ଅନୁ ପ୍ର ଯେଜେ ଜନ ଓଜୋ ଅସ୍ଯ ସତ୍ରା ଦଧିରେ ଅନୁ ଵୀର୍ଯାଯ । ସ୍ଯୂମଗୃଭେ ଦୁଧଯେଽର୍ଵତେ ଚ କ୍ରତୁଂ ଵୃଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯପି ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ
ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଚାହିଁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ବୁନକାରିର ଘରେ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲୁଥିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ବାଛନ୍ତି, ଏବଂ ବୃତ୍ର ନାଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ତଂ ସଧ୍ରୀଚୀରୂତଯୋ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି ପୌଂସ୍ଯାନି ନିଯୁତଃ ସଶ୍ଚୁରିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ସମୁଦ୍ରଂ ନ ସିନ୍ଧଵ ଉକ୍ଥଶୁଷ୍ମା ଉରୁଵ୍ଯଚସଂ ଗିର ଆ ଵିଶନ୍ତି
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏକତ୍ରିତ ସହାୟକମାନେ ପୁରୁଷ ମୂଲ୍ୟ ଓ ବୀରତା ଆଣନ୍ତି; ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୀତ ତାଙ୍କ ଉଦାରତାକୁ ଉଦ୍ଧେଷ୍ଟ କରି ଯାଉଛି।
ସ ରାଯସ୍ଖାମୁପ ସୃଜା ଗୃଣାନଃ ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ଵସ୍ଵଃ । ପତିର୍ବଭୂଥାସମୋ ଜନାନାମେକୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ରାଜା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକଙ୍କୁ ଧନ ଲାଗି ଆକାଂକ୍ଷା ପଠାନ୍ତୁ, ଆପଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନର ନାଥ; ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଅପରିମିତ ମାଲିକ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ ତୁ ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ୍ଯା ଯୋ ଦୁଵୋଯୁର୍ଦ୍ଯୌର୍ନ ଭୂମାଭି ରାଯୋ ଅର୍ଯଃ । ଅସୋ ଯଥା ନଃ ଶଵସା ଚକାନୋ ଯୁଗେଯୁଗେ ଵଯସା ଚେକିତାନଃ
ଏହିପରି, ଆପଣ ନିଜ କାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯିଏ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଦିଗବିଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ତମକୁ ଶୁଣନ୍ତି; ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ କରନ୍ତୁ।
ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ତ ଉଗ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଯୁକ୍ତାସୋ ହରଯୋ ଵହନ୍ତୁ । କୀରିଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ହଵତେ ସ୍ଵର୍ଵାନୃଧୀମହି ସଧମାଦସ୍ତେ ଅଦ୍ଯ
ହେ ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ଯୁକ୍ତ ହରିବାହନ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଛାଯାଇଛନ୍ତି; କାରଣ ଗରିବ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକେ, ଆଲୋକ ଆଣୁଥିବା, ଆମେ ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ସହ ଭୋଜନ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ପ୍ରୋ ଦ୍ରୋଣେ ହରଯଃ କର୍ମାଗ୍ମନ୍ପୁନାନାସ ଋଜ୍ଯନ୍ତୋ ଅଭୂଵନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନୋ ଅସ୍ଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ ପପୀଯାଦ୍ଦ୍ଯୁକ୍ଷୋ ମଦସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା
ହରିବାହନମାନେ ପାତ୍ରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ସିଧା ହୋଇଛନ୍ତି; ପୁରୁଣା ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ଆନନ୍ଦର ରାଜା, ଏହା ପିଉନ୍ତୁ।
ଆସସ୍ରାଣାସଃ ଶଵସାନମଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରଂ ସୁଚକ୍ରେ ରଥ୍ଯାସୋ ଅଶ୍ଵାଃ । ଅଭି ଶ୍ରଵ ଋଜ୍ଯନ୍ତୋ ଵହେଯୁର୍ନୂ ଚିନ୍ନୁ ଵାଯୋରମୃତଂ ଵି ଦସ୍ଯେତ୍
ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଶକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଭଲ ତିଆରି ରଥମାନେ; ସିଧା ଥିବାମାନେ କୀର୍ତ୍ତି ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ବାୟୁର ଅମୃତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହେଉନାହିଁ।
ଵରିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାମିଯର୍ତୀନ୍ଦ୍ରୋ ମଘୋନାଂ ତୁଵିକୂର୍ମିତମଃ । ଯଯା ଵଜ୍ରିଵଃ ପରିଯାସ୍ଯଂହୋ ମଘା ଚ ଧୃଷ୍ଣୋ ଦଯସେ ଵି ସୂରୀନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି; ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆପଣ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଜସ୍ଯ ସ୍ଥଵିରସ୍ଯ ଦାତେନ୍ଦ୍ରୋ ଗୀର୍ଭିର୍ଵର୍ଧତାଂ ଵୃଦ୍ଧମହାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରଂ ହନିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ତୁ ସତ୍ଵା ତା ସୂରିଃ ପୃଣତି ତୂତୁଜାନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୀର୍ଘ ସ୍ଥାୟୀ ଶକ୍ତିର ଦାତା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମର ଗୀତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ଘାତକ, ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ—ଏହିପରି ଦାନଶୀଳ ଉତ୍ସୁକଙ୍କୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଅପାଦିତ ଉଦୁ ନଶ୍ଚିତ୍ରତମୋ ମହୀଂ ଭର୍ଷଦ୍ଦ୍ଯୁମତୀମିନ୍ଦ୍ରହୂତିମ୍ । ପନ୍ଯସୀଂ ଧୀତିଂ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ ଯାମଞ୍ଜନସ୍ଯ ରାତିଂ ଵନତେ ସୁଦାନୁଃ
ସେ ଆଗେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତ ଉଦିତ ହୋଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼ ଓ ମହିମାମୟ ସ୍ତୁତି ଆଣିଛନ୍ତି। ଦାନଶୀଳ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ପଥ ଓ ଉଦାର ଲୋକଙ୍କ ଦାନ ଚାହିଁଥାଏ।
ଦୂରାଚ୍ଚିଦା ଵସତୋ ଅସ୍ଯ କର୍ଣା ଘୋଷାଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତନ୍ଯତି ବ୍ରୁଵାଣଃ । ଏଯମେନଂ ଦେଵହୂତିର୍ଵଵୃତ୍ଯାନ୍ମଦ୍ର୍ଯଗିନ୍ଦ୍ରମିଯମୃଚ୍ଯମାନା
ଦୂରରୁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଜନି ଧ୍ୱନି ତାଙ୍କର କାନକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଛି, ଏହି ମଦ୍ର ଜନନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗାଉଛନ୍ତି।
ତଂ ଵୋ ଧିଯା ପରମଯା ପୁରାଜାମଜରମିନ୍ଦ୍ରମଭ୍ଯନୂଷ୍ଯର୍କୈଃ । ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଗିରୋ ଦଧିରେ ସମସ୍ମିନ୍ମହାଁଶ୍ଚ ସ୍ତୋମୋ ଅଧି ଵର୍ଧଦିନ୍ଦ୍ରେ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଆମେ ଉଚ୍ଚତମ ଚିନ୍ତାରେ ଅଜରାମର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଛୁ, ସ୍ତୁତିଗୀତ ଦ୍ୱାରା। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ବାଣୀ ଓ ଗୀତ ତାଙ୍କରେ ଅର୍ପିତ, ଏବଂ ମହାନ୍ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଏ।
ଵର୍ଧାଦ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞ ଉତ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵର୍ଧାଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଗିର ଉକ୍ଥା ଚ ମନ୍ମ । ଵର୍ଧାହୈନମୁଷସୋ ଯାମନ୍ନକ୍ତୋର୍ଵର୍ଧାନ୍ମାସାଃ ଶରଦୋ ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍
ଯଜ୍ଞ, ସୋମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଏ; ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର, ଗୀତ, ଉକ୍ଥ ଓ ମୋର କଥା ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଏ। ପ୍ରଭାତ, ରାତିର ପଥ, ମାସ, ବର୍ଷ ଓ ଦିଗନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଏ।
ଏଵା ଜଜ୍ଞାନଂ ସହସେ ଅସାମି ଵାଵୃଧାନଂ ରାଧସେ ଚ ଶ୍ରୁତାଯ । ମହାମୁଗ୍ରମଵସେ ଵିପ୍ର ନୂନମା ଵିଵାସେମ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେଷୁ
ଏଭଳି ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଦାନ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ବଡ଼ ହୋଇଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ହେ ମହାବଳୀ, ଭୟଙ୍କର, ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ହେ ଋଷି, ବର୍ତ୍ତମାନ ଶତ୍ରୁଦଳନରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ।
ମନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କଵେର୍ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଵହ୍ନେର୍ଵିପ୍ରମନ୍ମନୋ ଵଚନସ୍ଯ ମଧ୍ଵଃ । ଅପା ନସ୍ତସ୍ଯ ସଚନସ୍ଯ ଦେଵେଷୋ ଯୁଵସ୍ଵ ଗୃଣତେ ଗୋଅଗ୍ରାଃ
ମଧୁର କବି, ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଋଷି, ମନ, ବାଣୀ ଓ ମଧୁର କଥା—ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସହଚରଙ୍କ ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଯୁବକ, ଗାୟ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଗାୟକ ପାଇଁ।
ଅଯମୁଶାନଃ ପର୍ଯଦ୍ରିମୁସ୍ରା ଋତଧୀତିଭିରୃତଯୁଗ୍ଯୁଜାନଃ । ରୁଜଦରୁଗ୍ଣଂ ଵି ଵଲସ୍ଯ ସାନୁଂ ପଣୀଁର୍ଵଚୋଭିରଭି ଯୋଧଦିନ୍ଦ୍ରଃ
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ପାହାଡ଼ ଓ ପ୍ରଭାତକୁ ଘେରି ଚାଲିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ସତ୍ୟରେ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ। ସେ ଦୁର୍ଗମ ଶୃଙ୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ପଣିମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ଅଯଂ ଦ୍ଯୋତଯଦଦ୍ଯୁତୋ ଵ୍ଯକ୍ତୂନ୍ଦୋଷା ଵସ୍ତୋଃ ଶରଦ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ର । ଇମଂ କେତୁମଦଧୁର୍ନୂ ଚିଦହ୍ନାଂ ଶୁଚିଜନ୍ମନ ଉଷସଶ୍ଚକାର
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରାତି ଓ ଦିନ, ଋତୁ ଓ ବର୍ଷକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଏହି ଚିହ୍ନକୁ ସେମାନେ ଏଉଁ ଦିନରେ ରଖିଛନ୍ତି; ପବିତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇ ସେ ପ୍ରଭାତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ରୋଚଯଦରୁଚୋ ରୁଚାନୋଽଯଂ ଵାସଯଦ୍ଵ୍ଯୃତେନ ପୂର୍ଵୀଃ । ଅଯମୀଯତ ଋତଯୁଗ୍ଭିରଶ୍ଵୈଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦା ନାଭିନା ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଃ
ସେ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଧର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଳନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣି, ନେତାମାନେ ନାଭିରେ ଯାଆନ୍ତି।
ନୂ ଗୃଣାନୋ ଗୃଣତେ ପ୍ରତ୍ନ ରାଜନ୍ନିଷଃ ପିନ୍ଵ ଵସୁଦେଯାଯ ପୂର୍ଵୀଃ । ଅପ ଓଷଧୀରଵିଷା ଵନାନି ଗା ଅର୍ଵତୋ ନୄନୃଚସେ ରିରୀହି
ଏବେ ଗାୟକ ତୁମକୁ, ପୁରୁଣା ରାଜା, ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି; ଧନଦାତା ପାଇଁ ପୂର୍ବ ଧନ ସମୃଦ୍ଧି କର। ଔଷଧି, ଜଙ୍ଗଲ, ଗାୟ, ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟ—ସମସ୍ତକୁ ଆମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ର ପିବ ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତୋ ମଦାଯାଵ ସ୍ଯ ହରୀ ଵି ମୁଚା ସଖାଯା । ଉତ ପ୍ର ଗାଯ ଗଣ ଆ ନିଷଦ୍ଯାଥା ଯଜ୍ଞାଯ ଗୃଣତେ ଵଯୋ ଧାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପିଉ। ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ଆସ, ଗାଉ, ସମୁଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ବସ, ଯଜ୍ଞରେ ଆସ, ସ୍ତୁତି ଓ ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କର।
ଅସ୍ଯ ପିବ ଯସ୍ଯ ଜଜ୍ଞାନ ଇନ୍ଦ୍ର ମଦାଯ କ୍ରତ୍ଵେ ଅପିବୋ ଵିରପ୍ଶିନ୍ । ତମୁ ତେ ଗାଵୋ ନର ଆପୋ ଅଦ୍ରିରିନ୍ଦୁଂ ସମହ୍ଯନ୍ପୀତଯେ ସମସ୍ମୈ
ଏହା ପିଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ସବୁଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା। ତୁମ ପାଇଁ ଗାୟ, ମନୁଷ୍ୟ, ଜଳ, ପାହାଡ଼ ସୋମ ଆଣିଛନ୍ତି, କେବଳ ତୁମ ପାଇଁ।
ସମିଦ୍ଧେ ଅଗ୍ନୌ ସୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ଆ ତ୍ଵା ଵହନ୍ତୁ ହରଯୋ ଵହିଷ୍ଠାଃ । ତ୍ଵାଯତା ମନସା ଜୋହଵୀମୀନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ସୁଵିତାଯ ମହେ ନଃ
ଅଗ୍ନି ଜଳିଲେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ମହା ଭଲ ଓ ଶୁଭ ପାଇଁ ଆସ।
ଆ ଯାହି ଶଶ୍ଵଦୁଶତା ଯଯାଥେନ୍ଦ୍ର ମହା ମନସା ସୋମପେଯମ୍ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଶୃଣଵ ଇମା ନୋଽଥା ତେ ଯଜ୍ଞସ୍ତନ୍ଵେ ଵଯୋ ଧାତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଆଶା ଭରି, ବଡ଼ ମନ ନେଇ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ। ଏହି ଆମ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ, ତାପରେ ଯଜ୍ଞ ତୁମ ଦେହକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଦିଵି ପାର୍ଯେ ଯଦୃଧଗ୍ଯଦ୍ଵା ସ୍ଵେ ସଦନେ ଯତ୍ର ଵାସି । ଅତୋ ନୋ ଯଜ୍ଞମଵସେ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ସଜୋଷାଃ ପାହି ଗିର୍ଵଣୋ ମରୁଦ୍ଭିଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବରେ, ଧର୍ମରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଗୃହରେ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଅଛ, ସେଠାରୁ ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆସ, ତୁମ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ମରୁତମାନେ ସହିତ, ଗୀତ ଗାଇ ଆମ ସହିତ ପାନ କର।
ଅହେଳମାନ ଉପ ଯାହି ଯଜ୍ଞଂ ତୁଭ୍ଯଂ ପଵନ୍ତ ଇନ୍ଦଵଃ ସୁତାସଃ । ଗାଵୋ ନ ଵଜ୍ରିନ୍ସ୍ଵମୋକୋ ଅଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରା ଗହି ପ୍ରଥମୋ ଯଜ୍ଞିଯାନାମ୍
ବାଧା ବ୍ୟତିତ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ରସ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛି। ଗାୟମାନେ ପରି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ନିଜ ଗୃହକୁ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଥମ ହେଉ।
ଯା ତେ କାକୁତ୍ସୁକୃତା ଯା ଵରିଷ୍ଠା ଯଯା ଶଶ୍ଵତ୍ପିବସି ମଧ୍ଵ ଊର୍ମିମ୍ । ତଯା ପାହି ପ୍ର ତେ ଅଧ୍ଵର୍ଯୁରସ୍ଥାତ୍ସଂ ତେ ଵଜ୍ରୋ ଵର୍ତତାମିନ୍ଦ୍ର ଗଵ୍ଯୁଃ
ଯାହା କାକୁତ୍ସ୍ଥ ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଦା ମଧୁର ଲହରୀ ପିଉଛ, ସେଥିରେ ପିଉ। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ତୁମ ପାଖରେ ରଖିଛନ୍ତି, ତୁମ ବଜ୍ର ଗାୟ ପାଇଁ ସଜା ରହୁ।
ଏଷ ଦ୍ରପ୍ସୋ ଵୃଷଭୋ ଵିଶ୍ଵରୂପ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ସମକାରି ସୋମଃ । ଏତଂ ପିବ ହରିଵ ସ୍ଥାତରୁଗ୍ର ଯସ୍ଯେଶିଷେ ପ୍ରଦିଵି ଯସ୍ତେ ଅନ୍ନମ୍
ଏହି ଫୁଟିକା, ସମସ୍ତ ଆକୃତିର ବଳିୟସୀ, ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହିଠିକୁ ପିଉ, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ଦୃଢ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଯାହାର ଆହାର ଚାହୁଁଛ।
ସୁତଃ ସୋମୋ ଅସୁତାଦିନ୍ଦ୍ର ଵସ୍ଯାନଯଂ ଶ୍ରେଯାଞ୍ଚିକିତୁଷେ ରଣାଯ । ଏତଂ ତିତିର୍ଵ ଉପ ଯାହି ଯଜ୍ଞଂ ତେନ ଵିଶ୍ଵାସ୍ତଵିଷୀରା ପୃଣସ୍ଵ
ସୋମ ଚାପିଯାଇଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ଏହା ଅଧିକ ଭଲ। ଏହି ତିତିର୍ବା, ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ହ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ର ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙରଂ ତେ ସୋମସ୍ତନ୍ଵେ ଭଵାତି । ଶତକ୍ରତୋ ମାଦଯସ୍ଵା ସୁତେଷୁ ପ୍ରାସ୍ମାଁ ଅଵ ପୃତନାସୁ ପ୍ର ଵିକ୍ଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ନିକଟକୁ ଆସ; ଏହି ସୋମ ତୁମ ଶରୀର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ହେଉ। ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଆନନ୍ଦ କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦେଅ।
ପ୍ରତ୍ଯସ୍ମୈ ପିପୀଷତେ ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦୁଷେ ଭର । ଅରଂଗମାଯ ଜଗ୍ମଯେଽପଶ୍ଚାଦ୍ଦଘ୍ଵନେ ନରେ
ଯିଏ ପିବାକୁ ଚାହେ, ସବୁ କିଛି ଜାଣେ, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେଅ; ତାଙ୍କ ଆସିବା ଓ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ, ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଉତ୍ସୁକ ପୁରୁଷ ପାଇଁ।