ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ କୋ ଅସ୍ଯ ଵାଂ ଦେଵୌ ମର୍ତଶ୍ଚିକେତତି । ଵିଷୂଚୋ ଅଶ୍ଵାନ୍ଯୁଯୁଜାନ ଈଯତ ଏକଃ ସମାନ ଆ ରଥେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ମଣିଷ ତୁମର ସ୍ୱଭାବ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବ? ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଲଗାଇ ଏକେ ରଥରେ ଚାଲିଯାଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପାଦିଯଂ ପୂର୍ଵାଗାତ୍ପଦ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ । ହିତ୍ଵୀ ଶିରୋ ଜିହ୍ଵଯା ଵାଵଦଚ୍ଚରତ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ପଦା ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସେଇ ଜୀବ ଚାଲିଆସିଲା ପାଦ ଥିବାମାନେ ଆଗରୁ; ମୁଣ୍ଡ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଜିଭା ଦ୍ୱାରା କଥା କହିଲା, ତିରିଶି ପାଦ ଦ୍ୱାରା ତଳକୁ ଗଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆ ହି ତନ୍ଵତେ ନରୋ ଧନ୍ଵାନି ବାହ୍ଵୋଃ । ମା ନୋ ଅସ୍ମିନ୍ମହାଧନେ ପରା ଵର୍କ୍ତଂ ଗଵିଷ୍ଟିଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଲୋକେ ତୁମ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଧନୁଷ ଟାଣନ୍ତି। ଗୋ ଲାଗି ଏହି ବଡ଼ ଧନରୁ ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତପନ୍ତି ମାଘା ଅର୍ଯୋ ଅରାତଯଃ । ଅପ ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯା କୃତଂ ଯୁଯୁତଂ ସୂର୍ଯାଦଧି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମାଘ ଗୋତିଏ ଉତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି। ଆମର ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯୁଵୋରପି ଵସୁ ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା । ଆ ନ ଇହ ପ୍ର ଯଚ୍ଛତଂ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵାଯୁପୋଷସମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନ ତୁମର। ଏଠି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଉକ୍ଥଵାହସା ସ୍ତୋମେଭିର୍ହଵନଶ୍ରୁତା । ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଗୀର୍ଭିରା ଗତମସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୁତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଗୀତ ସହିତ ଏହି ସୋମର ସ୍ୱାଦ ନେବାକୁ ଆସ।
ଶ୍ନଥଦ୍ଵୃତ୍ରମୁତ ସନୋତି ଵାଜମିନ୍ଦ୍ରା ଯୋ ଅଗ୍ନୀ ସହୁରୀ ସପର୍ଯାତ୍ । ଇରଜ୍ଯନ୍ତା ଵସଵ୍ଯସ୍ଯ ଭୂରେଃ ସହସ୍ତମା ସହସା ଵାଜଯନ୍ତା
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଁଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେଉଁଠାରେ ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ସେ ବଡ଼ ଦାନୀଙ୍କ ଅନେକ ଧନ ଲାଭ କରେ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ତା ଯୋଧିଷ୍ଟମଭି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ନୂନମପଃ ସ୍ଵରୁଷସୋ ଅଗ୍ନ ଊଳ୍ହାଃ । ଦିଶଃ ସ୍ଵରୁଷସ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ରା ଅପୋ ଗା ଅଗ୍ନେ ଯୁଵସେ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଏବେ ଡାକ; ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳରୁ ଗାଁ ଆଣିଥିଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗରୁ ଚମକୁଥିବା ଜଳ ପଠା; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସେନା ସହିତ ଗାଁ ଆଣ।
ଆ ଵୃତ୍ରହଣା ଵୃତ୍ରହଭିଃ ଶୁଷ୍ମୈରିନ୍ଦ୍ର ଯାତଂ ନମୋଭିରଗ୍ନେ ଅର୍ଵାକ୍ । ଯୁଵଂ ରାଧୋଭିରକଵେଭିରିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନେ ଅସ୍ମେ ଭଵତମୁତ୍ତମେଭିଃ
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଦୁଇଁଜଣ, ତୁମର ବୃତ୍ର ନାଶକ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ନମସ୍କାର ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ। ତୁମର ଦାନ ଓ ରକ୍ଷା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଦୟା ଦିଅ।
ତା ହୁଵେ ଯଯୋରିଦଂ ପପ୍ନେ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁରା କୃତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ନ ମର୍ଧତଃ
ମୁଁ ସେଇ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏ ସମସ୍ତ କାମ ପୂର୍ବରୁ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ କେବେ ହାରିବା ନୁହେଁ।
ଉଗ୍ରା ଵିଘନିନା ମୃଧ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ହଵାମହେ । ତା ନୋ ମୃଳାତ ଈଦୃଶେ
ହେ ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ଏପରି ସମୟରେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ହତୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯାର୍ଯା ହତୋ ଦାସାନି ସତ୍ପତୀ । ହତୋ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ
ଆପଣମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଛନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟର ନାଥମାନେ; ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯୁଵାମିମେଽଭି ସ୍ତୋମା ଅନୂଷତ । ପିବତଂ ଶମ୍ଭୁଵା ସୁତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକି ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ; ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯା ଵାଂ ସନ୍ତି ପୁରୁସ୍ପୃହୋ ନିଯୁତୋ ଦାଶୁଷେ ନରା । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତାଭିରା ଗତମ୍
ଆପଣମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଓ ବିଭିନ୍ନ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ଉପାସକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି।
ତାଭିରା ଗଚ୍ଛତଂ ନରୋପେଦଂ ସଵନଂ ସୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୋମପୀତଯେ
ସେଇ ସାହାଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, ହେ ବୀରମାନେ, ଏହି ସୋମ ଅର୍ପଣରେ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ତମୀଳିଷ୍ଵ ଯୋ ଅର୍ଚିଷା ଵନା ଵିଶ୍ଵା ପରିଷ୍ଵଜତ୍ । କୃଷ୍ଣା କୃଣୋତି ଜିହ୍ଵଯା
ତାଙ୍କୁ ଡାକ, ଯାହାର ଅଗ୍ନି ଆମ ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଜିଭାରେ ସମସ୍ତକୁ କଳା କରିଦେଇଥାଏ।
ଯ ଇଦ୍ଧ ଆଵିଵାସତି ସୁମ୍ନମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ସୁତରା ଅପଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ପୂଜା କରେ, ସେ ମହିମା ପାଇଁ ବହୁତ ପାଣି ପାଏ।
ତା ନୋ ଵାଜଵତୀରିଷ ଆଶୂନ୍ପିପୃତମର୍ଵତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିଂ ଚ ଵୋଳ୍ହଵେ
ସେଇ ତ୍ୱରିତ ଓ ପୁରସ୍କୃତ ଦାନଗୁଡ଼ିକ ଆମ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ପୋଷଣ କରୁ; ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।
ଉଭା ଵାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆହୁଵଧ୍ଯା ଉଭା ରାଧସଃ ସହ ମାଦଯଧ୍ଯୈ । ଉଭା ଦାତାରାଵିଷାଂ ରଯୀଣାମୁଭା ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ହୁଵେ ଵାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁହେଁକୁ ଆମେ ଡାକିବାଯୋଗ୍ୟ; ଦୁହେଁ ଏକାସାଥିରେ ଧନ ସହ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି; ଦୁହେଁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଧନର ଦାତା, ଦୁହେଁକୁ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଡାକୁଛି।
ଆ ନୋ ଗଵ୍ଯେଭିରଶ୍ଵ୍ଯୈର୍ଵସଵ୍ଯୈରୁପ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ସଖାଯୌ ଦେଵୌ ସଖ୍ଯାଯ ଶମ୍ଭୁଵେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତା ହଵାମହେ
ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ବନ୍ଧୁ ଭାବେ, ଦେବ ସାଥୀମାନେ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଶୃଣୁତଂ ହଵଂ ଯଜମାନସ୍ଯ ସୁନ୍ଵତଃ । ଵୀତଂ ହଵ୍ଯାନ୍ଯା ଗତଂ ପିବତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଅର୍ପିତ ହବିଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆସନ୍ତୁ ଓ ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ।
ଇଯମଦଦାଦ୍ରଭସମୃଣଚ୍ଯୁତଂ ଦିଵୋଦାସଂ ଵଧ୍ର୍ଯଶ୍ଵାଯ ଦାଶୁଷେ । ଯା ଶଶ୍ଵନ୍ତମାଚଖାଦାଵସଂ ପଣିଂ ତା ତେ ଦାତ୍ରାଣି ତଵିଷା ସରସ୍ଵତି
ଏହି ସରସ୍ୱତୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଦମ୍ୟ, ଦିବୋଦାସ ଓ ଦାନଶୀଳ ବଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ; ଯିଏ ସଦା ଲୋଭୀ ପଣିମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନ, ହେ ସରସ୍ୱତୀ।
ଇଯଂ ଶୁଷ୍ମେଭିର୍ବିସଖା ଇଵାରୁଜତ୍ସାନୁ ଗିରୀଣାଂ ତଵିଷେଭିରୂର୍ମିଭିଃ । ପାରାଵତଘ୍ନୀମଵସେ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ ସରସ୍ଵତୀମା ଵିଵାସେମ ଧୀତିଭିଃ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ ପହାଡ଼ର ଢାଳକୁ କମଳ ତଣ୍ଡା ପରି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତରଙ୍ଗ ସହିତ; ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ସହାୟତା ପାଇଁ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଆମେ ଆପଣ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆମ ଚିନ୍ତାରେ ଡାକୁ।
ସରସ୍ଵତି ଦେଵନିଦୋ ନି ବର୍ହଯ ପ୍ରଜାଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ବୃସଯସ୍ଯ ମାଯିନଃ । ଉତ କ୍ଷିତିଭ୍ଯୋଽଵନୀରଵିନ୍ଦୋ ଵିଷମେଭ୍ଯୋ ଅସ୍ରଵୋ ଵାଜିନୀଵତି
ସରସ୍ୱତୀ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ପ୍ରବଳ ମାୟାବୀଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ; ଏବଂ ଭୂମିରୁ ଜଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଅସମତଳ ସ୍ଥାନରୁ, ଧନଧାନ୍ୟ ଭୂମିରେ।
ପ୍ର ଣୋ ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ ଵାଜେଭିର୍ଵାଜିନୀଵତୀ । ଧୀନାମଵିତ୍ର୍ଯଵତୁ
ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଧନୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଚିନ୍ତାର ପ୍ରେରକୀ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ଦେଵି ସରସ୍ଵତ୍ଯୁପବ୍ରୂତେ ଧନେ ହିତେ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ
ଯିଏ, ହେ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଧନ ଓ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ବିଘ୍ନରେ ଜୟୀ ହୁଏ।
ତ୍ଵଂ ଦେଵି ସରସ୍ଵତ୍ଯଵା ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନି । ରଦା ପୂଷେଵ ନଃ ସନିମ୍
ତୁମେ, ହେ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ଶକ୍ତିରେ ଧନୀ, ପୂଷାନ୍କ ପରି ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଉତ ସ୍ଯା ନଃ ସରସ୍ଵତୀ ଘୋରା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନିଃ । ଵୃତ୍ରଘ୍ନୀ ଵଷ୍ଟି ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ସରସ୍ୱତୀ, ଭୟଙ୍କର, ସୁନାର ରାସ୍ତା ଧାରଣ କରିଥିବା, ସେ ଆମ ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ; ବିଘ୍ନ ନାଶିନୀ, ସେ ଆମ ସ୍ତୁତିକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଯସ୍ଯା ଅନନ୍ତୋ ଅହ୍ରୁତସ୍ତ୍ଵେଷଶ୍ଚରିଷ୍ଣୁରର୍ଣଵଃ । ଅମଶ୍ଚରତି ରୋରୁଵତ୍
ଯାହାର ଅନନ୍ତ, ଅବିରତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ଧାରା ଗର୍ଜନ କରି ଚାଲିଥାଏ, ସେଇ ପ୍ରବଳ ନଦୀ ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଯାଏ ।
ସା ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଅତି ଦ୍ଵିଷଃ ସ୍ଵସୄରନ୍ଯା ଋତାଵରୀ । ଅତନ୍ନହେଵ ସୂର୍ଯଃ
ସେ ନଦୀ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ବୋନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟବାନ୍, ଆମ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅଟିକି ଯାଉନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉନ୍ତୁ ।