ଅଵନ୍ତୁ ମାମୁଷସୋ ଜାଯମାନା ଅଵନ୍ତୁ ମା ସିନ୍ଧଵଃ ପିନ୍ଵମାନାଃ । ଅଵନ୍ତୁ ମା ପର୍ଵତାସୋ ଧ୍ରୁଵାସୋଽଵନ୍ତୁ ମା ପିତରୋ ଦେଵହୂତୌ
ମୋତେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ନଦୀମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵଦାନୀଂ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମ ପଶ୍ଯେମ ନୁ ସୂର୍ଯମୁଚ୍ଚରନ୍ତମ୍ । ତଥା କରଦ୍ଵସୁପତିର୍ଵସୂନାଂ ଦେଵାଁ ଓହାନୋଽଵସାଗମିଷ୍ଠଃ
ଆମେ ସଦା ଭଲ ମନରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା, ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା। ଏଭଳି ଭାବରେ ଧନର ସ୍ୱାମୀ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ସହାୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନେଦିଷ୍ଠମଵସାଗମିଷ୍ଠଃ ସରସ୍ଵତୀ ସିନ୍ଧୁଭିଃ ପିନ୍ଵମାନା । ପର୍ଜନ୍ଯୋ ନ ଓଷଧୀଭିର୍ମଯୋଭୁରଗ୍ନିଃ ସୁଶଂସଃ ସୁହଵଃ ପିତେଵ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଖକୁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ସହାୟତା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି। ପର୍ଜନ୍ୟ ମେଘ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ସହଜରେ ଡାକାଯାଏ, ସେ ଜଣେ ପିତା ପରି ହେଉନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଆ ଗତ ଶୃଣୁତା ମ ଇମଂ ହଵମ୍ । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ନି ଷୀଦତ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମୋର ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହି କୁଶାସନ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵୋ ଦେଵା ଘୃତସ୍ନୁନା ହଵ୍ଯେନ ପ୍ରତିଭୂଷତି । ତଂ ଵିଶ୍ଵ ଉପ ଗଚ୍ଛଥ
ମଧୁର ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସମସ୍ତେ ମିଶି ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
ଉପ ନଃ ସୂନଵୋ ଗିରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵମୃତସ୍ଯ ଯେ । ସୁମୃଳୀକା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ଅମର ଦେବପୁତ୍ରମାନେ ଆମର ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଋତାଵୃଧ ଋତୁଭିର୍ହଵନଶ୍ରୁତଃ । ଜୁଷନ୍ତାଂ ଯୁଜ୍ଯଂ ପଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସଠିକ୍ ସମୟରେ ହବନ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଯୋଗ୍ୟ ଅର୍ପଣକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁନ୍ତୁ।
ସ୍ତୋତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁଦ୍ଗଣସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟୃମାନ୍ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଇମା ହଵ୍ଯା ଜୁଷନ୍ତ ନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦଳ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ମିତ୍ର ଏବଂ ଅର୍ୟମା—ସେମାନେ ଆମର ଏହି ହବ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ।
ଇମଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଧ୍ଵରଂ ହୋତର୍ଵଯୁନଶୋ ଯଜ । ଚିକିତ୍ଵାନ୍ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ଅଗ୍ନି, ହୋତା ଭାବେ, ଦୟାକରି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ସହ କର, ଦେବମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ବୁଝି।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶୃଣୁତେମଂ ହଵଂ ମେ ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯ ଉପ ଦ୍ଯଵି ଷ୍ଠ । ଯେ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଉତ ଵା ଯଜତ୍ରା ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୋର ଏହି ହବନକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ୱା ଭଳି, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହି ବର୍ହିରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମମ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞିଯା ଉଭେ ରୋଦସୀ ଅପାଂ ନପାଚ୍ଚ ମନ୍ମ । ମା ଵୋ ଵଚାଂସି ପରିଚକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵୋଚଂ ସୁମ୍ନେଷ୍ଵିଦ୍ଵୋ ଅନ୍ତମା ମଦେମ
ସମସ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଏବଂ ଜଳର ସନ୍ତାନମାନେ—ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହିନପାରିଁ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଯେ କେ ଚ ଜ୍ମା ମହିନୋ ଅହିମାଯା ଦିଵୋ ଜଜ୍ଞିରେ ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ । ତେ ଅସ୍ମଭ୍ଯମିଷଯେ ଵିଶ୍ଵମାଯୁଃ କ୍ଷପ ଉସ୍ରା ଵରିଵସ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜଳର ଆଶ୍ରୟରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭା ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ପଥକୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀପର୍ଜନ୍ଯାଵଵତଂ ଧିଯଂ ମେଽସ୍ମିନ୍ହଵେ ସୁହଵା ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ନଃ । ଇଳାମନ୍ଯୋ ଜନଯଦ୍ଗର୍ଭମନ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଵତୀରିଷ ଆ ଧତ୍ତମସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ, ଏହି ଆହ୍ୱାନରେ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟଜଣେ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଜୀବନଦାୟି ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସ୍ତୀର୍ଣେ ବର୍ହିଷି ସମିଧାନେ ଅଗ୍ନୌ ସୂକ୍ତେନ ମହା ନମସା ଵିଵାସେ । ଅସ୍ମିନ୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵିଦଥେ ଯଜତ୍ରା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ହଵିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ବିଛାଯାଇଥିବା କୁଶ ଉପରେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ମୁଁ ସ୍ତୁତି ଓ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଡାକୁଛି। ଏହି ସଭାରେ, ଆଜି, ହେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ନିବେଦିତ ହବିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵା ପଥସ୍ପତେ ରଥଂ ନ ଵାଜସାତଯେ । ଧିଯେ ପୂଷନ୍ନଯୁଜ୍ମହି
ହେ ପଥର ଠାକୁର, ଆମେ ତୁମକୁ ଏମିତି ଯୋଗାଉଛୁ, ଯେପରି ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ରଥକୁ ଯୋଡାଯାଏ। ହେ ପୂଷଣ, ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ତୁମେ ଯୋଡାଯାଅ।
ଅଭି ନୋ ନର୍ଯଂ ଵସୁ ଵୀରଂ ପ୍ରଯତଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଵାମଂ ଗୃହପତିଂ ନଯ
ହେ ଉତ୍ତମ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପାଖକୁ ନେଇଆ, ସେହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, କୁଶଳ ଓ ଦୟାଳୁ ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ।
ଅଦିତ୍ସନ୍ତଂ ଚିଦାଘୃଣେ ପୂଷନ୍ଦାନାଯ ଚୋଦଯ । ପଣେଶ୍ଚିଦ୍ଵି ମ୍ରଦା ମନଃ
ହେ ଦୟାଳୁ ପୂଷଣ, ଯଦି ସେ ଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେନାହିଁ, ତଥାପି ତାଙ୍କୁ ଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। କଞ୍ଜୁଷ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ମନ ଉଦାରତା ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।
ଵି ପଥୋ ଵାଜସାତଯେ ଚିନୁହି ଵି ମୃଧୋ ଜହି । ସାଧନ୍ତାମୁଗ୍ର ନୋ ଧିଯଃ
ଶକ୍ତି ଲାଗି ଆମ ପଥ ଖୋଲିଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କରି ହରାଇଦିଅ। ଆମର ଦୃଢ଼ ଚିନ୍ତାମାନେ ସଫଳ ହେଉ।
ପରି ତୃନ୍ଧି ପଣୀନାମାରଯା ହୃଦଯା କଵେ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷମାନୋଁକୁ ଭ୍ରମିତ କରି ଘେରି ଦିଅ। ପରେ ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଦେଉ।
ଵି ପୂଷନ୍ନାରଯା ତୁଦ ପଣେରିଚ୍ଛ ହୃଦି ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ହେ ପୂଷଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷକୁ ଆଘାତ କର, ତାଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଖୋଜ। ପରେ ସେ ଆମକୁ ଦେଉ।
ଆ ରିଖ କିକିରା କୃଣୁ ପଣୀନାଂ ହୃଦଯା କଵେ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ଯାଅ, କଞ୍ଜୁଷମାନୋଁକର ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କର, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଦେଉ।
ଯାଂ ପୂଷନ୍ବ୍ରହ୍ମଚୋଦନୀମାରାଂ ବିଭର୍ଷ୍ଯାଘୃଣେ । ତଯା ସମସ୍ଯ ହୃଦଯମା ରିଖ କିକିରା କୃଣୁ
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୂଷଣ, ତୁମେ ଯେ ନିୟମର ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କର, ଏହି ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଭେଦ କର, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କର, ହିଳାଇଦିଅ।
ଯା ତେ ଅଷ୍ଟ୍ରା ଗୋପଶାଘୃଣେ ପଶୁସାଧନୀ । ତସ୍ଯାସ୍ତେ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମ ଗୋପାଳନ ଅଙ୍କୁଶ ଯାହା ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଆମେ ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁ।
ଉତ ନୋ ଗୋଷଣିଂ ଧିଯମଶ୍ଵସାଂ ଵାଜସାମୁତ । ନୃଵତ୍କୃଣୁହି ଵୀତଯେ
ଆମକୁ ଗାଁ ଲାଗି ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ରଖି ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର।
ସଂ ପୂଷନ୍ଵିଦୁଷା ନଯ ଯୋ ଅଞ୍ଜସାନୁଶାସତି । ଯ ଏଵେଦମିତି ବ୍ରଵତ୍
ହେ ପୂଷଣ, ଯିଏ ଜାଣିଛି, ଠିକ୍ ଉପଦେଶ ଦେଉଛି, ଏହି ଅଟୁଟ ବାଟ ଦେଖାଉଛି, ସେଠାକୁ ଆମକୁ ଏକାଠି ନେଇଯାଅ।
ସମୁ ପୂଷ୍ଣା ଗମେମହି ଯୋ ଗୃହାଁ ଅଭିଶାସତି । ଇମ ଏଵେତି ଚ ବ୍ରଵତ୍
ପୂଷଣଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସେଉଁଠିକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯିଏ ଘରରେ ଆଦେଶ ଦେଉଛି, ଏହିଟି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଛି ବୋଲି କହୁଛି।
ପୂଷ୍ଣଶ୍ଚକ୍ରଂ ନ ରିଷ୍ଯତି ନ କୋଶୋଽଵ ପଦ୍ଯତେ । ନୋ ଅସ୍ଯ ଵ୍ଯଥତେ ପଵିଃ
ପୂଷଣଙ୍କ ଗଡ଼ିର ଚକ୍ର କେବେ ଭାଙ୍ଗେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଧୁର୍ବା ଖସି ଯାଏ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍କୁଶ କେବେ କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯୋ ଅସ୍ମୈ ହଵିଷାଵିଧନ୍ନ ତଂ ପୂଷାପି ମୃଷ୍ଯତେ । ପ୍ରଥମୋ ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରେ, ପୂଷା ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଧନ ଲାଭ କରେ।
ପୂଷା ଗା ଅନ୍ଵେତୁ ନଃ ପୂଷା ରକ୍ଷତ୍ଵର୍ଵତଃ । ପୂଷା ଵାଜଂ ସନୋତୁ ନଃ
ପୂଷା ଆମ ଗାଁ ପଛେ ପଛେ ଯାଉନ୍ତୁ, ପୂଷା ଆମ ପଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପୂଷା ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ପୂଷନ୍ନନୁ ପ୍ର ଗା ଇହି ଯଜମାନସ୍ଯ ସୁନ୍ଵତଃ । ଅସ୍ମାକଂ ସ୍ତୁଵତାମୁତ
ହେ ପୂଷଣ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ଚାପୁଥିବାର ଲାଗି ଆମ ଗାଁ ପଛେ ପଛେ ଆସ, ଏବଂ ଆମ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।