ଦଶାଶ୍ଵାନ୍ଦଶ କୋଶାନ୍ଦଶ ଵସ୍ତ୍ରାଧିଭୋଜନା । ଦଶୋ ହିରଣ୍ଯପିଣ୍ଡାନ୍ଦିଵୋଦାସାଦସାନିଷମ୍
ଦଶଟି ଘୋଡ଼ା, ଦଶଟି ରଥ, ଦଶଟି ବସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ; ଦଶଟି ସୁନାର ଗଠିକୁ ମୁଁ ଦିବୋଦାସଠାରୁ ପାଇଲି।
ଦଶ ରଥାନ୍ପ୍ରଷ୍ଟିମତଃ ଶତଂ ଗା ଅଥର୍ଵଭ୍ଯଃ । ଅଶ୍ଵଥଃ ପାଯଵେଽଦାତ୍
ଦଶଟି ଆସନସହିତ ରଥ, ଏକଶେ ଗାଈଁ, ଏଥର୍ବନ୍ ପାଇଲେ। ଅଶ୍ୱଥା ପାୟୁଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ମହି ରାଧୋ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯଂ ଦଧାନାନ୍ଭରଦ୍ଵାଜାନ୍ସାର୍ଞ୍ଜଯୋ ଅଭ୍ଯଯଷ୍ଟ
ସାରଞ୍ଜୟ ଭରଦ୍ୱାଜମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ଓ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ଧନ ଦାନ କଲେ।
ଵନସ୍ପତେ ଵୀଡ୍ଵଙ୍ଗୋ ହି ଭୂଯା ଅସ୍ମତ୍ସଖା ପ୍ରତରଣଃ ସୁଵୀରଃ । ଗୋଭିଃ ସଂନଦ୍ଧୋ ଅସି ଵୀଳଯସ୍ଵାସ୍ଥାତା ତେ ଜଯତୁ ଜେତ୍ଵାନି
ହେ ବନସ୍ପତି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ଆମ ସ୍ନେହୀ, ଏକ ସୁବଳ ପାରାପାର ହେଉ। ଗାଈଁ ସହିତ ବନ୍ଧା ଥିବା, ବିଜୟୀ ହେଉ; ତୁମର ଦଢ଼ ଦଠା ଆମ ପାଇଁ ଜୟ ଆଣୁ।
ଦିଵସ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପର୍ଯୋଜ ଉଦ୍ଭୃତଂ ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯଃ ପର୍ଯାଭୃତଂ ସହଃ । ଅପାମୋଜ୍ମାନଂ ପରି ଗୋଭିରାଵୃତମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରଂ ହଵିଷା ରଥଂ ଯଜ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଉଠିଥିବା, ବୃକ୍ଷମାନେଠାରୁ ଏକଠି କରାଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି। ଜଳର ଶକ୍ତି, ଗାଈଁ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ରଥକୁ ହବିସହ ଉପସ୍ଥାପନ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ମରୁତାମନୀକଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ନାଭିଃ । ସେମାଂ ନୋ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ଜୁଷାଣୋ ଦେଵ ରଥ ପ୍ରତି ହଵ୍ଯା ଗୃଭାଯ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ମରୁତମାନଙ୍କର ଆଗ, ମିତ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭ, ବରୁଣଙ୍କ ନାଭି। ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ହେ ଦେବ, ରଥକୁ ନିଅ, ଆମ ପୂଜା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଉପ ଶ୍ଵାସଯ ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାଂ ପୁରୁତ୍ରା ତେ ମନୁତାଂ ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍ । ସ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ସଜୂରିନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈର୍ଦୂରାଦ୍ଦଵୀଯୋ ଅପ ସେଧ ଶତ୍ରୂନ୍
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଦିଅ; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ହେ ଢୋଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ଦୂରେ ରଖ, ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଦୂରକୁ ହଟା।
ଆ କ୍ରନ୍ଦଯ ବଲମୋଜୋ ନ ଆ ଧା ନି ଷ୍ଟନିହି ଦୁରିତା ବାଧମାନଃ । ଅପ ପ୍ରୋଥ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ଦୁଚ୍ଛୁନା ଇତ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିରସି ଵୀଳଯସ୍ଵ
ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଧ୍ୱନି କର, ହେ ଢୋଳ; ତୁମର ଗଞ୍ଜନରେ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର। ଅସୁଭକୁ ହଟା, ହେ ଢୋଳ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ପଡ଼।
ଆମୂରଜ ପ୍ରତ୍ଯାଵର୍ତଯେମାଃ କେତୁମଦ୍ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ଵାଵଦୀତି । ସମଶ୍ଵପର୍ଣାଶ୍ଚରନ୍ତି ନୋ ନରୋଽସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ର ରଥିନୋ ଜଯନ୍ତୁ
ଉଠ, ହେ ଢୋଳ, ଏହି ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତକୁ ଫେରାଇଦେ; ବିଜୟର ସୂଚନା ଦେଇ ତୁମେ ଧ୍ୱନି କର। ଆମର ରଥୀମାନେ ବାୟୁବେଗୀ ଘୋଡ଼ାରେ ଏକତ୍ରେ ଚାଲୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞା ଵୋ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରାଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ । ପ୍ରପ୍ର ଵଯମମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶଂସିଷମ୍
ଏକ ପରେ ଏକ ଯଜ୍ଞ ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଅମୃତ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ, ଆମ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ଗୁଣଗାନ କରୁଛୁ।
ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ସ ହିନାଯମସ୍ମଯୁର୍ଦାଶେମ ହଵ୍ଯଦାତଯେ । ଭୁଵଦ୍ଵାଜେଷ୍ଵଵିତା ଭୁଵଦ୍ଵୃଧ ଉତ ତ୍ରାତା ତନୂନାମ୍
ଯିଏ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଯାହାକୁ ଆମେ ହବ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ସେଠାରେ ଆମେ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ରକ୍ଷକ, ଆମକୁ ବଢ଼ାଇବା ଓ ଦେହର ରକ୍ଷା କରୁ।
ଵୃଷା ହ୍ଯଗ୍ନେ ଅଜରୋ ମହାନ୍ଵିଭାସ୍ଯର୍ଚିଷା । ଅଜସ୍ରେଣ ଶୋଚିଷା ଶୋଶୁଚଚ୍ଛୁଚେ ସୁଦୀତିଭିଃ ସୁ ଦୀଦିହି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବଳବାନ, ଅକ୍ଷୟ, ମହାନ୍; ତୁମର ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଅବିରତ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଜଳୁଛ, ହେ ପବିତ୍ର, ଭଲ ଦାନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ମହୋ ଦେଵାନ୍ଯଜସି ଯକ୍ଷ୍ଯାନୁଷକ୍ତଵ କ୍ରତ୍ଵୋତ ଦଂସନା । ଅର୍ଵାଚଃ ସୀଂ କୃଣୁହ୍ଯଗ୍ନେଽଵସେ ରାସ୍ଵ ଵାଜୋତ ଵଂସ୍ଵ
ତୁମେ ମହାନ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯଜ୍ଞ କର। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆଣ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ ଓ ଧନ ଆଣ।
ଯମାପୋ ଅଦ୍ରଯୋ ଵନା ଗର୍ଭମୃତସ୍ଯ ପିପ୍ରତି । ସହସା ଯୋ ମଥିତୋ ଜାଯତେ ନୃଭିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ସାନଵି
ପାଣି, ପାହାଡ଼ ଓ ବନ ଅମୃତର ଗର୍ଭକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି। ଶକ୍ତି ସହିତ ଜଳୁଥିବା ସେ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଆ ଯଃ ପପ୍ରୌ ଭାନୁନା ରୋଦସୀ ଉଭେ ଧୂମେନ ଧାଵତେ ଦିଵି । ତିରସ୍ତମୋ ଦଦୃଶ ଊର୍ମ୍ଯାସ୍ଵା ଶ୍ଯାଵାସ୍ଵରୁଷୋ ଵୃଷା ଶ୍ଯାଵା ଅରୁଷୋ ଵୃଷା
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଧୂଆଁ ସହିତ ଆକାଶରେ ଗତି କରନ୍ତି—ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ତାଙ୍କର ତରଙ୍ଗରେ ଭେଦିଛନ୍ତି, କଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପିତାମ୍ବର ବଳବାନ।
ବୃହଦ୍ଭିରଗ୍ନେ ଅର୍ଚିଭିଃ ଶୁକ୍ରେଣ ଦେଵ ଶୋଚିଷା । ଭରଦ୍ଵାଜେ ସମିଧାନୋ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ରେଵନ୍ନଃ ଶୁକ୍ର ଦୀଦିହି ଦ୍ଯୁମତ୍ପାଵକ ଦୀଦିହି
ତୁମର ବିଶାଳ ଶିଖା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଆଲୋକିତ କର। ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ସବୁଠୁ ଯୁବା, ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଆଲୋକ ଦିଅ, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଵିଶ୍ଵାସାଂ ଗୃହପତିର୍ଵିଶାମସି ତ୍ଵମଗ୍ନେ ମାନୁଷୀଣାମ୍ । ଶତଂ ପୂର୍ଭିର୍ଯଵିଷ୍ଠ ପାହ୍ଯଂହସଃ ସମେଦ୍ଧାରଂ ଶତଂ ହିମା ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଯେ ଚ ଦଦତି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଘରର ଗୃହପତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ। ଶତ ଶତ ଅପମାଦରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସବୁଠୁ ଯୁବା; ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଓ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶତ ଶୀତ ଦିଅ।
ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଊତ୍ଯା ଵସୋ ରାଧାଂସି ଚୋଦଯ । ଅସ୍ଯ ରାଯସ୍ତ୍ଵମଗ୍ନେ ରଥୀରସି ଵିଦା ଗାଧଂ ତୁଚେ ତୁ ନଃ
ବିଚିତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ, ହେ ଧନଦାତା, ଆମକୁ ଦାନରେ ପ୍ରେରିତ କର। ଏହି ଧନରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ରଥୀ; ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାଅ।
ପର୍ଷି ତୋକଂ ତନଯଂ ପର୍ତୃଭିଷ୍ଟ୍ଵମଦବ୍ଧୈରପ୍ରଯୁତ୍ଵଭିଃ । ଅଗ୍ନେ ହେଳାଂସି ଦୈଵ୍ଯା ଯୁଯୋଧି ନୋଽଦେଵାନି ହ୍ଵରାଂସି ଚ
ଆମ ପିଲା ଓ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ତୁମର ନିର୍ମଳ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ନେତୃତ୍ୱରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ରୋଷ ଓ ଅଧର୍ମୀମାନଙ୍କ ଅପରାଧ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଆ ସଖାଯଃ ସବର୍ଦୁଘାଂ ଧେନୁମଜଧ୍ଵମୁପ ନଵ୍ଯସା ଵଚଃ । ସୃଜଧ୍ଵମନପସ୍ଫୁରାମ୍
ଆସ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଅଧିକ ଦୁଧ ଥିବା ଗାଈଠାରେ ନୂତନ ଗୀତ ନେଇ ଆସ। ତାକୁ ମୁକ୍ତ କର, ତାକୁ ବାନ୍ଧି ରଖନିଅ।
ଯା ଶର୍ଧାଯ ମାରୁତାଯ ସ୍ଵଭାନଵେ ଶ୍ରଵୋଽମୃତ୍ଯୁ ଧୁକ୍ଷତ । ଯା ମୃଳୀକେ ମରୁତାଂ ତୁରାଣାଂ ଯା ସୁମ୍ନୈରେଵଯାଵରୀ
ଯେଉଁ ଖ୍ୟାତି ତୁମେ, ହେ ମାରୁତମାନେ, ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମ ଦଳକୁ ଦିଅଛ; ଯେଉଁ ଅମର ମହିମା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତମାନଙ୍କର, ଯାହା ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମିଳିଥାଏ—
ଭରଦ୍ଵାଜାଯାଵ ଧୁକ୍ଷତ ଦ୍ଵିତା । ଧେନୁଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଦୋହସମିଷଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଭୋଜସମ୍
ସେଠିଏ ଦୁଇଥର ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଦିଅ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ।
ତଂ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ସୁକ୍ରତୁଂ ଵରୁଣମିଵ ମାଯିନମ୍ । ଅର୍ଯମଣଂ ନ ମନ୍ଦ୍ରଂ ସୃପ୍ରଭୋଜସଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନ ସ୍ତୁଷ ଆଦିଶେ
ମୁଁ ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଯିଏ ଚତୁର୍, ବରୁଣଙ୍କ ପରି ମାୟାବୀ; ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ଦୟାଳୁ, ଉଦାର ଦାତା; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ସେଉଁଠିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ତ୍ଵେଷଂ ଶର୍ଧୋ ନ ମାରୁତଂ ତୁଵିଷ୍ଵଣ୍ଯନର୍ଵାଣଂ ପୂଷଣଂ ସଂ ଯଥା ଶତା । ସଂ ସହସ୍ରା କାରିଷଚ୍ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯ ଆଁ ଆଵିର୍ଗୂଳ୍ହା ଵସୂ କରତ୍ସୁଵେଦା ନୋ ଵସୂ କରତ୍
ତୀବ୍ର ଓ ଗଞ୍ଜନ କରୁଥିବା ମାରୁତମାନଙ୍କ ବଳିଏ ଓ ଅଜୟ ପୂଷଣ ଶତ ହଜାରେ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଧନ ଦେଖାଯାଉ; ସେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
ଆ ମା ପୂଷନ୍ନୁପ ଦ୍ରଵ ଶଂସିଷଂ ନୁ ତେ ଅପିକର୍ଣ ଆଘୃଣେ । ଅଘା ଅର୍ଯୋ ଅରାତଯଃ
ପୂଷଣ, ଆମ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସ; ମୋର ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ଦେବତା। ଶତ୍ରୁମାନେ, ମହାନ ଏହି ଜନ, ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ମା କାକମ୍ବୀରମୁଦ୍ଵୃହୋ ଵନସ୍ପତିମଶସ୍ତୀର୍ଵି ହି ନୀନଶଃ । ମୋତ ସୂରୋ ଅହ ଏଵା ଚନ ଗ୍ରୀଵା ଆଦଧତେ ଵେଃ
କାଉଁ ଭଳି ଗଛକୁ ଉଖିଉଠିବା ନ କର; ଅସୁଭ ଆଣିବା ନ କର, କାରଣ ତୁମେ ବିନାଶକ ନୁହେଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଗଳା ମଧ୍ୟ ଏପରି ଭାର ବହିନାହିଁ।
ଦୃତେରିଵ ତେଽଵୃକମସ୍ତୁ ସଖ୍ଯମ୍ । ଅଚ୍ଛିଦ୍ରସ୍ଯ ଦଧନ୍ଵତଃ ସୁପୂର୍ଣସ୍ଯ ଦଧନ୍ଵତଃ
ତୁମର ସଖ୍ୟତା ଦୃଢ ଓ ଅଟୁଟ୍ ରହୁ, ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟି କେବେ ଅସ୍ଥିର ହୁଏନାହିଁ; ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ପାତ୍ର ଭଳି, ସେ ସଖ୍ୟତା ସଦା ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହୁ।
ପରୋ ହି ମର୍ତ୍ଯୈରସି ସମୋ ଦେଵୈରୁତ ଶ୍ରିଯା । ଅଭି ଖ୍ଯଃ ପୂଷନ୍ପୃତନାସୁ ନସ୍ତ୍ଵମଵା ନୂନଂ ଯଥା ପୁରା
ତୁମେ ମାନବମାନେଠାରୁ ଉପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶ୍ରୀରେ ସମ। ପୂଷଣ, ଆମର ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ; ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଵାମୀ ଵାମସ୍ଯ ଧୂତଯଃ ପ୍ରଣୀତିରସ୍ତୁ ସୂନୃତା । ଦେଵସ୍ଯ ଵା ମରୁତୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଵେଜାନସ୍ଯ ପ୍ରଯଜ୍ଯଵଃ
ତୁମର କୃପାଳୁ ଓ ମୃଦୁ ଭାବଗୁଡିକ ଆମକୁ ସଠିକ୍ ପଥରେ ନେଇଯାଉ; ଦେବତା, ମାରୁତମାନେ ଓ ଉଦ୍ୟମୀ ମାନବଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ସଦ୍ଯଶ୍ଚିଦ୍ଯସ୍ଯ ଚର୍କୃତିଃ ପରି ଦ୍ଯାଂ ଦେଵୋ ନୈତି ସୂର୍ଯଃ । ତ୍ଵେଷଂ ଶଵୋ ଦଧିରେ ନାମ ଯଜ୍ଞିଯଂ ମରୁତୋ ଵୃତ୍ରହଂ ଶଵୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଵୃତ୍ରହଂ ଶଵଃ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଆକାଶକୁ ପହଁଚିଯାଏ, ଯେପରି ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ। ମାରୁତମାନେ ଦ୍ରୁଢ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ନାମ ଓ ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି।