ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ସୁତପାଵିମଂ ସୁତଂ ସୋମଂ ପିବତଂ ମଦ୍ଯଂ ଧୃତଵ୍ରତା । ଯୁଵୋ ରଥୋ ଅଧ୍ଵରଂ ଦେଵଵୀତଯେ ପ୍ରତି ସ୍ଵସରମୁପ ଯାତି ପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ଚିପି ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ମଦକର ସୋମରସ ପିଉ। ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଦୃଢ଼। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ତୁମର ରଥ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆସୁଛି, ଭଲଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ପାତ୍ର ପାଖକୁ ପାନ ପାଇଁ ଆସିଯାଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମଧୁମତ୍ତମସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣଃ ସୋମସ୍ଯ ଵୃଷଣା ଵୃଷେଥାମ୍ । ଇଦଂ ଵାମନ୍ଧଃ ପରିଷିକ୍ତମସ୍ମେ ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯେଥାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁହେଁ, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମରସର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର। ଏହି ଆଘ୍ରାଣ ଆମ ପାଇଁ ଢାଳାଯାଇଛି, ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶାସନରେ ବସି ଏହାର ଆନନ୍ଦ ଉଠ।
ସଂ ଵାଂ କର୍ମଣା ସମିଷା ହିନୋମୀନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ଅପସସ୍ପାରେ ଅସ୍ଯ । ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ଚ ଧତ୍ତମରିଷ୍ଟୈର୍ନଃ ପଥିଭିଃ ପାରଯନ୍ତା
ମୁଁ ଏକତାର ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରାସ୍ତାରେ ନେଇଯାଅ।
ଯା ଵିଶ୍ଵାସାଂ ଜନିତାରା ମତୀନାମିନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ କଲଶା ସୋମଧାନା । ପ୍ର ଵାଂ ଗିରଃ ଶସ୍ଯମାନା ଅଵନ୍ତୁ ପ୍ର ସ୍ତୋମାସୋ ଗୀଯମାନାସୋ ଅର୍କୈଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୋମ ଧରିଥିବା ପାତ୍ର ତୁମର। ଆମର ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତିମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଆମର ଗୀତ ଓ ପାଠ ତୁମକୁ ସମର୍ପିତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ମଦପତୀ ମଦାନାମା ସୋମଂ ଯାତଂ ଦ୍ରଵିଣୋ ଦଧାନା । ସଂ ଵାମଞ୍ଜନ୍ତ୍ଵକ୍ତୁଭିର୍ମତୀନାଂ ସଂ ସ୍ତୋମାସଃ ଶସ୍ଯମାନାସ ଉକ୍ଥୈଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଆନନ୍ଦର ନାୟକ, ଧନ ନେଇ ସୋମ ପାଖକୁ ଆସ। ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ଭାବନା ତୁମ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୁତିମାନେ ଏକଠି ହେଉ।
ଆ ଵାମଶ୍ଵାସୋ ଅଭିମାତିଷାହ ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ସଧମାଦୋ ଵହନ୍ତୁ । ଜୁଷେଥାଂ ଵିଶ୍ଵା ହଵନା ମତୀନାମୁପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଶୃଣୁତଂ ଗିରୋ ମେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ସାମୂହିକ ଭୋଜନକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଆହ୍ୱାନ ଓ ଭାବନା ଗ୍ରହଣ କର, ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ କଥା ଶୁଣ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ତତ୍ପନଯାଯ୍ଯଂ ଵାଂ ସୋମସ୍ଯ ମଦ ଉରୁ ଚକ୍ରମାଥେ । ଅକୃଣୁତମନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵରୀଯୋଽପ୍ରଥତଂ ଜୀଵସେ ନୋ ରଜାଂସି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ନିଜ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସୋମର ଉଲ୍ଲାସକୁ ବିସ୍ତୃତ କରିଛ। ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ବଡ଼ କରିଛ, ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ଦିଗମାନେ ବିସ୍ତାର କରିଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ହଵିଷା ଵାଵୃଧାନାଗ୍ରାଦ୍ଵାନା ନମସା ରାତହଵ୍ଯା । ଘୃତାସୁତୀ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧତ୍ତମସ୍ମେ ସମୁଦ୍ର ସ୍ଥଃ କଲଶଃ ସୋମଧାନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ହେଉଛ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଆହୁତି ଗ୍ରହଣକାରୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ତୁମେ ସମୁଦ୍ରପାରେ ଅଛ, ସୋମ ଧରିଥିବା ପାତ୍ର ତୁମର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଵିଷ୍ଣୂ ପିବତଂ ମଧ୍ଵୋ ଅସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ଦସ୍ରା ଜଠରଂ ପୃଣେଥାମ୍ । ଆ ଵାମନ୍ଧାଂସି ମଦିରାଣ୍ଯଗ୍ମନ୍ନୁପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ମେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ମଧୁର ସୋମ ପିଉ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ତୁମର ପେଟ ଭରିଦିଅ। ଉଲ୍ଲାସଦାୟକ ପାନ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ମୋ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଉଭା ଜିଗ୍ଯଥୁର୍ନ ପରା ଜଯେଥେ ନ ପରା ଜିଗ୍ଯେ କତରଶ୍ଚନୈନୋଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୋ ଯଦପସ୍ପୃଧେଥାଂ ତ୍ରେଧା ସହସ୍ରଂ ଵି ତଦୈରଯେଥାମ୍
ତୁମେ ଦୁହେଁ ସଦା ଜୟୀ, କେବେ ହାରିନାହାଁ, ଏବଂ କେବେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ହାରିନାହାଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏକସାଥି ଚେଷ୍ଟା କର, ତେବେ ତିନିପ୍ରକାରରେ ହଜାର ଗୁଣା ଜୟ କର।
ଘୃତଵତୀ ଭୁଵନାନାମଭିଶ୍ରିଯୋର୍ଵୀ ପୃଥ୍ଵୀ ମଧୁଦୁଘେ ସୁପେଶସା । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା ଵିଷ୍କଭିତେ ଅଜରେ ଭୂରିରେତସା
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ବିସ୍ତୃତ ଓ ମହାନ, ଘୃତର ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ, ମଧୁରେ ଧନ୍ୟ, ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ବରୁଣଙ୍କର ନୀତିରେ ନିର୍ମିତ, କେବେ ପୁରୁଣି ନହୁଅନ୍ତି, ସଦା ଫଳଦାୟିନୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅସଶ୍ଚନ୍ତୀ ଭୂରିଧାରେ ପଯସ୍ଵତୀ ଘୃତଂ ଦୁହାତେ ସୁକୃତେ ଶୁଚିଵ୍ରତେ । ରାଜନ୍ତୀ ଅସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଅସ୍ମେ ରେତଃ ସିଞ୍ଚତଂ ଯନ୍ମନୁର୍ହିତମ୍
ଅଧିକ ଓ ଅବିରତ ଧାରା ଥିବା, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ସତ୍କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଘୃତ ଦେଉଛନ୍ତି, ପବିତ୍ର ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ। ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶାସକ, ହେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ମାନୁଙ୍କ ଆଶାକୁ ପୂରଣ କରିବା ନିମିତ୍ତେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁକ୍ର ବର୍ଷା କର।
ଯୋ ଵାମୃଜଵେ କ୍ରମଣାଯ ରୋଦସୀ ମର୍ତୋ ଦଦାଶ ଧିଷଣେ ସ ସାଧତି । ପ୍ର ପ୍ରଜାଭିର୍ଜାଯତେ ଧର୍ମଣସ୍ପରି ଯୁଵୋଃ ସିକ୍ତା ଵିଷୁରୂପାଣି ସଵ୍ରତା
ଯେଉଁ ମଣିଷ, ହେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ତୁମର କୃପା ପାଇଁ ଭକ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ସଫଳ ହୁଏ। ସନ୍ତାନରେ ଘିରିଥିବା, ତୁମର ନୀତି ଅନୁସାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ତୁମର ଇଚ୍ଛାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଏ।
ଘୃତେନ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅଭୀଵୃତେ ଘୃତଶ୍ରିଯା ଘୃତପୃଚା ଘୃତାଵୃଧା । ଉର୍ଵୀ ପୃଥ୍ଵୀ ହୋତୃଵୂର୍ଯେ ପୁରୋହିତେ ତେ ଇଦ୍ଵିପ୍ରା ଈଳତେ ସୁମ୍ନମିଷ୍ଟଯେ
ଘୃତରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଶୋଭିତ, ଘୃତର ରୂପରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଘୃତରେ ମିଶିଛନ୍ତି, ଘୃତରେ ବଡ଼ ହୁଅନ୍ତି। ବିସ୍ତୃତ ଓ ମହାନ, ପୂରୋହିତ ଓ ଅଗ୍ରଣୀ ଭାବେ, ଏହି ପଣ୍ଡିତମାନେ ଦୟା ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଡାକାଯାନ୍ତି।
ମଧୁ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ମିମିକ୍ଷତାଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତା ମଧୁଦୁଘେ ମଧୁଵ୍ରତେ । ଦଧାନେ ଯଜ୍ଞଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ଚ ଦେଵତା ମହି ଶ୍ରଵୋ ଵାଜମସ୍ମେ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ ମଧୁରତା ଦିଅନ୍ତୁ, ମଧୁର ଧାରାରେ ଭରିଥିବା, ମଧୁ ଦେଉଥିବା, ମଧୁର ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଧନ ଧାରଣ କରି, ଆମକୁ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି, ବଳ ଓ ବୀରତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଊର୍ଜଂ ନୋ ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀ ଚ ପିନ୍ଵତାଂ ପିତା ମାତା ଵିଶ୍ଵଵିଦା ସୁଦଂସସା । ସଂରରାଣେ ରୋଦସୀ ଵିଶ୍ଵଶମ୍ଭୁଵା ସନିଂ ଵାଜଂ ରଯିମସ୍ମେ ସମିନ୍ଵତାମ୍
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ପିତା ଓ ମାଆ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ପୋଷଣ ବର୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏକତାରେ, ହେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେୟ, ବଳ ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ହିରଣ୍ଯଯା ବାହୂ ଅଯଂସ୍ତ ସଵନାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ । ଘୃତେନ ପାଣୀ ଅଭି ପ୍ରୁଷ୍ଣୁତେ ମଖୋ ଯୁଵା ସୁଦକ୍ଷୋ ରଜସୋ ଵିଧର୍ମଣି
ଦେବତା ସବିତା ନିଜର ସୁନା ହାତ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପସାରିଛନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ। ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ହାତ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ, ଯୁବକ, କୌଶଳୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନୀତିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଦେଵସ୍ଯ ଵଯଂ ସଵିତୁଃ ସଵୀମନି ଶ୍ରେଷ୍ଠେ ସ୍ଯାମ ଵସୁନଶ୍ଚ ଦାଵନେ । ଯୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯଶ୍ଚତୁଷ୍ପଦୋ ନିଵେଶନେ ପ୍ରସଵେ ଚାସି ଭୂମନଃ
ଆମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର କୃପାରେ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ଓ ଧନରେ। ତୁମେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ଚାରି ପାଉଁ ଚଳିଥିବା ସମସ୍ତ କିଛିର ଅଧିପତି, ଘରେ ଓ ଜନ୍ମରେ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଛ।
ଅଦବ୍ଧେଭିଃ ସଵିତଃ ପାଯୁଭିଷ୍ଟ୍ଵଂ ଶିଵେଭିରଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍ । ହିରଣ୍ଯଜିହ୍ଵଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ନୋ ଅଘଶଂସ ଈଶତ
ଅଚଳ ରକ୍ଷକମାନେ ସହିତ, ଶିବ ଯତ୍ନରେ ଆଜି ସବିତା, ଆମ ଘରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର। ସୁବৰ্ণ ଭାଷା ଦେଇ, ନୂତନ ଭଲ ଦିଆ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ଚାହୁଁ, ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବେ ନାହିଁ।
ଉଦୁ ଷ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ଦମୂନା ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ପ୍ରତିଦୋଷମସ୍ଥାତ୍ । ଅଯୋହନୁର୍ଯଜତୋ ମନ୍ଦ୍ରଜିହ୍ଵ ଆ ଦାଶୁଷେ ସୁଵତି ଭୂରି ଵାମମ୍
ଦେବତା ସବିତା, ଘରର ମାଲିକ, ସୁବৰ্ণ ହାତରେ, ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଉଠିବା। ତାଙ୍କ ଅଟୁଟ ହାତ, ମୃଦୁ ଭାଷାରେ, ପୂଜାରୀଙ୍କୁ ଅଧିକ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉଦୂ ଅଯାଁ ଉପଵକ୍ତେଵ ବାହୂ ହିରଣ୍ଯଯା ସଵିତା ସୁପ୍ରତୀକା । ଦିଵୋ ରୋହାଂସ୍ଯରୁହତ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଅରୀରମତ୍ପତଯତ୍କଚ୍ଚିଦଭ୍ଵମ୍
ସବିତା, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶୁଭ୍ର, ସୁବৰ্ণ ହାତକୁ ଦୂତ ଭଳି ଉଠାନ୍ତି। ସେ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଚଳାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵାମମଦ୍ଯ ସଵିତର୍ଵାମମୁ ଶ୍ଵୋ ଦିଵେଦିଵେ ଵାମମସ୍ମଭ୍ଯଂ ସାଵୀଃ । ଵାମସ୍ଯ ହି କ୍ଷଯସ୍ଯ ଦେଵ ଭୂରେରଯା ଧିଯା ଵାମଭାଜଃ ସ୍ଯାମ
ଆଜି, ସବିତା, ଆମକୁ ତୁମ ଦୟା ଦିଅ; ଆସନ୍ତାକାଲି ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଆମକୁ ଦୟା କର। ତୁମ ଉଦାର ଗୃହରେ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତୁମ ଦାନର ଭାଗୀ ହେବା।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ମହି ତଦ୍ଵାଂ ମହିତ୍ଵଂ ଯୁଵଂ ମହାନି ପ୍ରଥମାନି ଚକ୍ରଥୁଃ । ଯୁଵଂ ସୂର୍ଯଂ ଵିଵିଦଥୁର୍ଯୁଵଂ ସ୍ଵର୍ଵିଶ୍ଵା ତମାଂସ୍ଯହତଂ ନିଦଶ୍ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମର ମହାନତା ବିଶାଳ; ଆରମ୍ଭରୁ ତୁମେ ବଡ଼ କାମ କରିଛ। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖାଇଲା, ଆଲୋକ ଆଣିଲା, ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧାର ଓ ରାତିକୁ ଦୂର କରିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଵାସଯଥ ଉଷାସମୁତ୍ସୂର୍ଯଂ ନଯଥୋ ଜ୍ଯୋତିଷା ସହ । ଉପ ଦ୍ଯାଂ ସ୍କମ୍ଭଥୁ ସ୍କମ୍ଭନେନାପ୍ରଥତଂ ପୃଥିଵୀଂ ମାତରଂ ଵି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଉଷାକୁ ଜାଗାଇ ଦେଉଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଲୋକ ସହ ଆଣିଛ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛ, ଆମ ପୃଥିବୀ ମାତାକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମାଵହିମପଃ ପରିଷ୍ଠାଂ ହଥୋ ଵୃତ୍ରମନୁ ଵାଂ ଦ୍ଯୌରମନ୍ଯତ । ପ୍ରାର୍ଣାଂସ୍ଯୈରଯତଂ ନଦୀନାମା ସମୁଦ୍ରାଣି ପପ୍ରଥୁଃ ପୁରୂଣି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଜଳକୁ ଦୂର କରିଛ, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଛ, ଆକାଶ ତୁମର ହେଲା। ତୁମେ ନଦୀଗୁଡିକୁ ଚଳାଇଲା, ଅନେକ ଭାବରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ପକ୍ଵମାମାସ୍ଵନ୍ତର୍ନି ଗଵାମିଦ୍ଦଧଥୁର୍ଵକ୍ଷଣାସୁ । ଜଗୃଭଥୁରନପିନଦ୍ଧମାସୁ ରୁଶଚ୍ଚିତ୍ରାସୁ ଜଗତୀଷ୍ଵନ୍ତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍କ ଦୁଧ ରଖିଛ, ତାଙ୍କ ଅସ୍ଥିର ଉଦରରେ ଦେଇଛ। ତୁମେ ଅବିଧିତ ଦାନକୁ ଧରିଛ, ଚମକୁଥିବା ଚଳିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରାସୋମା ଯୁଵମଙ୍ଗ ତରୁତ୍ରମପତ୍ଯସାଚଂ ଶ୍ରୁତ୍ଯଂ ରରାଥେ । ଯୁଵଂ ଶୁଷ୍ମଂ ନର୍ଯଂ ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯଃ ସଂ ଵିଵ୍ଯଥୁଃ ପୃତନାଷାହମୁଗ୍ରା
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ତୁମେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ସନ୍ତାନ ଦେଇଛ। ଜନମାନେକୁ ନାୟକ ଶକ୍ତି ଦେଇଛ, ଦୁର୍ଦାନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତି ଉତ୍ସାହିତ କରିଛ।
ଯୋ ଅଦ୍ରିଭିତ୍ପ୍ରଥମଜା ଋତାଵା ବୃହସ୍ପତିରାଙ୍ଗିରସୋ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ଦ୍ଵିବର୍ହଜ୍ମା ପ୍ରାଘର୍ମସତ୍ପିତା ନ ଆ ରୋଦସୀ ଵୃଷଭୋ ରୋରଵୀତି
ଯିଏ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗେ, ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ, ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ବୃହସ୍ପତି, ଆଙ୍ଗିରସ, ହବି ଭରା। ଦୁଇ ଆଶ୍ରୟରେ, ପୁରୁଣା ପିତା, ବଳିଆ ଷାଣ୍ଡ ଭଳି, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି।
ଜନାଯ ଚିଦ୍ଯ ଈଵତ ଉ ଲୋକଂ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦେଵହୂତୌ ଚକାର । ଘ୍ନନ୍ଵୃତ୍ରାଣି ଵି ପୁରୋ ଦର୍ଦରୀତି ଜଯଞ୍ଛତ୍ରୂଁରମିତ୍ରାନ୍ପୃତ୍ସୁ ସାହନ୍
ବୃହସ୍ପତି, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଦେବସଭାରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଛ। ସେ ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୁର୍ଗମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥାନ୍ତି।
ବୃହସ୍ପତିଃ ସମଜଯଦ୍ଵସୂନି ମହୋ ଵ୍ରଜାନ୍ଗୋମତୋ ଦେଵ ଏଷଃ । ଅପଃ ସିଷାସନ୍ସ୍ଵରପ୍ରତୀତୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ହନ୍ତ୍ଯମିତ୍ରମର୍କୈଃ
ବୃହସ୍ପତି ଧନ ଜିତିଛ, ବଡ଼ ଗାଁମାନେ ଦେଇଛ, ଦେବତା। ଜଳ ଚାହି, ଆଲୋକ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ବୃହସ୍ପତି ଶତ୍ରୁକୁ ଷ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା କରନ୍ତି।