ଅସ୍ଯ ପିବ ଯସ୍ଯ ଜଜ୍ଞାନ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦାଯ କ୍ରତ୍ଵେ ଅପିବୋ ଵିରପ୍ଶିନ୍ । ତମୁ ତେ ଗାଵୋ ନର ଆପୋ ଅଦ୍ରିରିନ୍ଦୁଂ ସମହ୍ଯନ୍ପୀତଯେ ସମସ୍ମୈ
ଏହା ପିଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ସବୁଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା। ତୁମ ପାଇଁ ଗାୟ, ମନୁଷ୍ୟ, ଜଳ, ପାହାଡ଼ ସୋମ ଆଣିଛନ୍ତି, କେବଳ ତୁମ ପାଇଁ।
ସମିଦ୍ଧେ ଅଗ୍ନୌ ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ଆ ତ୍ଵା ଵହନ୍ତୁ ହରଯୋ ଵହିଷ୍ଠାଃ । ତ୍ଵାଯତା ମନସା ଜୋହଵୀମୀନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ସୁଵିତାଯ ମହେ ନଃ
ଅଗ୍ନି ଜଳିଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ମହା ଭଲ ଓ ଶୁଭ ପାଇଁ ଆସ।
ଆ ଯାହି ଶଶ୍ଵଦୁଶତା ଯଯାଥେନ୍ଦ୍ର ମହା ମନସା ସୋମପେଯମ୍ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଶୃଣଵ ଇମା ନୋଽଥା ତେ ଯଜ୍ଞସ୍ତନ୍ଵେ ଵଯୋ ଧାତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଆଶା ଭରି, ବଡ଼ ମନ ନେଇ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ। ଏହି ଆମ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ, ତାପରେ ଯଜ୍ଞ ତୁମ ଦେହକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଦିଵି ପାର୍ଯେ ଯଦୃଧଗ୍ଯଦ୍ଵା ସ୍ଵେ ସଦନେ ଯତ୍ର ଵାସି । ଅତୋ ନୋ ଯଜ୍ଞମଵସେ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ସଜୋଷାଃ ପାହି ଗିର୍ଵଣୋ ମରୁଦ୍ଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବରେ, ଧର୍ମରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଗୃହରେ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆସ, ତୁମ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ମରୁତମାନେ ସହିତ, ଗୀତ ଗାଇ ଆମ ସହିତ ପାନ କର।
ଅହେଳମାନ ଉପ ଯାହି ଯଜ୍ଞଂ ତୁଭ୍ଯଂ ପଵନ୍ତ ଇନ୍ଦଵଃ ସୁତାସଃ । ଗାଵୋ ନ ଵଜ୍ରିନ୍ସ୍ଵମୋକୋ ଅଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରା ଗହି ପ୍ରଥମୋ ଯଜ୍ଞିଯାନାମ୍
ବାଧା ବ୍ୟତିତ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ରସ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି। ଗାୟମାନେ ପରି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ନିଜ ଗୃହକୁ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଥମ ହେଉ।
ଯା ତେ କାକୁତ୍ସୁକୃତା ଯା ଵରିଷ୍ଠା ଯଯା ଶଶ୍ଵତ୍ପିବସି ମଧ୍ଵ ଊର୍ମିମ୍ । ତଯା ପାହି ପ୍ର ତେ ଅଧ୍ଵର୍ଯୁରସ୍ଥାତ୍ସଂ ତେ ଵଜ୍ରୋ ଵର୍ତତାମିନ୍ଦ୍ର ଗଵ୍ଯୁଃ
ଯାହା କାକୁତ୍ସ୍ଥ ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଦା ମଧୁର ଲହରୀ ପିଉଛ, ସେଥିରେ ପିଉ। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ତୁମ ପାଖରେ ରଖିଛନ୍ତି, ତୁମ ବଜ୍ର ଗାୟ ପାଇଁ ସଜା ରହୁ।
ଏଷ ଦ୍ରପ୍ସୋ ଵୃଷଭୋ ଵିଶ୍ଵରୂପ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ସମକାରି ସୋମଃ । ଏତଂ ପିବ ହରିଵ ସ୍ଥାତରୁଗ୍ର ଯସ୍ଯେଶିଷେ ପ୍ରଦିଵି ଯସ୍ତେ ଅନ୍ନମ୍
ଏହି ଫୁଟିକା, ସମସ୍ତ ଆକୃତିର ବଳିୟସୀ, ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହିଠିକୁ ପିଉ, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ଦୃଢ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଯାହାର ଆହାର ଚାହୁଁଛ।
ସୁତଃ ସୋମୋ ଅସୁତାଦିନ୍ଦ୍ର ଵସ୍ଯାନଯଂ ଶ୍ରେଯାଞ୍ଚିକିତୁଷେ ରଣାଯ । ଏତଂ ତିତିର୍ଵ ଉପ ଯାହି ଯଜ୍ଞଂ ତେନ ଵିଶ୍ଵାସ୍ତଵିଷୀରା ପୃଣସ୍ଵ
ସୋମ ଚାପିଯାଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ଏହା ଅଧିକ ଭଲ। ଏହି ତିତିର୍ବା, ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ହ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙରଂ ତେ ସୋମସ୍ତନ୍ଵେ ଭଵାତି । ଶତକ୍ରତୋ ମାଦଯସ୍ଵା ସୁତେଷୁ ପ୍ରାସ୍ମାଁ ଅଵ ପୃତନାସୁ ପ୍ର ଵିକ୍ଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ନିକଟକୁ ଆସ; ଏହି ସୋମ ତୁମ ଶରୀର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ହେଉ। ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଆନନ୍ଦ କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦେଅ।
ପ୍ରତ୍ଯସ୍ମୈ ପିପୀଷତେ ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦୁଷେ ଭର । ଅରଂଗମାଯ ଜଗ୍ମଯେଽପଶ୍ଚାଦ୍ଦଘ୍ଵନେ ନରେ
ଯିଏ ପିବାକୁ ଚାହେ, ସବୁ କିଛି ଜାଣେ, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେଅ; ତାଙ୍କ ଆସିବା ଓ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ, ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଉତ୍ସୁକ ପୁରୁଷ ପାଇଁ।
ଏମେନଂ ପ୍ରତ୍ଯେତନ ସୋମେଭିଃ ସୋମପାତମମ୍ । ଅମତ୍ରେଭିରୃଜୀଷିଣମିନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେଭିରିନ୍ଦୁଭିଃ
ଏହି ସୋମମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୋମ ପାନକାରୀଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଯାଅ; ଚାପିଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ରସ ସହିତ, ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
ଯଦୀ ସୁତେଭିରିନ୍ଦୁଭିଃ ସୋମେଭିଃ ପ୍ରତିଭୂଷଥ । ଵେଦା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମେଧିରୋ ଧୃଷତ୍ତଂତମିଦେଷତେ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଓ ଚାପିଥିବା ରସ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦିଅ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣନ୍ତି; ଶୂର, ଏହି ଜଡିତ ସୂତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଖୋଜେ।
ଅସ୍ମାଅସ୍ମା ଇଦନ୍ଧସୋଽଧ୍ଵର୍ଯୋ ପ୍ର ଭରା ସୁତମ୍ । କୁଵିତ୍ସମସ୍ଯ ଜେନ୍ଯସ୍ଯ ଶର୍ଧତୋଽଭିଶସ୍ତେରଵସ୍ପରତ୍
ତାଙ୍କୁ, ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦେଅ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ବିଜୟୀଙ୍କ ଦୟାରେ, ହେତୁଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଜିତିପାରିବା।
ଯସ୍ଯ ତ୍ଯଚ୍ଛମ୍ବରଂ ମଦେ ଦିଵୋଦାସାଯ ରନ୍ଧଯଃ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଯାହାର ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ଭାଙ୍ଗିଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯସ୍ଯ ତୀଵ୍ରସୁତଂ ମଦଂ ମଧ୍ଯମନ୍ତଂ ଚ ରକ୍ଷସେ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଯାହାର ତୀବ୍ର ଚାପିଥିବା ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯସ୍ଯ ଗା ଅନ୍ତରଶ୍ମନୋ ମଦେ ଦୃଳ୍ହା ଅଵାସୃଜଃ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାର ଉତ୍ସାହରେ ତୁମେ ଦୃଢ଼ମାନେ ପାଥରରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯସ୍ଯ ମନ୍ଦାନୋ ଅନ୍ଧସୋ ମାଘୋନଂ ଦଧିଷେ ଶଵଃ । ଅଯଂ ସ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ସୁତଃ ପିବ
ଯାହାର ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପିଉ।
ଯୋ ରଯିଵୋ ରଯିଂତମୋ ଯୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନୈର୍ଦ୍ଯୁମ୍ନଵତ୍ତମଃ । ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ
ଯିଏ ସମ୍ପଦରେ ସବୁଠାରୁ ଧନୀ, ଯିଏ ମହିମାରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ।
ଯଃ ଶଗ୍ମସ୍ତୁଵିଶଗ୍ମ ତେ ରାଯୋ ଦାମା ମତୀନାମ୍ । ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ
ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ଅଧିକ ଉଦାର, ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ।
ଯେନ ଵୃଦ୍ଧୋ ନ ଶଵସା ତୁରୋ ନ ସ୍ଵାଭିରୂତିଭିଃ । ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେବେ ହାରେନାହିଁ, ତ୍ୱରିତ କେବେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅପରାଜିତ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଆନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ।
ତ୍ଯମୁ ଵୋ ଅପ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ ଶଵସସ୍ପତିମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ନରଂ ମଂହିଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିମ୍
ଯିଏ ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ଯଂ ଵର୍ଧଯନ୍ତୀଦ୍ଗିରଃ ପତିଂ ତୁରସ୍ଯ ରାଧସଃ । ତମିନ୍ନ୍ଵସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଦେଵୀ ଶୁଷ୍ମଂ ସପର୍ଯତଃ
ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତିମାନେ ବଡ଼ କରନ୍ତି, ଅଧିକ ଦାନର ମାଲିକ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦେବୀ ଦିଗ, ଦେବୀମାନେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ତଦ୍ଵ ଉକ୍ଥସ୍ଯ ବର୍ହଣେନ୍ଦ୍ରାଯୋପସ୍ତୃଣୀଷଣି । ଵିପୋ ନ ଯସ୍ଯୋତଯୋ ଵି ଯଦ୍ରୋହନ୍ତି ସକ୍ଷିତଃ
ସେଇ ପ୍ରଶଂସାର ଆସନ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବିଛାଏ; ନଦୀମାନେ ଯେପରି ତାରଙ୍ଗ ଦେଇ ବହେ, ସେଠାରେ ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଅଲଗା ହୁଅନ୍ତି।
ଅଵିଦଦ୍ଦକ୍ଷଂ ମିତ୍ରୋ ନଵୀଯାନ୍ପପାନୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵସ୍ଯୋ ଅଚୈତ୍ । ସସଵାନ୍ସ୍ତୌଲାଭିର୍ଧୌତରୀଭିରୁରୁଷ୍ଯା ପାଯୁରଭଵତ୍ସଖିଭ୍ଯଃ
ମିତ୍ର, ସଦା ନୂତନ, ଦକ୍ଷତା ଖୋଜିଲେ; ପାନ କରି, ସେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ ହେଲେ। ତୌଳା ଓ ଧୌତରୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ସେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ପାଇଁ ବିଶାଳ ରକ୍ଷକ ହେଲେ।
ଋତସ୍ଯ ପଥି ଵେଧା ଅପାଯି ଶ୍ରିଯେ ମନାଂସି ଦେଵାସୋ ଅକ୍ରନ୍ । ଦଧାନୋ ନାମ ମହୋ ଵଚୋଭିର୍ଵପୁର୍ଦୃଶଯେ ଵେନ୍ଯୋ ଵ୍ଯାଵଃ
ସତ୍ୟର ପଥରେ, ଜ୍ଞାନୀ ପାନ କଲେ; ମହିମା ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ନିଜ ମନ ତିଆରି କଲେ। ମହତ୍ତ୍ୱର ନାମ ଧାରଣ କରି, କଥା ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆକୃତି ତିଆରି କଲେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୁଣାଇଥିବା।
ଦ୍ଯୁମତ୍ତମଂ ଦକ୍ଷଂ ଧେହ୍ଯସ୍ମେ ସେଧା ଜନାନାଂ ପୂର୍ଵୀରରାତୀଃ । ଵର୍ଷୀଯୋ ଵଯଃ କୃଣୁହି ଶଚୀଭିର୍ଧନସ୍ଯ ସାତାଵସ୍ମାଁ ଅଵିଡ୍ଢି
ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦକ୍ଷତା ଦିଅ; ଲୋକମାନଙ୍କ ପୁରୁଣା ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଅ; ଧନ ଲାଗି ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର — ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯମିନ୍ମଘଵନ୍ନଭୂମ ଵଯଂ ଦାତ୍ରେ ହରିଵୋ ମା ଵି ଵେନଃ । ନକିରାପିର୍ଦଦୃଶେ ମର୍ତ୍ଯତ୍ରା କିମଙ୍ଗ ରଧ୍ରଚୋଦନଂ ତ୍ଵାହୁଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମେ କେବେ ତୁମ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାରେ କମି କରିନାହିଁ; ହେ ହରିଯୁକ୍ତ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନି। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପରି ଦାନଶୀଳ କେହି ଦେଖାଯାଇନାହିଁ; ତେଣୁ କିପରି କେହି ତୁମକୁ କଞ୍ଜୁସ କହିପାରିବ?
ମା ଜସ୍ଵନେ ଵୃଷଭ ନୋ ରରୀଥା ମା ତେ ରେଵତଃ ସଖ୍ଯେ ରିଷାମ । ପୂର୍ଵୀଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଷ୍ଷିଧୋ ଜନେଷୁ ଜହ୍ଯସୁଷ୍ଵୀନ୍ପ୍ର ଵୃହାପୃଣତଃ
ହେ ବୃଷଭ, ତୁମେ ଆମକୁ ତୁମ ଗର୍ଜନାରେ ତ୍ୟାଗ କରନିଅ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମେ ତୁମ ସଖ୍ୟତା ହରାଇନଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ, ଓ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଉନ୍ନତ କର।
ଉଦଭ୍ରାଣୀଵ ସ୍ତନଯନ୍ନିଯର୍ତୀନ୍ଦ୍ରୋ ରାଧାଂସ୍ଯଶ୍ଵ୍ଯାନି ଗଵ୍ଯା । ତ୍ଵମସି ପ୍ରଦିଵଃ କାରୁଧାଯା ମା ତ୍ଵାଦାମାନ ଆ ଦଭନ୍ମଘୋନଃ
ମେଘରୁ ଉଠୁଥିବା ଗର୍ଜନା ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈର ଧନ ଆଣନ୍ତି। ହେ ଗାୟକ, ତୁମେ ଦିଗନ୍ତରୁ ଦାନ କରୁଥିବା, ଦାନ ପାଇଁ ଆସୁଥିବା କେହି ମନୁଷ୍ୟ ନିରାଶ ହେଉନାହିଁ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଵୀର ପ୍ର ମହେ ସୁତାନାମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଭର ସ ହ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା । ଯଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାଭିରୁତ ନୂତନାଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵାଵୃଧେ ଗୃଣତାମୃଷୀଣାମ୍
ହେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ବୀର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆଣ; ସେ ଏହାର ରାଜା। ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ଗୀତରେ, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।