ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ଯଜମାନସ୍ଯ ସୁନ୍ଵତଃ । ଵୀତଂ ହଵ୍ଯାନ୍ଯା ଗତଂ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଅର୍ପିତ ହବିଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆସନ୍ତୁ ଓ ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ।
ଇଯମଦଦାଦ୍ରଭସମୃଣଚ୍ଯୁତଂ ଦିଵୋଦାସଂ ଵଧ୍ର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଦାଶୁଷେ । ଯା ଶଶ୍ଵନ୍ତମାଚଖାଦାଵସଂ ପଣିଂ ତା ତେ ଦାତ୍ରାଣି ତଵିଷା ସରସ୍ଵତି
ଏହି ସରସ୍ୱତୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଦମ୍ୟ, ଦିବୋଦାସ ଓ ଦାନଶୀଳ ବଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ; ଯିଏ ସଦା ଲୋଭୀ ପଣିମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନ, ହେ ସରସ୍ୱତୀ।
ଇଯଂ ଶୁଷ୍ମେଭିର୍ବିସଖା ଇଵାରୁଜତ୍ସାନୁ ଗିରୀଣାଂ ତଵିଷେଭିରୂର୍ମିଭିଃ । ପାରାଵତଘ୍ନୀମଵସେ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ ସରସ୍ଵତୀମା ଵିଵାସେମ ଧୀତିଭିଃ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ ପହାଡ଼ର ଢାଳକୁ କମଳ ତଣ୍ଡା ପରି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତରଙ୍ଗ ସହିତ; ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ସହାୟତା ପାଇଁ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଆମେ ଆପଣ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆମ ଚିନ୍ତାରେ ଡାକୁ।
ସରସ୍ଵତି ଦେଵନିଦୋ ନି ବର୍ହଯ ପ୍ରଜାଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ବୃସଯସ୍ଯ ମାଯିନଃ । ଉତ କ୍ଷିତିଭ୍ଯୋଽଵନୀରଵିନ୍ଦୋ ଵିଷମେଭ୍ଯୋ ଅସ୍ରଵୋ ଵାଜିନୀଵତି
ସରସ୍ୱତୀ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ପ୍ରବଳ ମାୟାବୀଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ; ଏବଂ ଭୂମିରୁ ଜଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଅସମତଳ ସ୍ଥାନରୁ, ଧନଧାନ୍ୟ ଭୂମିରେ।
ପ୍ର ଣୋ ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ ଵାଜେଭିର୍ଵାଜିନୀଵତୀ । ଧୀନାମଵିତ୍ର୍ଯଵତୁ
ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଧନୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଚିନ୍ତାର ପ୍ରେରକୀ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ଦେଵି ସରସ୍ଵତ୍ଯୁପବ୍ରୂତେ ଧନେ ହିତେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ଯିଏ, ହେ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଧନ ଓ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ବିଘ୍ନରେ ଜୟୀ ହୁଏ।
ତ୍ଵଂ ଦେଵି ସରସ୍ଵତ୍ଯଵା ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନି । ରଦା ପୂଷେଵ ନଃ ସନିମ୍
ତୁମେ, ହେ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ଶକ୍ତିରେ ଧନୀ, ପୂଷାନ୍କ ପରି ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଉତ ସ୍ଯା ନଃ ସରସ୍ଵତୀ ଘୋରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନିଃ । ଵୃତ୍ରଘ୍ନୀ ଵଷ୍ଟି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ସରସ୍ୱତୀ, ଭୟଙ୍କର, ସୁନାର ରାସ୍ତା ଧାରଣ କରିଥିବା, ସେ ଆମ ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ; ବିଘ୍ନ ନାଶିନୀ, ସେ ଆମ ସ୍ତୁତିକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଯସ୍ଯା ଅନନ୍ତୋ ଅହ୍ରୁତସ୍ତ୍ଵେଷଶ୍ଚରିଷ୍ଣୁରର୍ଣଵଃ । ଅମଶ୍ଚରତି ରୋରୁଵତ୍
ଯାହାର ଅନନ୍ତ, ଅବିରତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ଧାରା ଗର୍ଜନ କରି ଚାଲିଥାଏ, ସେଇ ପ୍ରବଳ ନଦୀ ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଯାଏ ।
ସା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ ସ୍ଵସୄରନ୍ଯା ଋତାଵରୀ । ଅତନ୍ନହେଵ ସୂର୍ଯଃ
ସେ ନଦୀ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ବୋନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟବାନ୍, ଆମ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅଟିକି ଯାଉନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉନ୍ତୁ ।
ଉତ ନଃ ପ୍ରିଯା ପ୍ରିଯାସୁ ସପ୍ତସ୍ଵସା ସୁଜୁଷ୍ଟା । ସରସ୍ଵତୀ ସ୍ତୋମ୍ଯା ଭୂତ୍
ସପ୍ତ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଆମ ପ୍ରେମର ଯୋଗ୍ୟ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ସରସ୍ୱତୀ ଆମ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ ।
ଆପପ୍ରୁଷୀ ପାର୍ଥିଵାନ୍ଯୁରୁ ରଜୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ସରସ୍ଵତୀ ନିଦସ୍ପାତୁ
ଯିଏ ପୃଥିବୀ, ବିଶାଳ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ପୂରିଦେଇଛନ୍ତି, ସେଇ ସରସ୍ୱତୀ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ତ୍ରିଷଧସ୍ଥା ସପ୍ତଧାତୁଃ ପଞ୍ଚ ଜାତା ଵର୍ଧଯନ୍ତୀ । ଵାଜେଵାଜେ ହଵ୍ଯା ଭୂତ୍
ଯିଏ ତିନି ସ୍ଥାନରେ ବିରାଜି, ସପ୍ତ ଉତ୍ସ ଓ ପାଞ୍ଚ ଜନ୍ମ ଧାରଣ କରି, ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି, ସେ ନଦୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଆମ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ ।
ପ୍ର ଯା ମହିମ୍ନା ମହିନାସୁ ଚେକିତେ ଦ୍ଯୁମ୍ନେଭିରନ୍ଯା ଅପସାମପସ୍ତମା । ରଥ ଇଵ ବୃହତୀ ଵିଭ୍ଵନେ କୃତୋପସ୍ତୁତ୍ଯା ଚିକିତୁଷା ସରସ୍ଵତୀ
ଯିଏ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ, ଏକ ଭାରି ରଥ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେଇ ସରସ୍ୱତୀ ପ୍ରଜ୍ଞାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯଭି ନୋ ନେଷି ଵସ୍ଯୋ ମାପ ସ୍ଫରୀଃ ପଯସା ମା ନ ଆ ଧକ୍ । ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ ସଖ୍ଯା ଵେଶ୍ଯା ଚ ମା ତ୍ଵତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଣ୍ଯରଣାନି ଗନ୍ମ
ସରସ୍ୱତୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ରୋକି ରଖନିଅ, ଆମ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ଆତିଥ୍ୟ ଦିଅ । ଆମେ ତୁମ ମୃଦା ଭୂମିକୁ ଛାଡ଼ି ଅବଜା ଭୂମିକୁ ଯାଉନାହୁଁ ।
ସ୍ତୁଷେ ନରା ଦିଵୋ ଅସ୍ଯ ପ୍ରସନ୍ତାଶ୍ଵିନା ହୁଵେ ଜରମାଣୋ ଅର୍କୈଃ । ଯା ସଦ୍ଯ ଉସ୍ରା ଵ୍ଯୁଷି ଜ୍ମୋ ଅନ୍ତାନ୍ଯୁଯୂଷତଃ ପର୍ଯୁରୂ ଵରାଂସି
ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବତା ଦ୍ରୁତ ଆଶ୍ୱିନୀକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ବୟସ୍କ ହେଉଥିବା ମୁଁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଡାକେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଆଲୋକ ସହ ଦୂର ଦେଶକୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାନ୍ତି ।
ତା ଯଜ୍ଞମା ଶୁଚିଭିଶ୍ଚକ୍ରମାଣା ରଥସ୍ଯ ଭାନୁଂ ରୁରୁଚୂ ରଜୋଭିଃ । ପୁରୂ ଵରାଂସ୍ଯମିତା ମିମାନାପୋ ଧନ୍ଵାନ୍ଯତି ଯାଥୋ ଅଜ୍ରାନ୍
ତେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଯଜ୍ଞରେ ରଥ ଚଳାନ୍ତି, ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି; ଅସଂଖ୍ୟ ଦେଶ ମାପି, ନଦୀ ଓ ମରୁଭୂମି ଅଟକା ଚାଲିଯାନ୍ତି ।
ତା ହ ତ୍ଯଦ୍ଵର୍ତିର୍ଯଦରଧ୍ରମୁଗ୍ରେତ୍ଥା ଧିଯ ଊହଥୁଃ ଶଶ୍ଵଦଶ୍ଵୈଃ । ମନୋଜଵେଭିରିଷିରୈଃ ଶଯଧ୍ଯୈ ପରି ଵ୍ଯଥିର୍ଦାଶୁଷୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ
ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ମାର୍ଗ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ଲାନ୍ତିହୀନ ଘୋଡ଼ା ସହ ସଦା ଚେତନାକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ମନର ତୀବ୍ରତା ସହ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସହାୟତା ପହଞ୍ଚାନ୍ତି ।
ତା ନଵ୍ଯସୋ ଜରମାଣସ୍ଯ ମନ୍ମୋପ ଭୂଷତୋ ଯୁଯୁଜାନସପ୍ତୀ । ଶୁଭଂ ପୃକ୍ଷମିଷମୂର୍ଜଂ ଵହନ୍ତା ହୋତା ଯକ୍ଷତ୍ପ୍ରତ୍ନୋ ଅଧ୍ରୁଗ୍ଯୁଵାନା
ସେମାନେ ସଦା ନୂତନ, ବୟସ୍କ ଗାୟକଙ୍କ ଗୀତକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରନ୍ତି, ରଥକୁ ଯୁତ କରନ୍ତି; ଶୁଭ ବର୍ଷା, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଆଣନ୍ତି, ହୋତା ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ପୁରାତନ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଯୁବା ।
ତା ଵଲ୍ଗୂ ଦସ୍ରା ପୁରୁଶାକତମା ପ୍ରତ୍ନା ନଵ୍ଯସା ଵଚସା ଵିଵାସେ । ଯା ଶଂସତେ ସ୍ତୁଵତେ ଶମ୍ଭଵିଷ୍ଠା ବଭୂଵତୁର୍ଗୃଣତେ ଚିତ୍ରରାତୀ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଶୋଭାମୟ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ, ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ଶବ୍ଦରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକେ; ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଗାୟକଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି ।
ତା ଭୁଜ୍ଯୁଂ ଵିଭିରଦ୍ଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ରାତ୍ତୁଗ୍ରସ୍ଯ ସୂନୁମୂହଥୂ ରଜୋଭିଃ । ଅରେଣୁଭିର୍ଯୋଜନେଭିର୍ଭୁଜନ୍ତା ପତତ୍ରିଭିରର୍ଣସୋ ନିରୁପସ୍ଥାତ୍
ସେମାନେ ତୁଗ୍ର ପୁତ୍ର ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜଳରୁ, ସମୁଦ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ରଥ ଦ୍ୱାରା ଧୂଳିହୀନ ପଥରେ ଦୂର ଦୂରନ୍ତି, ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଣିଥିଲେ ।
ଵି ଜଯୁଷା ରଥ୍ଯା ଯାତମଦ୍ରିଂ ଶ୍ରୁତଂ ହଵଂ ଵୃଷଣା ଵଧ୍ରିମତ୍ଯାଃ । ଦଶସ୍ଯନ୍ତା ଶଯଵେ ପିପ୍ଯଥୁର୍ଗାମିତି ଚ୍ଯଵାନା ସୁମତିଂ ଭୁରଣ୍ଯୂ
ବିଜୟୀ ରଥ ସହ, ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଦ୍ରି ପର୍ବତକୁ ବଧ୍ରିମତୀଙ୍କ ଡାକରେ ଗଲେ; ଶୟନ କରୁଥିବା ଜଣେକୁ ଦୟା କରି, ଗାଈମାନେକୁ ଦୁଧରେ ପୂରିଦେଲେ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆଣିଲେ ।
ଯଦ୍ରୋଦସୀ ପ୍ରଦିଵୋ ଅସ୍ତି ଭୂମା ହେଳୋ ଦେଵାନାମୁତ ମର୍ତ୍ଯତ୍ରା । ତଦାଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରିଯାସୋ ରକ୍ଷୋଯୁଜେ ତପୁରଘଂ ଦଧାତ
ଯେଉଁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ସେଇ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ରମାନେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।
ଯ ଈଂ ରାଜାନାଵୃତୁଥା ଵିଦଧଦ୍ରଜସୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣଶ୍ଚିକେତତ୍ । ଗମ୍ଭୀରାଯ ରକ୍ଷସେ ହେତିମସ୍ଯ ଦ୍ରୋଘାଯ ଚିଦ୍ଵଚସ ଆନଵାଯ
ଯିଏ ରାଜା ଭାବେ ଚତୁର୍ଥ ଆକାଶର ଶାସନ କରନ୍ତି—ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଏହି କଥା ଜାଣନ୍ତି—ଗଭୀର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ମିଥ୍ୟା କଥା ଓ ହାନିକାରୀଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ପାଇଁ ।
ଅନ୍ତରୈଶ୍ଚକ୍ରୈସ୍ତନଯାଯ ଵର୍ତିର୍ଦ୍ଯୁମତା ଯାତଂ ନୃଵତା ରଥେନ । ସନୁତ୍ଯେନ ତ୍ଯଜସା ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଵନୁଷ୍ଯତାମପି ଶୀର୍ଷା ଵଵୃକ୍ତମ୍
ତୁମେ ତୁମର ଚକ୍ର ସହ ଆମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆସ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମନୁଷ୍ୟବାହୀ ରଥ ସହ; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ମନୁଷ୍ୟର ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦିଅ ।
ଆ ପରମାଭିରୁତ ମଧ୍ଯମାଭିର୍ନିଯୁଦ୍ଭିର୍ଯାତମଵମାଭିରର୍ଵାକ୍ । ଦୃଳ୍ହସ୍ଯ ଚିଦ୍ଗୋମତୋ ଵି ଵ୍ରଜସ୍ଯ ଦୁରୋ ଵର୍ତଂ ଗୃଣତେ ଚିତ୍ରରାତୀ
ତୁମେ ଉଚ୍ଚ, ମଧ୍ୟମ ଓ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ତୁମ ସେନା ସହ ଆସ; ଦୃଢ଼ ଓ ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧ ଘରକୁ ମଧ୍ୟ ଗାୟକ ପାଇଁ ଖୋଲିଦିଅ, ଦାନଶୀଳ ଦେବତାମାନେ ।
କ୍ଵ ତ୍ଯା ଵଲ୍ଗୂ ପୁରୁହୂତାଦ୍ଯ ଦୂତୋ ନ ସ୍ତୋମୋଽଵିଦନ୍ନମସ୍ଵାନ୍ । ଆ ଯୋ ଅର୍ଵାଙ୍ନାସତ୍ଯା ଵଵର୍ତ ପ୍ରେଷ୍ଠା ହ୍ଯସଥୋ ଅସ୍ଯ ମନ୍ମନ୍
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଆଜି ସେଇ ଦୁଇଜଣ ଅଶ୍ୱିନୀ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦୂତ ଭାବେ ଅନ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜିପାରିଲାନି? ସେ ଦୁଇଁଜଣ ଅଶ୍ୱିନୀ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ; ଏହି ଭକ୍ତଙ୍କର ଚିନ୍ତା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟୁଟ ଅଟେ।
ଅରଂ ମେ ଗନ୍ତଂ ହଵନାଯାସ୍ମୈ ଗୃଣାନା ଯଥା ପିବାଥୋ ଅନ୍ଧଃ । ପରି ହ ତ୍ଯଦ୍ଵର୍ତିର୍ଯାଥୋ ରିଷୋ ନ ଯତ୍ପରୋ ନାନ୍ତରସ୍ତୁତୁର୍ଯାତ୍
ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଯେପରି ଭକ୍ତମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆପଣମାନେ ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ଯାତ୍ରା ନିରାପଦ ଭାବେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉ, ଆପଣଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ କିଛି ବାଧା ନ ଆସୁ।
ଅକାରି ଵାମନ୍ଧସୋ ଵରୀମନ୍ନସ୍ତାରି ବର୍ହିଃ ସୁପ୍ରାଯଣତମମ୍ । ଉତ୍ତାନହସ୍ତୋ ଯୁଵଯୁର୍ଵଵନ୍ଦା ଵାଂ ନକ୍ଷନ୍ତୋ ଅଦ୍ରଯ ଆଞ୍ଜନ୍
ସୋମପାନୀ ପାଇଁ ଏକ ମାର୍ଗ ତିଆରି ହୋଇଛି; ଯଜ୍ଞରେ କୁଶ ଛାଡ଼ାଯାଇଛି, ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉପଯୁକ୍ତ। ହାତ ଉଠାଇ ଏକ ଯୁବକ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଛି; ଚମକୁଥିବା ପାଥରମାନେ ଆପଣଙ୍କର ଆଗମନ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି।
ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଵାମଗ୍ନିରଧ୍ଵରେଷ୍ଵସ୍ଥାତ୍ପ୍ର ରାତିରେତି ଜୂର୍ଣିନୀ ଘୃତାଚୀ । ପ୍ର ହୋତା ଗୂର୍ତମନା ଉରାଣୋଽଯୁକ୍ତ ଯୋ ନାସତ୍ଯା ହଵୀମନ୍
ଆପଣଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞରେ ସିଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି; ଘୃତରେ ଲିପ୍ତ ଅର୍ପଣ ଭାସୁଛି। ପୁରୋହିତ ଉତ୍ସାହିତ ମନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି; ସେ ଦୁଇଁଜଣ ଅଶ୍ୱିନୀ ପାଇଁ ହବି ଯୋଗାଇଛନ୍ତି।