୍ନିରାହୁତଃ ପୁରୁତ୍ରା ଯମୀଶାନଃ ସମିଦିନ୍ଧେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ପରି ଯମେତ୍ଯଧ୍ଵରେଷୁ ହୋତା
ଏହି ଅଗ୍ନି, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି, ପ୍ରଭୁ, ଉପହାର ସହିତ ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ସେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରନ୍ତି।
ତ୍ଵେ ଅଗ୍ନ ଆହଵନାନି ଭୂରୀଶାନାସ ଆ ଜୁହୁଯାମ ନିତ୍ଯା । ଉଭା କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵହତୂ ମିଯେଧେ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପାଖକୁ ଅଧିକ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଓ ପ୍ରଭୁ; ଦୁଇ ଉପହାର ଏକାସାଥି ଆସନ୍ତୁ।
ଇମୋ ଅଗ୍ନେ ଵୀତତମାନି ହଵ୍ଯାଜସ୍ରୋ ଵକ୍ଷି ଦେଵତାତିମଚ୍ଛ । ପ୍ରତି ନ ଈଂ ସୁରଭୀଣି ଵ୍ଯନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ଉପହାରଗୁଡିକ ସବୁଠୁ ବ୍ୟାପକ; ଏଗୁଡିକୁ ଅବିରତ ଦେବମାନେଠାରୁ ଆଣ; ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ।
ମା ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵୀରତେ ପରା ଦା ଦୁର୍ଵାସସେଽମତଯେ ମା ନୋ ଅସ୍ଯୈ । ମା ନଃ କ୍ଷୁଧେ ମା ରକ୍ଷସ ଋତାଵୋ ମା ନୋ ଦମେ ମା ଵନ ଆ ଜୁହୂର୍ଥାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶକ୍ତି, ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ନ୍ୟାୟପ୍ରତି ଦୂର କରିନିଅ; ଆମକୁ ଭୋକ, ଦୂଷ୍ଟ, ଅନ୍ୟାୟୀ, ଘର କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହିଁ।
ନୂ ମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଗ୍ନ ଉଚ୍ଛଶାଧି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଷୂଦଃ । ରାତୌ ସ୍ଯାମୋଭଯାସ ଆ ତେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହିବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୃଢ କର; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଛ। ଆମେ ଦେବା ଓ ନେବା ଦୁଇଟିରେ ସଫଳ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସୁହଵୋ ରଣ୍ଵସଂଦୃକ୍ସୁଦୀତୀ ସୂନୋ ସହସୋ ଦିଦୀହି । ମା ତ୍ଵେ ସଚା ତନଯେ ନିତ୍ଯ ଆ ଧଙ୍ମା ଵୀରୋ ଅସ୍ମନ୍ନର୍ଯୋ ଵି ଦାସୀତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବାରେ ସହଜ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଉଛ, ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦେଉଛ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଆଲୋକ ଦେଉ। ନoble ନାୟକ ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଯାଉନି।
ମା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଦୁର୍ଭୃତଯେ ସଚୈଷୁ ଦେଵେଦ୍ଧେଷ୍ଵଗ୍ନିଷୁ ପ୍ର ଵୋଚଃ । ମା ତେ ଅସ୍ମାନ୍ଦୁର୍ମତଯୋ ଭୃମାଚ୍ଚିଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ସୂନୋ ସହସୋ ନଶନ୍ତ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅସୁଭ ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶାଉନି; ଦେବତାମାନେ ଓ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା କର। ଦୁଷ୍ଟ ଭାବନା ଆମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାର ପୁତ୍ର।
ସ ମର୍ତୋ ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵନୀକ ରେଵାନମର୍ତ୍ଯେ ଯ ଆଜୁହୋତି ହଵ୍ଯମ୍ । ସ ଦେଵତା ଵସୁଵନିଂ ଦଧାତି ଯଂ ସୂରିରର୍ଥୀ ପୃଚ୍ଛମାନ ଏତି
ଅଗ୍ନି, ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହବି ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ଲାଭ କରେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ଚାହିଁ ଆସନ୍ତି।
ମହୋ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁଵିତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ରଯିଂ ସୂରିଭ୍ଯ ଆ ଵହା ବୃହନ୍ତମ୍ । ଯେନ ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ମଦେମାଵିକ୍ଷିତାସ ଆଯୁଷା ସୁଵୀରାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହା ଧନର ପଥ ଜାଣିଛ; ଏହି ଜ୍ଞାନରେ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ନେଇଆସ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବିଜୟୀ ହେଇ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା।
ନୂ ମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଗ୍ନ ଉଚ୍ଛଶାଧି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଷୂଦଃ । ରାତୌ ସ୍ଯାମୋଭଯାସ ଆ ତେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହିବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୃଢ କର; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଛ। ଆମେ ଦେବା ଓ ନେବା ଦୁଇଟିରେ ସଫଳ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର।
ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ ସମିଧମଗ୍ନେ ଅଦ୍ଯ ଶୋଚା ବୃହଦ୍ଯଜତଂ ଧୂମମୃଣ୍ଵନ୍ । ଉପ ସ୍ପୃଶ ଦିଵ୍ଯଂ ସାନୁ ସ୍ତୂପୈଃ ସଂ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତତନଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମର ଜ୍ୱାଳାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ପବିତ୍ର ଧୂଆଁ ରହିବାକୁ ପଠା। ତୁମ ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଶିଖରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଆଲୋକରେ ବିସ୍ତାର କର।
ନରାଶଂସସ୍ଯ ମହିମାନମେଷାମୁପ ସ୍ତୋଷାମ ଯଜତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୈଃ । ଯେ ସୁକ୍ରତଵଃ ଶୁଚଯୋ ଧିଯଂଧାଃ ସ୍ଵଦନ୍ତି ଦେଵା ଉଭଯାନି ହଵ୍ଯା
ଆମେ ନରାଶଂସର ମହିମାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ହବି ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରିବା। ଯେ ଦେବତାମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର ଓ ବିଚାରଶୀଳ, ସେମାନେ ଦୁଇପ୍ରକାର ହବିରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି।
ଈଳେନ୍ଯଂ ଵୋ ଅସୁରଂ ସୁଦକ୍ଷମନ୍ତର୍ଦୂତଂ ରୋଦସୀ ସତ୍ଯଵାଚମ୍ । ମନୁଷ୍ଵଦଗ୍ନିଂ ମନୁନା ସମିଦ୍ଧଂ ସମଧ୍ଵରାଯ ସଦମିନ୍ମହେମ
ହେ ଅସୁର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦକ୍ଷ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ। ମନୁଙ୍କ ପରି, ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଜ୍ୱାଳା କରିବା, ସଦା ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହିବା।
ସପର୍ଯଵୋ ଭରମାଣା ଅଭିଜ୍ଞୁ ପ୍ର ଵୃଞ୍ଜତେ ନମସା ବର୍ହିରଗ୍ନୌ । ଆଜୁହ୍ଵାନା ଘୃତପୃଷ୍ଠଂ ପୃଷଦ୍ଵଦଧ୍ଵର୍ଯଵୋ ହଵିଷା ମର୍ଜଯଧ୍ଵମ୍
ଉପାସକମାନେ ହବି ନେଇ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ବର୍ହି ନିବାସ କରନ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ। ଘୃତ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ହବିକୁ ହାତରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯୋ ଵି ଦୁରୋ ଦେଵଯନ୍ତୋଽଶିଶ୍ରଯୂ ରଥଯୁର୍ଦେଵତାତା । ପୂର୍ଵୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା ରିହାଣେ ସମଗ୍ରୁଵୋ ନ ସମନେଷ୍ଵଞ୍ଜନ୍
ଦେବତାରେ ଭକ୍ତି ରଖିଥିବା, କୌଶଳ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେବତା ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ମାଆଁ ଗୋଦେଇଥିବା ଶିଶୁ ପରି, ସେମାନେ ସଭାରେ ଏକତାରେ ମିଶିଯାନ୍ତି।
ଉତ ଯୋଷଣେ ଦିଵ୍ଯେ ମହୀ ନ ଉଷାସାନକ୍ତା ସୁଦୁଘେଵ ଧେନୁଃ । ବର୍ହିଷଦା ପୁରୁହୂତେ ମଘୋନୀ ଆ ଯଜ୍ଞିଯେ ସୁଵିତାଯ ଶ୍ରଯେତାମ୍
ଦିବ୍ୟ ଯୁବତୀମାନେ, ଆକାଶ ପରି ବଡ଼, ଉଷା ଓ ରାତି, ଦୁଧରେ ଭରିପୁରା ଗାଈ ପରି। ଦାନଶୀଳମାନେ ବର୍ହିରେ ବସି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ଆଣିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରା ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନୁଷେଷୁ କାରୂ ମନ୍ଯେ ଵାଂ ଜାତଵେଦସା ଯଜଧ୍ଯୈ । ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନୋ ଅଧ୍ଵରଂ କୃତଂ ହଵେଷୁ ତା ଦେଵେଷୁ ଵନଥୋ ଵାର୍ଯାଣି
ହେ ପ୍ରେରିତମାନେ, ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ମାନବ ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଗଣାଉଛି, ହବି ଦ୍ୱାରା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ପରେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଭାରତୀ ଭାରତୀଭିଃ ସଜୋଷା ଇଳା ଦେଵୈର୍ମନୁଷ୍ଯେଭିରଗ୍ନିଃ । ସରସ୍ଵତୀ ସାରସ୍ଵତେଭିରର୍ଵାକ୍ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ବର୍ହିରେଦଂ ସଦନ୍ତୁ
ଭାରତୀ ଭାରତୀମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ; ଇଳା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏବଂ ଅଗ୍ନି। ସରସ୍ୱତୀ ସରସ୍ୱତମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ଏହି ତିନି ଦେବୀମାନେ ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ।
ତନ୍ନସ୍ତୁରୀପମଧ ପୋଷଯିତ୍ନୁ ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ଵି ରରାଣଃ ସ୍ଯସ୍ଵ । ଯତୋ ଵୀରଃ କର୍ମଣ୍ଯଃ ସୁଦକ୍ଷୋ ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵା ଜାଯତେ ଦେଵକାମଃ
ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମପାଇଁ ଉପକୃତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଶୂର, କୌଶଳୀ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵନସ୍ପତେଽଵ ସୃଜୋପ ଦେଵାନଗ୍ନିର୍ହଵିଃ ଶମିତା ସୂଦଯାତି । ସେଦୁ ହୋତା ସତ୍ଯତରୋ ଯଜାତି ଯଥା ଦେଵାନାଂ ଜନିମାନି ଵେଦ
ବନସ୍ପତି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହବି ପଠା; ଅଗ୍ନି, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ହବି ବିତରଣ କରେ। ସତ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ, ଯେ ଦେବତାମାନେର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନେ ସମିଧାନୋ ଅର୍ଵାଙିନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈଃ ସରଥଂ ତୁରେଭିଃ । ବର୍ହିର୍ନ ଆସ୍ତାମଦିତିଃ ସୁପୁତ୍ରା ସ୍ଵାହା ଦେଵା ଅମୃତା ମାଦଯନ୍ତାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଜ୍ୱାଳା ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଆସନ୍ତୁ, ତେଜସ୍ବୀମାନେ ସହିତ। ଅଦିତି ତାଙ୍କର ଭଲ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ; ଅମର ଦେବତାମାନେ ହବିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଦେଵମଗ୍ନିଭିଃ ସଜୋଷା ଯଜିଷ୍ଠଂ ଦୂତମଧ୍ଵରେ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଯୋ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ନିଧ୍ରୁଵିରୃତାଵା ତପୁର୍ମୂର୍ଧା ଘୃତାନ୍ନଃ ପାଵକଃ
ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଗ୍ନି ଦେବତାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୋହିତ ଓ ଦୂତ କରନ୍ତୁ। ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ, ରକ୍ଷକ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର, ଘୃତରେ ପୋଷିତ।