ଉଦୂ ଅଯାଁ ଉପଵକ୍ତେଵ ବାହୂ ହିରଣ୍ଯଯା ସଵିତା ସୁପ୍ରତୀକା । ଦିଵୋ ରୋହାଂସ୍ଯରୁହତ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଅରୀରମତ୍ପତଯତ୍କଚ୍ଚିଦଭ୍ଵମ୍
ସବିତା, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶୁଭ୍ର, ସୁବৰ্ণ ହାତକୁ ଦୂତ ଭଳି ଉଠାନ୍ତି। ସେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଚଳାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵାମମଦ୍ଯ ସଵିତର୍ଵାମମୁ ଶ୍ଵୋ ଦିଵେଦିଵେ ଵାମମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସାଵୀଃ । ଵାମସ୍ଯ ହି କ୍ଷଯସ୍ଯ ଦେଵ ଭୂରେରଯା ଧିଯା ଵାମଭାଜଃ ସ୍ଯାମ
ଆଜି, ସବିତା, ଆମକୁ ତୁମ ଦୟା ଦିଅ; ଆସନ୍ତାକାଲି ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଆମକୁ ଦୟା କର। ତୁମ ଉଦାର ଗୃହରେ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତୁମ ଦାନର ଭାଗୀ ହେବା।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ମହି ତଦ୍ଵାଂ ମହିତ୍ଵଂ ଯୁଵଂ ମହାନି ପ୍ରଥମାନି ଚକ୍ରଥୁଃ । ଯୁଵଂ ସୂର୍ଯଂ ଵିଵିଦଥୁର୍ଯୁଵଂ ସ୍ଵର୍ଵିଶ୍ଵା ତମାଂସ୍ଯହତଂ ନିଦଶ୍ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମର ମହାନତା ବିଶାଳ; ଆରମ୍ଭରୁ ତୁମେ ବଡ଼ କାମ କରିଛ। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖାଇଲା, ଆଲୋକ ଆଣିଲା, ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧାର ଓ ରାତିକୁ ଦୂର କରିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଵାସଯଥ ଉଷାସମୁତ୍ସୂର୍ଯଂ ନଯଥୋ ଜ୍ଯୋତିଷା ସହ । ଉପ ଦ୍ଯାଂ ସ୍କମ୍ଭଥୁ ସ୍କମ୍ଭନେନାପ୍ରଥତଂ ପୃଥିଵୀଂ ମାତରଂ ଵି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଉଷାକୁ ଜାଗାଇ ଦେଉଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଲୋକ ସହ ଆଣିଛ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛ, ଆମ ପୃଥିବୀ ମାତାକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମାଵହିମପଃ ପରିଷ୍ଠାଂ ହଥୋ ଵୃତ୍ରମନୁ ଵାଂ ଦ୍ଯୌରମନ୍ଯତ । ପ୍ରାର୍ଣାଂସ୍ଯୈରଯତଂ ନଦୀନାମା ସମୁଦ୍ରାଣି ପପ୍ରଥୁଃ ପୁରୂଣି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଜଳକୁ ଦୂର କରିଛ, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଛ, ଆକାଶ ତୁମର ହେଲା। ତୁମେ ନଦୀଗୁଡିକୁ ଚଳାଇଲା, ଅନେକ ଭାବରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ପକ୍ଵମାମାସ୍ଵନ୍ତର୍ନି ଗଵାମିଦ୍ଦଧଥୁର୍ଵକ୍ଷଣାସୁ । ଜଗୃଭଥୁରନପିନଦ୍ଧମାସୁ ରୁଶଚ୍ଚିତ୍ରାସୁ ଜଗତୀଷ୍ଵନ୍ତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍କ ଦୁଧ ରଖିଛ, ତାଙ୍କ ଅସ୍ଥିର ଉଦରରେ ଦେଇଛ। ତୁମେ ଅବିଧିତ ଦାନକୁ ଧରିଛ, ଚମକୁଥିବା ଚଳିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଯୁଵମଙ୍ଗ ତରୁତ୍ରମପତ୍ଯସାଚଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ରରାଥେ । ଯୁଵଂ ଶୁଷ୍ମଂ ନର୍ଯଂ ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯଃ ସଂ ଵିଵ୍ଯଥୁଃ ପୃତନାଷାହମୁଗ୍ରା
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ସନ୍ତାନ ଦେଇଛ। ଜନମାନେକୁ ନାୟକ ଶକ୍ତି ଦେଇଛ, ଦୁର୍ଦାନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତି ଉତ୍ସାହିତ କରିଛ।
ଯୋ ଅଦ୍ରିଭିତ୍ପ୍ରଥମଜା ଋତାଵା ବୃହସ୍ପତିରାଙ୍ଗିରସୋ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ଦ୍ଵିବର୍ହଜ୍ମା ପ୍ରାଘର୍ମସତ୍ପିତା ନ ଆ ରୋଦସୀ ଵୃଷଭୋ ରୋରଵୀତି
ଯିଏ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗେ, ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ବୃହସ୍ପତି, ଆଙ୍ଗିରସ, ହବି ଭରା। ଦୁଇ ଆଶ୍ରୟରେ, ପୁରୁଣା ପିତା, ବଳିଆ ଷାଣ୍ଡ ଭଳି, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।
ଜନାଯ ଚିଦ୍ଯ ଈଵତ ଉ ଲୋକଂ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦେଵହୂତୌ ଚକାର । ଘ୍ନନ୍ଵୃତ୍ରାଣି ଵି ପୁରୋ ଦର୍ଦରୀତି ଜଯଞ୍ଛତ୍ରୂଁରମିତ୍ରାନ୍ପୃତ୍ସୁ ସାହନ୍
ବୃହସ୍ପତି, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଦେବସଭାରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଛ। ସେ ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୁର୍ଗମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥାନ୍ତି।
ବୃହସ୍ପତିଃ ସମଜଯଦ୍ଵସୂନି ମହୋ ଵ୍ରଜାନ୍ଗୋମତୋ ଦେଵ ଏଷଃ । ଅପଃ ସିଷାସନ୍ସ୍ଵରପ୍ରତୀତୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ହନ୍ତ୍ଯମିତ୍ରମର୍କୈଃ
ବୃହସ୍ପତି ଧନ ଜିତିଛ, ବଡ଼ ଗାଁମାନେ ଦେଇଛ, ଦେବତା। ଜଳ ଚାହି, ଆଲୋକ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ବୃହସ୍ପତି ଶତ୍ରୁକୁ ଷ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା କରନ୍ତି।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଧାରଯେଥାମସୁର୍ଯଂ ପ୍ର ଵାମିଷ୍ଟଯୋଽରମଶ୍ନୁଵନ୍ତୁ । ଦମେଦମେ ସପ୍ତ ରତ୍ନା ଦଧାନା ଶଂ ନୋ ଭୂତଂ ଦ୍ଵିପଦେ ଶଂ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ; ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଅବିରୋଧରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ସାତଟି ରତ୍ନ ଧରି, ଦୁଇ ପାଉଁ ଓ ଚାରି ପାଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଆମକୁ ଭଲ କରନ୍ତୁ।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଵି ଵୃହତଂ ଵିଷୂଚୀମମୀଵା ଯା ନୋ ଗଯମାଵିଵେଶ । ଆରେ ବାଧେଥାଂ ନିରୃତିଂ ପରାଚୈରସ୍ମେ ଭଦ୍ରା ସୌଶ୍ରଵସାନି ସନ୍ତୁ
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବ୍ୟାପକ ରୋଗକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଅଶୁଭ ଦୁଃଖକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ, ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ, ଭଲ ଖ୍ୟାତି ଆମର ହେଉ।
ସୋମାରୁଦ୍ରା ଯୁଵମେତାନ୍ଯସ୍ମେ ଵିଶ୍ଵା ତନୂଷୁ ଭେଷଜାନି ଧତ୍ତମ୍ । ଅଵ ସ୍ଯତଂ ମୁଞ୍ଚତଂ ଯନ୍ନୋ ଅସ୍ତି ତନୂଷୁ ବଦ୍ଧଂ କୃତମେନୋ ଅସ୍ମତ୍
ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଆମ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ରଖନ୍ତୁ। ଯାହା ଦେହରେ ବାନ୍ଧା ଅପରାଧ ଅଛି, ତାହାକୁ ଖୋଲି ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମର ପାପ ହଟାନ୍ତୁ।
ତିଗ୍ମାଯୁଧୌ ତିଗ୍ମହେତୀ ସୁଶେଵୌ ସୋମାରୁଦ୍ରାଵିହ ସୁ ମୃଳତଂ ନଃ । ପ୍ର ନୋ ମୁଞ୍ଚତଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାଦ୍ଗୋପାଯତଂ ନଃ ସୁମନସ୍ଯମାନା
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦୟାଳୁ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ର, ଏଠାରେ ଆମପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ। ବରୁଣଙ୍କର ବନ୍ଧନରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଭଲ ମନରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଜୀମୂତସ୍ଯେଵ ଭଵତି ପ୍ରତୀକଂ ଯଦ୍ଵର୍ମୀ ଯାତି ସମଦାମୁପସ୍ଥେ । ଅନାଵିଦ୍ଧଯା ତନ୍ଵା ଜଯ ତ୍ଵଂ ସ ତ୍ଵା ଵର୍ମଣୋ ମହିମା ପିପର୍ତୁ
ବଜ୍ରମେଘର ମୁହଁ ଭଳି ତଳବାହାର ଚାଲିବାକୁ ଆସେ, ଯେତେବେଳେ ବର୍ମଧାରୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଅଘାତ ହିନ ଦେହରେ ଜିତିବା, ବର୍ମର ମହାନତା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଧନ୍ଵନା ଗା ଧନ୍ଵନାଜିଂ ଜଯେମ ଧନ୍ଵନା ତୀଵ୍ରାଃ ସମଦୋ ଜଯେମ । ଧନୁଃ ଶତ୍ରୋରପକାମଂ କୃଣୋତି ଧନ୍ଵନା ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଦିଶୋ ଜଯେମ
ଧନୁ ଦ୍ୱାରା ଗାଁ ଜିତିବା, ଧନୁ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବା। ଧନୁ ଶତ୍ରୁକୁ ହରାଇ ଦେଇଥାଏ, ଧନୁ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଜିତିବା।
ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତୀଵେଦା ଗନୀଗନ୍ତି କର୍ଣଂ ପ୍ରିଯଂ ସଖାଯଂ ପରିଷସ୍ଵଜାନା । ଯୋଷେଵ ଶିଙ୍କ୍ତେ ଵିତତାଧି ଧନ୍ଵଞ୍ଜ୍ଯା ଇଯଂ ସମନେ ପାରଯନ୍ତୀ
ଧନୁର ତାର ଜଣେ ଜଣେ ଜାଣିଛି, କାନକୁ ନିକଟକୁ ଆସେ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ସାଥୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ; ଯେପରି ଜଣେ ଜିଅ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମର ଝରଣା ଭଳି, ଏହି ତାର ତଣା ଧନୁରେ ଶରକୁ ସିଧା କରି ନେଇଯାଏ।
ତେ ଆଚରନ୍ତୀ ସମନେଵ ଯୋଷା ମାତେଵ ପୁତ୍ରଂ ବିଭୃତାମୁପସ୍ଥେ । ଅପ ଶତ୍ରୂନ୍ଵିଧ୍ଯତାଂ ସଂଵିଦାନେ ଆର୍ତ୍ନୀ ଇମେ ଵିଷ୍ଫୁରନ୍ତୀ ଅମିତ୍ରାନ୍
ସେମାନେ ଏକାସাথে ଚଳନ୍ତି, ଯେପରି ଜିଅମାନେ ଏକତାରେ ରହନ୍ତି, ମାଆ ଯେପରି ଝିଅକୁ କୋଳରେ ଧରେ; ଏହି ଧନୁର ତାରମାନେ କମ୍ପି କମ୍ପି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତୁ।
ବହ୍ଵୀନାଂ ପିତା ବହୁରସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚିଶ୍ଚା କୃଣୋତି ସମନାଵଗତ୍ଯ । ଇଷୁଧିଃ ସଙ୍କାଃ ପୃତନାଶ୍ଚ ସର୍ଵାଃ ପୃଷ୍ଠେ ନିନଦ୍ଧୋ ଜଯତି ପ୍ରସୂତଃ
ଅନେକଙ୍କର ବାପା ହେଉଛି ତିରଧନୁଷ, ଅନେକ ଜଣଙ୍କର ପୁଅ ହେଉଛି ଧନୁ। ଯେତେବେଳେ ଏମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକଠା ହୁଅନ୍ତି, ପିଠିରେ ବାନ୍ଧା ଥିବା ତିରଧନୁଷ, ତୀର ଓ ସମସ୍ତ ସେନା ଏକାଠି ହୋଇ ଛାଡ଼ିଲେ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ରଥେ ତିଷ୍ଠନ୍ନଯତି ଵାଜିନଃ ପୁରୋ ଯତ୍ରଯତ୍ର କାମଯତେ ସୁଷାରଥିଃ । ଅଭୀଶୂନାଂ ମହିମାନଂ ପନାଯତ ମନଃ ପଶ୍ଚାଦନୁ ଯଚ୍ଛନ୍ତି ରଶ୍ମଯଃ
ରଥ ଉପରେ ଦଢ଼ିଆ ଥିବା ଦକ୍ଷ ରଥଚାଳକ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେଠିକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଅଙ୍କୁଶର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଗାଇବା ଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ଯେଉଁପରି ଅଙ୍କୁଶ ଚାଳେ, ମନ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ତୀଵ୍ରାନ୍ଘୋଷାନ୍କୃଣ୍ଵତେ ଵୃଷପାଣଯୋଽଶ୍ଵା ରଥେଭିଃ ସହ ଵାଜଯନ୍ତଃ । ଅଵକ୍ରାମନ୍ତଃ ପ୍ରପଦୈରମିତ୍ରାନ୍କ୍ଷିଣନ୍ତି ଶତ୍ରୂଁରନପଵ୍ଯଯନ୍ତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ଧରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଥ ସହିତ ଦୌଡ଼ିବା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚ ସବ୍ଦ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ପାଦେ ପାଦେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, କେବେ ଫେରି ନଯାନ୍ତି।
ରଥଵାହନଂ ହଵିରସ୍ଯ ନାମ ଯତ୍ରାଯୁଧଂ ନିହିତମସ୍ଯ ଵର୍ମ । ତତ୍ରା ରଥମୁପ ଶଗ୍ମଂ ସଦେମ ଵିଶ୍ଵାହା ଵଯଂ ସୁମନସ୍ଯମାନାଃ
ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ରଖାଯାଏ, ସେଠି ରଥକୁ ହବି ବହାଇବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ସଦା ଖୁସି ମନେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥରେ ବସିପାରିବା।
ସ୍ଵାଦୁଷଂସଦଃ ପିତରୋ ଵଯୋଧାଃ କୃଚ୍ଛ୍ରେଶ୍ରିତଃ ଶକ୍ତୀଵନ୍ତୋ ଗଭୀରାଃ । ଚିତ୍ରସେନା ଇଷୁବଲା ଅମୃଧ୍ରାଃ ସତୋଵୀରା ଉରଵୋ ଵ୍ରାତସାହାଃ
ଯେ ପିତୃଗଣମାନେ ଆମେ ସ୍ୱାଦୁ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ସେମାନେ ବୟସରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, କଷ୍ଟ ସହିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଗଭୀର। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପତାକା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ତୀରରେ ପ୍ରବଳ, ଅଟୁଟ, ସତ୍ୟବାନ ବୀର, ବିସ୍ତୃତ ହୃଦୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦଳରେ ବିଜୟୀ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାସଃ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯାସଃ ଶିଵେ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନେହସା । ପୂଷା ନଃ ପାତୁ ଦୁରିତାଦୃତାଵୃଧୋ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ନୋ ଅଘଶଂସ ଈଶତ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଆମ ପିତୃଗଣ ଏବଂ ସୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ। ଦିନ ଓ ରାତି ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ, କୌଣସି କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୂଷା ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଧର୍ମମୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ଉପରେ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରୀ ଶାସନ କରିବେ ନାହିଁ।
ସୁପର୍ଣଂ ଵସ୍ତେ ମୃଗୋ ଅସ୍ଯା ଦନ୍ତୋ ଗୋଭିଃ ସଂନଦ୍ଧା ପତତି ପ୍ରସୂତା । ଯତ୍ରା ନରଃ ସଂ ଚ ଵି ଚ ଦ୍ରଵନ୍ତି ତତ୍ରାସ୍ମଭ୍ଯମିଷଵଃ ଶର୍ମ ଯଂସନ୍
ବାଣ ତାଳପଙ୍ଖି ଧାରଣ କରିଥାଏ, ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ଏକ ପଶୁର ଦାନ୍ତ, ଗାଈର ଚର୍ମରେ ବାନ୍ଧାଯାଇ ଉଡ଼ିଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଏକାଠି ହେଉଛନ୍ତି ଓ ଛିଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମର ବାଣ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଋଜୀତେ ପରି ଵୃଙ୍ଧି ନୋଽଶ୍ମା ଭଵତୁ ନସ୍ତନୂଃ । ସୋମୋ ଅଧି ବ୍ରଵୀତୁ ନୋଽଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ
ହେ ସିଧା ଚାଲୁଥିବା ବାଣ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମର ଦେହ ପାଥର ଭଳି ଦୃଢ଼ ହେଉ। ସୋମ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଅଦିତି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଜଙ୍ଘନ୍ତି ସାନ୍ଵେଷାଂ ଜଘନାଁ ଉପ ଜିଘ୍ନତେ । ଅଶ୍ଵାଜନି ପ୍ରଚେତସୋଽଶ୍ଵାନ୍ସମତ୍ସୁ ଚୋଦଯ
ସେମାନେ ଜଂଘା ଓ ପିଛଳିକୁ ମାରନ୍ତି; ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଘୋଡ଼ା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ, ଏହି ଆଦେଶ ଦିଅ।
ଅହିରିଵ ଭୋଗୈଃ ପର୍ଯେତି ବାହୁଂ ଜ୍ଯାଯା ହେତିଂ ପରିବାଧମାନଃ । ହସ୍ତଘ୍ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ପୁମାନ୍ପୁମାଂସଂ ପରି ପାତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ
ସାପ ଯେପରି ତାହାର ଗାଠିରେ ବାହୁକୁ ଘେରି ରହେ, ସେପରି ଧନୁର ତାଣି ତୀରକୁ ରୋକି ରଖେ। ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜାଣିଥିବା ହାତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଆଲାକ୍ତା ଯା ରୁରୁଶୀର୍ଷ୍ଣ୍ଯଥୋ ଯସ୍ଯା ଅଯୋ ମୁଖମ୍ । ଇଦଂ ପର୍ଜନ୍ଯରେତସ ଇଷ୍ଵୈ ଦେଵ୍ଯୈ ବୃହନ୍ନମଃ
ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଥିବା, ହରିଣ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଏବଂ ଲୋହା ମୁଁହ ଥିବା ଏହି ଦେବୀ ତୀର, ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ତୁମକୁ ଆମେ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଵସୃଷ୍ଟା ପରା ପତ ଶରଵ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମସଂଶିତେ । ଗଚ୍ଛାମିତ୍ରାନ୍ପ୍ର ପଦ୍ଯସ୍ଵ ମାମୀଷାଂ କଂ ଚନୋଚ୍ଛିଷଃ
ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଧାର କରାଯାଇଥିବା ତୀର, ଛାଡ଼ିଦିଆଯିବା ପରେ ଦୂରକୁ ଉଡ଼ିଯା। ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ପଡ଼, ଏମିତି କରିଯାଅ ଯେ ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଅବଶିଷ୍ଟ ନ ରହନ୍ତୁ।