ତେ ହି ଶ୍ରେଷ୍ଠଵର୍ଚସସ୍ତ ଉ ନସ୍ତିରୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତା ନଯନ୍ତି । ସୁକ୍ଷତ୍ରାସୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିରୃତଧୀତଯୋ ଵକ୍ମରାଜସତ୍ଯାଃ
ଏମାନେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଦୀପ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ସମସ୍ତ କଷ୍ଟକୁ ଆମକୁ ଉପରେ ଉଠାନ୍ତି; ଵରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସକ, ଋତରେ ନିଶ୍ଚଳ, ସତ୍ୟର ରାଜା।
ତେ ନ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃଥିଵୀ କ୍ଷାମ ଵର୍ଧନ୍ପୂଷା ଭଗୋ ଅଦିତିଃ ପଞ୍ଚ ଜନାଃ । ସୁଶର୍ମାଣଃ ସ୍ଵଵସଃ ସୁନୀଥା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ ସୁତ୍ରାତ୍ରାସଃ ସୁଗୋପାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀ, ପୋଷକ ଭୂମି, ପୂଷାନ୍, ଭଗ, ଅଦିତି, ପାଞ୍ଚ ଜନମାନେ—ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷା, ସ୍ୱୟଂଶକ୍ତି, ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଆମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକ ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ନୂ ସଦ୍ମାନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ନଂଶି ଦେଵା ଭାରଦ୍ଵାଜଃ ସୁମତିଂ ଯାତି ହୋତା । ଆସାନେଭିର୍ଯଜମାନୋ ମିଯେଧୈର୍ଦେଵାନାଂ ଜନ୍ମ ଵସୂଯୁର୍ଵଵନ୍ଦ
ଏବେ, ଭରଦ୍ବାଜ ପୂଜାରୀ ଭାବରେ ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପା ଲାଭ କରନ୍ତି। ବସିଥିବା ଯଜ୍ଞକାରୀ ସଫଳ ହୁଏ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ଧନ ଚାହୁଥିବା ଜଣେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଅପ ତ୍ଯଂ ଵୃଜିନଂ ରିପୁଂ ସ୍ତେନମଗ୍ନେ ଦୁରାଧ୍ଯମ୍ । ଦଵିଷ୍ଠମସ୍ଯ ସତ୍ପତେ କୃଧୀ ସୁଗମ୍
ଅଗ୍ନି, ଏହି ପାପୀ, ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଯିଏ ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ, ତାକୁ ଦୂରେ ହଟା। ଉତ୍ତମ ନାୟକ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ ମାର୍ଗ କର।
ଗ୍ରାଵାଣଃ ସୋମ ନୋ ହି କଂ ସଖିତ୍ଵନାଯ ଵାଵଶୁଃ । ଜହୀ ନ୍ଯତ୍ରିଣଂ ପଣିଂ ଵୃକୋ ହି ଷଃ
ପିଷଣ ପାଥରମାନେ, ସୋମ, ଆମ ସାଙ୍ଗତି ପାଇଁ ଆଶା କରିଛନ୍ତି। ଲୋଭୀ ପଣିକୁ ନଷ୍ଟ କର, ସେ ଉଲ୍ଲ ପରି।
ଯୂଯଂ ହି ଷ୍ଠା ସୁଦାନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଅଭିଦ୍ଯଵଃ । କର୍ତା ନୋ ଅଧ୍ଵନ୍ନା ସୁଗଂ ଗୋପା ଅମା
ଆପଣମାନେ ଉଦାର, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଜୟୀ; ଆମ ଘରର ରକ୍ଷକମାନେ, ଆମ ପଥକୁ ସହଜ କରନ୍ତୁ।
ଅପି ପନ୍ଥାମଗନ୍ମହି ସ୍ଵସ୍ତିଗାମନେହସମ୍ । ଯେନ ଵିଶ୍ଵାଃ ପରି ଦ୍ଵିଷୋ ଵୃଣକ୍ତି ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଆମେ ଏମିତି ଏକ ପଥ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ଶୁଭ ଦିଏ, କଷ୍ଟ ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ୱିଷ୍ଟମାନେ ଦୂର କରି ଧନ ଲାଭ କରାଏ।
ନ ତଦ୍ଦିଵା ନ ପୃଥିଵ୍ଯାନୁ ମନ୍ଯେ ନ ଯଜ୍ଞେନ ନୋତ ଶମୀଭିରାଭିଃ । ଉବ୍ଜନ୍ତୁ ତଂ ସୁଭ୍ଵଃ ପର୍ଵତାସୋ ନି ହୀଯତାମତିଯାଜସ୍ଯ ଯଷ୍ଟା
ମୁଁ ଭାବେ ନାହିଁ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା, ନାହିଁ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶମୀ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ, ଅତିରିକ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୂଜାରୀ ନିମ୍ନ ହେଉ।
ଅତି ଵା ଯୋ ମରୁତୋ ମନ୍ଯତେ ନୋ ବ୍ରହ୍ମ ଵା ଯଃ କ୍ରିଯମାଣଂ ନିନିତ୍ସାତ୍ । ତପୂଂଷି ତସ୍ମୈ ଵୃଜିନାନି ସନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷମଭି ତଂ ଶୋଚତୁ ଦ୍ଯୌଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଆମଠାରୁ ଉପରେ ବୋଲି ଭାବେ, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପୂଜା ପାଠକୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି—ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ; ପୂଜାକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ଜଳିଉ।
କିମଙ୍ଗ ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୋମ ଗୋପାଂ କିମଙ୍ଗ ତ୍ଵାହୁରଭିଶସ୍ତିପାଂ ନଃ । କିମଙ୍ଗ ନଃ ପଶ୍ଯସି ନିଦ୍ଯମାନାନ୍ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷେ ତପୁଷିଂ ହେତିମସ୍ଯ
ହେ ସୋମ, ପୂଜାର ରକ୍ଷକ, ଯଦି ତୁମକୁ ଆମ ଶାପ ରୁଖିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ତେବେ କଣ? ଯଦି ତୁମେ ଦେଖୁଛ, ଆମେ ଅପମାନିତ ହେଉଛୁ, ତେବେ କଣ? ପୂଜାକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ତୁମର ତୀବ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଅ।
ଅଵନ୍ତୁ ମାମୁଷସୋ ଜାଯମାନା ଅଵନ୍ତୁ ମା ସିନ୍ଧଵଃ ପିନ୍ଵମାନାଃ । ଅଵନ୍ତୁ ମା ପର୍ଵତାସୋ ଧ୍ରୁଵାସୋଽଵନ୍ତୁ ମା ପିତରୋ ଦେଵହୂତୌ
ମୋତେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ନଦୀମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵଦାନୀଂ ସୁମନସଃ ସ୍ଯାମ ପଶ୍ଯେମ ନୁ ସୂର୍ଯମୁଚ୍ଚରନ୍ତମ୍ । ତଥା କରଦ୍ଵସୁପତିର୍ଵସୂନାଂ ଦେଵାଁ ଓହାନୋଽଵସାଗମିଷ୍ଠଃ
ଆମେ ସଦା ଭଲ ମନରେ ରୁହିବାକୁ ପାରିବା, ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା। ଏଭଳି ଭାବରେ ଧନର ସ୍ୱାମୀ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ସହାୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୟା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନେଦିଷ୍ଠମଵସାଗମିଷ୍ଠଃ ସରସ୍ଵତୀ ସିନ୍ଧୁଭିଃ ପିନ୍ଵମାନା । ପର୍ଜନ୍ଯୋ ନ ଓଷଧୀଭିର୍ମଯୋଭୁରଗ୍ନିଃ ସୁଶଂସଃ ସୁହଵଃ ପିତେଵ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଖକୁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ସହାୟତା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି। ପର୍ଜନ୍ୟ ମେଘ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଆଣନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ସହଜରେ ଡାକାଯାଏ, ସେ ଜଣେ ପିତା ପରି ହେଉନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଆ ଗତ ଶୃଣୁତା ମ ଇମଂ ହଵମ୍ । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ନି ଷୀଦତ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମୋର ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହି କୁଶାସନ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵୋ ଦେଵା ଘୃତସ୍ନୁନା ହଵ୍ଯେନ ପ୍ରତିଭୂଷତି । ତଂ ଵିଶ୍ଵ ଉପ ଗଚ୍ଛଥ
ମଧୁର ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସମସ୍ତେ ମିଶି ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
ଉପ ନଃ ସୂନଵୋ ଗିରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵମୃତସ୍ଯ ଯେ । ସୁମୃଳୀକା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ଅମର ଦେବପୁତ୍ରମାନେ ଆମର ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଋତାଵୃଧ ଋତୁଭିର୍ହଵନଶ୍ରୁତଃ । ଜୁଷନ୍ତାଂ ଯୁଜ୍ଯଂ ପଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସଠିକ୍ ସମୟରେ ହବନ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଯୋଗ୍ୟ ଅର୍ପଣକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁନ୍ତୁ।
ସ୍ତୋତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁଦ୍ଗଣସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟୃମାନ୍ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ଇମା ହଵ୍ଯା ଜୁଷନ୍ତ ନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦଳ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ମିତ୍ର ଏବଂ ଅର୍ୟମା—ସେମାନେ ଆମର ଏହି ହବ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ।
ଇମଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଅଧ୍ଵରଂ ହୋତର୍ଵଯୁନଶୋ ଯଜ । ଚିକିତ୍ଵାନ୍ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ଅଗ୍ନି, ହୋତା ଭାବେ, ଦୟାକରି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆମ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ସହ କର, ଦେବମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ବୁଝି।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶୃଣୁତେମଂ ହଵଂ ମେ ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯ ଉପ ଦ୍ଯଵି ଷ୍ଠ । ଯେ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଉତ ଵା ଯଜତ୍ରା ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୋର ଏହି ହବନକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ୱା ଭଳି, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହି ବର୍ହିରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ମମ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞିଯା ଉଭେ ରୋଦସୀ ଅପାଂ ନପାଚ୍ଚ ମନ୍ମ । ମା ଵୋ ଵଚାଂସି ପରିଚକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵୋଚଂ ସୁମ୍ନେଷ୍ଵିଦ୍ଵୋ ଅନ୍ତମା ମଦେମ
ସମସ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଏବଂ ଜଳର ସନ୍ତାନମାନେ—ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା କହିନପାରିଁ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଯେ କେ ଚ ଜ୍ମା ମହିନୋ ଅହିମାଯା ଦିଵୋ ଜଜ୍ଞିରେ ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ । ତେ ଅସ୍ମଭ୍ଯମିଷଯେ ଵିଶ୍ଵମାଯୁଃ କ୍ଷପ ଉସ୍ରା ଵରିଵସ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜଳର ଆଶ୍ରୟରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭା ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ପଥକୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନୀପର୍ଜନ୍ଯାଵଵତଂ ଧିଯଂ ମେଽସ୍ମିନ୍ହଵେ ସୁହଵା ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ନଃ । ଇଳାମନ୍ଯୋ ଜନଯଦ୍ଗର୍ଭମନ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଵତୀରିଷ ଆ ଧତ୍ତମସ୍ମେ
ଅଗ୍ନି ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ, ଏହି ଆହ୍ୱାନରେ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟଜଣେ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଜୀବନଦାୟି ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସ୍ତୀର୍ଣେ ବର୍ହିଷି ସମିଧାନେ ଅଗ୍ନୌ ସୂକ୍ତେନ ମହା ନମସା ଵିଵାସେ । ଅସ୍ମିନ୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ଵିଦଥେ ଯଜତ୍ରା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ହଵିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ବିଛାଯାଇଥିବା କୁଶ ଉପରେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ମୁଁ ସ୍ତୁତି ଓ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଡାକୁଛି। ଏହି ସଭାରେ, ଆଜି, ହେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ନିବେଦିତ ହବିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵା ପଥସ୍ପତେ ରଥଂ ନ ଵାଜସାତଯେ । ଧିଯେ ପୂଷନ୍ନଯୁଜ୍ମହି
ହେ ପଥର ଠାକୁର, ଆମେ ତୁମକୁ ଏମିତି ଯୋଗାଉଛୁ, ଯେପରି ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ରଥକୁ ଯୋଡାଯାଏ। ହେ ପୂଷଣ, ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ତୁମେ ଯୋଡାଯାଅ।
ଅଭି ନୋ ନର୍ଯଂ ଵସୁ ଵୀରଂ ପ୍ରଯତଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଵାମଂ ଗୃହପତିଂ ନଯ
ହେ ଉତ୍ତମ ଓ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପାଖକୁ ନେଇଆ, ସେହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, କୁଶଳ ଓ ଦୟାଳୁ ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ।
ଅଦିତ୍ସନ୍ତଂ ଚିଦାଘୃଣେ ପୂଷନ୍ଦାନାଯ ଚୋଦଯ । ପଣେଶ୍ଚିଦ୍ଵି ମ୍ରଦା ମନଃ
ହେ ଦୟାଳୁ ପୂଷଣ, ଯଦି ସେ ଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେନାହିଁ, ତଥାପି ତାଙ୍କୁ ଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। କଞ୍ଜୁଷ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ମନ ଉଦାରତା ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।
ଵି ପଥୋ ଵାଜସାତଯେ ଚିନୁହି ଵି ମୃଧୋ ଜହି । ସାଧନ୍ତାମୁଗ୍ର ନୋ ଧିଯଃ
ଶକ୍ତି ଲାଗି ଆମ ପଥ ଖୋଲିଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କରି ହରାଇଦିଅ। ଆମର ଦୃଢ଼ ଚିନ୍ତାମାନେ ସଫଳ ହେଉ।
ପରି ତୃନ୍ଧି ପଣୀନାମାରଯା ହୃଦଯା କଵେ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷମାନୋଁକୁ ଭ୍ରମିତ କରି ଘେରି ଦିଅ। ପରେ ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ଦେଉ।
ଵି ପୂଷନ୍ନାରଯା ତୁଦ ପଣେରିଚ୍ଛ ହୃଦି ପ୍ରିଯମ୍ । ଅଥେମସ୍ମଭ୍ଯଂ ରନ୍ଧଯ
ହେ ପୂଷଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ କଞ୍ଜୁଷକୁ ଆଘାତ କର, ତାଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଖୋଜ। ପରେ ସେ ଆମକୁ ଦେଉ।