ସକୃଦ୍ଧ ଦ୍ଯୌରଜାଯତ ସକୃଦ୍ଭୂମିରଜାଯତ । ପୃଶ୍ନ୍ଯା ଦୁଗ୍ଧଂ ସକୃତ୍ପଯସ୍ତଦନ୍ଯୋ ନାନୁ ଜାଯତେ
ଏକବାରେ ଦିଆଁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏକବାରେ ପୃଥିବୀ ଜନ୍ମ ନେଲା; ପୃଶ୍ନୀ ଦେଇଥିବା ଦୁଧ ଏକବାରେ ମିଳିଲା—ତାପରେ ଆଉ କିଛି ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ସ୍ତୁଷେ ଜନଂ ସୁଵ୍ରତଂ ନଵ୍ଯସୀଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁମ୍ନଯନ୍ତା । ତ ଆ ଗମନ୍ତୁ ତ ଇହ ଶ୍ରୁଵନ୍ତୁ ସୁକ୍ଷତ୍ରାସୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ
ମୁଁ ନବୀନ ଗୀତରେ ଶୁଭ ନିୟମ ରଖିଥିବା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ସେମାନେ ଦୟା ଆଣନ୍ତି। ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ଆବାହନ ଶୁଣନ୍ତୁ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୁନିୟମ ରଖିଥିବା।
ଵିଶୋଵିଶ ଈଡ୍ଯମଧ୍ଵରେଷ୍ଵଦୃପ୍ତକ୍ରତୁମରତିଂ ଯୁଵତ୍ଯୋଃ । ଦିଵଃ ଶିଶୁଂ ସହସଃ ସୂନୁମଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁମରୁଷଂ ଯଜଧ୍ଯୈ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ଯୁବା ଓ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଥିବା, ଦିଆଁର ଶିଶୁ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ—ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ଦୀପ୍ତିମାନ—ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।
ଅରୁଷସ୍ଯ ଦୁହିତରା ଵିରୂପେ ସ୍ତୃଭିରନ୍ଯା ପିପିଶେ ସୂରୋ ଅନ୍ଯା । ମିଥସ୍ତୁରା ଵିଚରନ୍ତୀ ପାଵକେ ମନ୍ମ ଶ୍ରୁତଂ ନକ୍ଷତ ଋଚ୍ଯମାନେ
ଅରୁଷଙ୍କର ଦୁଇ ଝିଅ, ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର—ଏକ ଜଣେ ଜନାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଶୂଭାଇଲେ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଲଗା ଘୁଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନେ ଏକସাথে ଦୀପ୍ତି ଦେଇ ଚଳିଛନ୍ତି, ମୋର ଗୀତ ଯେପରିକି ପଢାଯାଉଛି, ସେମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ।
ପ୍ର ଵାଯୁମଚ୍ଛା ବୃହତୀ ମନୀଷା ବୃହଦ୍ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ରଥପ୍ରାମ୍ । ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମା ନିଯୁତଃ ପତ୍ଯମାନଃ କଵିଃ କଵିମିଯକ୍ଷସି ପ୍ରଯଜ୍ଯୋ
ବଡ଼ ଧନ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ଥିବା, ରଥ ଚଳାଇଥିବା ବାୟୁଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋର ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଦେଉଛି। ତୁମେ ଚମକୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ନେଇ, ଦଳମାନେ ଆଗେଇ ନେଇ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନିକଟ କର, ଏବଂ ତୁମେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ସ ମେ ଵପୁଶ୍ଛଦଯଦଶ୍ଵିନୋର୍ଯୋ ରଥୋ ଵିରୁକ୍ମାନ୍ମନସା ଯୁଜାନଃ । ଯେନ ନରା ନାସତ୍ଯେଷଯଧ୍ଯୈ ଵର୍ତିର୍ଯାଥସ୍ତନଯାଯ ତ୍ମନେ ଚ
ଯେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଅଦ୍ଭୁତ ରଥ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ମନରେ ଯୋଗ କର, ଏହି ରଥ ଦ୍ୱାରା ହେ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ସନ୍ତାନ ଓ ନିଜ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ଚାଲ, ସେଇ ରଥ ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉ।
ପର୍ଜନ୍ଯଵାତା ଵୃଷଭା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପୁରୀଷାଣି ଜିନ୍ଵତମପ୍ଯାନି । ସତ୍ଯଶ୍ରୁତଃ କଵଯୋ ଯସ୍ଯ ଗୀର୍ଭିର୍ଜଗତ ସ୍ଥାତର୍ଜଗଦା କୃଣୁଧ୍ଵମ୍
ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବାତ, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ, ସମସ୍ତ ପୋଷକ ଜଳକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ସତ୍ୟ ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ବିଶ୍ୱକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ।
ପାଵୀରଵୀ କନ୍ଯା ଚିତ୍ରାଯୁଃ ସରସ୍ଵତୀ ଵୀରପତ୍ନୀ ଧିଯଂ ଧାତ୍ । ଗ୍ନାଭିରଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଶରଣଂ ସଜୋଷା ଦୁରାଧର୍ଷଂ ଗୃଣତେ ଶର୍ମ ଯଂସତ୍
ପାବୀରବୀ, ଚମକୁଥିବା ଜୀବନର କନ୍ୟା, ସରସ୍ୱତୀ, ବୀରଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ଦେବୀମାନେ ସହିତ, ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଅଜୟ ଆଶ୍ରୟ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦିଅ।
ପଥସ୍ପଥଃ ପରିପତିଂ ଵଚସ୍ଯା କାମେନ କୃତୋ ଅଭ୍ଯାନଳର୍କମ୍ । ସ ନୋ ରାସଚ୍ଛୁରୁଧଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଗ୍ରା ଧିଯଂଧିଯଂ ସୀଷଧାତି ପ୍ର ପୂଷା
ସମସ୍ତ ପଥରେ, ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ, ଆମ ଇଚ୍ଛାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ମଧୁର କଥା ସହିତ ପୂଷାନ୍ ଆଲୋକରେ ଆସନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ଉଦାର ହସ୍ତରେ ଅଧିକ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ଭାବନାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରଥମଭାଜଂ ଯଶସଂ ଵଯୋଧାଂ ସୁପାଣିଂ ଦେଵଂ ସୁଗଭସ୍ତିମୃଭ୍ଵମ୍ । ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ଯଜତଂ ପସ୍ତ୍ଯାନାମଗ୍ନିସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟାରଂ ସୁହଵଂ ଵିଭାଵା
ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛନ୍ତି, ଯଶସ୍ୱୀ ଓ ଶକ୍ତିଦାତା, ସୁନ୍ଦର ହାତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଥିବା ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ସେଇ ପୂଜାରି ଭାବେ ଘରରେ ଅର୍ଚ୍ଚନୀୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ପୂଜା କରିବା।
ଭୁଵନସ୍ଯ ପିତରଂ ଗୀର୍ଭିରାଭୀ ରୁଦ୍ରଂ ଦିଵା ଵର୍ଧଯା ରୁଦ୍ରମକ୍ତୌ । ବୃହନ୍ତମୃଷ୍ଵମଜରଂ ସୁଷୁମ୍ନମୃଧଗ୍ଘୁଵେମ କଵିନେଷିତାସଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ପିତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ କରୁଛୁ, ସେ ଦିନ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ବଡ଼, ଉଚ୍ଚ, ଅଜର ଓ କୃପାଳୁ। ଆମେ ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ।
ଆ ଯୁଵାନଃ କଵଯୋ ଯଜ୍ଞିଯାସୋ ମରୁତୋ ଗନ୍ତ ଗୃଣତୋ ଵରସ୍ଯାମ୍ । ଅଚିତ୍ରଂ ଚିଦ୍ଧି ଜିନ୍ଵଥା ଵୃଧନ୍ତ ଇତ୍ଥା ନକ୍ଷନ୍ତୋ ନରୋ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ଓ ଯୁବା, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ମାରୁତମାନେ, ଗାୟକଙ୍କ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଏବଂ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ସାଧାରଣକୁ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଏଭଳି ଦେଖି ଆପଣମାନେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଚାଲିଥିବା ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ପ୍ର ଵୀରାଯ ପ୍ର ତଵସେ ତୁରାଯାଜା ଯୂଥେଵ ପଶୁରକ୍ଷିରସ୍ତମ୍ । ସ ପିସ୍ପୃଶତି ତନ୍ଵି ଶ୍ରୁତସ୍ଯ ସ୍ତୃଭିର୍ନ ନାକଂ ଵଚନସ୍ଯ ଵିପଃ
ସେ ନୀତିରେ ଗୋପାଳକ ଯେପରି ଗୋମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଏହି ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦ୍ରୁତ ଜନ୍ୟ ଆସୁନ୍ । ସେ ନିଜ ରୂପରେ ପ୍ରଶଂସାର ଶିଖରକୁ ଛୁଇଁଥାଏ, ନଦୀମାନେ ଯେପରି ଉଚ୍ଚ କଥାର ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ।
ଯୋ ରଜାଂସି ଵିମମେ ପାର୍ଥିଵାନି ତ୍ରିଶ୍ଚିଦ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମନଵେ ବାଧିତାଯ । ତସ୍ଯ ତେ ଶର୍ମନ୍ନୁପଦଦ୍ଯମାନେ ରାଯା ମଦେମ ତନ୍ଵା ତନା ଚ
ଯିଏ ଏ ପୃଥିବୀର ତିନି ଭାଗକୁ ମାପିଥିଲେ, ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ—ସେ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାଏ, ଆମେ ତାଙ୍କ ଶିର ଓ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ପାରିବା, ଯେତେବେଳେ ଧନ ଦିଆଯିବ ।
ତନ୍ନୋଽହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯୋ ଅଦ୍ଭିରର୍କୈସ୍ତତ୍ପର୍ଵତସ୍ତତ୍ସଵିତା ଚନୋ ଧାତ୍ । ତଦୋଷଧୀଭିରଭି ରାତିଷାଚୋ ଭଗଃ ପୁରଂଧିର୍ଜିନ୍ଵତୁ ପ୍ର ରାଯେ
ଆହିବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମକୁ ଜଳ ସହିତ ଏହି ଦେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପାହାଡ଼, ସବିତା ଏହା ଆମକୁ ଦେଉ । ଧନ ଦେଇବାରେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ ଔଷଧି, ଭଗ ଓ ପୁରନ୍ଧି ।
ନୂ ନୋ ରଯିଂ ରଥ୍ଯଂ ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଂ ପୁରୁଵୀରଂ ମହ ଋତସ୍ଯ ଗୋପାମ୍ । କ୍ଷଯଂ ଦାତାଜରଂ ଯେନ ଜନାନ୍ସ୍ପୃଧୋ ଅଦେଵୀରଭି ଚ କ୍ରମାମ ଵିଶ ଆଦେଵୀରଭ୍ଯଶ୍ନଵାମ
ଏବେ ସେ ଆମକୁ ରଥ ସହିତ ଧନ ଦେଉ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବହୁ ବୀର ସହିତ, ବଡ଼, ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା । ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅମର ନିବାସ ପାଇବା, ଅଧର୍ମୀମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଓ ଦେବତାର ଉପଭୋଗ କରିବା ।
ହୁଵେ ଵୋ ଦେଵୀମଦିତିଂ ନମୋଭିର୍ମୃଳୀକାଯ ଵରୁଣଂ ମିତ୍ରମଗ୍ନିମ୍ । ଅଭିକ୍ଷଦାମର୍ଯମଣଂ ସୁଶେଵଂ ତ୍ରାତୄନ୍ଦେଵାନ୍ସଵିତାରଂ ଭଗଂ ଚ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ, ଦେବୀ ଅଦିତି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଡାକୁଛି, କ୍ଷମା ପାଇଁ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି । ଆର୍ୟମନ୍, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୟାଳୁ, ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦେବମାନେ, ସବିତା ଓ ଭଗଙ୍କୁ ଡାକୁଛି ।
ସୁଜ୍ଯୋତିଷଃ ସୂର୍ଯ ଦକ୍ଷପିତୄନନାଗାସ୍ତ୍ଵେ ସୁମହୋ ଵୀହି ଦେଵାନ୍ । ଦ୍ଵିଜନ୍ମାନୋ ଯ ଋତସାପଃ ସତ୍ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଵନ୍ତୋ ଯଜତା ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵାଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ସହିତ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ବଡ଼ ଦେବମାନେ ଆସନ୍ତୁ । ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ, ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ସତ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଥିବା, ପୂଜ୍ୟ, ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ୱା ସହିତ ।
ଉତ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ କ୍ଷତ୍ରମୁରୁ ବୃହଦ୍ରୋଦସୀ ଶରଣଂ ସୁଷୁମ୍ନେ । ମହସ୍କରଥୋ ଵରିଵୋ ଯଥା ନୋଽସ୍ମେ କ୍ଷଯାଯ ଧିଷଣେ ଅନେହଃ
ଏବଂ ଦ୍ୟୁ ଓ ପୃଥିବୀ, ବିସ୍ତୃତ, ବଡ଼, ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଦୁଇଜଣ, ଆମକୁ ଦୟାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କରି, ଆମକୁ ନିରାପଦ ଘର ଦେଉନ୍ତୁ, କଷ୍ଟ ହିନ ।
ଆ ନୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସୂନଵୋ ନମନ୍ତାମଦ୍ଯା ହୂତାସୋ ଵସଵୋଽଧୃଷ୍ଟାଃ । ଯଦୀମର୍ଭେ ମହତି ଵା ହିତାସୋ ବାଧେ ମରୁତୋ ଅହ୍ଵାମ ଦେଵାନ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଭାସ୍କରମାନେ, ଅଜୟ, ଯେଉଁମାନେ ଆଜି ଆମେ ଡାକିଛୁ, ସେମାନେ ଆମକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତୁ । ସେମାନେ ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଥିବା, କଷ୍ଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ମାରୁତ ଦେବମାନେ ଡାକୁଛୁ ।
ମିମ୍ଯକ୍ଷ ଯେଷୁ ରୋଦସୀ ନୁ ଦେଵୀ ସିଷକ୍ତି ପୂଷା ଅଭ୍ଯର୍ଧଯଜ୍ଵା । ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହଵଂ ମରୁତୋ ଯଦ୍ଧ ଯାଥ ଭୂମା ରେଜନ୍ତେ ଅଧ୍ଵନି ପ୍ରଵିକ୍ତେ
ଯେଉଁମାନେ ଉପରେ ଦୁଇ ଜଗତ ନିର୍ଭର କରେ, ସେଠାରେ ପୂଷା, ଉତ୍ସାହିତ ଯଜ୍ନ କରୁଥିବା, ଚେଷ୍ଟା କରେ । ଡାକ ଶୁନି, ମାରୁତମାନେ ଆସିଲେ, ବିଶାଳ ଅଞ୍ଚଳ ଖୋଲା ପଥରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ ।
ଅଭି ତ୍ଯଂ ଵୀରଂ ଗିର୍ଵଣସମର୍ଚେନ୍ଦ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଜରିତର୍ନଵେନ । ଶ୍ରଵଦିଦ୍ଧଵମୁପ ଚ ସ୍ତଵାନୋ ରାସଦ୍ଵାଜାଁ ଉପ ମହୋ ଗୃଣାନଃ
ସେହି ବୀର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତର ପ୍ରିୟ, ଗାୟକ ନୂତନ ଷ୍ଟୁତି ଦେଉ । ସେ ଡାକ ଶୁନୁନ୍ତୁ, ଷ୍ଟୁତି ହେଇ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଉ, ଯେପରି ଗୁଣଗାନ କରାଯାଇଛି ।
ଓମାନମାପୋ ମାନୁଷୀରମୃକ୍ତଂ ଧାତ ତୋକାଯ ତନଯାଯ ଶଂ ଯୋଃ । ଯୂଯଂ ହି ଷ୍ଠା ଭିଷଜୋ ମାତୃତମା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ସ୍ଥାତୁର୍ଜଗତୋ ଜନିତ୍ରୀଃ
ହେ ଜଳ, ମାନବମାନେର ମା, ଶୁଦ୍ଧ, ଆମ ପିଲା ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଭଲ ଦିଅ । ଆପଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିକିତ୍ସକ, ମା, ସମସ୍ତ ଥିବା ଓ ଚଳିଥିବାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ।
ଆ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ତ୍ରାଯମାଣୋ ହିରଣ୍ଯପାଣିର୍ଯଜତୋ ଜଗମ୍ଯାତ୍ । ଯୋ ଦତ୍ରଵାଁ ଉଷସୋ ନ ପ୍ରତୀକଂ ଵ୍ଯୂର୍ଣୁତେ ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି
ଦେବତା ସବିତା, ରକ୍ଷାକାରୀ, ସୁନା ହାତ ସହିତ, ଯଜ୍ନ କରୁଥିବା ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ । ଯିଏ ଦାନଶୀଳ, ଉଷାର ମୁହଁ ଦେଖାଇଥାଏ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଥାଏ ।
ଉତ ତ୍ଵଂ ସୂନୋ ସହସୋ ନୋ ଅଦ୍ଯା ଦେଵାଁ ଅସ୍ମିନ୍ନଧ୍ଵରେ ଵଵୃତ୍ଯାଃ । ସ୍ଯାମହଂ ତେ ସଦମିଦ୍ରାତୌ ତଵ ସ୍ଯାମଗ୍ନେଽଵସା ସୁଵୀରଃ
ତୁମେ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଆଜି, ଦେବତା, ଏହି ଯଜ୍ନରେ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅ । ମୁଁ ସଦା ତୁମର ସହାୟକ ରହିବି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସାଥୀ ହେବି, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସହଯୋଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବି ।
ଉତ ତ୍ଯା ମେ ହଵମା ଜଗ୍ମ୍ଯାତଂ ନାସତ୍ଯା ଧୀଭିର୍ଯୁଵମଙ୍ଗ ଵିପ୍ରା । ଅତ୍ରିଂ ନ ମହସ୍ତମସୋଽମୁମୁକ୍ତଂ ତୂର୍ଵତଂ ନରା ଦୁରିତାଦଭୀକେ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ନାସତ୍ୟ, ମୋ ଡାକକୁ ଆସନ୍ତୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନେ, ତୁମର ଚିନ୍ତା ସହିତ । ତୁମେ ଯେପରି ଅତ୍ରିକୁ ବଡ଼ ଅନ୍ଧାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଆମକୁ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ନିରାପଦକୁ ନେଉ ।
ତେ ନୋ ରାଯୋ ଦ୍ଯୁମତୋ ଵାଜଵତୋ ଦାତାରୋ ଭୂତ ନୃଵତଃ ପୁରୁକ୍ଷୋଃ । ଦଶସ୍ଯନ୍ତୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ଗୋଜାତା ଅପ୍ଯା ମୃଳତା ଚ ଦେଵାଃ
ଏହି ଧନ ଦେଇବାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର, ଗୋଯୁକ୍ତ, ଦେବମାନେ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ ।
ତେ ନୋ ରୁଦ୍ରଃ ସରସ୍ଵତୀ ସଜୋଷା ମୀଳ୍ହୁଷ୍ମନ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୃଳନ୍ତୁ ଵାଯୁଃ । ଋଭୁକ୍ଷା ଵାଜୋ ଦୈଵ୍ଯୋ ଵିଧାତା ପର୍ଜନ୍ଯାଵାତା ପିପ୍ଯତାମିଷଂ ନଃ
ରୁଦ୍ର, ସରସ୍ବତୀ, ଏକତାରେ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତୁ । ବିଷ୍ଣୁ, ବାୟୁ ଓ ଦୟାଳୁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ । ଋଭୁକ୍ଷ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବାତା ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟରେ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ।
ଉତ ସ୍ଯ ଦେଵଃ ସଵିତା ଭଗୋ ନୋଽପାଂ ନପାଦଵତୁ ଦାନୁ ପପ୍ରିଃ । ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦେଵେଭିର୍ଜନିଭିଃ ସଜୋଷା ଦ୍ଯୌର୍ଦେଵେଭିଃ ପୃଥିଵୀ ସମୁଦ୍ରୈଃ
ଦେବତା ସବିତା, ଭଗ, ଏବଂ ଜଳର ପୁଅ, ଦାନୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଦେବମାନେ ସହିତ, ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ସହିତ, ଦ୍ୟୁ ଦେବମାନେ ସହିତ, ପୃଥିବୀ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।
ଉତ ନୋଽହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ ଶୃଣୋତ୍ଵଜ ଏକପାତ୍ପୃଥିଵୀ ସମୁଦ୍ରଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଋତାଵୃଧୋ ହୁଵାନା ସ୍ତୁତା ମନ୍ତ୍ରାଃ କଵିଶସ୍ତା ଅଵନ୍ତୁ
ଆହିବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମ ଡାକ ଶୁନନ୍ତୁ, ଗଭୀରର ନାଗ, ଏକପାଦ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ର । ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ନ୍ୟାୟର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଷ୍ଟୁତି ହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।