ତୀଵ୍ରାନ୍ଘୋଷାନ୍କୃଣ୍ଵତେ ଵୃଷପାଣଯୋଽଶ୍ଵା ରଥେଭିଃ ସହ ଵାଜଯନ୍ତଃ । ଅଵକ୍ରାମନ୍ତଃ ପ୍ରପଦୈରମିତ୍ରାନ୍କ୍ଷିଣନ୍ତି ଶତ୍ରୂଁରନପଵ୍ଯଯନ୍ତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ଧରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଥ ସହିତ ଦୌଡ଼ିବା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚ ସବ୍ଦ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ପାଦେ ପାଦେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, କେବେ ଫେରି ନଯାନ୍ତି।
ରଥଵାହନଂ ହଵିରସ୍ଯ ନାମ ଯତ୍ରାଯୁଧଂ ନିହିତମସ୍ଯ ଵର୍ମ । ତତ୍ରା ରଥମୁପ ଶଗ୍ମଂ ସଦେମ ଵିଶ୍ଵାହା ଵଯଂ ସୁମନସ୍ଯମାନାଃ
ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ରଖାଯାଏ, ସେଠି ରଥକୁ ହବି ବହାଇବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ସଦା ଖୁସି ମନେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ବସିପାରିବା।
ସ୍ଵାଦୁଷଂସଦଃ ପିତରୋ ଵଯୋଧାଃ କୃଚ୍ଛ୍ରେଶ୍ରିତଃ ଶକ୍ତୀଵନ୍ତୋ ଗଭୀରାଃ । ଚିତ୍ରସେନା ଇଷୁବଲା ଅମୃଧ୍ରାଃ ସତୋଵୀରା ଉରଵୋ ଵ୍ରାତସାହାଃ
ଯେ ପିତୃଗଣମାନେ ଆମେ ସ୍ୱାଦୁ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ସେମାନେ ବୟସରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, କଷ୍ଟ ସହିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଗଭୀର। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପତାକା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ତୀରରେ ପ୍ରବଳ, ଅଟୁଟ, ସତ୍ୟବାନ ବୀର, ବିସ୍ତୃତ ହୃଦୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦଳରେ ବିଜୟୀ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାସଃ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯାସଃ ଶିଵେ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନେହସା । ପୂଷା ନଃ ପାତୁ ଦୁରିତାଦୃତାଵୃଧୋ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ନୋ ଅଘଶଂସ ଈଶତ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଆମ ପିତୃଗଣ ଏବଂ ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ। ଦିନ ଓ ରାତି ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ, କୌଣସି କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଧର୍ମମୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ଉପରେ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରୀ ଶାସନ କରିବେ ନାହିଁ।
ସୁପର୍ଣଂ ଵସ୍ତେ ମୃଗୋ ଅସ୍ଯା ଦନ୍ତୋ ଗୋଭିଃ ସଂନଦ୍ଧା ପତତି ପ୍ରସୂତା । ଯତ୍ରା ନରଃ ସଂ ଚ ଵି ଚ ଦ୍ରଵନ୍ତି ତତ୍ରାସ୍ମଭ୍ଯମିଷଵଃ ଶର୍ମ ଯଂସନ୍
ବାଣ ତାଳପଙ୍ଖି ଧାରଣ କରିଥାଏ, ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ଏକ ପଶୁର ଦାନ୍ତ, ଗାଈର ଚର୍ମରେ ବାନ୍ଧାଯାଇ ଉଡ଼ିଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଏକାଠି ହେଉଛନ୍ତି ଓ ଛିଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମର ବାଣ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଋଜୀତେ ପରି ଵୃଙ୍ଧି ନୋଽଶ୍ମା ଭଵତୁ ନସ୍ତନୂଃ । ସୋମୋ ଅଧି ବ୍ରଵୀତୁ ନୋଽଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ
ହେ ସିଧା ଚାଲୁଥିବା ବାଣ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମର ଦେହ ପାଥର ଭଳି ଦୃଢ଼ ହେଉ। ସୋମ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଅଦିତି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଜଙ୍ଘନ୍ତି ସାନ୍ଵେଷାଂ ଜଘନାଁ ଉପ ଜିଘ୍ନତେ । ଅଶ୍ଵାଜନି ପ୍ରଚେତସୋଽଶ୍ଵାନ୍ସମତ୍ସୁ ଚୋଦଯ
ସେମାନେ ଜଂଘା ଓ ପିଛଳିକୁ ମାରନ୍ତି; ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଘୋଡ଼ା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ, ଏହି ଆଦେଶ ଦିଅ।
ଅହିରିଵ ଭୋଗୈଃ ପର୍ଯେତି ବାହୁଂ ଜ୍ଯାଯା ହେତିଂ ପରିବାଧମାନଃ । ହସ୍ତଘ୍ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ପୁମାନ୍ପୁମାଂସଂ ପରି ପାତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ
ସାପ ଯେପରି ତାହାର ଗାଠିରେ ବାହୁକୁ ଘେରି ରହେ, ସେପରି ଧନୁର ତାଣି ତୀରକୁ ରୋକି ରଖେ। ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜାଣିଥିବା ହାତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଆଲାକ୍ତା ଯା ରୁରୁଶୀର୍ଷ୍ଣ୍ଯଥୋ ଯସ୍ଯା ଅଯୋ ମୁଖମ୍ । ଇଦଂ ପର୍ଜନ୍ଯରେତସ ଇଷ୍ଵୈ ଦେଵ୍ଯୈ ବୃହନ୍ନମଃ
ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଥିବା, ହରିଣ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଏବଂ ଲୋହା ମୁଁହ ଥିବା ଏହି ଦେବୀ ତୀର, ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ତୁମକୁ ଆମେ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଵସୃଷ୍ଟା ପରା ପତ ଶରଵ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମସଂଶିତେ । ଗଚ୍ଛାମିତ୍ରାନ୍ପ୍ର ପଦ୍ଯସ୍ଵ ମାମୀଷାଂ କଂ ଚନୋଚ୍ଛିଷଃ
ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଧାର କରାଯାଇଥିବା ତୀର, ଛାଡ଼ିଦିଆଯିବା ପରେ ଦୂରକୁ ଉଡ଼ିଯା। ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ପଡ଼, ଏମିତି କରିଯାଅ ଯେ ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଅବଶିଷ୍ଟ ନ ରହନ୍ତୁ।
ଯତ୍ର ବାଣାଃ ସମ୍ପତନ୍ତି କୁମାରା ଵିଶିଖା ଇଵ । ତତ୍ରା ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିରଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ ଵିଶ୍ଵାହା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ
ଯେଉଁଠାରେ କୁମାରମାନେ ପରସ୍ପର ତୀର ଝାଡ଼ୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ସବୁବେଳେ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ସବୁଦିନ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ । ଉରୋର୍ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ
ମୁଁ ତୋର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ମ ପିନ୍ଧାଇ ରକ୍ଷା କରୁଛି। ସୋମ ତୋତେ ରାଜସ୍ୱ ଅମୃତରେ ସହାୟ ହେଉ। ବରୁଣ ତୋର ଛାତିକୁ ଉଦାର କରୁନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ତୋତେ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ ଓ ତୋରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ନଃ ସ୍ଵୋ ଅରଣୋ ଯଶ୍ଚ ନିଷ୍ଟ୍ଯୋ ଜିଘାଂସତି । ଦେଵାସ୍ତଂ ସର୍ଵେ ଧୂର୍ଵନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମ ମମାନ୍ତରମ୍
ଯେଉଁଠି ଆମ ନିଜ ହେଉ କି ବାହାର ଲୋକ, ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୂଜା ମୋର ଭିତରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ନରୋ ଦୀଧିତିଭିରରଣ୍ଯୋର୍ହସ୍ତଚ୍ଯୁତୀ ଜନଯନ୍ତ ପ୍ରଶସ୍ତମ୍ । ଦୂରେଦୃଶଂ ଗୃହପତିମଥର୍ଯୁମ୍
ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ, ଦୁଇଟି ଅରଣିକୁ ହାତରେ ଘସି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେ ଅଗ୍ନି ଦୂରଦର୍ଶୀ, ପରିଚିତ, ଘରର ମୁଖ୍ୟ ଓ ଅତିଥି।
ତମଗ୍ନିମସ୍ତେ ଵସଵୋ ନ୍ଯୃଣ୍ଵନ୍ସୁପ୍ରତିଚକ୍ଷମଵସେ କୁତଶ୍ଚିତ୍ । ଦକ୍ଷାଯ୍ଯୋ ଯୋ ଦମ ଆସ ନିତ୍ଯଃ
ଓ ବସୁଗଣ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ସେ ଯେଉଁଠୁ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ ଆସୁ ତାହା ପାଇଁ ସଦା ସଚେତନ ରହିଥାନ୍ତି; ଘରେ ସଦା ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ କୌଶଳରେ ଯୋଗ୍ୟ।
ପ୍ରେଦ୍ଧୋ ଅଗ୍ନେ ଦୀଦିହି ପୁରୋ ନୋଽଜସ୍ରଯା ସୂର୍ମ୍ଯା ଯଵିଷ୍ଠ । ତ୍ଵାଂ ଶଶ୍ଵନ୍ତ ଉପ ଯନ୍ତି ଵାଜାଃ
ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଘରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ଜ୍ୱଳିଉ, ଅବିରତ ଆଲୋକରେ, ନବୀନତମ; ସଦା ତୁମ ପାଖରେ ଉପହାରଗୁଡିକ ଆସିଥାନ୍ତି।
ପ୍ର ତେ ଅଗ୍ନଯୋଽଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ଵରଂ ନିଃ ସୁଵୀରାସଃ ଶୋଶୁଚନ୍ତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଃ । ଯତ୍ରା ନରଃ ସମାସତେ ସୁଜାତାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଦା ନୋ ଅଗ୍ନେ ଧିଯା ରଯିଂ ସୁଵୀରଂ ସ୍ଵପତ୍ଯଂ ସହସ୍ଯ ପ୍ରଶସ୍ତମ୍ । ନ ଯଂ ଯାଵା ତରତି ଯାତୁମାଵାନ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଶୂର ପୁଅମାନେ ସହିତ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଯାହାକୁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରୀ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନି।
ଉପ ଯମେତି ଯୁଵତିଃ ସୁଦକ୍ଷଂ ଦୋଷା ଵସ୍ତୋର୍ହଵିଷ୍ମତୀ ଘୃତାଚୀ । ଉପ ସ୍ଵୈନମରମତିର୍ଵସୂଯୁଃ
ସେଠିକୁ ଯୁବତୀ, କୌଶଳବତୀ ଓ ଉପହାର ନେଇ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଘୀ ସହିତ ଆସିଥାନ୍ତି; ସେଠିକୁ ନିଜ ଭକ୍ତି ଓ ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଆସିଥାନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵା ଅଗ୍ନେଽପ ଦହାରାତୀର୍ଯେଭିସ୍ତପୋଭିରଦହୋ ଜରୂଥମ୍ । ପ୍ର ନିସ୍ଵରଂ ଚାତଯସ୍ଵାମୀଵାମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତିରେ; ସମସ୍ତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଓ ଅନିଷ୍ଟକୁ ଦୂର କର।
ଆ ଯସ୍ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧତେ ଅନୀକଂ ଵସିଷ୍ଠ ଶୁକ୍ର ଦୀଦିଵଃ ପାଵକ । ଉତୋ ନ ଏଭି ସ୍ତଵଥୈରିହ ସ୍ଯାଃ
ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ମୁହଁ ଜ୍ୱଳିଛି, ବସିଷ୍ଠ, ଶୁଭ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ପବିତ୍ର; ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡିକ ତୁମକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣୁ; ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ସହିତ ରୁହ।
ଵି ଯେ ତେ ଅଗ୍ନେ ଭେଜିରେ ଅନୀକଂ ମର୍ତା ନରଃ ପିତ୍ର୍ଯାସଃ ପୁରୁତ୍ରା । ଉତୋ ନ ଏଭିଃ ସୁମନା ଇହ ସ୍ଯାଃ
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମ ମୁହଁକୁ ବିଭାଜିତ କରିଛନ୍ତି, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ—ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏଠାରେ ଆମ ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ରୁହ।
ଇମେ ନରୋ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଷୁ ଶୂରା ଵିଶ୍ଵା ଅଦେଵୀରଭି ସନ୍ତୁ ମାଯାଃ । ଯେ ମେ ଧିଯଂ ପନଯନ୍ତ ପ୍ରଶସ୍ତାମ୍
ଏହି ଲୋକମାନେ, ବୃତ୍ର ନିବାରଣରେ ବୀର, ସମସ୍ତ ଅଦେବୀ କୌଶଳକୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ—ଯେମାନେ ମୋର ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ଚିନ୍ତାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି।
ମା ଶୂନେ ଅଗ୍ନେ ନି ଷଦାମ ନୃଣାଂ ମାଶେଷସୋଽଵୀରତା ପରି ତ୍ଵା । ପ୍ରଜାଵତୀଷୁ ଦୁର୍ଯାସୁ ଦୁର୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖରେ ବସିବା ନାହିଁ; ତୁମ ପାଖରେ ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତି ବିହୀନ ହେବା ନାହିଁ, ଦୁଃଖିତ ପରିବାରମାନେ ମଧ୍ୟରେ।
ଯମଶ୍ଵୀ ନିତ୍ଯମୁପଯାତି ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଂ ସ୍ଵପତ୍ଯଂ କ୍ଷଯଂ ନଃ । ସ୍ଵଜନ୍ମନା ଶେଷସା ଵାଵୃଧାନମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଘୋଡା ପରି ସଦା ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଥାନ୍ତି, ଆମ ସନ୍ତାନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଘରକୁ, ନିଜ ଜନମ ଓ ଆଧିକ୍ୟରେ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି।
ପାହି ନୋ ଅଗ୍ନେ ରକ୍ଷସୋ ଅଜୁଷ୍ଟାତ୍ପାହି ଧୂର୍ତେରରରୁଷୋ ଅଘାଯୋଃ । ତ୍ଵା ଯୁଜା ପୃତନାଯୂଁରଭି ଷ୍ଯାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ମନ, କ୍ଷତିକାରୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଇ, ଆମେ ଜୟୀ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ସେଦଗ୍ନିରଗ୍ନୀଁରତ୍ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯାନ୍ଯତ୍ର ଵାଜୀ ତନଯୋ ଵୀଳୁପାଣିଃ । ସହସ୍ରପାଥା ଅକ୍ଷରା ସମେତି
ଏହି ଅଗ୍ନି ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଗତିର ଘୋଡା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ; ସେ ଅନେକ ଅବିରତ ପଥକୁ ଏକା ସହସ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥାନ୍ତି।
ସେଦଗ୍ନିର୍ଯୋ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନିପାତି ସମେଦ୍ଧାରମଂହସ ଉରୁଷ୍ଯାତ୍ । ସୁଜାତାସଃ ପରି ଚରନ୍ତି ଵୀରାଃ
ଏହି ଅଗ୍ନି ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଉପରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି, ଉତ୍ତପ୍ତ ହେଇ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଅଯଂ ସୋ ଅଗ୍ନିରାହୁତଃ ପୁରୁତ୍ରା ଯମୀଶାନଃ ସମିଦିନ୍ଧେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ପରି ଯମେତ୍ଯଧ୍ଵରେଷୁ ହୋତା
ଏହି ଅଗ୍ନି, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି, ପ୍ରଭୁ, ଉପହାର ସହିତ ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ସେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରନ୍ତି।
ତ୍ଵେ ଅଗ୍ନ ଆହଵନାନି ଭୂରୀଶାନାସ ଆ ଜୁହୁଯାମ ନିତ୍ଯା । ଉଭା କୃଣ୍ଵନ୍ତୋ ଵହତୂ ମିଯେଧେ
ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପାଖକୁ ଅଧିକ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଓ ପ୍ରଭୁ; ଦୁଇ ଉପହାର ଏକାସାଥି ଆସନ୍ତୁ।