ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମମ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞିଯା ଉଭେ ରୋଦସୀ ଅପାଂ ନପାଚ୍ଚ ମନ୍ମ । ମା ଵୋ ଵଚାଂସି ପରିଚକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵୋଚଂ ସୁମ୍ନେଷ୍ଵିଦ୍ଵୋ ଅନ୍ତମା ମଦେମ
ସମସ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଏବଂ ଜଳର ସନ୍ତାନମାନେ—ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହିନପାରିଁ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଯେ କେ ଚ ଜ୍ମା ମହିନୋ ଅହିମାଯା ଦିଵୋ ଜଜ୍ଞିରେ ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ । ତେ ଅସ୍ମଭ୍ଯମିଷଯେ ଵିଶ୍ଵମାଯୁଃ କ୍ଷପ ଉସ୍ରା ଵରିଵସ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜଳର ଆଶ୍ରୟରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭା ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ପଥକୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀପର୍ଜନ୍ଯାଵଵତଂ ଧିଯଂ ମେଽସ୍ମିନ୍ହଵେ ସୁହଵା ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ନଃ । ଇଳାମନ୍ଯୋ ଜନଯଦ୍ଗର୍ଭମନ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଵତୀରିଷ ଆ ଧତ୍ତମସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ, ଏହି ଆହ୍ୱାନରେ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟଜଣେ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଜୀବନଦାୟି ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସ୍ତୀର୍ଣେ ବର୍ହିଷି ସମିଧାନେ ଅଗ୍ନୌ ସୂକ୍ତେନ ମହା ନମସା ଵିଵାସେ । ଅସ୍ମିନ୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵିଦଥେ ଯଜତ୍ରା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ହଵିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ବିଛାଯାଇଥିବା କୁଶ ଉପରେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ମୁଁ ସ୍ତୁତି ଓ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଡାକୁଛି। ଏହି ସଭାରେ, ଆଜି, ହେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ନିବେଦିତ ହବିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵା ପଥସ୍ପତେ ରଥଂ ନ ଵାଜସାତଯେ । ଧିଯେ ପୂଷନ୍ନଯୁଜ୍ମହି
ହେ ପଥର ଠାକୁର, ଆମେ ତୁମକୁ ଏମିତି ଯୋଗାଉଛୁ, ଯେପରି ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ରଥକୁ ଯୋଡାଯାଏ। ହେ ପୂଷଣ, ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ତୁମେ ଯୋଡାଯାଅ।
ଅଭି ନୋ ନର୍ଯଂ ଵସୁ ଵୀରଂ ପ୍ରଯତଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଵାମଂ ଗୃହପତିଂ ନଯ
ହେ ଉତ୍ତମ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପାଖକୁ ନେଇଆ, ସେହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, କୁଶଳ ଓ ଦୟାଳୁ ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ।
ଅଦିତ୍ସନ୍ତଂ ଚିଦାଘୃଣେ ପୂଷନ୍ଦାନାଯ ଚୋଦଯ । ପଣେଶ୍ଚିଦ୍ଵି ମ୍ରଦା ମନଃ
ହେ ଦୟାଳୁ ପୂଷଣ, ଯଦି ସେ ଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେନାହିଁ, ତଥାପି ତାଙ୍କୁ ଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। କଞ୍ଜୁଷ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ମନ ଉଦାରତା ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।
ଵି ପଥୋ ଵାଜସାତଯେ ଚିନୁହି ଵି ମୃଧୋ ଜହି । ସାଧନ୍ତାମୁଗ୍ର ନୋ ଧିଯଃ
ଶକ୍ତି ଲାଗି ଆମ ପଥ ଖୋଲିଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କରି ହରାଇଦିଅ। ଆମର ଦୃଢ଼ ଚିନ୍ତାମାନେ ସଫଳ ହେଉ।
ପରି ତୃନ୍ଧି ପଣୀନାମାରଯା ହୃଦଯା କଵେ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷମାନୋଁକୁ ଭ୍ରମିତ କରି ଘେରି ଦିଅ। ପରେ ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଦେଉ।
ଵି ପୂଷନ୍ନାରଯା ତୁଦ ପଣେରିଚ୍ଛ ହୃଦି ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ହେ ପୂଷଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷକୁ ଆଘାତ କର, ତାଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଖୋଜ। ପରେ ସେ ଆମକୁ ଦେଉ।
ଆ ରିଖ କିକିରା କୃଣୁ ପଣୀନାଂ ହୃଦଯା କଵେ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ଯାଅ, କଞ୍ଜୁଷମାନୋଁକର ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କର, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଦେଉ।
ଯାଂ ପୂଷନ୍ବ୍ରହ୍ମଚୋଦନୀମାରାଂ ବିଭର୍ଷ୍ଯାଘୃଣେ । ତଯା ସମସ୍ଯ ହୃଦଯମା ରିଖ କିକିରା କୃଣୁ
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୂଷଣ, ତୁମେ ଯେ ନିୟମର ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କର, ଏହି ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଭେଦ କର, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କର, ହିଳାଇଦିଅ।
ଯା ତେ ଅଷ୍ଟ୍ରା ଗୋପଶାଘୃଣେ ପଶୁସାଧନୀ । ତସ୍ଯାସ୍ତେ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମ ଗୋପାଳନ ଅଙ୍କୁଶ ଯାହା ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଆମେ ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁ।
ଉତ ନୋ ଗୋଷଣିଂ ଧିଯମଶ୍ଵସାଂ ଵାଜସାମୁତ । ନୃଵତ୍କୃଣୁହି ଵୀତଯେ
ଆମକୁ ଗାଁ ଲାଗି ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ରଖି ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର।
ସଂ ପୂଷନ୍ଵିଦୁଷା ନଯ ଯୋ ଅଞ୍ଜସାନୁଶାସତି । ଯ ଏଵେଦମିତି ବ୍ରଵତ୍
ହେ ପୂଷଣ, ଯିଏ ଜାଣିଛି, ଠିକ୍ ଉପଦେଶ ଦେଉଛି, ଏହି ଅଟୁଟ ବାଟ ଦେଖାଉଛି, ସେଠାକୁ ଆମକୁ ଏକାଠି ନେଇଯାଅ।
ସମୁ ପୂଷ୍ଣା ଗମେମହି ଯୋ ଗୃହାଁ ଅଭିଶାସତି । ଇମ ଏଵେତି ଚ ବ୍ରଵତ୍
ପୂଷଣଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସେଉଁଠିକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯିଏ ଘରରେ ଆଦେଶ ଦେଉଛି, ଏହିଟି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଛି ବୋଲି କହୁଛି।
ପୂଷ୍ଣଶ୍ଚକ୍ରଂ ନ ରିଷ୍ଯତି ନ କୋଶୋଽଵ ପଦ୍ଯତେ । ନୋ ଅସ୍ଯ ଵ୍ଯଥତେ ପଵିଃ
ପୂଷଣଙ୍କ ଗଡ଼ିର ଚକ୍ର କେବେ ଭାଙ୍ଗେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଧୁର୍ବା ଖସି ଯାଏ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍କୁଶ କେବେ କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯୋ ଅସ୍ମୈ ହଵିଷାଵିଧନ୍ନ ତଂ ପୂଷାପି ମୃଷ୍ଯତେ । ପ୍ରଥମୋ ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରେ, ପୂଷା ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଧନ ଲାଭ କରେ।
ପୂଷା ଗା ଅନ୍ଵେତୁ ନଃ ପୂଷା ରକ୍ଷତ୍ଵର୍ଵତଃ । ପୂଷା ଵାଜଂ ସନୋତୁ ନଃ
ପୂଷା ଆମ ଗାଁ ପଛେ ପଛେ ଯାଉନ୍ତୁ, ପୂଷା ଆମ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପୂଷା ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ପୂଷନ୍ନନୁ ପ୍ର ଗା ଇହି ଯଜମାନସ୍ଯ ସୁନ୍ଵତଃ । ଅସ୍ମାକଂ ସ୍ତୁଵତାମୁତ
ହେ ପୂଷଣ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପୁଥିବାର ଲାଗି ଆମ ଗାଁ ପଛେ ପଛେ ଆସ, ଏବଂ ଆମ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ମାକିର୍ନେଶନ୍ମାକୀଂ ରିଷନ୍ମାକୀଂ ସଂ ଶାରି କେଵଟେ । ଅଥାରିଷ୍ଟାଭିରା ଗହି
କେହି ଭ୍ରମିତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ, କେହି କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ, କେହି ଯାତ୍ରାରେ ପଛେ ପଡ଼ି ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପରେ ନିରାପଦରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
ଶୃଣ୍ଵନ୍ତଂ ପୂଷଣଂ ଵଯମିର୍ଯମନଷ୍ଟଵେଦସମ୍ । ଈଶାନଂ ରାଯ ଈମହେ
ଆମେ ପୂଷଣଙ୍କୁ ଚାହୁଁ, ଯିଏ ଶୁଣନ୍ତି, ଯିଏ ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ଯିଏ ଧନର ଅଧିପତି।
ପୂଷନ୍ତଵ ଵ୍ରତେ ଵଯଂ ନ ରିଷ୍ଯେମ କଦା ଚନ । ସ୍ତୋତାରସ୍ତ ଇହ ସ୍ମସି
ପୂଷଣ, ତୁମ ଶାସନରେ ଆମେ କେବେ ଭ୍ରମିତ ହେବୁ ନାହିଁ; ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସକ।
ପରି ପୂଷା ପରସ୍ତାଦ୍ଧସ୍ତଂ ଦଧାତୁ ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ପୁନର୍ନୋ ନଷ୍ଟମାଜତୁ
ପୂଷା ଦୂରରୁ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତ ଆମ ଉପରେ ରଖୁନ୍ତୁ; ଯାହା ହରାଇଯାଇଥିଲା, ସେ ପୁଣି ଆମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁ।
ଏହି ଵାଂ ଵିମୁଚୋ ନପାଦାଘୃଣେ ସଂ ସଚାଵହୈ । ରଥୀରୃତସ୍ଯ ନୋ ଭଵ
ଓ ବିମୁଚର ପୁଅମାନେ, ଓ ନପାତ ଆଘୃଣି, ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଆପଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଆମ ପାଇଁ ଆପଣ ସତ୍ୟର ରଥଚାଳକ ହେଉ।
ରଥୀତମଂ କପର୍ଦିନମୀଶାନଂ ରାଧସୋ ମହଃ । ରାଯଃ ସଖାଯମୀମହେ
ଆମେ ସବୁଠୁ ଦକ୍ଷ ରଥଚାଳକ, ଘନ୍ଟି ମୁଣ୍ଡିଥିବା, ବଡ଼ ଧନର ମାଲିକଙ୍କୁ ଧନ ପାଇଁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଚାହୁଁ।
ରାଯୋ ଧାରାସ୍ଯାଘୃଣେ ଵସୋ ରାଶିରଜାଶ୍ଵ । ଧୀଵତୋଧୀଵତଃ ସଖା
ଓ ଆଘୃଣି, ଧନର ଧାରା, ଓ ଦୟାଳୁ, ଧନର ଗଦା, ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ଆଣ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ।
ପୂଷଣଂ ନ୍ଵଜାଶ୍ଵମୁପ ସ୍ତୋଷାମ ଵାଜିନମ୍ । ସ୍ଵସୁର୍ଯୋ ଜାର ଉଚ୍ଯତେ
ଆମେ ପୂଷଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା, ନୂଆ ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ପୂଷଣଙ୍କୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଜାରା (ପ୍ରେମୀ) ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମାତୁର୍ଦିଧିଷୁମବ୍ରଵଂ ସ୍ଵସୁର୍ଜାରଃ ଶୃଣୋତୁ ନଃ । ଭ୍ରାତେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖା ମମ
ମୁଁ ମାଆଁ ପାଖରେ ଇଚ୍ଛା କହିଥିଲି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯିଏ ପ୍ରେମୀ, ସେ ଆମ କଥା ଶୁଣୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ ମୋର ବନ୍ଧୁ।
ଆଜାସଃ ପୂଷଣଂ ରଥେ ନିଶୃମ୍ଭାସ୍ତେ ଜନଶ୍ରିଯମ୍ । ଦେଵଂ ଵହନ୍ତୁ ବିଭ୍ରତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କର ମହିମା ବହନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂଷଣଙ୍କୁ ରଥରେ ବସାନ୍ତି। ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତୁ।