ତାଂ ପୂଷ୍ଣଃ ସୁମତିଂ ଵଯଂ ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ପ୍ର ଵଯାମିଵ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚା ରଭାମହେ
ଆମେ ପୂଷଣଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁ, ଯେପରି ଚଡ଼ିଆ ପକ୍ଷୀ ଗଛରୁ ଉଡ଼ିଯାଏ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୃପାକୁ ମଧ୍ୟ ଧରିଛୁ।
ଉତ୍ପୂଷଣଂ ଯୁଵାମହେଽଭୀଶୂଁରିଵ ସାରଥିଃ । ମହ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଆମେ ପୂଷଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେପରି ରଥଚାଳକ ରଶି ଧରିଥାଏ। ଏବଂ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ଶୁକ୍ରଂ ତେ ଅନ୍ଯଦ୍ଯଜତଂ ତେ ଅନ୍ଯଦ୍ଵିଷୁରୂପେ ଅହନୀ ଦ୍ଯୌରିଵାସି । ଵିଶ୍ଵା ହି ମାଯା ଅଵସି ସ୍ଵଧାଵୋ ଭଦ୍ରା ତେ ପୂଷନ୍ନିହ ରାତିରସ୍ତୁ
ତୁମର ଏକ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟ ଦିଗ ପବିତ୍ର; ଦିନ ଓ ରାତି, ତୁମେ ଦୁଇ ରୂପରେ ଥାଅ, ମାନେ ଆକାଶ ପରି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ସ୍ୱୟଂ ନିର୍ଭର। ହେ ପୂଷାନ୍, ତୁମର ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟି ଆମେଠାରେ ରହୁ।
ଅଜାଶ୍ଵଃ ପଶୁପା ଵାଜପସ୍ତ୍ଯୋ ଧିଯଂଜିନ୍ଵୋ ଭୁଵନେ ଵିଶ୍ଵେ ଅର୍ପିତଃ । ଅଷ୍ଟ୍ରାଂ ପୂଷା ଶିଥିରାମୁଦ୍ଵରୀଵୃଜତ୍ସଂଚକ୍ଷାଣୋ ଭୁଵନା ଦେଵ ଈଯତେ
ତୁମେ ଜନ୍ମହୀନ, ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତି ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଚିନ୍ତା ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପି। ହେ ପୂଷାନ୍, ତୁମେ ଖୋଲା ରାଶିରେ ବିଶ୍ୱ ଦେଖି ଚାଲୁଛ, ଦେବତା ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ନଜର ଦେଉଛ।
ଯାସ୍ତେ ପୂଷନ୍ନାଵୋ ଅନ୍ତଃ ସମୁଦ୍ରେ ହିରଣ୍ଯଯୀରନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚରନ୍ତି । ତାଭିର୍ଯାସି ଦୂତ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ କାମେନ କୃତ ଶ୍ରଵ ଇଚ୍ଛମାନଃ
ହେ ପୂଷାନ୍, ତୁମର ସେଇ ସୁନା ନୌକାଗୁଡିକ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥାଏ, ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଗତି କରେ। ସେଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କାମନା ପୂରଣ କରିବା ଦୂତିତ୍ୱ ନେଉଛ, ଖ୍ୟାତି ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ।
ପୂଷା ସୁବନ୍ଧୁର୍ଦିଵ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଇଳସ୍ପତିର୍ମଘଵା ଦସ୍ମଵର୍ଚାଃ । ଯଂ ଦେଵାସୋ ଅଦଦୁଃ ସୂର୍ଯାଯୈ କାମେନ କୃତଂ ତଵସଂ ସ୍ଵଞ୍ଚମ୍
ହେ ପୂଷାନ୍, ଭଲ ସଙ୍ଗୀ, ଦିନ ଓ ଭୂମିରୁ, ଆନନ୍ଦ ଦେବାର ମାଲିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ଭୁତ ଚମକର ଧାରୀ—ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୁନ୍ଦର।
ପ୍ର ନୁ ଵୋଚା ସୁତେଷୁ ଵାଂ ଵୀର୍ଯା ଯାନି ଚକ୍ରଥୁଃ । ହତାସୋ ଵାଂ ପିତରୋ ଦେଵଶତ୍ରଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଜୀଵଥୋ ଯୁଵମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମର ସେଇ ବୀରତାର କାହାଣୀ କହିବି, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ କରିଥିବା, ତୁମର ପିତାମାନେ ଚଳିଗଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ଅମର ଅଛ।
ବଳିତ୍ଥା ମହିମା ଵାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପନିଷ୍ଠ ଆ । ସମାନୋ ଵାଂ ଜନିତା ଭ୍ରାତରା ଯୁଵଂ ଯମାଵିହେହମାତରା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ମହିମା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମେ ଏକ ଉତ୍ପତ୍ତିରୁ, ଭାଇ ଓ ଜୁମ୍ଲା, ଏଠି ଏକେ ମାଆର ସନ୍ତାନ।
ଓକିଵାଂସା ସୁତେ ସଚାଁ ଅଶ୍ଵା ସପ୍ତୀ ଇଵାଦନେ । ଇନ୍ଦ୍ରା ନ୍ଵଗ୍ନୀ ଅଵସେହ ଵଜ୍ରିଣା ଵଯଂ ଦେଵା ହଵାମହେ
ଉପଚାର ସମୟରେ, ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଯେପରି ଏକ ରଥକୁ ଟାଣେ, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବତାମାନେ।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୁତେଷୁ ଵାଂ ସ୍ତଵତ୍ତେଷ୍ଵୃତାଵୃଧା । ଜୋଷଵାକଂ ଵଦତଃ ପଜ୍ରହୋଷିଣା ନ ଦେଵା ଭସଥଶ୍ଚନ
ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଉପଚାର କରାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଧର୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ, ସେଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ମିଷ୍ଟି କଥା କହ, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ କେବେ ଦେବତା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହାଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ କୋ ଅସ୍ଯ ଵାଂ ଦେଵୌ ମର୍ତଶ୍ଚିକେତତି । ଵିଷୂଚୋ ଅଶ୍ଵାନ୍ଯୁଯୁଜାନ ଈଯତ ଏକଃ ସମାନ ଆ ରଥେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ମଣିଷ ତୁମର ସ୍ୱଭାବ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବ? ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଲଗାଇ ଏକେ ରଥରେ ଚାଲିଯାଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅପାଦିଯଂ ପୂର୍ଵାଗାତ୍ପଦ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ । ହିତ୍ଵୀ ଶିରୋ ଜିହ୍ଵଯା ଵାଵଦଚ୍ଚରତ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ପଦା ନ୍ଯକ୍ରମୀତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସେଇ ଜୀବ ଚାଲିଆସିଲା ପାଦ ଥିବାମାନେ ଆଗରୁ; ମୁଣ୍ଡ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଜିଭା ଦ୍ୱାରା କଥା କହିଲା, ତିରିଶି ପାଦ ଦ୍ୱାରା ତଳକୁ ଗଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆ ହି ତନ୍ଵତେ ନରୋ ଧନ୍ଵାନି ବାହ୍ଵୋଃ । ମା ନୋ ଅସ୍ମିନ୍ମହାଧନେ ପରା ଵର୍କ୍ତଂ ଗଵିଷ୍ଟିଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଲୋକେ ତୁମ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଧନୁଷ ଟାଣନ୍ତି। ଗୋ ଲାଗି ଏହି ବଡ଼ ଧନରୁ ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତପନ୍ତି ମାଘା ଅର୍ଯୋ ଅରାତଯଃ । ଅପ ଦ୍ଵେଷାଂସ୍ଯା କୃତଂ ଯୁଯୁତଂ ସୂର୍ଯାଦଧି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମାଘ ଗୋତିଏ ଉତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି। ଆମର ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯୁଵୋରପି ଵସୁ ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା । ଆ ନ ଇହ ପ୍ର ଯଚ୍ଛତଂ ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵାଯୁପୋଷସମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନ ତୁମର। ଏଠି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଉକ୍ଥଵାହସା ସ୍ତୋମେଭିର୍ହଵନଶ୍ରୁତା । ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଗୀର୍ଭିରା ଗତମସ୍ଯ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୁତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଗୀତ ସହିତ ଏହି ସୋମର ସ୍ୱାଦ ନେବାକୁ ଆସ।
ଶ୍ନଥଦ୍ଵୃତ୍ରମୁତ ସନୋତି ଵାଜମିନ୍ଦ୍ରା ଯୋ ଅଗ୍ନୀ ସହୁରୀ ସପର୍ଯାତ୍ । ଇରଜ୍ଯନ୍ତା ଵସଵ୍ଯସ୍ଯ ଭୂରେଃ ସହସ୍ତମା ସହସା ଵାଜଯନ୍ତା
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଁଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେଉଁଠାରେ ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରି, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ସେ ବଡ଼ ଦାନୀଙ୍କ ଅନେକ ଧନ ଲାଭ କରେ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ତା ଯୋଧିଷ୍ଟମଭି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ନୂନମପଃ ସ୍ଵରୁଷସୋ ଅଗ୍ନ ଊଳ୍ହାଃ । ଦିଶଃ ସ୍ଵରୁଷସ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ରା ଅପୋ ଗା ଅଗ୍ନେ ଯୁଵସେ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଏବେ ଡାକ; ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳରୁ ଗାଁ ଆଣିଥିଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗରୁ ଚମକୁଥିବା ଜଳ ପଠା; ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସେନା ସହିତ ଗାଁ ଆଣ।
ଆ ଵୃତ୍ରହଣା ଵୃତ୍ରହଭିଃ ଶୁଷ୍ମୈରିନ୍ଦ୍ର ଯାତଂ ନମୋଭିରଗ୍ନେ ଅର୍ଵାକ୍ । ଯୁଵଂ ରାଧୋଭିରକଵେଭିରିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନେ ଅସ୍ମେ ଭଵତମୁତ୍ତମେଭିଃ
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଦୁଇଁଜଣ, ତୁମର ବୃତ୍ର ନାଶକ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ନମସ୍କାର ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ। ତୁମର ଦାନ ଓ ରକ୍ଷା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଦୟା ଦିଅ।
ତା ହୁଵେ ଯଯୋରିଦଂ ପପ୍ନେ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁରା କୃତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ନ ମର୍ଧତଃ
ମୁଁ ସେଇ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏ ସମସ୍ତ କାମ ପୂର୍ବରୁ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ କେବେ ହାରିବା ନୁହେଁ।
ଉଗ୍ରା ଵିଘନିନା ମୃଧ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ହଵାମହେ । ତା ନୋ ମୃଳାତ ଈଦୃଶେ
ହେ ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ଏପରି ସମୟରେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ହତୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯାର୍ଯା ହତୋ ଦାସାନି ସତ୍ପତୀ । ହତୋ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ
ଆପଣମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଛନ୍ତି, ହେ ସତ୍ୟର ନାଥମାନେ; ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଯୁଵାମିମେଽଭି ସ୍ତୋମା ଅନୂଷତ । ପିବତଂ ଶମ୍ଭୁଵା ସୁତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକି ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ; ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସୋମରସ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯା ଵାଂ ସନ୍ତି ପୁରୁସ୍ପୃହୋ ନିଯୁତୋ ଦାଶୁଷେ ନରା । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତାଭିରା ଗତମ୍
ଆପଣମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଓ ବିଭିନ୍ନ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ଉପାସକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି।
ତାଭିରା ଗଚ୍ଛତଂ ନରୋପେଦଂ ସଵନଂ ସୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ସୋମପୀତଯେ
ସେଇ ସାହାଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, ହେ ବୀରମାନେ, ଏହି ସୋମ ଅର୍ପଣରେ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ।
ତମୀଳିଷ୍ଵ ଯୋ ଅର୍ଚିଷା ଵନା ଵିଶ୍ଵା ପରିଷ୍ଵଜତ୍ । କୃଷ୍ଣା କୃଣୋତି ଜିହ୍ଵଯା
ତାଙ୍କୁ ଡାକ, ଯାହାର ଅଗ୍ନି ଆମ ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଜିଭାରେ ସମସ୍ତକୁ କଳା କରିଦେଇଥାଏ।
ଯ ଇଦ୍ଧ ଆଵିଵାସତି ସୁମ୍ନମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯଃ । ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ସୁତରା ଅପଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ପୂଜା କରେ, ସେ ମହିମା ପାଇଁ ବହୁତ ପାଣି ପାଏ।
ତା ନୋ ଵାଜଵତୀରିଷ ଆଶୂନ୍ପିପୃତମର୍ଵତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିଂ ଚ ଵୋଳ୍ହଵେ
ସେଇ ତ୍ୱରିତ ଓ ପୁରସ୍କୃତ ଦାନଗୁଡ଼ିକ ଆମ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ପୋଷଣ କରୁ; ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି।
ଉଭା ଵାମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆହୁଵଧ୍ଯା ଉଭା ରାଧସଃ ସହ ମାଦଯଧ୍ଯୈ । ଉଭା ଦାତାରାଵିଷାଂ ରଯୀଣାମୁଭା ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ହୁଵେ ଵାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁହେଁକୁ ଆମେ ଡାକିବାଯୋଗ୍ୟ; ଦୁହେଁ ଏକାସାଥିରେ ଧନ ସହ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି; ଦୁହେଁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଧନର ଦାତା, ଦୁହେଁକୁ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଡାକୁଛି।
ଆ ନୋ ଗଵ୍ଯେଭିରଶ୍ଵ୍ଯୈର୍ଵସଵ୍ଯୈରୁପ ଗଚ୍ଛତମ୍ । ସଖାଯୌ ଦେଵୌ ସଖ୍ଯାଯ ଶମ୍ଭୁଵେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତା ହଵାମହେ
ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ବନ୍ଧୁ ଭାବେ, ଦେବ ସାଥୀମାନେ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।