ଏମେନଂ ପ୍ରତ୍ଯେତନ ସୋମେଭିଃ ସୋମପାତମମ୍ । ଅମତ୍ରେଭିରୃଜୀଷିଣମିନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେଭିରିନ୍ଦୁଭିଃ
ଏହି ସୋମମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୋମ ପାନକାରୀଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଅ; ଚାପିଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ରସ ସହିତ, ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
ଯଦୀ ସୁତେଭିରିନ୍ଦୁଭିଃ ସୋମେଭିଃ ପ୍ରତିଭୂଷଥ । ଵେଦା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମେଧିରୋ ଧୃଷତ୍ତଂତମିଦେଷତେ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଓ ଚାପିଥିବା ରସ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦିଅ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣନ୍ତି; ଶୂର, ଏହି ଜଡିତ ସୂତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଖୋଜେ।
ଅସ୍ମାଅସ୍ମା ଇଦନ୍ଧସୋଽଧ୍ଵର୍ଯୋ ପ୍ର ଭରା ସୁତମ୍ । କୁଵିତ୍ସମସ୍ଯ ଜେନ୍ଯସ୍ଯ ଶର୍ଧତୋଽଭିଶସ୍ତେରଵସ୍ପରତ୍
ତାଙ୍କୁ, ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦେଅ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ବିଜୟୀଙ୍କ ଦୟାରେ, ହେତୁଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଜିତିପାରିବା।
ଯସ୍ଯ ତ୍ଯଚ୍ଛମ୍ବରଂ ମଦେ ଦିଵୋଦାସାଯ ରନ୍ଧଯଃ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଯାହାର ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ଭାଙ୍ଗିଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯସ୍ଯ ତୀଵ୍ରସୁତଂ ମଦଂ ମଧ୍ଯମନ୍ତଂ ଚ ରକ୍ଷସେ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଯାହାର ତୀବ୍ର ଚାପିଥିବା ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯସ୍ଯ ଗା ଅନ୍ତରଶ୍ମନୋ ମଦେ ଦୃଳ୍ହା ଅଵାସୃଜଃ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାର ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ଦୃଢ଼ମାନେ ପାଥରରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯସ୍ଯ ମନ୍ଦାନୋ ଅନ୍ଧସୋ ମାଘୋନଂ ଦଧିଷେ ଶଵଃ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଯାହାର ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯୋ ରଯିଵୋ ରଯିଂତମୋ ଯୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନୈର୍ଦ୍ଯୁମ୍ନଵତ୍ତମଃ । ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ
ଯିଏ ସମ୍ପଦରେ ସବୁଠାରୁ ଧନୀ, ଯିଏ ମହିମାରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ।
ଯଃ ଶଗ୍ମସ୍ତୁଵିଶଗ୍ମ ତେ ରାଯୋ ଦାମା ମତୀନାମ୍ । ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ
ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ଅଧିକ ଉଦାର, ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ।
ଯେନ ଵୃଦ୍ଧୋ ନ ଶଵସା ତୁରୋ ନ ସ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ । ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେବେ ହାରେନାହିଁ, ତ୍ୱରିତ କେବେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅପରାଜିତ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ।
ତ୍ଯମୁ ଵୋ ଅପ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ ଶଵସସ୍ପତିମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ନରଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିମ୍
ଯିଏ ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ଯଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତୀଦ୍ଗିରଃ ପତିଂ ତୁରସ୍ଯ ରାଧସଃ । ତମିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଦେଵୀ ଶୁଷ୍ମଂ ସପର୍ଯତଃ
ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତିମାନେ ବଡ଼ କରନ୍ତି, ଅଧିକ ଦାନର ମାଲିକ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦେବୀ ଦିଗ, ଦେବୀମାନେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ତଦ୍ଵ ଉକ୍ଥସ୍ଯ ବର୍ହଣେନ୍ଦ୍ରାଯୋପସ୍ତୃଣୀଷଣି । ଵିପୋ ନ ଯସ୍ଯୋତଯୋ ଵି ଯଦ୍ରୋହନ୍ତି ସକ୍ଷିତଃ
ସେଇ ପ୍ରଶଂସାର ଆସନ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବିଛାଏ; ନଦୀମାନେ ଯେପରି ତାରଙ୍ଗ ଦେଇ ବହେ, ସେଠାରେ ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଅଲଗା ହୁଅନ୍ତି।
ଅଵିଦଦ୍ଦକ୍ଷଂ ମିତ୍ରୋ ନଵୀଯାନ୍ପପାନୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵସ୍ଯୋ ଅଚୈତ୍ । ସସଵାନ୍ସ୍ତୌଲାଭିର୍ଧୌତରୀଭିରୁରୁଷ୍ଯା ପାଯୁରଭଵତ୍ସଖିଭ୍ଯଃ
ମିତ୍ର, ସଦା ନୂତନ, ଦକ୍ଷତା ଖୋଜିଲେ; ପାନ କରି, ସେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ ହେଲେ। ତୌଳା ଓ ଧୌତରୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ରକ୍ଷକ ହେଲେ।
ଋତସ୍ଯ ପଥି ଵେଧା ଅପାଯି ଶ୍ରିଯେ ମନାଂସି ଦେଵାସୋ ଅକ୍ରନ୍ । ଦଧାନୋ ନାମ ମହୋ ଵଚୋଭିର୍ଵପୁର୍ଦୃଶଯେ ଵେନ୍ଯୋ ଵ୍ଯାଵଃ
ସତ୍ୟର ପଥରେ, ଜ୍ଞାନୀ ପାନ କଲେ; ମହିମା ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ନିଜ ମନ ତିଆରି କଲେ। ମହତ୍ତ୍ୱର ନାମ ଧାରଣ କରି, କଥା ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆକୃତି ତିଆରି କଲେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୁଣାଇଥିବା।
ଦ୍ଯୁମତ୍ତମଂ ଦକ୍ଷଂ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ ସେଧା ଜନାନାଂ ପୂର୍ଵୀରରାତୀଃ । ଵର୍ଷୀଯୋ ଵଯଃ କୃଣୁହି ଶଚୀଭିର୍ଧନସ୍ଯ ସାତାଵସ୍ମାଁ ଅଵିଡ୍ଢି
ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦକ୍ଷତା ଦିଅ; ଲୋକମାନଙ୍କ ପୁରୁଣା ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଅ; ଧନ ଲାଗି ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର — ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯମିନ୍ମଘଵନ୍ନଭୂମ ଵଯଂ ଦାତ୍ରେ ହରିଵୋ ମା ଵି ଵେନଃ । ନକିରାପିର୍ଦଦୃଶେ ମର୍ତ୍ଯତ୍ରା କିମଙ୍ଗ ରଧ୍ରଚୋଦନଂ ତ୍ଵାହୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମେ କେବେ ତୁମ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାରେ କମି କରିନାହିଁ; ହେ ହରିଯୁକ୍ତ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନି। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପରି ଦାନଶୀଳ କେହି ଦେଖାଯାଇନାହିଁ; ତେଣୁ କିପରି କେହି ତୁମକୁ କଞ୍ଜୁସ କହିପାରିବ?
ମା ଜସ୍ଵନେ ଵୃଷଭ ନୋ ରରୀଥା ମା ତେ ରେଵତଃ ସଖ୍ଯେ ରିଷାମ । ପୂର୍ଵୀଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଷ୍ଷିଧୋ ଜନେଷୁ ଜହ୍ଯସୁଷ୍ଵୀନ୍ପ୍ର ଵୃହାପୃଣତଃ
ହେ ବୃଷଭ, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଗର୍ଜନାରେ ତ୍ୟାଗ କରନିଅ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମେ ତୁମ ସଖ୍ୟତା ହରାଇନଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଓ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଉନ୍ନତ କର।
ଉଦଭ୍ରାଣୀଵ ସ୍ତନଯନ୍ନିଯର୍ତୀନ୍ଦ୍ରୋ ରାଧାଂସ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯାନି ଗଵ୍ଯା । ତ୍ଵମସି ପ୍ରଦିଵଃ କାରୁଧାଯା ମା ତ୍ଵାଦାମାନ ଆ ଦଭନ୍ମଘୋନଃ
ମେଘରୁ ଉଠୁଥିବା ଗର୍ଜନା ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈର ଧନ ଆଣନ୍ତି। ହେ ଗାୟକ, ତୁମେ ଦିଗନ୍ତରୁ ଦାନ କରୁଥିବା, ଦାନ ପାଇଁ ଆସୁଥିବା କେହି ମନୁଷ୍ୟ ନିରାଶ ହେଉନାହିଁ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଵୀର ପ୍ର ମହେ ସୁତାନାମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଭର ସ ହ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା । ଯଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାଭିରୁତ ନୂତନାଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵାଵୃଧେ ଗୃଣତାମୃଷୀଣାମ୍
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ବୀର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଣ; ସେ ଏହାର ରାଜା। ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଗୀତରେ, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅସ୍ଯ ମଦେ ପୁରୁ ଵର୍ପାଂସି ଵିଦ୍ଵାନିନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତୀ ଜଘାନ । ତମୁ ପ୍ର ହୋଷି ମଧୁମନ୍ତମସ୍ମୈ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶିପ୍ରିଣେ ପିବଧ୍ଯୈ
ସେ ଅନେକ ରୂପ ଜାଣି, ଆନନ୍ଦରେ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଇଛନ୍ତି। ଏହି ମଧୁର ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ଯେଉଁ ବୀର ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ସେ ପିଇପାରିବେ।
ପାତା ସୁତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ତୁ ସୋମଂ ହନ୍ତା ଵୃତ୍ରଂ ଵଜ୍ରେଣ ମନ୍ଦସାନଃ । ଗନ୍ତା ଯଜ୍ଞଂ ପରାଵତଶ୍ଚିଦଚ୍ଛା ଵସୁର୍ଧୀନାମଵିତା କାରୁଧାଯାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁକୁ ହନନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସେ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦାତା, ଚିନ୍ତାର ରକ୍ଷକ ଓ ଗାୟକଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାକାରୀ।
ଇଦଂ ତ୍ଯତ୍ପାତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରପାନମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରିଯମମୃତମପାଯି । ମତ୍ସଦ୍ଯଥା ସୌମନସାଯ ଦେଵଂ ଵ୍ଯସ୍ମଦ୍ଦ୍ଵେଷୋ ଯୁଯଵଦ୍ଵ୍ଯଂହଃ
ଏହି ପାତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅମୃତ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଆଯାଇଛି। ଏହା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏବଂ ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରୁ।
ଏନା ମନ୍ଦାନୋ ଜହି ଶୂର ଶତ୍ରୂଞ୍ଜାମିମଜାମିଂ ମଘଵନ୍ନମିତ୍ରାନ୍ । ଅଭିଷେଣାଁ ଅଭ୍ଯାଦେଦିଶାନାନ୍ପରାଚ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ମୃଣା ଜହୀ ଚ
ଏହାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ବୀର, ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହନନ୍ତୁ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ଯେମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କର, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ହରାଇ ଦେ।
ଆସୁ ଷ୍ମା ଣୋ ମଘଵନ୍ନିନ୍ଦ୍ର ପୃତ୍ସ୍ଵସ୍ମଭ୍ଯଂ ମହି ଵରିଵଃ ସୁଗଂ କଃ । ଅପାଂ ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ଜେଷ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରୀନ୍କୃଣୁହି ସ୍ମା ନୋ ଅର୍ଧମ୍
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଆମକୁ ବଡ଼ ଓ ସହଜ ମାର୍ଗ ଦିଅ। ଆମ ପାଣି, ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତର ପିଢ଼ିର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଅ; ଆମକୁ ସ୍ୱାମୀ କର, ଏବଂ ଆମ ଅଂଶ ନିଶ୍ଚିତ କର।
ଆ ତ୍ଵା ହରଯୋ ଵୃଷଣୋ ଯୁଜାନା ଵୃଷରଥାସୋ ଵୃଷରଶ୍ମଯୋଽତ୍ଯାଃ । ଅସ୍ମତ୍ରାଞ୍ଚୋ ଵୃଷଣୋ ଵଜ୍ରଵାହୋ ଵୃଷ୍ଣେ ମଦାଯ ସୁଯୁଜୋ ଵହନ୍ତୁ
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୋଜିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତୁମ ରଥମାନେ ଦୃଢ଼ ରଶି ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା। ଏମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମ ପ୍ରଶଂସାକାରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆନନ୍ତୁ, ଭଲ ଭାବେ ଯୋଜିତ ହୋଇ।
ଆ ତେ ଵୃଷନ୍ଵୃଷଣୋ ଦ୍ରୋଣମସ୍ଥୁର୍ଘୃତପ୍ରୁଷୋ ନୋର୍ମଯୋ ମଦନ୍ତଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ଵୃଷଭିଃ ସୁତାନାଂ ଵୃଷ୍ଣେ ଭରନ୍ତି ଵୃଷଭାଯ ସୋମମ୍
ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତୁମ ପାତ୍ରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ବୃଷଭ, ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ଆନନ୍ଦିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ବୃଷଭମାନେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଣନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ପିଇବା ପାଇଁ।
ଵୃଷାସି ଦିଵୋ ଵୃଷଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୃଷା ସିନ୍ଧୂନାଂ ଵୃଷଭ ସ୍ତିଯାନାମ୍ । ଵୃଷ୍ଣେ ତ ଇନ୍ଦୁର୍ଵୃଷଭ ପୀପାଯ ସ୍ଵାଦୂ ରସୋ ମଧୁପେଯୋ ଵରାଯ
ତୁମେ ଦିଗନ୍ତର ବୃଷଭ, ପୃଥିବୀର ବୃଷଭ, ନଦୀମାନେର ବୃଷଭ, ଜନନୀମାନେର ବୃଷଭ। ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ବଢ଼ିଛି, ମଧୁର ରସ, ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପିଇବା ପାଇଁ।
ଅଯଂ ଦେଵଃ ସହସା ଜାଯମାନ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଯୁଜା ପଣିମସ୍ତଭାଯତ୍ । ଅଯଂ ସ୍ଵସ୍ଯ ପିତୁରାଯୁଧାନୀନ୍ଦୁରମୁଷ୍ଣାଦଶିଵସ୍ଯ ମାଯାଃ
ଏହି ଦେବତା, ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଦାନବକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି। ଏହିଏ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ସୋମ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମାୟାକୁ ଜଳାଇ ଦେଇଛି।
ଅଯମକୃଣୋଦୁଷସଃ ସୁପତ୍ନୀରଯଂ ସୂର୍ଯେ ଅଦଧାଜ୍ଜ୍ଯୋତିରନ୍ତଃ । ଅଯଂ ତ୍ରିଧାତୁ ଦିଵି ରୋଚନେଷୁ ତ୍ରିତେଷୁ ଵିନ୍ଦଦମୃତଂ ନିଗୂଳ୍ହମ୍
ଏହିଏ ଉଷାମାନେକୁ ଭଲ ଗୃହଣୀ କରିଛନ୍ତି; ଏହିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ରଖିଛନ୍ତି। ଏହିଏ ଦିଗନ୍ତର ତିନି ଅଞ୍ଚଳରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ, ଗୁପ୍ତ ଅମୃତ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଛନ୍ତି।