ଯତ୍ର ବାଣାଃ ସମ୍ପତନ୍ତି କୁମାରା ଵିଶିଖା ଇଵ । ତତ୍ରା ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ ଵିଶ୍ଵାହା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ
ଯେଉଁଠାରେ କୁମାରମାନେ ପରସ୍ପର ତୀର ଝାଡ଼ୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ସବୁବେଳେ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ସବୁଦିନ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ । ଉରୋର୍ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ
ମୁଁ ତୋର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ମ ପିନ୍ଧାଇ ରକ୍ଷା କରୁଛି। ସୋମ ତୋତେ ରାଜସ୍ୱ ଅମୃତରେ ସହାୟ ହେଉ। ବରୁଣ ତୋର ଛାତିକୁ ଉଦାର କରୁନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ତୋତେ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ ଓ ତୋରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ନଃ ସ୍ଵୋ ଅରଣୋ ଯଶ୍ଚ ନିଷ୍ଟ୍ଯୋ ଜିଘାଂସତି । ଦେଵାସ୍ତଂ ସର୍ଵେ ଧୂର୍ଵନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମ ମମାନ୍ତରମ୍
ଯେଉଁଠି ଆମ ନିଜ ହେଉ କି ବାହାର ଲୋକ, ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୂଜା ମୋର ଭିତରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ନରୋ ଦୀଧିତିଭିରରଣ୍ଯୋର୍ହସ୍ତଚ୍ଯୁତୀ ଜନଯନ୍ତ ପ୍ରଶସ୍ତମ୍ । ଦୂରେଦୃଶଂ ଗୃହପତିମଥର୍ଯୁମ୍
ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଦୁଇଟି ଅରଣିକୁ ହାତରେ ଘସି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେ ଅଗ୍ନି ଦୂରଦର୍ଶୀ, ପରିଚିତ, ଘରର ମୁଖ୍ୟ ଓ ଅତିଥି।
ତମଗ୍ନିମସ୍ତେ ଵସଵୋ ନ୍ଯୃଣ୍ଵନ୍ସୁପ୍ରତିଚକ୍ଷମଵସେ କୁତଶ୍ଚିତ୍ । ଦକ୍ଷାଯ୍ଯୋ ଯୋ ଦମ ଆସ ନିତ୍ଯଃ
ଓ ବସୁଗଣ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ସେ ଯେଉଁଠୁ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ ଆସୁ ତାହା ପାଇଁ ସଦା ସଚେତନ ରହିଥାନ୍ତି; ଘରେ ସଦା ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ କୌଶଳରେ ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରେଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନେ ଦୀଦିହି ପୁରୋ ନୋଽଜସ୍ରଯା ସୂର୍ମ୍ଯା ଯଵିଷ୍ଠ । ତ୍ଵାଂ ଶଶ୍ଵନ୍ତ ଉପ ଯନ୍ତି ଵାଜାଃ
ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଘରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ଜ୍ୱଳିଉ, ଅବିରତ ଆଲୋକରେ, ନବୀନତମ; ସଦା ତୁମ ପାଖରେ ଉପହାରଗୁଡିକ ଆସିଥାନ୍ତି।
ପ୍ର ତେ ଅଗ୍ନଯୋଽଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ଵରଂ ନିଃ ସୁଵୀରାସଃ ଶୋଶୁଚନ୍ତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଃ । ଯତ୍ରା ନରଃ ସମାସତେ ସୁଜାତାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଦା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଧିଯା ରଯିଂ ସୁଵୀରଂ ସ୍ଵପତ୍ଯଂ ସହସ୍ଯ ପ୍ରଶସ୍ତମ୍ । ନ ଯଂ ଯାଵା ତରତି ଯାତୁମାଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଶୂର ପୁଅମାନେ ସହିତ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଯାହାକୁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରୀ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନି।
ଉପ ଯମେତି ଯୁଵତିଃ ସୁଦକ୍ଷଂ ଦୋଷା ଵସ୍ତୋର୍ହଵିଷ୍ମତୀ ଘୃତାଚୀ । ଉପ ସ୍ଵୈନମରମତିର୍ଵସୂଯୁଃ
ସେଠିକୁ ଯୁବତୀ, କୌଶଳବତୀ ଓ ଉପହାର ନେଇ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଘୀ ସହିତ ଆସିଥାନ୍ତି; ସେଠିକୁ ନିଜ ଭକ୍ତି ଓ ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଆସିଥାନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵା ଅଗ୍ନେଽପ ଦହାରାତୀର୍ଯେଭିସ୍ତପୋଭିରଦହୋ ଜରୂଥମ୍ । ପ୍ର ନିସ୍ଵରଂ ଚାତଯସ୍ଵାମୀଵାମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତିରେ; ସମସ୍ତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଓ ଅନିଷ୍ଟକୁ ଦୂର କର।
ଆ ଯସ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧତେ ଅନୀକଂ ଵସିଷ୍ଠ ଶୁକ୍ର ଦୀଦିଵଃ ପାଵକ । ଉତୋ ନ ଏଭି ସ୍ତଵଥୈରିହ ସ୍ଯାଃ
ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ମୁହଁ ଜ୍ୱଳିଛି, ବସିଷ୍ଠ, ଶୁଭ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର; ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡିକ ତୁମକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣୁ; ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ସହିତ ରୁହ।
ଵି ଯେ ତେ ଅଗ୍ନେ ଭେଜିରେ ଅନୀକଂ ମର୍ତା ନରଃ ପିତ୍ର୍ଯାସଃ ପୁରୁତ୍ରା । ଉତୋ ନ ଏଭିଃ ସୁମନା ଇହ ସ୍ଯାଃ
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମ ମୁହଁକୁ ବିଭାଜିତ କରିଛନ୍ତି, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ—ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମ ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ରୁହ।
ଇମେ ନରୋ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଷୁ ଶୂରା ଵିଶ୍ଵା ଅଦେଵୀରଭି ସନ୍ତୁ ମାଯାଃ । ଯେ ମେ ଧିଯଂ ପନଯନ୍ତ ପ୍ରଶସ୍ତାମ୍
ଏହି ଲୋକମାନେ, ବୃତ୍ର ନିବାରଣରେ ବୀର, ସମସ୍ତ ଅଦେବୀ କୌଶଳକୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ—ଯେମାନେ ମୋର ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଚିନ୍ତାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି।
ମା ଶୂନେ ଅଗ୍ନେ ନି ଷଦାମ ନୃଣାଂ ମାଶେଷସୋଽଵୀରତା ପରି ତ୍ଵା । ପ୍ରଜାଵତୀଷୁ ଦୁର୍ଯାସୁ ଦୁର୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖରେ ବସିବା ନାହିଁ; ତୁମ ପାଖରେ ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତି ବିହୀନ ହେବା ନାହିଁ, ଦୁଃଖିତ ପରିବାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ଯମଶ୍ଵୀ ନିତ୍ଯମୁପଯାତି ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ସ୍ଵପତ୍ଯଂ କ୍ଷଯଂ ନଃ । ସ୍ଵଜନ୍ମନା ଶେଷସା ଵାଵୃଧାନମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଘୋଡା ପରି ସଦା ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଥାନ୍ତି, ଆମ ସନ୍ତାନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଘରକୁ, ନିଜ ଜନମ ଓ ଆଧିକ୍ୟରେ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି।
ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷସୋ ଅଜୁଷ୍ଟାତ୍ପାହି ଧୂର୍ତେରରରୁଷୋ ଅଘାଯୋଃ । ତ୍ଵା ଯୁଜା ପୃତନାଯୂଁରଭି ଷ୍ଯାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ମନ, କ୍ଷତିକାରୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଇ, ଆମେ ଜୟୀ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ସେଦଗ୍ନିରଗ୍ନୀଁରତ୍ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯତ୍ର ଵାଜୀ ତନଯୋ ଵୀଳୁପାଣିଃ । ସହସ୍ରପାଥା ଅକ୍ଷରା ସମେତି
ଏହି ଅଗ୍ନି ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଗତିର ଘୋଡା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ; ସେ ଅନେକ ଅବିରତ ପଥକୁ ଏକା ସହସ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥାନ୍ତି।
ସେଦଗ୍ନିର୍ଯୋ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନିପାତି ସମେଦ୍ଧାରମଂହସ ଉରୁଷ୍ଯାତ୍ । ସୁଜାତାସଃ ପରି ଚରନ୍ତି ଵୀରାଃ
ଏହି ଅଗ୍ନି ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଉପରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି, ଉତ୍ତପ୍ତ ହେଇ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଅଯଂ ସୋ ଅଗ୍ନିରାହୁତଃ ପୁରୁତ୍ରା ଯମୀଶାନଃ ସମିଦିନ୍ଧେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ପରି ଯମେତ୍ଯଧ୍ଵରେଷୁ ହୋତା
ଏହି ଅଗ୍ନି, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି, ପ୍ରଭୁ, ଉପହାର ସହିତ ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ସେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରନ୍ତି।
ତ୍ଵେ ଅଗ୍ନ ଆହଵନାନି ଭୂରୀଶାନାସ ଆ ଜୁହୁଯାମ ନିତ୍ଯା । ଉଭା କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵହତୂ ମିଯେଧେ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପାଖକୁ ଅଧିକ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଓ ପ୍ରଭୁ; ଦୁଇ ଉପହାର ଏକାସାଥି ଆସନ୍ତୁ।
ଇମୋ ଅଗ୍ନେ ଵୀତତମାନି ହଵ୍ଯାଜସ୍ରୋ ଵକ୍ଷି ଦେଵତାତିମଚ୍ଛ । ପ୍ରତି ନ ଈଂ ସୁରଭୀଣି ଵ୍ଯନ୍ତୁ
ଅଗ୍ନି, ଏହି ଉପହାରଗୁଡିକ ସବୁଠୁ ବ୍ୟାପକ; ଏଗୁଡିକୁ ଅବିରତ ଦେବମାନେଠାରୁ ଆଣ; ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ।
ମା ନୋ ଅଗ୍ନେଽଵୀରତେ ପରା ଦା ଦୁର୍ଵାସସେଽମତଯେ ମା ନୋ ଅସ୍ଯୈ । ମା ନଃ କ୍ଷୁଧେ ମା ରକ୍ଷସ ଋତାଵୋ ମା ନୋ ଦମେ ମା ଵନ ଆ ଜୁହୂର୍ଥାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶକ୍ତି, ଭଲ ଇଚ୍ଛା, ନ୍ୟାୟପ୍ରତି ଦୂର କରିନିଅ; ଆମକୁ ଭୋକ, ଦୂଷ୍ଟ, ଅନ୍ୟାୟୀ, ଘର କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନାହିଁ।
ନୂ ମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଗ୍ନ ଉଚ୍ଛଶାଧି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଷୂଦଃ । ରାତୌ ସ୍ଯାମୋଭଯାସ ଆ ତେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହିବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୃଢ କର; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଛ। ଆମେ ଦେବା ଓ ନେବା ଦୁଇଟିରେ ସଫଳ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସୁହଵୋ ରଣ୍ଵସଂଦୃକ୍ସୁଦୀତୀ ସୂନୋ ସହସୋ ଦିଦୀହି । ମା ତ୍ଵେ ସଚା ତନଯେ ନିତ୍ଯ ଆ ଧଙ୍ମା ଵୀରୋ ଅସ୍ମନ୍ନର୍ଯୋ ଵି ଦାସୀତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବାରେ ସହଜ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଉଛ, ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦେଉଛ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଆଲୋକ ଦେଉ। ନoble ନାୟକ ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଯାଉନି।
ମା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଦୁର୍ଭୃତଯେ ସଚୈଷୁ ଦେଵେଦ୍ଧେଷ୍ଵଗ୍ନିଷୁ ପ୍ର ଵୋଚଃ । ମା ତେ ଅସ୍ମାନ୍ଦୁର୍ମତଯୋ ଭୃମାଚ୍ଚିଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ସୂନୋ ସହସୋ ନଶନ୍ତ
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅସୁଭ ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶାଉନି; ଦେବତାମାନେ ଓ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା କର। ଦୁଷ୍ଟ ଭାବନା ଆମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାର ପୁତ୍ର।
ସ ମର୍ତୋ ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵନୀକ ରେଵାନମର୍ତ୍ଯେ ଯ ଆଜୁହୋତି ହଵ୍ଯମ୍ । ସ ଦେଵତା ଵସୁଵନିଂ ଦଧାତି ଯଂ ସୂରିରର୍ଥୀ ପୃଚ୍ଛମାନ ଏତି
ଅଗ୍ନି, ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ହବି ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ଲାଭ କରେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ଚାହିଁ ଆସନ୍ତି।
ମହୋ ନୋ ଅଗ୍ନେ ସୁଵିତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ରଯିଂ ସୂରିଭ୍ଯ ଆ ଵହା ବୃହନ୍ତମ୍ । ଯେନ ଵଯଂ ସହସାଵନ୍ମଦେମାଵିକ୍ଷିତାସ ଆଯୁଷା ସୁଵୀରାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହା ଧନର ପଥ ଜାଣିଛ; ଏହି ଜ୍ଞାନରେ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ନେଇଆସ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ବିଜୟୀ ହେଇ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା।
ନୂ ମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯଗ୍ନ ଉଚ୍ଛଶାଧି ତ୍ଵଂ ଦେଵ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ସୁଷୂଦଃ । ରାତୌ ସ୍ଯାମୋଭଯାସ ଆ ତେ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏହିବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଦୃଢ କର; ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରୁଛ। ଆମେ ଦେବା ଓ ନେବା ଦୁଇଟିରେ ସଫଳ ହେଉ। ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର।
ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ ସମିଧମଗ୍ନେ ଅଦ୍ଯ ଶୋଚା ବୃହଦ୍ଯଜତଂ ଧୂମମୃଣ୍ଵନ୍ । ଉପ ସ୍ପୃଶ ଦିଵ୍ଯଂ ସାନୁ ସ୍ତୂପୈଃ ସଂ ରଶ୍ମିଭିସ୍ତତନଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମର ଜ୍ୱାଳାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ପବିତ୍ର ଧୂଆଁ ରହିବାକୁ ପଠା। ତୁମ ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଶିଖରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଆଲୋକରେ ବିସ୍ତାର କର।
ନରାଶଂସସ୍ଯ ମହିମାନମେଷାମୁପ ସ୍ତୋଷାମ ଯଜତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୈଃ । ଯେ ସୁକ୍ରତଵଃ ଶୁଚଯୋ ଧିଯଂଧାଃ ସ୍ଵଦନ୍ତି ଦେଵା ଉଭଯାନି ହଵ୍ଯା
ଆମେ ନରାଶଂସର ମହିମାକୁ ଯଜ୍ଞରେ ହବି ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରିବା। ଯେ ଦେବତାମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର ଓ ବିଚାରଶୀଳ, ସେମାନେ ଦୁଇପ୍ରକାର ହବିରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି।