ସ ହି ଵିଶ୍ଵାନି ପାର୍ଥିଵାଁ ଏକୋ ଵସୂନି ପତ୍ଯତେ । ଗିର୍ଵଣସ୍ତମୋ ଅଧ୍ରିଗୁଃ
ଏକମାତ୍ର ସେ, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ ଓ ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଧନର ଅଧିପତି।
ସ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିରା ପୃଣ କାମଂ ଵାଜେଭିରଶ୍ଵିଭିଃ । ଗୋମଦ୍ଭିର୍ଗୋପତେ ଧୃଷତ୍
ତୁମର ସେନା ସହିତ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ପୁରସ୍କାର, ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଦିଅ, ଓ ବଳଶାଳୀ ଗୋପାଳକ।
ତଦ୍ଵୋ ଗାଯ ସୁତେ ସଚା ପୁରୁହୂତାଯ ସତ୍ଵନେ । ଶଂ ଯଦ୍ଗଵେ ନ ଶାକିନେ
ତୁମେ ଯେଉଁ ସମୟରେ ସୋମ ଚାପାଯାଉଛି, ସେଇ ସମୟରେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ଗୀତ ଗାଅ। ଯେପରି ଗାଈ ଓ ଖୁସି ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଭଲ ହୁଏ, ସେପରି ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ।
ନ ଘା ଵସୁର୍ନି ଯମତେ ଦାନଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଯତ୍ସୀମୁପ ଶ୍ରଵଦ୍ଗିରଃ
ଉଦାରମନ୍ତି ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ତୁତି ଶୁଣିଲେ କେବେ ଧନ-ଦୋଳା ଓ ଗାଈ ଦେବାରେ କଞ୍ଜୁସି କରନ୍ତି ନାହିଁ।
କୁଵିତ୍ସସ୍ଯ ପ୍ର ହି ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତଂ ଦସ୍ଯୁହା ଗମତ୍ । ଶଚୀଭିରପ ନୋ ଵରତ୍
ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗାଈ-ଭରା ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ।
ଇମା ଉ ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୋଽଭି ପ୍ର ଣୋନୁଵୁର୍ଗିରଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଵତ୍ସଂ ନ ମାତରଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଗୀତମାନେ ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାଆମାନେ ଯେପରି ଛୁଆଁକୁ ଡାକନ୍ତି, ସେପରି।
ଦୂଣାଶଂ ସଖ୍ଯଂ ତଵ ଗୌରସି ଵୀର ଗଵ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵୋ ଅଶ୍ଵାଯତେ ଭଵ
ହେ ବୀର, ତୁମର ସାଙ୍ଗତି ଗାଈ ପାଇଁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ; ଘୋଡ଼ା ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ହେଉ।
ସ ମନ୍ଦସ୍ଵା ହ୍ଯନ୍ଧସୋ ରାଧସେ ତନ୍ଵା ମହେ । ନ ସ୍ତୋତାରଂ ନିଦେ କରଃ
ସୋମ ପାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ, ଧନ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ପାଇଁ; ଯିଏ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ତାକୁ ଦୁଃଖରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି।
ଇମା ଉ ତ୍ଵା ସୁତେସୁତେ ନକ୍ଷନ୍ତେ ଗିର୍ଵଣୋ ଗିରଃ । ଵତ୍ସଂ ଗାଵୋ ନ ଧେନଵଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋମ ଚାପା ସମୟରେ ଏହି ଗୀତମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରେମୀ, ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଛୁଆଁ ପାଇଁ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ତାଙ୍କର ଶିଶୁ ପାଇଁ।
ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାଂ ସ୍ତୋତୄଣାଂ ଵିଵାଚି । ଵାଜେଭିର୍ଵାଜଯତାମ୍
ଅନେକ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଉଦାର, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତିକାରମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ବିଜୟୀ କରୁନ୍ତୁ।
ଅସ୍ମାକମିନ୍ଦ୍ର ଭୂତୁ ତେ ସ୍ତୋମୋ ଵାହିଷ୍ଠୋ ଅନ୍ତମଃ । ଅସ୍ମାନ୍ରାଯେ ମହେ ହିନୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଖରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନିକଟରେ ହେଉ; ବଡ଼ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣିଦିଅ।
ଅଧି ବୃବୁଃ ପଣୀନାଂ ଵର୍ଷିଷ୍ଠେ ମୂର୍ଧନ୍ନସ୍ଥାତ୍ । ଉରୁଃ କକ୍ଷୋ ନ ଗାଙ୍ଗ୍ଯଃ
ବୃବୁ ପଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ମୁଣ୍ଡରେ ଦଢ଼ି ହେଲେ, ଯେପରି ଗାଙ୍ଗ୍ୟ ମାଠ ଏକ ଉଦାର ସ୍ଥାନ।
ଯସ୍ଯ ଵାଯୋରିଵ ଦ୍ରଵଦ୍ଭଦ୍ରା ରାତିଃ ସହସ୍ରିଣୀ । ସଦ୍ଯୋ ଦାନାଯ ମଂହତେ
ତାଙ୍କର ଦାନ ବାୟୁ ପରି ତ୍ୱରିତ, ହଜାରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦେବାକୁ ସତରେ ସଜା।
ତତ୍ସୁ ନୋ ଵିଶ୍ଵେ ଅର୍ଯ ଆ ସଦା ଗୃଣନ୍ତି କାରଵଃ । ବୃବୁଂ ସହସ୍ରଦାତମଂ ସୂରିଂ ସହସ୍ରସାତମମ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ କବିମାନେ ସଦା ବୃବୁଙ୍କୁ, ହଜାର ଦାନଦାତା, ହଜାର ଦେବାର ଅଧିପତିଙ୍କୁ, ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତା ଵାଜସ୍ଯ କାରଵଃ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵର୍ଵତଃ
ତୁମକୁ ଅମେ ସଦା ଡାକୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ, ଆମେ କବିମାନେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ନାୟକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ମହ ସ୍ତଵାନୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଗାମଶ୍ଵଂ ରଥ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ସଂ କିର ସତ୍ରା ଵାଜଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ତେଣୁ ହେ ଚମତ୍କାରୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ; ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ବଣ୍ଟନ କର, ବିଜୟୀ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଦେଉଥିବା ପରି।
ଯଃ ସତ୍ରାହା ଵିଚର୍ଷଣିରିନ୍ଦ୍ରଂ ତଂ ହୂମହେ ଵଯମ୍ । ସହସ୍ରମୁଷ୍କ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ସତ୍ପତେ ଭଵା ସମତ୍ସୁ ନୋ ଵୃଧେ
ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ହେ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା, ଉତ୍ତମ ନାୟକ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ହେଉ।
ବାଧସେ ଜନାନ୍ଵୃଷଭେଵ ମନ୍ଯୁନା ଘୃଷୌ ମୀଳ୍ହ ଋଚୀଷମ । ଅସ୍ମାକଂ ବୋଧ୍ଯଵିତା ମହାଧନେ ତନୂଷ୍ଵପ୍ସୁ ସୂର୍ଯେ
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ବଳିଅଂଶରେ ବୃଷଭ ପରି ତୁମ ରୋଷରେ ଦୂର କର, ଉତ୍ସାହୀ, ବର୍ଷା କରୁଥିବା, ଗୀତପ୍ରେମୀ; ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନରେ, ଆମ ଦେହରେ, ଜଳରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନ ଆ ଭରଁ ଓଜିଷ୍ଠଂ ପପୁରି ଶ୍ରଵଃ । ଯେନେମେ ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ରୋଦସୀ ଓଭେ ସୁଶିପ୍ର ପ୍ରାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ, ବଜ୍ରଧାରୀ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମୁଖ, ତୁମେ ଦୁଇଟି ଦିପ୍ତିମାନ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କଲ।
ତ୍ଵାମୁଗ୍ରମଵସେ ଚର୍ଷଣୀସହଂ ରାଜନ୍ଦେଵେଷୁ ହୂମହେ । ଵିଶ୍ଵା ସୁ ନୋ ଵିଥୁରା ପିବ୍ଦନା ଵସୋଽମିତ୍ରାନ୍ସୁଷହାନ୍କୃଧି
ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନମାନେଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଆମେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ; ଆମ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ସହଜରେ ଜିତିପାରିବା ଭାବରେ କର, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ଅଶକ୍ତ କର।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ନାହୁଷୀଷ୍ଵାଁ ଓଜୋ ନୃମ୍ଣଂ ଚ କୃଷ୍ଟିଷୁ । ଯଦ୍ଵା ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାଂ ଦ୍ଯୁମ୍ନମା ଭର ସତ୍ରା ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନାହୁଷଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱ ରଖିଛ, କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ତେଜ ଅଛି—ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଏକତ୍ର କର।
ଯଦ୍ଵା ତୃକ୍ଷୌ ମଘଵନ୍ଦ୍ରୁହ୍ଯାଵା ଜନେ ଯତ୍ପୂରୌ କଚ୍ଚ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ତଦ୍ରିରୀହି ସଂ ନୃଷାହ୍ଯେଽମିତ୍ରାନ୍ପୃତ୍ସୁ ତୁର୍ଵଣେ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ତୃକ୍ଷ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଜନ, ପୁରୁ କିମ୍ବା ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ବୀରତା ରଖିଛ, ସେ ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଧାତୁ ଶରଣଂ ତ୍ରିଵରୂଥଂ ସ୍ଵସ୍ତିମତ୍ । ଛର୍ଦିର୍ଯଚ୍ଛ ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହ୍ଯଂ ଚ ଯାଵଯା ଦିଦ୍ଯୁମେଭ୍ଯଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତିନିପଟି ରକ୍ଷା, ତିନିପଟି ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଦାନଶୀଳମାନେ ଓ ମୋତେ ତୁମର ରକ୍ଷାକବଚ ଦିଅ, ଏବଂ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଦୂରେ ରଖ।
ଯେ ଗଵ୍ଯତା ମନସା ଶତ୍ରୁମାଦଭୁରଭିପ୍ରଘ୍ନନ୍ତି ଧୃଷ୍ଣୁଯା । ଅଧ ସ୍ମା ନୋ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣସ୍ତନୂପା ଅନ୍ତମୋ ଭଵ
ଯେମାନେ ଗାଁ ପାଇଁ ଆଶା କରି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ତା ସହିତ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିକଟ ରକ୍ଷକ ହେଉ।
ଅଧ ସ୍ମା ନୋ ଵୃଧେ ଭଵେନ୍ଦ୍ର ନାଯମଵା ଯୁଧି । ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ପତଯନ୍ତି ପର୍ଣିନୋ ଦିଦ୍ଯଵସ୍ତିଗ୍ମମୂର୍ଧାନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ବଳ ଓ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ; ଯେତେବେଳେ ଆକାଶରେ ପାଖିମାନେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚମକେ—ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଯତ୍ର ଶୂରାସସ୍ତନ୍ଵୋ ଵିତନ୍ଵତେ ପ୍ରିଯା ଶର୍ମ ପିତୄଣାମ୍ । ଅଧ ସ୍ମା ଯଚ୍ଛ ତନ୍ଵେ ତନେ ଚ ଛର୍ଦିରଚିତ୍ତଂ ଯାଵଯ ଦ୍ଵେଷଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ଶରୀର ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ପିତୃମାନେ ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ସେଠାରେ—ତୁମେ ଆମ ଓ ଆମ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଅବିବେକୀ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ସର୍ଗେ ଅର୍ଵତଶ୍ଚୋଦଯାସେ ମହାଧନେ । ଅସମନେ ଅଧ୍ଵନି ଵୃଜିନେ ପଥି ଶ୍ଯେନାଁ ଇଵ ଶ୍ରଵସ୍ଯତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ଅସମ ରାସ୍ତାରେ, କଠିନ ପଥରେ—ସେମାନେ ଯେପରି ଖ୍ୟାତି ଲାଗି ଶ୍ୟେନ ପରି ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ସେପରି ଦୌଡ଼ୁନ୍ତୁ।
ସିନ୍ଧୂଁରିଵ ପ୍ରଵଣ ଆଶୁଯା ଯତୋ ଯଦି କ୍ଲୋଶମନୁ ଷ୍ଵଣି । ଆ ଯେ ଵଯୋ ନ ଵର୍ଵୃତତ୍ଯାମିଷି ଗୃଭୀତା ବାହ୍ଵୋର୍ଗଵି
ଝରଣା ପରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଢଳାଉଁଥିବା ନଦୀମାନେ ପରି, ଡାକର ସାଥିରେ ଯିଏଁ ଚାଲନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଏକଠି ହୁଅନ୍ତି—ସେପରି ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଫେରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ସ୍ଵାଦୁଷ୍କିଲାଯଂ ମଧୁମାଁ ଉତାଯଂ ତୀଵ୍ରଃ କିଲାଯଂ ରସଵାଁ ଉତାଯମ୍ । ଉତୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ପପିଵାଂସମିନ୍ଦ୍ରଂ ନ କଶ୍ଚନ ସହତ ଆହଵେଷୁ
ଏହି ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ମିଠା, ଏହା ମଧୁର, ଏହି ତୀବ୍ର ଏବଂ ରସଭରା; ଏହା ପିଇଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଯଂ ସ୍ଵାଦୁରିହ ମଦିଷ୍ଠ ଆସ ଯସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ ମମାଦ । ପୁରୂଣି ଯଶ୍ଚ୍ଯୌତ୍ନା ଶମ୍ବରସ୍ଯ ଵି ନଵତିଂ ନଵ ଚ ଦେହ୍ଯୋ ହନ୍
ଏଠି ଥିବା ଏହି ମିଠା ପାନୀୟ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଯାହାରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କର ଯୁବାବଳରେ, ସେ ଶମ୍ବରଙ୍କର ନବତିନଉଟି ସହର ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ।