ଅସ୍ଯ ମଦେ ପୁରୁ ଵର୍ପାଂସି ଵିଦ୍ଵାନିନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତୀ ଜଘାନ । ତମୁ ପ୍ର ହୋଷି ମଧୁମନ୍ତମସ୍ମୈ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶିପ୍ରିଣେ ପିବଧ୍ଯୈ
ସେ ଅନେକ ରୂପ ଜାଣି, ଆନନ୍ଦରେ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଇଛନ୍ତି। ଏହି ମଧୁର ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଯେଉଁ ବୀର ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ସେ ପିଇପାରିବେ।
ପାତା ସୁତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ତୁ ସୋମଂ ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ଵଜ୍ରେଣ ମନ୍ଦସାନଃ । ଗନ୍ତା ଯଜ୍ଞଂ ପରାଵତଶ୍ଚିଦଚ୍ଛା ଵସୁର୍ଧୀନାମଵିତା କାରୁଧାଯାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁକୁ ହନନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସେ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦାତା, ଚିନ୍ତାର ରକ୍ଷକ ଓ ଗାୟକଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାକାରୀ।
ଇଦଂ ତ୍ଯତ୍ପାତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରପାନମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରିଯମମୃତମପାଯି । ମତ୍ସଦ୍ଯଥା ସୌମନସାଯ ଦେଵଂ ଵ୍ଯସ୍ମଦ୍ଦ୍ଵେଷୋ ଯୁଯଵଦ୍ଵ୍ଯଂହଃ
ଏହି ପାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅମୃତ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଆଯାଇଛି। ଏହା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରୁ।
ଏନା ମନ୍ଦାନୋ ଜହି ଶୂର ଶତ୍ରୂଞ୍ଜାମିମଜାମିଂ ମଘଵନ୍ନମିତ୍ରାନ୍ । ଅଭିଷେଣାଁ ଅଭ୍ଯାଦେଦିଶାନାନ୍ପରାଚ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ମୃଣା ଜହୀ ଚ
ଏହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ବୀର, ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହନନ୍ତୁ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କର, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ହରାଇ ଦେ।
ଆସୁ ଷ୍ମା ଣୋ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ପୃତ୍ସ୍ଵସ୍ମଭ୍ଯଂ ମହି ଵରିଵଃ ସୁଗଂ କଃ । ଅପାଂ ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ଜେଷ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରୀନ୍କୃଣୁହି ସ୍ମା ନୋ ଅର୍ଧମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଆମକୁ ବଡ଼ ଓ ସହଜ ମାର୍ଗ ଦିଅ। ଆମ ପାଣି, ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତର ପିଢ଼ିର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଅ; ଆମକୁ ସ୍ୱାମୀ କର, ଏବଂ ଆମ ଅଂଶ ନିଶ୍ଚିତ କର।
ଆ ତ୍ଵା ହରଯୋ ଵୃଷଣୋ ଯୁଜାନା ଵୃଷରଥାସୋ ଵୃଷରଶ୍ମଯୋଽତ୍ଯାଃ । ଅସ୍ମତ୍ରାଞ୍ଚୋ ଵୃଷଣୋ ଵଜ୍ରଵାହୋ ଵୃଷ୍ଣେ ମଦାଯ ସୁଯୁଜୋ ଵହନ୍ତୁ
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୋଜିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତୁମ ରଥମାନେ ଦୃଢ଼ ରଶି ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା। ଏମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାକାରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆନନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାବେ ଯୋଜିତ ହୋଇ।
ଆ ତେ ଵୃଷନ୍ଵୃଷଣୋ ଦ୍ରୋଣମସ୍ଥୁର୍ଘୃତପ୍ରୁଷୋ ନୋର୍ମଯୋ ମଦନ୍ତଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ଵୃଷଭିଃ ସୁତାନାଂ ଵୃଷ୍ଣେ ଭରନ୍ତି ଵୃଷଭାଯ ସୋମମ୍
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତୁମ ପାତ୍ରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ବୃଷଭ, ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ଆନନ୍ଦିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ବୃଷଭମାନେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଣନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ପିଇବା ପାଇଁ।
ଵୃଷାସି ଦିଵୋ ଵୃଷଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୃଷା ସିନ୍ଧୂନାଂ ଵୃଷଭ ସ୍ତିଯାନାମ୍ । ଵୃଷ୍ଣେ ତ ଇନ୍ଦୁର୍ଵୃଷଭ ପୀପାଯ ସ୍ଵାଦୂ ରସୋ ମଧୁପେଯୋ ଵରାଯ
ତୁମେ ଦିଗନ୍ତର ବୃଷଭ, ପୃଥିବୀର ବୃଷଭ, ନଦୀମାନେର ବୃଷଭ, ଜନନୀମାନେର ବୃଷଭ। ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ବଢ଼ିଛି, ମଧୁର ରସ, ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପିଇବା ପାଇଁ।
ଅଯଂ ଦେଵଃ ସହସା ଜାଯମାନ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ପଣିମସ୍ତଭାଯତ୍ । ଅଯଂ ସ୍ଵସ୍ଯ ପିତୁରାଯୁଧାନୀନ୍ଦୁରମୁଷ୍ଣାଦଶିଵସ୍ଯ ମାଯାଃ
ଏହି ଦେବତା, ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଦାନବକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି। ଏହିଏ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ସୋମ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମାୟାକୁ ଜଳାଇ ଦେଇଛି।
ଅଯମକୃଣୋଦୁଷସଃ ସୁପତ୍ନୀରଯଂ ସୂର୍ଯେ ଅଦଧାଜ୍ଜ୍ଯୋତିରନ୍ତଃ । ଅଯଂ ତ୍ରିଧାତୁ ଦିଵି ରୋଚନେଷୁ ତ୍ରିତେଷୁ ଵିନ୍ଦଦମୃତଂ ନିଗୂଳ୍ହମ୍
ଏହିଏ ଉଷାମାନେକୁ ଭଲ ଗୃହଣୀ କରିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ରଖିଛନ୍ତି। ଏହିଏ ଦିଗନ୍ତର ତିନି ଅଞ୍ଚଳରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ, ଗୁପ୍ତ ଅମୃତ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵି ଷ୍କଭାଯଦଯଂ ରଥମଯୁନକ୍ସପ୍ତରଶ୍ମିମ୍ । ଅଯଂ ଗୋଷୁ ଶଚ୍ଯା ପକ୍ଵମନ୍ତଃ ସୋମୋ ଦାଧାର ଦଶଯନ୍ତ୍ରମୁତ୍ସମ୍
ଏହିଏ ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସାତ ରଶି ଯୋଜିଥିବା ରଥକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି। ଏହିଏ ଦକ୍ଷତାରେ ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍ୱ ସୋମ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦଶ ଝରଣା ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ଯ ଆନଯତ୍ପରାଵତଃ ସୁନୀତୀ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ନୋ ଯୁଵା ସଖା
ଯିଏ ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନେଇଥିଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଯୁବକ ମିତ୍ର, ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ।
ଅଵିପ୍ରେ ଚିଦ୍ଵଯୋ ଦଧଦନାଶୁନା ଚିଦର୍ଵତା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜେତା ହିତଂ ଧନମ୍
ଅଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ଜୀବିକା ଦେଇଥାନ୍ତି; ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଜିତିଥାନ୍ତି, ଚାହିଦା ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହୀରସ୍ଯ ପ୍ରଣୀତଯଃ ପୂର୍ଵୀରୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ । ନାସ୍ଯ କ୍ଷୀଯନ୍ତ ଊତଯଃ
ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ ବଡ଼ ଓ ଦୟା ଅସଂଖ୍ୟ; ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ସଖାଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵାହସେଽର୍ଚତ ପ୍ର ଚ ଗାଯତ । ସ ହି ନଃ ପ୍ରମତିର୍ମହୀ
ବନ୍ଧୁମାନେ, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉ, ଏବଂ ଆମ ସ୍ବର ଉଚ୍ଚ କର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ଵମେକସ୍ଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ନଵିତା ଦ୍ଵଯୋରସି । ଉତେଦୃଶେ ଯଥା ଵଯମ୍
ଏକମାତ୍ର ତୁମେ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଏକ ଓ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଉପକାରୀ। ଆମେ ତୁମେ ଯେପରି, ସେପରି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।
ନଯସୀଦ୍ଵତି ଦ୍ଵିଷଃ କୃଣୋଷ୍ଯୁକ୍ଥଶଂସିନଃ । ନୃଭିଃ ସୁଵୀର ଉଚ୍ଯସେ
ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉଛ, ଯେମାନେ ଗୀତକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତଳେ ପକାଉଛ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବଳଶାଳୀ ବୀର ଭାବେ ପରିଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ବ୍ରହ୍ମଵାହସଂ ଗୀର୍ଭିଃ ସଖାଯମୃଗ୍ମିଯମ୍ । ଗାଂ ନ ଦୋହସେ ହୁଵେ
ମୁଁ ଶବ୍ଦରେ ମୋ ବନ୍ଧୁ, ଗାୟକ, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେପରି ଲୋକେ ଦୁଧ ପାଇଁ ଗାଈକୁ ଡାକନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାନି ହସ୍ତଯୋରୂଚୁର୍ଵସୂନି ନି ଦ୍ଵିତା । ଵୀରସ୍ଯ ପୃତନାଷହଃ
ଯାହାଙ୍କର ହାତରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା ବୀର।
ଵି ଦୃଳ୍ହାନି ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଜନାନାଂ ଶଚୀପତେ । ଵୃହ ମାଯା ଅନାନତ
ଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଟୁଟ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କର, ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ଅନ୍ୟାୟ ଚାଳକୁ ତଳେ ପକା।
ତମୁ ତ୍ଵା ସତ୍ଯ ସୋମପା ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜାନାଂ ପତେ । ଅହୂମହି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ
ଓ ସତ୍ୟ, ସୋମପାନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରସ୍କାରର ନାଥ, ଆମେ ଖ୍ୟାତି ଆଶା କରି ତୁମକୁ ଡାକିଛୁ।
ତମୁ ତ୍ଵା ଯଃ ପୁରାସିଥ ଯୋ ଵା ନୂନଂ ହିତେ ଧନେ । ହଵ୍ଯଃ ସ ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମ୍
ଯେଉଁଠି, ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଧନ ପାଇଁ ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ, ସେ ଯେଉଁଠି ଅର୍ପଣ ଯୋଗ୍ୟ—ତାଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ।
ଧୀଭିରର୍ଵଦ୍ଭିରର୍ଵତୋ ଵାଜାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵାଯ୍ଯାନ୍ । ତ୍ଵଯା ଜେଷ୍ମ ହିତଂ ଧନମ୍
ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ। ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଆମ ଚାହିଦା ଧନ ଜିତିପାରିବା।
ଅଭୂରୁ ଵୀର ଗିର୍ଵଣୋ ମହାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଧନେ ହିତେ । ଭରେ ଵିତନ୍ତସାଯ୍ଯଃ
ଓ ବୀର, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଲାଗି ହୋଇଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ବଡ଼ ହୋଇଛ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଉଛ।
ଯା ତ ଊତିରମିତ୍ରହନ୍ମକ୍ଷୂଜଵସ୍ତମାସତି । ତଯା ନୋ ହିନୁହୀ ରଥମ୍
ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ତୁମର ଯେ ସାହାଯ୍ୟ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମର ରଥକୁ ଚଳାଇଦିଅ।
ସ ରଥେନ ରଥୀତମୋଽସ୍ମାକେନାଭିଯୁଗ୍ଵନା । ଜେଷି ଜିଷ୍ଣୋ ହିତଂ ଧନମ୍
ସେଇ ରଥ ସହିତ, ଯେଉଁଠି ଚଳାଇବାରେ ସବୁଠାରୁ ପାରଙ୍ଗତ, ଆମର ରଥ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଓ ବିଜୟୀ, ତୁମେ ଆମର ଚାହିଦା ଧନ ଜିତିଥାଅ।
ଯ ଏକ ଇତ୍ତମୁ ଷ୍ଟୁହି କୃଷ୍ଟୀନାଂ ଵିଚର୍ଷଣିଃ । ପତିର୍ଜଜ୍ଞେ ଵୃଷକ୍ରତୁଃ
ଏହି ଏକମାତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସଙ୍କଳ୍ପ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଯୋ ଗୃଣତାମିଦାସିଥାପିରୂତୀ ଶିଵଃ ସଖା । ସ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଳଯ
ଯିଏ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ବନ୍ଧୁ ହୋଇଛନ୍ତି, ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି—ସେଇ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ଧିଷ୍ଵ ଵଜ୍ରଂ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋ ରକ୍ଷୋହତ୍ଯାଯ ଵଜ୍ରିଵଃ । ସାସହୀଷ୍ଠା ଅଭି ସ୍ପୃଧଃ
ତୁମର ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦୈତ୍ୟ ନାଶ ପାଇଁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ବିପକ୍ଷରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ।
ପ୍ରତ୍ନଂ ରଯୀଣାଂ ଯୁଜଂ ସଖାଯଂ କୀରିଚୋଦନମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଵାହସ୍ତମଂ ହୁଵେ
ପୁରୁଣା ଧନର ସାଥୀ, ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଥିବା, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକୁଛି।