ଯେ ଅଗ୍ନଯୋ ନ ଶୋଶୁଚନ୍ନିଧାନା ଦ୍ଵିର୍ଯତ୍ତ୍ରିର୍ମରୁତୋ ଵାଵୃଧନ୍ତ । ଅରେଣଵୋ ହିରଣ୍ଯଯାସ ଏଷାଂ ସାକଂ ନୃମ୍ଣୈଃ ପୌଂସ୍ଯେଭିଶ୍ଚ ଭୂଵନ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଥାଉରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ଦୁଇଥର, ତିନିଥର ମାରୁତମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ । ସେମାନଙ୍କ ଧୂଳି ସୁନାର ରଙ୍ଗର; ଶୌର୍ୟ ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱ ସହିତ ସେମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ ।
ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଯେ ମୀଳ୍ହୁଷଃ ସନ୍ତି ପୁତ୍ରା ଯାଁଶ୍ଚୋ ନୁ ଦାଧୃଵିର୍ଭରଧ୍ଯୈ । ଵିଦେ ହି ମାତା ମହୋ ମହୀ ଷା ସେତ୍ପୃଶ୍ନିଃ ସୁଭ୍ଵେ ଗର୍ଭମାଧାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାଳୁ ପୁଅ ଏବଂ ଧାରଣ କରିବାରେ ଦୃଢ଼, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମାଆକୁ ଜାଣନ୍ତି—ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ପ୍ରଶ୍ନି ସୁନ୍ଦରତା ପାଇଁ ଗର୍ଭ ଧରିଥିଲେ ।
ନ ଯ ଈଷନ୍ତେ ଜନୁଷୋଽଯା ନ୍ଵନ୍ତଃ ସନ୍ତୋଽଵଦ୍ଯାନି ପୁନାନାଃ । ନିର୍ଯଦ୍ଦୁହ୍ରେ ଶୁଚଯୋଽନୁ ଜୋଷମନୁ ଶ୍ରିଯା ତନ୍ଵମୁକ୍ଷମାଣାଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ; ପବିତ୍ର ଥିଲେ, ଅପବାଦକୁ ଦୂରେଇ ରଖନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୁଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ଶୋଭାରେ ଶୁଶୋଭିତ ହୋଇ ନିଜ ରୂପକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି ।
ମକ୍ଷୂ ନ ଯେଷୁ ଦୋହସେ ଚିଦଯା ଆ ନାମ ଧୃଷ୍ଣୁ ମାରୁତଂ ଦଧାନାଃ । ନ ଯେ ସ୍ତୌନା ଅଯାସୋ ମହ୍ନା ନୂ ଚିତ୍ସୁଦାନୁରଵ ଯାସଦୁଗ୍ରାନ୍
ଖୁବ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ, ଦୁଧ ଦେବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ମାରୁତଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାମ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ଗୁଣଗାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ମହତ୍ତ୍ୱରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଏଉଁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଦାନଶୀଳମାନେ ଭୟଙ୍କରଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ଦିଅନ୍ତି ।
ତ ଇଦୁଗ୍ରାଃ ଶଵସା ଧୃଷ୍ଣୁଷେଣା ଉଭେ ଯୁଜନ୍ତ ରୋଦସୀ ସୁମେକେ । ଅଧ ସ୍ମୈଷୁ ରୋଦସୀ ସ୍ଵଶୋଚିରାମଵତ୍ସୁ ତସ୍ଥୌ ନ ରୋକଃ
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର, ଶକ୍ତି ଓ ସାହସ ସହିତ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଏକଠା କରନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଦୃଢ଼ ରହେ; ମଧ୍ୟସ୍ଥଳ କେବେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ଅନେନୋ ଵୋ ମରୁତୋ ଯାମୋ ଅସ୍ତ୍ଵନଶ୍ଵଶ୍ଚିଦ୍ଯମଜତ୍ଯରଥୀଃ । ଅନଵସୋ ଅନଭୀଶୂ ରଜସ୍ତୂର୍ଵି ରୋଦସୀ ପଥ୍ଯା ଯାତି ସାଧନ୍
କୌଣସି ବାଧା ଛଡ଼ା, ମାରୁତମାନେ, ତୁମର ଗତି ଖୁବ ତ୍ୱରିତ; ଘୋଡ଼ା ନଥିବା, ରଥ ନଥିବା, ବନ୍ଧନ ନଥିବା, ଅନ୍ୟେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମାର୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ପଥରେ ସଫଳତାରେ ଚାଲନ୍ତି ।
ନାସ୍ଯ ଵର୍ତା ନ ତରୁତା ନ୍ଵସ୍ତି ମରୁତୋ ଯମଵଥ ଵାଜସାତୌ । ତୋକେ ଵା ଗୋଷୁ ତନଯେ ଯମପ୍ସୁ ସ ଵ୍ରଜଂ ଦର୍ତା ପାର୍ଯେ ଅଧ ଦ୍ଯୋଃ
ଯାହାକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦେଉଛ, ମାରୁତମାନେ, ତାଙ୍କୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ସେ ସନ୍ତାନ, ଗାଈ, ପିଲା, କିମ୍ବା ଜଳରେ ହେଉ, ସେ ବାଘକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆକାଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ।
ପ୍ର ଚିତ୍ରମର୍କଂ ଗୃଣତେ ତୁରାଯ ମାରୁତାଯ ସ୍ଵତଵସେ ଭରଧ୍ଵମ୍ । ଯେ ସହାଂସି ସହସା ସହନ୍ତେ ରେଜତେ ଅଗ୍ନେ ପୃଥିଵୀ ମଖେଭ୍ଯଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତଙ୍କୁ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଷ୍ଟୁତି ଦିଅ, ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତି ପାଇଁ । ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତି ସହିତ ବଡ଼ କାମ କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଉତ୍ସବ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହୁଏ ।
ତ୍ଵିଷୀମନ୍ତୋ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯେଵ ଦିଦ୍ଯୁତ୍ତୃଷୁଚ୍ଯଵସୋ ଜୁହ୍ଵୋ ନାଗ୍ନେଃ । ଅର୍ଚତ୍ରଯୋ ଧୁନଯୋ ନ ଵୀରା ଭ୍ରାଜଜ୍ଜନ୍ମାନୋ ମରୁତୋ ଅଧୃଷ୍ଟାଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯଜ୍ଞର ଚମକ ପରି, ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ବା ପରି । ତିନିପ୍ରକାର ଷ୍ଟୁତି, ତାଙ୍କର ଚଳାଚଳ ବୀରମାନେ ପରି; ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ମାରୁତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅଜୟ ।
ତଂ ଵୃଧନ୍ତଂ ମାରୁତଂ ଭ୍ରାଜଦୃଷ୍ଟିଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସୂନୁଂ ହଵସା ଵିଵାସେ । ଦିଵଃ ଶର୍ଧାଯ ଶୁଚଯୋ ମନୀଷା ଗିରଯୋ ନାପ ଉଗ୍ରା ଅସ୍ପୃଧ୍ରନ୍
ଏହି ବଢ଼ୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ମାରୁତଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଡାକୁଛି । ଦିବସ୍ଵନ୍ତାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପବିତ୍ର ମନସ୍କୁଳି; ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିନାହାନ୍ତି ।
ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଵଃ ସତାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠତମା ଗୀର୍ଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଵାଵୃଧଧ୍ଯୈ । ସଂ ଯା ରଶ୍ମେଵ ଯମତୁର୍ଯମିଷ୍ଠା ଦ୍ଵା ଜନାଁ ଅସମା ବାହୁଭିଃ ସ୍ଵୈଃ
ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ; ଆମ ଷ୍ଟୁତିରେ ତୁମେ ଅଧିକ ବଢ଼ । ତୁମେ ଦୁଇଯଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, କିରଣ ପରି, ଆକାଂକ୍ଷିତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର; ଦୁଇ ଜନ, ଅସମାନ, ନିଜ ହାତରେ ।
ଇଯଂ ମଦ୍ଵାଂ ପ୍ର ସ୍ତୃଣୀତେ ମନୀଷୋପ ପ୍ରିଯା ନମସା ବର୍ହିରଚ୍ଛ । ଯନ୍ତଂ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵଧୃଷ୍ଟଂ ଛର୍ଦିର୍ଯଦ୍ଵାଂ ଵରୂଥ୍ଯଂ ସୁଦାନୂ
ମୋର ଏହି ପ୍ରେମ ଭରା ଚିନ୍ତା ନମସ୍କାର ସହିତ ପବିତ୍ର ଆସନକୁ ବିଛାଏ । ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ତୁମର ଅଟୁଟ ଆଶ୍ରୟ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷା, ଦାନଶୀଳ ଦେବତାମାନେ ।
ଆ ଯାତଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁଶସ୍ତ୍ଯୁପ ପ୍ରିଯା ନମସା ହୂଯମାନା । ସଂ ଯାଵପ୍ନସ୍ଥୋ ଅପସେଵ ଜନାଞ୍ଛ୍ରୁଧୀଯତଶ୍ଚିଦ୍ଯତଥୋ ମହିତ୍ଵା
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆପଣମାନେ ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ପୂଜାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ପ୍ରେମ ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଆପଣମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସତତା ଓ ଜାଗୃତିରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଶ୍ଵା ନ ଯା ଵାଜିନା ପୂତବନ୍ଧୂ ଋତା ଯଦ୍ଗର୍ଭମଦିତିର୍ଭରଧ୍ଯୈ । ପ୍ର ଯା ମହି ମହାନ୍ତା ଜାଯମାନା ଘୋରା ମର୍ତାଯ ରିପଵେ ନି ଦୀଧଃ
ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକତାରେ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯେପରି, ଏମିତି ଅଦିତି ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟର ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆପଣମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଡ଼, ଜନ୍ମ ନେଇ ମଣିଷଙ୍କ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଦଳନ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵେ ଯଦ୍ଵାଂ ମଂହନା ମନ୍ଦମାନାଃ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦେଵାସୋ ଅଦଧୁଃ ସଜୋଷାଃ । ପରି ଯଦ୍ଭୂଥୋ ରୋଦସୀ ଚିଦୁର୍ଵୀ ସନ୍ତି ସ୍ପଶୋ ଅଦବ୍ଧାସୋ ଅମୂରାଃ
ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆପଣଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏକତାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶାସନ ଦେଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଆବୃତ କରିଥିଲେ, ଆପଣଙ୍କର ଅଭିଗ୍ୟ ଓ ଅଚୁକ ଦୃଷ୍ଟି ସବୁଠି ରହିଥାଏ।
ତା ହି କ୍ଷତ୍ରଂ ଧାରଯେଥେ ଅନୁ ଦ୍ଯୂନ୍ଦୃଂହେଥେ ସାନୁମୁପମାଦିଵ ଦ୍ଯୋଃ । ଦୃଳ୍ହୋ ନକ୍ଷତ୍ର ଉତ ଵିଶ୍ଵଦେଵୋ ଭୂମିମାତାନ୍ଦ୍ଯାଂ ଧାସିନାଯୋଃ
ଆପଣମାନେ ଏହି ଶାସନକୁ ସମସ୍ତ ଦିନ ଧରି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆକାଶର ମାପ ପରି ଶିଖରକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କର ଦୃଢ଼ ନିୟମ, ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ଏହି ନିୟମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତା ଵିଗ୍ରଂ ଧୈଥେ ଜଠରଂ ପୃଣଧ୍ଯା ଆ ଯତ୍ସଦ୍ମ ସଭୃତଯଃ ପୃଣନ୍ତି । ନ ମୃଷ୍ଯନ୍ତେ ଯୁଵତଯୋଽଵାତା ଵି ଯତ୍ପଯୋ ଵିଶ୍ଵଜିନ୍ଵା ଭରନ୍ତେ
ଆପଣମାନେ ପାତ୍ରକୁ ଭରନ୍ତି, ଗର୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଘରକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଯୁବତୀମାନେ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଭାବେ, ଆଲସ୍ୟ ନ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଦୁଧ ବହନ କରନ୍ତି।
ତା ଜିହ୍ଵଯା ସଦମେଦଂ ସୁମେଧା ଆ ଯଦ୍ଵାଂ ସତ୍ଯୋ ଅରତିରୃତେ ଭୂତ୍ । ତଦ୍ଵାଂ ମହିତ୍ଵଂ ଘୃତାନ୍ନାଵସ୍ତୁ ଯୁଵଂ ଦାଶୁଷେ ଵି ଚଯିଷ୍ଟମଂହଃ
ଆପଣଙ୍କର ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଆସ୍ବାଦନ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ସତ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ ହୁଏ। ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆପଣଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏଠାରେ ବସୁନ୍ତୁ—ଆପଣମାନେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅପମାନ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଯଦ୍ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସ୍ପୂର୍ଧନ୍ପ୍ରିଯା ଧାମ ଯୁଵଧିତା ମିନନ୍ତି । ନ ଯେ ଦେଵାସ ଓହସା ନ ମର୍ତା ଅଯଜ୍ଞସାଚୋ ଅପ୍ଯୋ ନ ପୁତ୍ରାଃ
ଯେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଚଳିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ଯୁବମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ମଣିଷ, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଜଳର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵି ଯଦ୍ଵାଚଂ କୀସ୍ତାସୋ ଭରନ୍ତେ ଶଂସନ୍ତି କେ ଚିନ୍ନିଵିଦୋ ମନାନାଃ । ଆଦ୍ଵାଂ ବ୍ରଵାମ ସତ୍ଯାନ୍ଯୁକ୍ଥା ନକିର୍ଦେଵେଭିର୍ଯତଥୋ ମହିତ୍ଵା
ଯେତେବେଳେ ଗାୟକମାନେ ଆପଣଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, କେହି ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତି କହୁଛୁ—ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଆପଣଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ସମାନ ନୁହେଁ।
ଅଵୋରିତ୍ଥା ଵାଂ ଛର୍ଦିଷୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ ଯୁଵୋର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵସ୍କୃଧୋଯୁ । ଅନୁ ଯଦ୍ଗାଵ ସ୍ଫୁରାନୃଜିପ୍ଯଂ ଧୃଷ୍ଣୁଂ ଯଦ୍ରଣେ ଵୃଷଣଂ ଯୁନଜନ୍
ଏହିପରି, ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆପଣଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ, ଆପଣଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଶୂରବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୁକ୍ତ କରେ।
ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ଵାଂ ଯଜ୍ଞ ଉଦ୍ଯତଃ ସଜୋଷା ମନୁଷ୍ଵଦ୍ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷୋ ଯଜଧ୍ଯୈ । ଆ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵିଷେ ଅଦ୍ଯ ମହେ ସୁମ୍ନାଯ ମହ ଆଵଵର୍ତତ୍
ଆପଣଙ୍କ ପୂଜା, ଯାହା ଭକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଯଜ୍ଞ ଶୁଣାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ପୁରୁଷମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ଓ କୁଶାସନ ପତ୍ର ପତିଆଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆଜି ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ବଡ଼ ଦୟା ପାଇଁ।
ତା ହି ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦେଵତାତା ତୁଜା ଶୂରାଣାଂ ଶଵିଷ୍ଠା ତା ହି ଭୂତମ୍ । ମଘୋନାଂ ମଂହିଷ୍ଠା ତୁଵିଶୁଷ୍ମ ଋତେନ ଵୃତ୍ରତୁରା ସର୍ଵସେନା
ଆପଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ଶୂରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହିପରି ହେଉନ୍ତୁ। ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ସେନାର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା।
ତା ଗୃଣୀହି ନମସ୍ଯେଭିଃ ଶୂଷୈଃ ସୁମ୍ନେଭିରିନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଚକାନା । ଵଜ୍ରେଣାନ୍ଯଃ ଶଵସା ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରଂ ସିଷକ୍ତ୍ଯନ୍ଯୋ ଵୃଜନେଷୁ ଵିପ୍ରଃ
ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଏମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୟାରେ ଆନନ୍ଦିତ। ଜଣେ ବଜ୍ର ଧାରୀ ଶକ୍ତିରେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଗ୍ନାଶ୍ଚ ଯନ୍ନରଶ୍ଚ ଵାଵୃଧନ୍ତ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସୋ ନରାଂ ସ୍ଵଗୂର୍ତାଃ । ପ୍ରୈଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ମହିତ୍ଵା ଦ୍ଯୌଶ୍ଚ ପୃଥିଵି ଭୂତମୁର୍ଵୀ
ଯେତେବେଳେ ଦେବୀମାନେ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି—ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ହେଉ।
ସ ଇତ୍ସୁଦାନୁଃ ସ୍ଵଵାଁ ଋତାଵେନ୍ଦ୍ରା ଯୋ ଵାଂ ଵରୁଣ ଦାଶତି ତ୍ମନ୍ । ଇଷା ସ ଦ୍ଵିଷସ୍ତରେଦ୍ଦାସ୍ଵାନ୍ଵଂସଦ୍ରଯିଂ ରଯିଵତଶ୍ଚ ଜନାନ୍
ସେଇ ନିଜେ ସତ୍ୟ ଦାନୀ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯିଏ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ସହିତ ସେବା କରେ। ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଜୟ କରୁ, ଧନ ଓ ଧନ-ଜନର ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରୁ।
ଯଂ ଯୁଵଂ ଦାଶ୍ଵଧ୍ଵରାଯ ଦେଵା ରଯିଂ ଧତ୍ଥୋ ଵସୁମନ୍ତଂ ପୁରୁକ୍ଷୁମ୍ । ଅସ୍ମେ ସ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣାଵପି ଷ୍ଯାତ୍ପ୍ର ଯୋ ଭନକ୍ତି ଵନୁଷାମଶସ୍ତୀଃ
ଯାହାକୁ ଆପଣମାନେ, ହେ ଦେବତାମାନେ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବହୁ ଧନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଇ ଧନ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ଯିଏ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦୂର କରୁ।
ଉତ ନଃ ସୁତ୍ରାତ୍ରୋ ଦେଵଗୋପାଃ ସୂରିଭ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ରଯିଃ ଷ୍ଯାତ୍ । ଯେଷାଂ ଶୁଷ୍ମଃ ପୃତନାସୁ ସାହ୍ଵାନ୍ପ୍ର ସଦ୍ଯୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନା ତିରତେ ତତୁରିଃ
ଏବଂ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଆପଣମାନେ ଆମ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଆପଣଙ୍କର ତେଜରେ ବିଜେତା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ନୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଵରୁଣା ଗୃଣାନା ପୃଙ୍କ୍ତଂ ରଯିଂ ସୌଶ୍ରଵସାଯ ଦେଵା । ଇତ୍ଥା ଗୃଣନ୍ତୋ ମହିନସ୍ଯ ଶର୍ଧୋଽପୋ ନ ନାଵା ଦୁରିତା ତରେମ
ଏବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ଆମକୁ ମହାନ୍ ବିଭୂତି ପାଇଁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ଦେବତାମାନେ। ଏହିପରି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱର ସେନାକୁ ସ୍ତୁତି କରି, ନୌକାରେ ଜଳ ଅଟିକି ବାହାରିବା ପରି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ପ୍ର ସମ୍ରାଜେ ବୃହତେ ମନ୍ମ ନୁ ପ୍ରିଯମର୍ଚ ଦେଵାଯ ଵରୁଣାଯ ସପ୍ରଥଃ । ଅଯଂ ଯ ଉର୍ଵୀ ମହିନା ମହିଵ୍ରତଃ କ୍ରତ୍ଵା ଵିଭାତ୍ଯଜରୋ ନ ଶୋଚିଷା
ସମ୍ରାଟ୍ ଓ ବଡ଼ ଭଗବାନ ବରୁଣଙ୍କୁ ମୋର ଗୀତ ଏବେ ଯାଉ, ପ୍ରିୟ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଶାସନ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ। ସେ, ଯିଏ ମହାନ ଶକ୍ତି ଓ ବଡ଼ ଆଦେଶର ଧାରକ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି, ଅମର ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକନ୍ତି।