ତ୍ଯମୁ ଵୋ ଅପ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ ଶଵସସ୍ପତିମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ନରଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିମ୍
ଯିଏ ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ଯଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତୀଦ୍ଗିରଃ ପତିଂ ତୁରସ୍ଯ ରାଧସଃ । ତମିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଦେଵୀ ଶୁଷ୍ମଂ ସପର୍ଯତଃ
ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତିମାନେ ବଡ଼ କରନ୍ତି, ଅଧିକ ଦାନର ମାଲିକ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦେବୀ ଦିଗ, ଦେବୀମାନେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ତଦ୍ଵ ଉକ୍ଥସ୍ଯ ବର୍ହଣେନ୍ଦ୍ରାଯୋପସ୍ତୃଣୀଷଣି । ଵିପୋ ନ ଯସ୍ଯୋତଯୋ ଵି ଯଦ୍ରୋହନ୍ତି ସକ୍ଷିତଃ
ସେଇ ପ୍ରଶଂସାର ଆସନ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବିଛାଏ; ନଦୀମାନେ ଯେପରି ତାରଙ୍ଗ ଦେଇ ବହେ, ସେଠାରେ ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଅଲଗା ହୁଅନ୍ତି।
ଅଵିଦଦ୍ଦକ୍ଷଂ ମିତ୍ରୋ ନଵୀଯାନ୍ପପାନୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵସ୍ଯୋ ଅଚୈତ୍ । ସସଵାନ୍ସ୍ତୌଲାଭିର୍ଧୌତରୀଭିରୁରୁଷ୍ଯା ପାଯୁରଭଵତ୍ସଖିଭ୍ଯଃ
ମିତ୍ର, ସଦା ନୂତନ, ଦକ୍ଷତା ଖୋଜିଲେ; ପାନ କରି, ସେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ ହେଲେ। ତୌଳା ଓ ଧୌତରୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ରକ୍ଷକ ହେଲେ।
ଋତସ୍ଯ ପଥି ଵେଧା ଅପାଯି ଶ୍ରିଯେ ମନାଂସି ଦେଵାସୋ ଅକ୍ରନ୍ । ଦଧାନୋ ନାମ ମହୋ ଵଚୋଭିର୍ଵପୁର୍ଦୃଶଯେ ଵେନ୍ଯୋ ଵ୍ଯାଵଃ
ସତ୍ୟର ପଥରେ, ଜ୍ଞାନୀ ପାନ କଲେ; ମହିମା ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ନିଜ ମନ ତିଆରି କଲେ। ମହତ୍ତ୍ୱର ନାମ ଧାରଣ କରି, କଥା ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆକୃତି ତିଆରି କଲେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୁଣାଇଥିବା।
ଦ୍ଯୁମତ୍ତମଂ ଦକ୍ଷଂ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ ସେଧା ଜନାନାଂ ପୂର୍ଵୀରରାତୀଃ । ଵର୍ଷୀଯୋ ଵଯଃ କୃଣୁହି ଶଚୀଭିର୍ଧନସ୍ଯ ସାତାଵସ୍ମାଁ ଅଵିଡ୍ଢି
ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦକ୍ଷତା ଦିଅ; ଲୋକମାନଙ୍କ ପୁରୁଣା ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଅ; ଧନ ଲାଗି ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର — ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯମିନ୍ମଘଵନ୍ନଭୂମ ଵଯଂ ଦାତ୍ରେ ହରିଵୋ ମା ଵି ଵେନଃ । ନକିରାପିର୍ଦଦୃଶେ ମର୍ତ୍ଯତ୍ରା କିମଙ୍ଗ ରଧ୍ରଚୋଦନଂ ତ୍ଵାହୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମେ କେବେ ତୁମ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାରେ କମି କରିନାହିଁ; ହେ ହରିଯୁକ୍ତ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନି। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପରି ଦାନଶୀଳ କେହି ଦେଖାଯାଇନାହିଁ; ତେଣୁ କିପରି କେହି ତୁମକୁ କଞ୍ଜୁସ କହିପାରିବ?
ମା ଜସ୍ଵନେ ଵୃଷଭ ନୋ ରରୀଥା ମା ତେ ରେଵତଃ ସଖ୍ଯେ ରିଷାମ । ପୂର୍ଵୀଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଷ୍ଷିଧୋ ଜନେଷୁ ଜହ୍ଯସୁଷ୍ଵୀନ୍ପ୍ର ଵୃହାପୃଣତଃ
ହେ ବୃଷଭ, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଗର୍ଜନାରେ ତ୍ୟାଗ କରନିଅ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମେ ତୁମ ସଖ୍ୟତା ହରାଇନଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଓ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଉନ୍ନତ କର।
ଉଦଭ୍ରାଣୀଵ ସ୍ତନଯନ୍ନିଯର୍ତୀନ୍ଦ୍ରୋ ରାଧାଂସ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯାନି ଗଵ୍ଯା । ତ୍ଵମସି ପ୍ରଦିଵଃ କାରୁଧାଯା ମା ତ୍ଵାଦାମାନ ଆ ଦଭନ୍ମଘୋନଃ
ମେଘରୁ ଉଠୁଥିବା ଗର୍ଜନା ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈର ଧନ ଆଣନ୍ତି। ହେ ଗାୟକ, ତୁମେ ଦିଗନ୍ତରୁ ଦାନ କରୁଥିବା, ଦାନ ପାଇଁ ଆସୁଥିବା କେହି ମନୁଷ୍ୟ ନିରାଶ ହେଉନାହିଁ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଵୀର ପ୍ର ମହେ ସୁତାନାମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଭର ସ ହ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା । ଯଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାଭିରୁତ ନୂତନାଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵାଵୃଧେ ଗୃଣତାମୃଷୀଣାମ୍
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ବୀର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଣ; ସେ ଏହାର ରାଜା। ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଗୀତରେ, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅସ୍ଯ ମଦେ ପୁରୁ ଵର୍ପାଂସି ଵିଦ୍ଵାନିନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତୀ ଜଘାନ । ତମୁ ପ୍ର ହୋଷି ମଧୁମନ୍ତମସ୍ମୈ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶିପ୍ରିଣେ ପିବଧ୍ଯୈ
ସେ ଅନେକ ରୂପ ଜାଣି, ଆନନ୍ଦରେ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଇଛନ୍ତି। ଏହି ମଧୁର ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଯେଉଁ ବୀର ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ସେ ପିଇପାରିବେ।
ପାତା ସୁତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ତୁ ସୋମଂ ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ଵଜ୍ରେଣ ମନ୍ଦସାନଃ । ଗନ୍ତା ଯଜ୍ଞଂ ପରାଵତଶ୍ଚିଦଚ୍ଛା ଵସୁର୍ଧୀନାମଵିତା କାରୁଧାଯାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁକୁ ହନନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସେ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦାତା, ଚିନ୍ତାର ରକ୍ଷକ ଓ ଗାୟକଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାକାରୀ।
ଇଦଂ ତ୍ଯତ୍ପାତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରପାନମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରିଯମମୃତମପାଯି । ମତ୍ସଦ୍ଯଥା ସୌମନସାଯ ଦେଵଂ ଵ୍ଯସ୍ମଦ୍ଦ୍ଵେଷୋ ଯୁଯଵଦ୍ଵ୍ଯଂହଃ
ଏହି ପାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅମୃତ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଆଯାଇଛି। ଏହା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରୁ।
ଏନା ମନ୍ଦାନୋ ଜହି ଶୂର ଶତ୍ରୂଞ୍ଜାମିମଜାମିଂ ମଘଵନ୍ନମିତ୍ରାନ୍ । ଅଭିଷେଣାଁ ଅଭ୍ଯାଦେଦିଶାନାନ୍ପରାଚ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ମୃଣା ଜହୀ ଚ
ଏହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ବୀର, ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହନନ୍ତୁ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କର, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ହରାଇ ଦେ।
ଆସୁ ଷ୍ମା ଣୋ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ପୃତ୍ସ୍ଵସ୍ମଭ୍ଯଂ ମହି ଵରିଵଃ ସୁଗଂ କଃ । ଅପାଂ ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ଜେଷ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରୀନ୍କୃଣୁହି ସ୍ମା ନୋ ଅର୍ଧମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଆମକୁ ବଡ଼ ଓ ସହଜ ମାର୍ଗ ଦିଅ। ଆମ ପାଣି, ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତର ପିଢ଼ିର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଅ; ଆମକୁ ସ୍ୱାମୀ କର, ଏବଂ ଆମ ଅଂଶ ନିଶ୍ଚିତ କର।
ଆ ତ୍ଵା ହରଯୋ ଵୃଷଣୋ ଯୁଜାନା ଵୃଷରଥାସୋ ଵୃଷରଶ୍ମଯୋଽତ୍ଯାଃ । ଅସ୍ମତ୍ରାଞ୍ଚୋ ଵୃଷଣୋ ଵଜ୍ରଵାହୋ ଵୃଷ୍ଣେ ମଦାଯ ସୁଯୁଜୋ ଵହନ୍ତୁ
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୋଜିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତୁମ ରଥମାନେ ଦୃଢ଼ ରଶି ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା। ଏମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାକାରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆନନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାବେ ଯୋଜିତ ହୋଇ।
ଆ ତେ ଵୃଷନ୍ଵୃଷଣୋ ଦ୍ରୋଣମସ୍ଥୁର୍ଘୃତପ୍ରୁଷୋ ନୋର୍ମଯୋ ମଦନ୍ତଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ଵୃଷଭିଃ ସୁତାନାଂ ଵୃଷ୍ଣେ ଭରନ୍ତି ଵୃଷଭାଯ ସୋମମ୍
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତୁମ ପାତ୍ରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ବୃଷଭ, ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ଆନନ୍ଦିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ବୃଷଭମାନେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଣନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ପିଇବା ପାଇଁ।
ଵୃଷାସି ଦିଵୋ ଵୃଷଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୃଷା ସିନ୍ଧୂନାଂ ଵୃଷଭ ସ୍ତିଯାନାମ୍ । ଵୃଷ୍ଣେ ତ ଇନ୍ଦୁର୍ଵୃଷଭ ପୀପାଯ ସ୍ଵାଦୂ ରସୋ ମଧୁପେଯୋ ଵରାଯ
ତୁମେ ଦିଗନ୍ତର ବୃଷଭ, ପୃଥିବୀର ବୃଷଭ, ନଦୀମାନେର ବୃଷଭ, ଜନନୀମାନେର ବୃଷଭ। ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ବଢ଼ିଛି, ମଧୁର ରସ, ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପିଇବା ପାଇଁ।
ଅଯଂ ଦେଵଃ ସହସା ଜାଯମାନ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ପଣିମସ୍ତଭାଯତ୍ । ଅଯଂ ସ୍ଵସ୍ଯ ପିତୁରାଯୁଧାନୀନ୍ଦୁରମୁଷ୍ଣାଦଶିଵସ୍ଯ ମାଯାଃ
ଏହି ଦେବତା, ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଦାନବକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି। ଏହିଏ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ସୋମ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମାୟାକୁ ଜଳାଇ ଦେଇଛି।
ଅଯମକୃଣୋଦୁଷସଃ ସୁପତ୍ନୀରଯଂ ସୂର୍ଯେ ଅଦଧାଜ୍ଜ୍ଯୋତିରନ୍ତଃ । ଅଯଂ ତ୍ରିଧାତୁ ଦିଵି ରୋଚନେଷୁ ତ୍ରିତେଷୁ ଵିନ୍ଦଦମୃତଂ ନିଗୂଳ୍ହମ୍
ଏହିଏ ଉଷାମାନେକୁ ଭଲ ଗୃହଣୀ କରିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ରଖିଛନ୍ତି। ଏହିଏ ଦିଗନ୍ତର ତିନି ଅଞ୍ଚଳରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ, ଗୁପ୍ତ ଅମୃତ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵି ଷ୍କଭାଯଦଯଂ ରଥମଯୁନକ୍ସପ୍ତରଶ୍ମିମ୍ । ଅଯଂ ଗୋଷୁ ଶଚ୍ଯା ପକ୍ଵମନ୍ତଃ ସୋମୋ ଦାଧାର ଦଶଯନ୍ତ୍ରମୁତ୍ସମ୍
ଏହିଏ ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସାତ ରଶି ଯୋଜିଥିବା ରଥକୁ ଯୋଗାଇଛନ୍ତି। ଏହିଏ ଦକ୍ଷତାରେ ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍ୱ ସୋମ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦଶ ଝରଣା ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ଯ ଆନଯତ୍ପରାଵତଃ ସୁନୀତୀ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ନୋ ଯୁଵା ସଖା
ଯିଏ ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନେଇଥିଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଯୁବକ ମିତ୍ର, ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ।
ଅଵିପ୍ରେ ଚିଦ୍ଵଯୋ ଦଧଦନାଶୁନା ଚିଦର୍ଵତା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜେତା ହିତଂ ଧନମ୍
ଅଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ଜୀବିକା ଦେଇଥାନ୍ତି; ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଜିତିଥାନ୍ତି, ଚାହିଦା ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହୀରସ୍ଯ ପ୍ରଣୀତଯଃ ପୂର୍ଵୀରୁତ ପ୍ରଶସ୍ତଯଃ । ନାସ୍ଯ କ୍ଷୀଯନ୍ତ ଊତଯଃ
ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ ବଡ଼ ଓ ଦୟା ଅସଂଖ୍ୟ; ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ସଖାଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵାହସେଽର୍ଚତ ପ୍ର ଚ ଗାଯତ । ସ ହି ନଃ ପ୍ରମତିର୍ମହୀ
ବନ୍ଧୁମାନେ, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉ, ଏବଂ ଆମ ସ୍ବର ଉଚ୍ଚ କର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ଵମେକସ୍ଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ନଵିତା ଦ୍ଵଯୋରସି । ଉତେଦୃଶେ ଯଥା ଵଯମ୍
ଏକମାତ୍ର ତୁମେ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଏକ ଓ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଉପକାରୀ। ଆମେ ତୁମେ ଯେପରି, ସେପରି ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।
ନଯସୀଦ୍ଵତି ଦ୍ଵିଷଃ କୃଣୋଷ୍ଯୁକ୍ଥଶଂସିନଃ । ନୃଭିଃ ସୁଵୀର ଉଚ୍ଯସେ
ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉଛ, ଯେମାନେ ଗୀତକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ତଳେ ପକାଉଛ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବଳଶାଳୀ ବୀର ଭାବେ ପରିଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ବ୍ରହ୍ମଵାହସଂ ଗୀର୍ଭିଃ ସଖାଯମୃଗ୍ମିଯମ୍ । ଗାଂ ନ ଦୋହସେ ହୁଵେ
ମୁଁ ଶବ୍ଦରେ ମୋ ବନ୍ଧୁ, ଗାୟକ, ପ୍ରାର୍ଥନା ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ଯେପରି ଲୋକେ ଦୁଧ ପାଇଁ ଗାଈକୁ ଡାକନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାନି ହସ୍ତଯୋରୂଚୁର୍ଵସୂନି ନି ଦ୍ଵିତା । ଵୀରସ୍ଯ ପୃତନାଷହଃ
ଯାହାଙ୍କର ହାତରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା ବୀର।
ଵି ଦୃଳ୍ହାନି ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଜନାନାଂ ଶଚୀପତେ । ଵୃହ ମାଯା ଅନାନତ
ଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଟୁଟ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କର, ପାହାଡ଼ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ଅନ୍ୟାୟ ଚାଳକୁ ତଳେ ପକା।