ସ ମାତରା ସୂର୍ଯେଣା କଵୀନାମଵାସଯଦ୍ରୁଜଦଦ୍ରିଂ ଗୃଣାନଃ । ସ୍ଵାଧୀଭିରୃକ୍ଵଭିର୍ଵାଵଶାନ ଉଦୁସ୍ରିଯାଣାମସୃଜନ୍ନିଦାନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେର ମାତା, ଗାନ କରି, ତିନି ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ନିଜ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଗୋମାନେର ଘର ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ସ ଵହ୍ନିଭିରୃକ୍ଵଭିର୍ଗୋଷୁ ଶଶ୍ଵନ୍ମିତଜ୍ଞୁଭିଃ ପୁରୁକୃତ୍ଵା ଜିଗାଯ । ପୁରଃ ପୁରୋହା ସଖିଭିଃ ସଖୀଯନ୍ଦୃଳ୍ହା ରୁରୋଜ କଵିଭିଃ କଵିଃ ସନ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ଗୀତ ସହିତ, ସଦା ଜିତିଥିବା, ମାପ ଜଣା ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଅନେକ କାମ କରିଛି। ସଂଗୀତ ସହିତ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ଜ୍ଞାନୀ ସହିତ ଜ୍ଞାନୀ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛି।
ସ ନୀଵ୍ଯାଭିର୍ଜରିତାରମଚ୍ଛା ମହୋ ଵାଜେଭିର୍ମହଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ମୈଃ । ପୁରୁଵୀରାଭିର୍ଵୃଷଭ କ୍ଷିତୀନାମା ଗିର୍ଵଣଃ ସୁଵିତାଯ ପ୍ର ଯାହି
ଅନେକ ବୀରମାନେ ସହିତ, ମାନବମାନେର ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ, ଗାୟକ ପାଖକୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଓ ଶକ୍ତି ନେଇ ଆସ। ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆସ।
ସ ସର୍ଗେଣ ଶଵସା ତକ୍ତୋ ଅତ୍ଯୈରପ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦକ୍ଷିଣତସ୍ତୁରାଷାଟ୍ । ଇତ୍ଥା ସୃଜାନା ଅନପାଵୃଦର୍ଥଂ ଦିଵେଦିଵେ ଵିଵିଷୁରପ୍ରମୃଷ୍ଯମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଦ୍ରୁତ ଆଗ୍ରହରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଲା। ଏଭଳି, ସଦା ଦେଇ, ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଧନ ଦିନକୁ ଦିନ ଖୋଜିଥିଲେ, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ଭାବରେ।
ଯ ଓଜିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ତଂ ସୁ ନୋ ଦା ମଦୋ ଵୃଷନ୍ସ୍ଵଭିଷ୍ଟିର୍ଦାସ୍ଵାନ୍ । ସୌଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଯୋ ଵନଵତ୍ସ୍ଵଶ୍ଵୋ ଵୃତ୍ରା ସମତ୍ସୁ ସାସହଦମିତ୍ରାନ୍
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଏହି ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଦାନଶୀଳ, ଚାହିଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବା, ବୃଷ, ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଜିତିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ଜିତିପାରୁ।
ତ୍ଵାଂ ହୀନ୍ଦ୍ରାଵସେ ଵିଵାଚୋ ହଵନ୍ତେ ଚର୍ଷଣଯଃ ଶୂରସାତୌ । ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେଭିର୍ଵି ପଣୀଁରଶାଯସ୍ତ୍ଵୋତ ଇତ୍ସନିତା ଵାଜମର୍ଵା
ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ସଂଘର୍ଷରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି। ତୁମେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହିତ, ପଣିମାନେକୁ ଚାଲିଦେଉଛ। ତୁମ ସହଯୋଗରେ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାଗ୍ୟ ଜିତିପାରୁ।
ତ୍ଵଂ ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋଭଯାଁ ଅମିତ୍ରାନ୍ଦାସା ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯାର୍ଯା ଚ ଶୂର । ଵଧୀର୍ଵନେଵ ସୁଧିତେଭିରତ୍କୈରା ପୃତ୍ସୁ ଦର୍ଷି ନୃଣାଂ ନୃତମ
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ଅମିତ୍ର, ଦାସ୍ୟୁ ଓ ବୃତ୍ର, ଏବଂ ଆର୍ୟମାନେକୁ ମାରିଥିଲା। ଭଲ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଦେଖିଥିଲା।
ସ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାକଵାଭିରୂତୀ ସଖା ଵିଶ୍ଵାଯୁରଵିତା ଵୃଧେ ଭୂଃ । ସ୍ଵର୍ଷାତା ଯଦ୍ଧ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵା ଯୁଧ୍ଯନ୍ତୋ ନେମଧିତା ପୃତ୍ସୁ ଶୂର
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅବିନାଶୀ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜୀବନର ରକ୍ଷକ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛୁ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଳାନ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
ନୂନଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାପରାଯ ଚ ସ୍ଯା ଭଵା ମୃଳୀକ ଉତ ନୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ । ଇତ୍ଥା ଗୃଣନ୍ତୋ ମହିନସ୍ଯ ଶର୍ମନ୍ଦିଵି ଷ୍ଯାମ ପାର୍ଯେ ଗୋଷତମାଃ
ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମର ପରମ୍ପରା ପାଇଁ, ଦୟାଳୁ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉ। ଏଭଳି, ଗାଇ ଗାଇ, ତୁମର ବଡ଼ତ୍ୱର ଆଶ୍ରୟରେ, ଉଚ୍ଚ ଦିବରେ, ଗୋଧନରେ ଧନୀ ହୋଇ ରହିପାରିବା।
ସଂ ଚ ତ୍ଵେ ଜଗ୍ମୁର୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୀର୍ଵି ଚ ତ୍ଵଦ୍ଯନ୍ତି ଵିଭ୍ଵୋ ମନୀଷାଃ । ପୁରା ନୂନଂ ଚ ସ୍ତୁତଯ ଋଷୀଣାଂ ପସ୍ପୃଧ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରେ ଅଧ୍ଯୁକ୍ଥାର୍କା
ତୁମ ପାଖକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଗୀତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି, ଅନେକ ଭାବ ତୁମକୁ ଆସିଛି। ପୁରୁଣା ଓ ଏବେ, ଋଷିମାନେର ଷ୍ଟୁତି ଉପକ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିଛି।
ପୁରୁହୂତୋ ଯଃ ପୁରୁଗୂର୍ତ ଋଭ୍ଵାଁ ଏକଃ ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତୋ ଅସ୍ତି ଯଜ୍ଞୈଃ । ରଥୋ ନ ମହେ ଶଵସେ ଯୁଜାନୋଽସ୍ମାଭିରିନ୍ଦ୍ରୋ ଅନୁମାଦ୍ଯୋ ଭୂତ୍
ଯେଉଁ ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଛି, ଅନେକ ଥର ଷ୍ଟୁତି ହୋଇଛି, ଏକମାତ୍ର ଅନେକ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିବା ରଥ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପକ୍ଷରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ନ ଯଂ ହିଂସନ୍ତି ଧୀତଯୋ ନ ଵାଣୀରିନ୍ଦ୍ରଂ ନକ୍ଷନ୍ତୀଦଭି ଵର୍ଧଯନ୍ତୀଃ । ଯଦି ସ୍ତୋତାରଃ ଶତଂ ଯତ୍ସହସ୍ରଂ ଗୃଣନ୍ତି ଗିର୍ଵଣସଂ ଶଂ ତଦସ୍ମୈ
ଗୀତ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ, କଥା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଇ। ଯଦି ଶତ ଅଥବା ହଜାର ଷ୍ଟୁତିକାର ଗୀତ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ।
ଅସ୍ମା ଏତଦ୍ଦିଵ୍ଯର୍ଚେଵ ମାସା ମିମିକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରେ ନ୍ଯଯାମି ସୋମଃ । ଜନଂ ନ ଧନ୍ଵନ୍ନଭି ସଂ ଯଦାପଃ ସତ୍ରା ଵାଵୃଧୁର୍ହଵନାନି ଯଜ୍ଞୈଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ୍ର ଗୀତ ସହିତ ସୋମ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି, ମାସଗୁଡିକୁ ମାପିବା ପରି। ଯେପରି ଜଣେ ମଣିଷ ମରୁଭୂମିରେ ପାଣି ଖୋଜେ, ସେପରି ଯେତେବେଳେ ହବନ ଓ ଯଜ୍ଞ ସମେତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଅସ୍ମା ଏତନ୍ମହ୍ଯାଙ୍ଗୂଷମସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମତିଭିରଵାଚି । ଅସଦ୍ଯଥା ମହତି ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଯୁରଵିତା ଵୃଧଶ୍ଚ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ମୁଁ ମୋର ଚିନ୍ତାରେ ଏହି ସ୍ତୁତି କହିଛି, ଏହି ଗୀତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ। ଯେପରି ସେ ବଡ଼ ବାଧା ଦୂର କରିଥିବା ବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଜୀବର ରକ୍ଷକ ଓ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
କଦା ଭୁଵନ୍ରଥକ୍ଷଯାଣି ବ୍ରହ୍ମ କଦା ସ୍ତୋତ୍ରେ ସହସ୍ରପୋଷ୍ଯଂ ଦାଃ । କଦା ସ୍ତୋମଂ ଵାସଯୋଽସ୍ଯ ରାଯା କଦା ଧିଯଃ କରସି ଵାଜରତ୍ନାଃ
ହେ ଦାନଶୀଳ, କେବେ ଆପଣ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ରଥ ଧନ ଦେବେ? କେବେ ଆମର ଗୀତର ଉତ୍ତରରେ ଆପଣ ହଜାର ଗୁଣା ସମୃଦ୍ଧି ଦେବେ? କେବେ ଆପଣ ତାଙ୍କର ଧନ ଦ୍ୱାରା ଆମର ସ୍ତୁତିକୁ ଫଳଦାୟକ କରିବେ, କେବେ ଆମକୁ ପୁରସ୍କାରରେ ଭରିଥିବା ଚିନ୍ତା ଦେବେ?
କର୍ହି ସ୍ଵିତ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଯନ୍ନୃଭିର୍ନୄନ୍ଵୀରୈର୍ଵୀରାନ୍ନୀଳଯାସେ ଜଯାଜୀନ୍ । ତ୍ରିଧାତୁ ଗା ଅଧି ଜଯାସି ଗୋଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସ୍ଵର୍ଵଦ୍ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେତେବେଳେ ଆପଣ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶୂରମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟ ଆଣିବେ? ଏହି ତିନି ଭୂମିରେ ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ମହିମା ଜିତିବେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ।
କର୍ହି ସ୍ଵିତ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଜରିତ୍ରେ ଵିଶ୍ଵପ୍ସୁ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣଵଃ ଶଵିଷ୍ଠ । କଦା ଧିଯୋ ନ ନିଯୁତୋ ଯୁଵାସେ କଦା ଗୋମଘା ହଵନାନି ଗଚ୍ଛାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେତେବେଳେ ଆପଣ ଉପାସକ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ? କେବେ ଆପଣ ଆମର ଚିନ୍ତା ଓ ସହାୟକମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, କେବେ ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବନ ଦେଖିବେ?
ସ ଗୋମଘା ଜରିତ୍ରେ ଅଶ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରା ଵାଜଶ୍ରଵସୋ ଅଧି ଧେହି ପୃକ୍ଷଃ । ପୀପିହୀଷଃ ସୁଦୁଘାମିନ୍ଦ୍ର ଧେନୁଂ ଭରଦ୍ଵାଜେଷୁ ସୁରୁଚୋ ରୁରୁଚ୍ଯାଃ
ଉପାସକଙ୍କୁ ଗୋଧନ, ଅଶ୍ୱ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ଏହି ପୋଷକ ଧନ ଭରଦ୍ୱାଜମାନଙ୍କ ଠାରେ ରଖନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସଦା ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ତମା ନୂନଂ ଵୃଜନମନ୍ଯଥା ଚିଚ୍ଛୂରୋ ଯଚ୍ଛକ୍ର ଵି ଦୁରୋ ଗୃଣୀଷେ । ମା ନିରରଂ ଶୁକ୍ରଦୁଘସ୍ଯ ଧେନୋରାଙ୍ଗିରସାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଵିପ୍ର ଜିନ୍ଵ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଦି ବିପକ୍ଷ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ, ହେ ଶୂର, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈର ଦୁଧ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କୁ ଅପହୃତ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ—ହେ ପ୍ରେରିତ, ପୂଜା ସହିତ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତୁ।
ସତ୍ରା ମଦାସସ୍ତଵ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯାଃ ସତ୍ରା ରାଯୋଽଧ ଯେ ପାର୍ଥିଵାସଃ । ସତ୍ରା ଵାଜାନାମଭଵୋ ଵିଭକ୍ତା ଯଦ୍ଦେଵେଷୁ ଧାରଯଥା ଅସୁର୍ଯମ୍
ଆପଣଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ଆପଣଙ୍କର ଧନ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର; ଆପଣ ସମସ୍ତ ପୁରସ୍କାରର ବଣ୍ଟନକାରୀ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନୁ ପ୍ର ଯେଜେ ଜନ ଓଜୋ ଅସ୍ଯ ସତ୍ରା ଦଧିରେ ଅନୁ ଵୀର୍ଯାଯ । ସ୍ଯୂମଗୃଭେ ଦୁଧଯେଽର୍ଵତେ ଚ କ୍ରତୁଂ ଵୃଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯପି ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ
ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଚାହିଁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ବୁନକାରିର ଘରେ ଓ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲୁଥିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ବାଛନ୍ତି, ଏବଂ ବୃତ୍ର ନାଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ତଂ ସଧ୍ରୀଚୀରୂତଯୋ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି ପୌଂସ୍ଯାନି ନିଯୁତଃ ସଶ୍ଚୁରିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ସମୁଦ୍ରଂ ନ ସିନ୍ଧଵ ଉକ୍ଥଶୁଷ୍ମା ଉରୁଵ୍ଯଚସଂ ଗିର ଆ ଵିଶନ୍ତି
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏକତ୍ରିତ ସହାୟକମାନେ ପୁରୁଷ ମୂଲ୍ୟ ଓ ବୀରତା ଆଣନ୍ତି; ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୀତ ତାଙ୍କ ଉଦାରତାକୁ ଉଦ୍ଧେଷ୍ଟ କରି ଯାଉଛି।
ସ ରାଯସ୍ଖାମୁପ ସୃଜା ଗୃଣାନଃ ପୁରୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ଵସ୍ଵଃ । ପତିର୍ବଭୂଥାସମୋ ଜନାନାମେକୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୁଵନସ୍ଯ ରାଜା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକଙ୍କୁ ଧନ ଲାଗି ଆକାଂକ୍ଷା ପଠାନ୍ତୁ, ଆପଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନର ନାଥ; ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ଅପରିମିତ ମାଲିକ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ ତୁ ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ୍ଯା ଯୋ ଦୁଵୋଯୁର୍ଦ୍ଯୌର୍ନ ଭୂମାଭି ରାଯୋ ଅର୍ଯଃ । ଅସୋ ଯଥା ନଃ ଶଵସା ଚକାନୋ ଯୁଗେଯୁଗେ ଵଯସା ଚେକିତାନଃ
ଏହିପରି, ଆପଣ ନିଜ କାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯିଏ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଦିଗବିଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ତମକୁ ଶୁଣନ୍ତି; ଆପଣ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ କରନ୍ତୁ।
ଅର୍ଵାଗ୍ରଥଂ ଵିଶ୍ଵଵାରଂ ତ ଉଗ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଯୁକ୍ତାସୋ ହରଯୋ ଵହନ୍ତୁ । କୀରିଶ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ହଵତେ ସ୍ଵର୍ଵାନୃଧୀମହି ସଧମାଦସ୍ତେ ଅଦ୍ଯ
ହେ ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କର ଯୁକ୍ତ ହରିବାହନ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଛାଯାଇଛନ୍ତି; କାରଣ ଗରିବ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଡାକେ, ଆଲୋକ ଆଣୁଥିବା, ଆମେ ଆଜି ଆପଣଙ୍କ ସହ ଭୋଜନ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ପ୍ରୋ ଦ୍ରୋଣେ ହରଯଃ କର୍ମାଗ୍ମନ୍ପୁନାନାସ ଋଜ୍ଯନ୍ତୋ ଅଭୂଵନ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନୋ ଅସ୍ଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ ପପୀଯାଦ୍ଦ୍ଯୁକ୍ଷୋ ମଦସ୍ଯ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା
ହରିବାହନମାନେ ପାତ୍ରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ସିଧା ହୋଇଛନ୍ତି; ପୁରୁଣା ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ଆନନ୍ଦର ରାଜା, ଏହା ପିଉନ୍ତୁ।
ଆସସ୍ରାଣାସଃ ଶଵସାନମଚ୍ଛେନ୍ଦ୍ରଂ ସୁଚକ୍ରେ ରଥ୍ଯାସୋ ଅଶ୍ଵାଃ । ଅଭି ଶ୍ରଵ ଋଜ୍ଯନ୍ତୋ ଵହେଯୁର୍ନୂ ଚିନ୍ନୁ ଵାଯୋରମୃତଂ ଵି ଦସ୍ଯେତ୍
ଭଲ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଶକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଭଲ ତିଆରି ରଥମାନେ; ସିଧା ଥିବାମାନେ କୀର୍ତ୍ତି ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ବାୟୁର ଅମୃତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହେଉନାହିଁ।
ଵରିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାମିଯର୍ତୀନ୍ଦ୍ରୋ ମଘୋନାଂ ତୁଵିକୂର୍ମିତମଃ । ଯଯା ଵଜ୍ରିଵଃ ପରିଯାସ୍ଯଂହୋ ମଘା ଚ ଧୃଷ୍ଣୋ ଦଯସେ ଵି ସୂରୀନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି; ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆପଣ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଜସ୍ଯ ସ୍ଥଵିରସ୍ଯ ଦାତେନ୍ଦ୍ରୋ ଗୀର୍ଭିର୍ଵର୍ଧତାଂ ଵୃଦ୍ଧମହାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରଂ ହନିଷ୍ଠୋ ଅସ୍ତୁ ସତ୍ଵା ତା ସୂରିଃ ପୃଣତି ତୂତୁଜାନଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୀର୍ଘ ସ୍ଥାୟୀ ଶକ୍ତିର ଦାତା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମର ଗୀତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ଘାତକ, ବିଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ—ଏହିପରି ଦାନଶୀଳ ଉତ୍ସୁକଙ୍କୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଅପାଦିତ ଉଦୁ ନଶ୍ଚିତ୍ରତମୋ ମହୀଂ ଭର୍ଷଦ୍ଦ୍ଯୁମତୀମିନ୍ଦ୍ରହୂତିମ୍ । ପନ୍ଯସୀଂ ଧୀତିଂ ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯ ଯାମଞ୍ଜନସ୍ଯ ରାତିଂ ଵନତେ ସୁଦାନୁଃ
ସେ ଆଗେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତ ଉଦିତ ହୋଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼ ଓ ମହିମାମୟ ସ୍ତୁତି ଆଣିଛନ୍ତି। ଦାନଶୀଳ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ପଥ ଓ ଉଦାର ଲୋକଙ୍କ ଦାନ ଚାହିଁଥାଏ।