ଅଧା ମନ୍ଯେ ବୃହଦସୁର୍ଯମସ୍ଯ ଯାନି ଦାଧାର ନକିରା ମିନାତି । ଦିଵେଦିଵେ ସୂର୍ଯୋ ଦର୍ଶତୋ ଭୂଦ୍ଵି ସଦ୍ମାନ୍ଯୁର୍ଵିଯା ସୁକ୍ରତୁର୍ଧାତ୍
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଶାସନ ମୁଁ ବିଚାର କରେ—ଯାହା ସେ ଧରିଛନ୍ତି, କେହି କମାଇପାରେନାହିଁ। ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଆସେ, ଘର ଉଦାର, ଜ୍ଞାନୀ ସେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ଅଦ୍ଯା ଚିନ୍ନୂ ଚିତ୍ତଦପୋ ନଦୀନାଂ ଯଦାଭ୍ଯୋ ଅରଦୋ ଗାତୁମିନ୍ଦ୍ର । ନି ପର୍ଵତା ଅଦ୍ମସଦୋ ନ ସେଦୁସ୍ତ୍ଵଯା ଦୃଳ୍ହାନି ସୁକ୍ରତୋ ରଜାଂସି
ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନଦୀମାନେ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କରିଛ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଗେ ନେଇଛ। ପାହାଡ଼ମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଭଳି ଅଟୁକି ରହିନାହିଁ; ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଖୋଲିଦେଇଛ।
ସତ୍ଯମିତ୍ତନ୍ନ ତ୍ଵାଵାଁ ଅନ୍ଯୋ ଅସ୍ତୀନ୍ଦ୍ର ଦେଵୋ ନ ମର୍ତ୍ଯୋ ଜ୍ଯାଯାନ୍ । ଅହନ୍ନହିଂ ପରିଶଯାନମର୍ଣୋଽଵାସୃଜୋ ଅପୋ ଅଚ୍ଛା ସମୁଦ୍ରମ୍
ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଦେବତା ନାହିଁ, କେହି ମାନବ ତୁମେଠାରୁ ବଡ଼ ନାହିଁ। ତୁମେ ଜଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅହିକୁ ମାରିଥିଲା, ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵମପୋ ଵି ଦୁରୋ ଵିଷୂଚୀରିନ୍ଦ୍ର ଦୃଳ୍ହମରୁଜଃ ପର୍ଵତସ୍ଯ । ରାଜାଭଵୋ ଜଗତଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାଂ ସାକଂ ସୂର୍ଯଂ ଜନଯନ୍ଦ୍ଯାମୁଷାସମ୍
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଛ, ବାଧାକୁ ଭାଙ୍ଗିଛ, ପାହାଡ଼ର ଦୃଢ଼ତାକୁ ଭଙ୍ଗିଦେଇଛ। ଚଳିତ ଜନମାନେର ରାଜା ହେଇଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ଉଷାକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ।
ଅଭୂରେକୋ ରଯିପତେ ରଯୀଣାମା ହସ୍ତଯୋରଧିଥା ଇନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଟୀଃ । ଵି ତୋକେ ଅପ୍ସୁ ତନଯେ ଚ ସୂରେଽଵୋଚନ୍ତ ଚର୍ଷଣଯୋ ଵିଵାଚଃ
ଏକମାତ୍ର ରୟିର ମାଳିକା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧନର ଅଧିପତି ହେଲା। ତୁମେ ଦୁଇଟି ହାତରେ ଲୋକମାନେ ରଖିଛ। ସନ୍ତାନ, ଜଳ, ପୁଅମାନେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ଲୋକମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର କଥା କହନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭିଯେନ୍ଦ୍ର ପାର୍ଥିଵାନି ଵିଶ୍ଵାଚ୍ଯୁତା ଚିଚ୍ଚ୍ଯାଵଯନ୍ତେ ରଜାଂସି । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ପର୍ଵତାସୋ ଵନାନି ଵିଶ୍ଵଂ ଦୃଳ୍ହଂ ଭଯତେ ଅଜ୍ମନ୍ନା ତେ
ତୁମର ଶକ୍ତିର ଭୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଜିନିଷ, ଯେଉଁଠି ଅଚଳ ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଯାନ୍ତି। ଦିନ ଓ ରାତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ, ସମସ୍ତ ଦୃଢ଼ ଜିନିଷ ତୁମ ଜନ୍ମରେ ଭୟଭିତ ହେଉଛି।
ତ୍ଵଂ କୁତ୍ସେନାଭି ଶୁଷ୍ଣମିନ୍ଦ୍ରାଶୁଷଂ ଯୁଧ୍ଯ କୁଯଵଂ ଗଵିଷ୍ଟୌ । ଦଶ ପ୍ରପିତ୍ଵେ ଅଧ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ମୁଷାଯଶ୍ଚକ୍ରମଵିଵେ ରପାଂସି
କୁତ୍ସା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁୟବା ସହିତ ଗୋମାନ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲା। ଦଶ ପିଢି ଧରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଧନ ବାଣ୍ଟିଦେଲା ଓ ଚୋରମାନେର ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା।
ତ୍ଵଂ ଶତାନ୍ଯଵ ଶମ୍ବରସ୍ଯ ପୁରୋ ଜଘନ୍ଥାପ୍ରତୀନି ଦସ୍ଯୋଃ । ଅଶିକ୍ଷୋ ଯତ୍ର ଶଚ୍ଯା ଶଚୀଵୋ ଦିଵୋଦାସାଯ ସୁନ୍ଵତେ ସୁତକ୍ରେ ଭରଦ୍ଵାଜାଯ ଗୃଣତେ ଵସୂନି
ଶମ୍ବରର ଶତ ଦୁର୍ଗ, ଦାସ୍ୟୁମାନେର ଅଜୟ ଦୁର୍ଗ, ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ଦିବୋଦାସ ଓ ଭରଦ୍ୱାଜ, ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିଲେ ଓ ତୁମକୁ ଗାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପାଇଲେ ଧନ।
ସ ସତ୍ଯସତ୍ଵନ୍ମହତେ ରଣାଯ ରଥମା ତିଷ୍ଠ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ଭୀମମ୍ । ଯାହି ପ୍ରପଥିନ୍ନଵସୋପ ମଦ୍ରିକ୍ପ୍ର ଚ ଶ୍ରୁତ ଶ୍ରାଵଯ ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯଃ
ଏହି ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତୁମ ରଥରେ ଚଢ଼। ନୂତନ ଧନ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଓ ଆମର ଗାନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅପୂର୍ଵ୍ଯା ପୁରୁତମାନ୍ଯସ୍ମୈ ମହେ ଵୀରାଯ ତଵସେ ତୁରାଯ । ଵିରପ୍ଶିନେ ଵଜ୍ରିଣେ ଶଂତମାନି ଵଚାଂସ୍ଯାସା ସ୍ଥଵିରାଯ ତକ୍ଷମ୍
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନେକ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ବୀର, ଦୃଢ଼, ବଜ୍ରଧାରୀ ବିରପ୍ଶିନ ପାଇଁ, ଆମେ ନୂତନ ଓ ମନୋହର କଥା ତିଆରି କରୁଛୁ, ପୁରୁଣା ଏହି ମହାପୁରୁଷ ପାଇଁ।
ସ ମାତରା ସୂର୍ଯେଣା କଵୀନାମଵାସଯଦ୍ରୁଜଦଦ୍ରିଂ ଗୃଣାନଃ । ସ୍ଵାଧୀଭିରୃକ୍ଵଭିର୍ଵାଵଶାନ ଉଦୁସ୍ରିଯାଣାମସୃଜନ୍ନିଦାନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେର ମାତା, ଗାନ କରି, ତିନି ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ନିଜ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଗୋମାନେର ଘର ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ସ ଵହ୍ନିଭିରୃକ୍ଵଭିର୍ଗୋଷୁ ଶଶ୍ଵନ୍ମିତଜ୍ଞୁଭିଃ ପୁରୁକୃତ୍ଵା ଜିଗାଯ । ପୁରଃ ପୁରୋହା ସଖିଭିଃ ସଖୀଯନ୍ଦୃଳ୍ହା ରୁରୋଜ କଵିଭିଃ କଵିଃ ସନ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ଗୀତ ସହିତ, ସଦା ଜିତିଥିବା, ମାପ ଜଣା ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଅନେକ କାମ କରିଛି। ସଂଗୀତ ସହିତ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ଜ୍ଞାନୀ ସହିତ ଜ୍ଞାନୀ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛି।
ସ ନୀଵ୍ଯାଭିର୍ଜରିତାରମଚ୍ଛା ମହୋ ଵାଜେଭିର୍ମହଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ମୈଃ । ପୁରୁଵୀରାଭିର୍ଵୃଷଭ କ୍ଷିତୀନାମା ଗିର୍ଵଣଃ ସୁଵିତାଯ ପ୍ର ଯାହି
ଅନେକ ବୀରମାନେ ସହିତ, ମାନବମାନେର ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ, ଗାୟକ ପାଖକୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଓ ଶକ୍ତି ନେଇ ଆସ। ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆସ।
ସ ସର୍ଗେଣ ଶଵସା ତକ୍ତୋ ଅତ୍ଯୈରପ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦକ୍ଷିଣତସ୍ତୁରାଷାଟ୍ । ଇତ୍ଥା ସୃଜାନା ଅନପାଵୃଦର୍ଥଂ ଦିଵେଦିଵେ ଵିଵିଷୁରପ୍ରମୃଷ୍ଯମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଦ୍ରୁତ ଆଗ୍ରହରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଲା। ଏଭଳି, ସଦା ଦେଇ, ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଧନ ଦିନକୁ ଦିନ ଖୋଜିଥିଲେ, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ଭାବରେ।
ଯ ଓଜିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ତଂ ସୁ ନୋ ଦା ମଦୋ ଵୃଷନ୍ସ୍ଵଭିଷ୍ଟିର୍ଦାସ୍ଵାନ୍ । ସୌଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଯୋ ଵନଵତ୍ସ୍ଵଶ୍ଵୋ ଵୃତ୍ରା ସମତ୍ସୁ ସାସହଦମିତ୍ରାନ୍
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଏହି ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଦାନଶୀଳ, ଚାହିଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବା, ବୃଷ, ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଜିତିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ଜିତିପାରୁ।
ତ୍ଵାଂ ହୀନ୍ଦ୍ରାଵସେ ଵିଵାଚୋ ହଵନ୍ତେ ଚର୍ଷଣଯଃ ଶୂରସାତୌ । ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେଭିର୍ଵି ପଣୀଁରଶାଯସ୍ତ୍ଵୋତ ଇତ୍ସନିତା ଵାଜମର୍ଵା
ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ସଂଘର୍ଷରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି। ତୁମେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହିତ, ପଣିମାନେକୁ ଚାଲିଦେଉଛ। ତୁମ ସହଯୋଗରେ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାଗ୍ୟ ଜିତିପାରୁ।
ତ୍ଵଂ ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋଭଯାଁ ଅମିତ୍ରାନ୍ଦାସା ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯାର୍ଯା ଚ ଶୂର । ଵଧୀର୍ଵନେଵ ସୁଧିତେଭିରତ୍କୈରା ପୃତ୍ସୁ ଦର୍ଷି ନୃଣାଂ ନୃତମ
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ଅମିତ୍ର, ଦାସ୍ୟୁ ଓ ବୃତ୍ର, ଏବଂ ଆର୍ୟମାନେକୁ ମାରିଥିଲା। ଭଲ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଦେଖିଥିଲା।
ସ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାକଵାଭିରୂତୀ ସଖା ଵିଶ୍ଵାଯୁରଵିତା ଵୃଧେ ଭୂଃ । ସ୍ଵର୍ଷାତା ଯଦ୍ଧ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵା ଯୁଧ୍ଯନ୍ତୋ ନେମଧିତା ପୃତ୍ସୁ ଶୂର
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅବିନାଶୀ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜୀବନର ରକ୍ଷକ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛୁ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଳାନ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
ନୂନଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାପରାଯ ଚ ସ୍ଯା ଭଵା ମୃଳୀକ ଉତ ନୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ । ଇତ୍ଥା ଗୃଣନ୍ତୋ ମହିନସ୍ଯ ଶର୍ମନ୍ଦିଵି ଷ୍ଯାମ ପାର୍ଯେ ଗୋଷତମାଃ
ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମର ପରମ୍ପରା ପାଇଁ, ଦୟାଳୁ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉ। ଏଭଳି, ଗାଇ ଗାଇ, ତୁମର ବଡ଼ତ୍ୱର ଆଶ୍ରୟରେ, ଉଚ୍ଚ ଦିବରେ, ଗୋଧନରେ ଧନୀ ହୋଇ ରହିପାରିବା।
ସଂ ଚ ତ୍ଵେ ଜଗ୍ମୁର୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୀର୍ଵି ଚ ତ୍ଵଦ୍ଯନ୍ତି ଵିଭ୍ଵୋ ମନୀଷାଃ । ପୁରା ନୂନଂ ଚ ସ୍ତୁତଯ ଋଷୀଣାଂ ପସ୍ପୃଧ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରେ ଅଧ୍ଯୁକ୍ଥାର୍କା
ତୁମ ପାଖକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଗୀତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି, ଅନେକ ଭାବ ତୁମକୁ ଆସିଛି। ପୁରୁଣା ଓ ଏବେ, ଋଷିମାନେର ଷ୍ଟୁତି ଉପକ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିଛି।
ପୁରୁହୂତୋ ଯଃ ପୁରୁଗୂର୍ତ ଋଭ୍ଵାଁ ଏକଃ ପୁରୁପ୍ରଶସ୍ତୋ ଅସ୍ତି ଯଜ୍ଞୈଃ । ରଥୋ ନ ମହେ ଶଵସେ ଯୁଜାନୋଽସ୍ମାଭିରିନ୍ଦ୍ରୋ ଅନୁମାଦ୍ଯୋ ଭୂତ୍
ଯେଉଁ ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଛି, ଅନେକ ଥର ଷ୍ଟୁତି ହୋଇଛି, ଏକମାତ୍ର ଅନେକ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିବା ରଥ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପକ୍ଷରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ନ ଯଂ ହିଂସନ୍ତି ଧୀତଯୋ ନ ଵାଣୀରିନ୍ଦ୍ରଂ ନକ୍ଷନ୍ତୀଦଭି ଵର୍ଧଯନ୍ତୀଃ । ଯଦି ସ୍ତୋତାରଃ ଶତଂ ଯତ୍ସହସ୍ରଂ ଗୃଣନ୍ତି ଗିର୍ଵଣସଂ ଶଂ ତଦସ୍ମୈ
ଗୀତ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ, କଥା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଇ। ଯଦି ଶତ ଅଥବା ହଜାର ଷ୍ଟୁତିକାର ଗୀତ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ।
ଅସ୍ମା ଏତଦ୍ଦିଵ୍ଯର୍ଚେଵ ମାସା ମିମିକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରେ ନ୍ଯଯାମି ସୋମଃ । ଜନଂ ନ ଧନ୍ଵନ୍ନଭି ସଂ ଯଦାପଃ ସତ୍ରା ଵାଵୃଧୁର୍ହଵନାନି ଯଜ୍ଞୈଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ୍ର ଗୀତ ସହିତ ସୋମ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି, ମାସଗୁଡିକୁ ମାପିବା ପରି। ଯେପରି ଜଣେ ମଣିଷ ମରୁଭୂମିରେ ପାଣି ଖୋଜେ, ସେପରି ଯେତେବେଳେ ହବନ ଓ ଯଜ୍ଞ ସମେତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଅସ୍ମା ଏତନ୍ମହ୍ଯାଙ୍ଗୂଷମସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମତିଭିରଵାଚି । ଅସଦ୍ଯଥା ମହତି ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଯୁରଵିତା ଵୃଧଶ୍ଚ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ମୁଁ ମୋର ଚିନ୍ତାରେ ଏହି ସ୍ତୁତି କହିଛି, ଏହି ଗୀତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ। ଯେପରି ସେ ବଡ଼ ବାଧା ଦୂର କରିଥିବା ବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଜୀବର ରକ୍ଷକ ଓ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
କଦା ଭୁଵନ୍ରଥକ୍ଷଯାଣି ବ୍ରହ୍ମ କଦା ସ୍ତୋତ୍ରେ ସହସ୍ରପୋଷ୍ଯଂ ଦାଃ । କଦା ସ୍ତୋମଂ ଵାସଯୋଽସ୍ଯ ରାଯା କଦା ଧିଯଃ କରସି ଵାଜରତ୍ନାଃ
ହେ ଦାନଶୀଳ, କେବେ ଆପଣ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ରଥ ଧନ ଦେବେ? କେବେ ଆମର ଗୀତର ଉତ୍ତରରେ ଆପଣ ହଜାର ଗୁଣା ସମୃଦ୍ଧି ଦେବେ? କେବେ ଆପଣ ତାଙ୍କର ଧନ ଦ୍ୱାରା ଆମର ସ୍ତୁତିକୁ ଫଳଦାୟକ କରିବେ, କେବେ ଆମକୁ ପୁରସ୍କାରରେ ଭରିଥିବା ଚିନ୍ତା ଦେବେ?
କର୍ହି ସ୍ଵିତ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଯନ୍ନୃଭିର୍ନୄନ୍ଵୀରୈର୍ଵୀରାନ୍ନୀଳଯାସେ ଜଯାଜୀନ୍ । ତ୍ରିଧାତୁ ଗା ଅଧି ଜଯାସି ଗୋଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସ୍ଵର୍ଵଦ୍ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେତେବେଳେ ଆପଣ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶୂରମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଜୟ ଆଣିବେ? ଏହି ତିନି ଭୂମିରେ ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ମହିମା ଜିତିବେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ।
କର୍ହି ସ୍ଵିତ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଜରିତ୍ରେ ଵିଶ୍ଵପ୍ସୁ ବ୍ରହ୍ମ କୃଣଵଃ ଶଵିଷ୍ଠ । କଦା ଧିଯୋ ନ ନିଯୁତୋ ଯୁଵାସେ କଦା ଗୋମଘା ହଵନାନି ଗଚ୍ଛାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେତେବେଳେ ଆପଣ ଉପାସକ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ? କେବେ ଆପଣ ଆମର ଚିନ୍ତା ଓ ସହାୟକମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, କେବେ ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହବନ ଦେଖିବେ?
ସ ଗୋମଘା ଜରିତ୍ରେ ଅଶ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରା ଵାଜଶ୍ରଵସୋ ଅଧି ଧେହି ପୃକ୍ଷଃ । ପୀପିହୀଷଃ ସୁଦୁଘାମିନ୍ଦ୍ର ଧେନୁଂ ଭରଦ୍ଵାଜେଷୁ ସୁରୁଚୋ ରୁରୁଚ୍ଯାଃ
ଉପାସକଙ୍କୁ ଗୋଧନ, ଅଶ୍ୱ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ଏହି ପୋଷକ ଧନ ଭରଦ୍ୱାଜମାନଙ୍କ ଠାରେ ରଖନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସଦା ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ତମା ନୂନଂ ଵୃଜନମନ୍ଯଥା ଚିଚ୍ଛୂରୋ ଯଚ୍ଛକ୍ର ଵି ଦୁରୋ ଗୃଣୀଷେ । ମା ନିରରଂ ଶୁକ୍ରଦୁଘସ୍ଯ ଧେନୋରାଙ୍ଗିରସାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣା ଵିପ୍ର ଜିନ୍ଵ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଦି ବିପକ୍ଷ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ, ହେ ଶୂର, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈର ଦୁଧ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କୁ ଅପହୃତ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ—ହେ ପ୍ରେରିତ, ପୂଜା ସହିତ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତୁ।
ସତ୍ରା ମଦାସସ୍ତଵ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯାଃ ସତ୍ରା ରାଯୋଽଧ ଯେ ପାର୍ଥିଵାସଃ । ସତ୍ରା ଵାଜାନାମଭଵୋ ଵିଭକ୍ତା ଯଦ୍ଦେଵେଷୁ ଧାରଯଥା ଅସୁର୍ଯମ୍
ଆପଣଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ଆପଣଙ୍କର ଧନ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର; ଆପଣ ସମସ୍ତ ପୁରସ୍କାରର ବଣ୍ଟନକାରୀ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।