ଅଯଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵି ଷ୍କଭାଯଦଯଂ ରଥମଯୁନକ୍ସପ୍ତରଶ୍ମିମ୍ । ଅଯଂ ଗୋଷୁ ଶଚ୍ଯା ପକ୍ଵମନ୍ତଃ ସୋମୋ ଦାଧାର ଦଶଯନ୍ତ୍ରମୁତ୍ସମ୍
ଏହିଏ ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସାତ ରଶି ଯୋଜିଥିବା ରଥକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି। ଏହିଏ ଦକ୍ଷତାରେ ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍ୱ ସୋମ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦଶ ଝରଣା ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ଯ ଆନଯତ୍ପରାଵତଃ ସୁନୀତୀ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ନୋ ଯୁଵା ସଖା
ଯିଏ ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନେଇଥିଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଯୁବକ ମିତ୍ର, ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ।
ଅଵିପ୍ରେ ଚିଦ୍ଵଯୋ ଦଧଦନାଶୁନା ଚିଦର୍ଵତା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜେତା ହିତଂ ଧନମ୍
ଅଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ଜୀବିକା ଦେଇଥାନ୍ତି; ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଜିତିଥାନ୍ତି, ଚାହିଦା ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହୀରସ୍ଯ ପ୍ରଣୀତଯଃ ପୂର୍ଵୀରୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ । ନାସ୍ଯ କ୍ଷୀଯନ୍ତ ଊତଯଃ
ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ ବଡ଼ ଓ ଦୟା ଅସଂଖ୍ୟ; ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ସଖାଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵାହସେଽର୍ଚତ ପ୍ର ଚ ଗାଯତ । ସ ହି ନଃ ପ୍ରମତିର୍ମହୀ
ବନ୍ଧୁମାନେ, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉ, ଏବଂ ଆମ ସ୍ବର ଉଚ୍ଚ କର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ଵମେକସ୍ଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ନଵିତା ଦ୍ଵଯୋରସି । ଉତେଦୃଶେ ଯଥା ଵଯମ୍
ଏକମାତ୍ର ତୁମେ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଏକ ଓ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଉପକାରୀ। ଆମେ ତୁମେ ଯେପରି, ସେପରି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।
ନଯସୀଦ୍ଵତି ଦ୍ଵିଷଃ କୃଣୋଷ୍ଯୁକ୍ଥଶଂସିନଃ । ନୃଭିଃ ସୁଵୀର ଉଚ୍ଯସେ
ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉଛ, ଯେମାନେ ଗୀତକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତଳେ ପକାଉଛ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବଳଶାଳୀ ବୀର ଭାବେ ପରିଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ବ୍ରହ୍ମଵାହସଂ ଗୀର୍ଭିଃ ସଖାଯମୃଗ୍ମିଯମ୍ । ଗାଂ ନ ଦୋହସେ ହୁଵେ
ମୁଁ ଶବ୍ଦରେ ମୋ ବନ୍ଧୁ, ଗାୟକ, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେପରି ଲୋକେ ଦୁଧ ପାଇଁ ଗାଈକୁ ଡାକନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାନି ହସ୍ତଯୋରୂଚୁର୍ଵସୂନି ନି ଦ୍ଵିତା । ଵୀରସ୍ଯ ପୃତନାଷହଃ
ଯାହାଙ୍କର ହାତରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା ବୀର।
ଵି ଦୃଳ୍ହାନି ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଜନାନାଂ ଶଚୀପତେ । ଵୃହ ମାଯା ଅନାନତ
ଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଟୁଟ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କର, ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ଅନ୍ୟାୟ ଚାଳକୁ ତଳେ ପକା।
ତମୁ ତ୍ଵା ସତ୍ଯ ସୋମପା ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜାନାଂ ପତେ । ଅହୂମହି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ
ଓ ସତ୍ୟ, ସୋମପାନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରସ୍କାରର ନାଥ, ଆମେ ଖ୍ୟାତି ଆଶା କରି ତୁମକୁ ଡାକିଛୁ।
ତମୁ ତ୍ଵା ଯଃ ପୁରାସିଥ ଯୋ ଵା ନୂନଂ ହିତେ ଧନେ । ହଵ୍ଯଃ ସ ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମ୍
ଯେଉଁଠି, ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଧନ ପାଇଁ ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ, ସେ ଯେଉଁଠି ଅର୍ପଣ ଯୋଗ୍ୟ—ତାଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ।
ଧୀଭିରର୍ଵଦ୍ଭିରର୍ଵତୋ ଵାଜାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵାଯ୍ଯାନ୍ । ତ୍ଵଯା ଜେଷ୍ମ ହିତଂ ଧନମ୍
ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ। ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଆମ ଚାହିଦା ଧନ ଜିତିପାରିବା।
ଅଭୂରୁ ଵୀର ଗିର୍ଵଣୋ ମହାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଧନେ ହିତେ । ଭରେ ଵିତନ୍ତସାଯ୍ଯଃ
ଓ ବୀର, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଲାଗି ହୋଇଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ବଡ଼ ହୋଇଛ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଉଛ।
ଯା ତ ଊତିରମିତ୍ରହନ୍ମକ୍ଷୂଜଵସ୍ତମାସତି । ତଯା ନୋ ହିନୁହୀ ରଥମ୍
ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ତୁମର ଯେ ସାହାଯ୍ୟ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମର ରଥକୁ ଚଳାଇଦିଅ।
ସ ରଥେନ ରଥୀତମୋଽସ୍ମାକେନାଭିଯୁଗ୍ଵନା । ଜେଷି ଜିଷ୍ଣୋ ହିତଂ ଧନମ୍
ସେଇ ରଥ ସହିତ, ଯେଉଁଠି ଚଳାଇବାରେ ସବୁଠାରୁ ପାରଙ୍ଗତ, ଆମର ରଥ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଓ ବିଜୟୀ, ତୁମେ ଆମର ଚାହିଦା ଧନ ଜିତିଥାଅ।
ଯ ଏକ ଇତ୍ତମୁ ଷ୍ଟୁହି କୃଷ୍ଟୀନାଂ ଵିଚର୍ଷଣିଃ । ପତିର୍ଜଜ୍ଞେ ଵୃଷକ୍ରତୁଃ
ଏହି ଏକମାତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସଙ୍କଳ୍ପ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଯୋ ଗୃଣତାମିଦାସିଥାପିରୂତୀ ଶିଵଃ ସଖା । ସ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଳଯ
ଯିଏ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ବନ୍ଧୁ ହୋଇଛନ୍ତି, ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି—ସେଇ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଧିଷ୍ଵ ଵଜ୍ରଂ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋ ରକ୍ଷୋହତ୍ଯାଯ ଵଜ୍ରିଵଃ । ସାସହୀଷ୍ଠା ଅଭି ସ୍ପୃଧଃ
ତୁମର ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦୈତ୍ୟ ନାଶ ପାଇଁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ବିପକ୍ଷରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ।
ପ୍ରତ୍ନଂ ରଯୀଣାଂ ଯୁଜଂ ସଖାଯଂ କୀରିଚୋଦନମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଵାହସ୍ତମଂ ହୁଵେ
ପୁରୁଣା ଧନର ସାଥୀ, ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକୁଛି।
ସ ହି ଵିଶ୍ଵାନି ପାର୍ଥିଵାଁ ଏକୋ ଵସୂନି ପତ୍ଯତେ । ଗିର୍ଵଣସ୍ତମୋ ଅଧ୍ରିଗୁଃ
ଏକମାତ୍ର ସେ, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ ଓ ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଧନର ଅଧିପତି।
ସ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିରା ପୃଣ କାମଂ ଵାଜେଭିରଶ୍ଵିଭିଃ । ଗୋମଦ୍ଭିର୍ଗୋପତେ ଧୃଷତ୍
ତୁମର ସେନା ସହିତ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ପୁରସ୍କାର, ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଦିଅ, ଓ ବଳଶାଳୀ ଗୋପାଳକ।
ତଦ୍ଵୋ ଗାଯ ସୁତେ ସଚା ପୁରୁହୂତାଯ ସତ୍ଵନେ । ଶଂ ଯଦ୍ଗଵେ ନ ଶାକିନେ
ତୁମେ ଯେଉଁ ସମୟରେ ସୋମ ଚାପାଯାଉଛି, ସେଇ ସମୟରେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମର ଗୀତ ଗାଅ। ଯେପରି ଗାଈ ଓ ଖୁସି ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଭଲ ହୁଏ, ସେପରି ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ।
ନ ଘା ଵସୁର୍ନି ଯମତେ ଦାନଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଯତ୍ସୀମୁପ ଶ୍ରଵଦ୍ଗିରଃ
ଉଦାରମନ୍ତି ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ତୁତି ଶୁଣିଲେ କେବେ ଧନ-ଦୋଳା ଓ ଗାଈ ଦେବାରେ କଞ୍ଜୁସି କରନ୍ତି ନାହିଁ।
କୁଵିତ୍ସସ୍ଯ ପ୍ର ହି ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତଂ ଦସ୍ଯୁହା ଗମତ୍ । ଶଚୀଭିରପ ନୋ ଵରତ୍
ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗାଈ-ଭରା ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ।
ଇମା ଉ ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୋଽଭି ପ୍ର ଣୋନୁଵୁର୍ଗିରଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଵତ୍ସଂ ନ ମାତରଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଗୀତମାନେ ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମାଆମାନେ ଯେପରି ଛୁଆଁକୁ ଡାକନ୍ତି, ସେପରି।
ଦୂଣାଶଂ ସଖ୍ଯଂ ତଵ ଗୌରସି ଵୀର ଗଵ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵୋ ଅଶ୍ଵାଯତେ ଭଵ
ହେ ବୀର, ତୁମର ସାଙ୍ଗତି ଗାଈ ପାଇଁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ; ଘୋଡ଼ା ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ହେଉ।
ସ ମନ୍ଦସ୍ଵା ହ୍ଯନ୍ଧସୋ ରାଧସେ ତନ୍ଵା ମହେ । ନ ସ୍ତୋତାରଂ ନିଦେ କରଃ
ସୋମ ପାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ, ଧନ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ପାଇଁ; ଯିଏ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ତାକୁ ଦୁଃଖରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି।
ଇମା ଉ ତ୍ଵା ସୁତେସୁତେ ନକ୍ଷନ୍ତେ ଗିର୍ଵଣୋ ଗିରଃ । ଵତ୍ସଂ ଗାଵୋ ନ ଧେନଵଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋମ ଚାପା ସମୟରେ ଏହି ଗୀତମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରେମୀ, ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଛୁଆଁ ପାଇଁ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ତାଙ୍କର ଶିଶୁ ପାଇଁ।
ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାଂ ସ୍ତୋତୄଣାଂ ଵିଵାଚି । ଵାଜେଭିର୍ଵାଜଯତାମ୍
ଅନେକ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଉଦାର, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତିକାରମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ବିଜୟୀ କରୁନ୍ତୁ।