ଯୂଯଂ ଗାଵୋ ମେଦଯଥା କୃଶଂ ଚିଦଶ୍ରୀରଂ ଚିତ୍କୃଣୁଥା ସୁପ୍ରତୀକମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଗୃହଂ କୃଣୁଥ ଭଦ୍ରଵାଚୋ ବୃହଦ୍ଵୋ ଵଯ ଉଚ୍ଯତେ ସଭାସୁ
ଗାଁମାନେ, ତୁମେ ଦୁର୍ବଳକୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଦେଉଛ, ଅପରୂପକୁ ମଧ୍ୟ ରୂପବାନ କରିଦେଉଛ। ଘରକୁ ଭଲ କରିଦେଉଛ, ତୁମର କଥା ଭଲ, ଏବଂ ସଭାରେ ତୁମର କୀର୍ତି ପ୍ରଚାରିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଜାଵତୀଃ ସୂଯଵସଂ ରିଶନ୍ତୀଃ ଶୁଦ୍ଧା ଅପଃ ସୁପ୍ରପାଣେ ପିବନ୍ତୀଃ । ମା ଵ ସ୍ତେନ ଈଶତ ମାଘଶଂସଃ ପରି ଵୋ ହେତୀ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଜ୍ଯାଃ
ସନ୍ତାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁସମୃଦ୍ଧ ଚରାଗାହରେ ଚରୁଛ, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଭଲ ମୁହଁରେ ପିଉଛ। ଚୋର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରୀ ତୁମେ ଉପରେ ଶାସନ କରିନାହିଁ; ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରୁ ଦୂରେ ରୁହ।
ଉପେଦମୁପପର୍ଚନମାସୁ ଗୋଷୂପ ପୃଚ୍ଯତାମ୍ । ଉପ ଋଷଭସ୍ଯ ରେତସ୍ଯୁପେନ୍ଦ୍ର ତଵ ଵୀର୍ଯେ
ଏହି ଅର୍ପଣ ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ, ଏହା ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଣିଯାଉ। ଏହା ଉଠିବ ଉଷ୍ଟ୍ରର ଶୁକ୍ରରେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ନରଃ ସଖ୍ଯାଯ ସେପୁର୍ମହୋ ଯନ୍ତଃ ସୁମତଯେ ଚକାନାଃ । ମହୋ ହି ଦାତା ଵଜ୍ରହସ୍ତୋ ଅସ୍ତି ମହାମୁ ରଣ୍ଵମଵସେ ଯଜଧ୍ଵମ୍
ପୁରୁଷମାନେ, ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବାଛିଛୁ, ତାଙ୍କର ଦୟା ଆଶା କରୁଛୁ, ସେ ଆମେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥାନ୍ତି। ସେ ବଡ଼ ଦାନୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ; ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର।
ଆ ଯସ୍ମିନ୍ହସ୍ତେ ନର୍ଯା ମିମିକ୍ଷୁରା ରଥେ ହିରଣ୍ଯଯେ ରଥେଷ୍ଠାଃ । ଆ ରଶ୍ମଯୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋ ସ୍ଥୂରଯୋରାଧ୍ଵନ୍ନଶ୍ଵାସୋ ଵୃଷଣୋ ଯୁଜାନାଃ
ଯାହାର ହାତରେ, ପୁରୁଷତ୍ୱ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସୁନା ରଥ ଅଛି, ରଥରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଛି। ରାଶି, ହାତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅଶ୍ୱମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଶ୍ରିଯେ ତେ ପାଦା ଦୁଵ ଆ ମିମିକ୍ଷୁର୍ଧୃଷ୍ଣୁର୍ଵଜ୍ରୀ ଶଵସା ଦକ୍ଷିଣାଵାନ୍ । ଵସାନୋ ଅତ୍କଂ ସୁରଭିଂ ଦୃଶେ କଂ ସ୍ଵର୍ଣ ନୃତଵିଷିରୋ ବଭୂଥ
ତୁମର ପାଦ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିମାନ୍, ଦକ୍ଷ। ସୁଗନ୍ଧି ଚାଦର ପିନ୍ଧି, ଦେଖିବାକୁ ଭଲ, ସୁନା ଭଳି, ତୁମେ ମାନବମାନେର ନେତା ହେଲା।
ସ ସୋମ ଆମିଶ୍ଲତମଃ ସୁତୋ ଭୂଦ୍ଯସ୍ମିନ୍ପକ୍ତିଃ ପଚ୍ଯତେ ସନ୍ତି ଧାନାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନର ସ୍ତୁଵନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମକାରା ଉକ୍ଥା ଶଂସନ୍ତୋ ଦେଵଵାତତମାଃ
ସୋମ, ସବୁଠୁ ଭଲ ମିଶିଛି, ଚାପିଯାଇଛି; ତାହାରେ ଭୋଜନ ରାନ୍ଧାଯାଏ, ଧାନ ଅଛି। ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଗାଇଁ, ଶ୍ରୁତି ରଚନାକାରୀ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ନ ତେ ଅନ୍ତଃ ଶଵସୋ ଧାଯ୍ଯସ୍ଯ ଵି ତୁ ବାବଧେ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା । ଆ ତା ସୂରିଃ ପୃଣତି ତୂତୁଜାନୋ ଯୂଥେଵାପ୍ସୁ ସମୀଜମାନ ଊତୀ
ତୁମର ଶକ୍ତିର ଶେଷ ନାହିଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମର ବଡ଼ତ୍ୱ ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ହୋଇନାହିଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହାକୁ ପୂରଣ କରେ, ତୁରନ୍ତ ଚାଲି, ଯଥା ନେତା ଜଳରେ ଦଳକୁ ଏକତ୍ର କରେ।
ଏଵେଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁହଵ ଋଷ୍ଵୋ ଅସ୍ତୂତୀ ଅନୂତୀ ହିରିଶିପ୍ରଃ ସତ୍ଵା । ଏଵା ହି ଜାତୋ ଅସମାତ୍ଯୋଜାଃ ପୁରୂ ଚ ଵୃତ୍ରା ହନତି ନି ଦସ୍ଯୂନ୍
ଏହି ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ର, ସହଜରେ ଡାକିପାରିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଅପ୍ରଶଂସିତ, ପିତାଳ ଦାଡ଼ି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏଭଳି ଜନ୍ମ ନିଃସମାନ ଶକ୍ତି, ସେ ବହୁ ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଓ ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ତଳେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭୂଯ ଇଦ୍ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଯଁ ଏକୋ ଅଜୁର୍ଯୋ ଦଯତେ ଵସୂନି । ପ୍ର ରିରିଚେ ଦିଵ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅର୍ଧମିଦସ୍ଯ ପ୍ରତି ରୋଦସୀ ଉଭେ
ସେ ଏବେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ଏକା ଅବିନଶୀ, ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରି, ଦୁଇ ଜଗତର ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଜର କରିଛନ୍ତି।
ଅଧା ମନ୍ଯେ ବୃହଦସୁର୍ଯମସ୍ଯ ଯାନି ଦାଧାର ନକିରା ମିନାତି । ଦିଵେଦିଵେ ସୂର୍ଯୋ ଦର୍ଶତୋ ଭୂଦ୍ଵି ସଦ୍ମାନ୍ଯୁର୍ଵିଯା ସୁକ୍ରତୁର୍ଧାତ୍
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଶାସନ ମୁଁ ବିଚାର କରେ—ଯାହା ସେ ଧରିଛନ୍ତି, କେହି କମାଇପାରେନାହିଁ। ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଆସେ, ଘର ଉଦାର, ଜ୍ଞାନୀ ସେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ଅଦ୍ଯା ଚିନ୍ନୂ ଚିତ୍ତଦପୋ ନଦୀନାଂ ଯଦାଭ୍ଯୋ ଅରଦୋ ଗାତୁମିନ୍ଦ୍ର । ନି ପର୍ଵତା ଅଦ୍ମସଦୋ ନ ସେଦୁସ୍ତ୍ଵଯା ଦୃଳ୍ହାନି ସୁକ୍ରତୋ ରଜାଂସି
ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନଦୀମାନେ ପାଇଁ ପଥ ତିଆରି କରିଛ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଗେ ନେଇଛ। ପାହାଡ଼ମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଭଳି ଅଟୁକି ରହିନାହିଁ; ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଖୋଲିଦେଇଛ।
ସତ୍ଯମିତ୍ତନ୍ନ ତ୍ଵାଵାଁ ଅନ୍ଯୋ ଅସ୍ତୀନ୍ଦ୍ର ଦେଵୋ ନ ମର୍ତ୍ଯୋ ଜ୍ଯାଯାନ୍ । ଅହନ୍ନହିଂ ପରିଶଯାନମର୍ଣୋଽଵାସୃଜୋ ଅପୋ ଅଚ୍ଛା ସମୁଦ୍ରମ୍
ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଦେବତା ନାହିଁ, କେହି ମାନବ ତୁମେଠାରୁ ବଡ଼ ନାହିଁ। ତୁମେ ଜଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅହିକୁ ମାରିଥିଲା, ଜଳକୁ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵମପୋ ଵି ଦୁରୋ ଵିଷୂଚୀରିନ୍ଦ୍ର ଦୃଳ୍ହମରୁଜଃ ପର୍ଵତସ୍ଯ । ରାଜାଭଵୋ ଜଗତଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାଂ ସାକଂ ସୂର୍ଯଂ ଜନଯନ୍ଦ୍ଯାମୁଷାସମ୍
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଛ, ବାଧାକୁ ଭାଙ୍ଗିଛ, ପାହାଡ଼ର ଦୃଢ଼ତାକୁ ଭଙ୍ଗିଦେଇଛ। ଚଳିତ ଜନମାନେର ରାଜା ହେଇଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ଉଷାକୁ ସାଙ୍ଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ।
ଅଭୂରେକୋ ରଯିପତେ ରଯୀଣାମା ହସ୍ତଯୋରଧିଥା ଇନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଟୀଃ । ଵି ତୋକେ ଅପ୍ସୁ ତନଯେ ଚ ସୂରେଽଵୋଚନ୍ତ ଚର୍ଷଣଯୋ ଵିଵାଚଃ
ଏକମାତ୍ର ରୟିର ମାଳିକା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧନର ଅଧିପତି ହେଲା। ତୁମେ ଦୁଇଟି ହାତରେ ଲୋକମାନେ ରଖିଛ। ସନ୍ତାନ, ଜଳ, ପୁଅମାନେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ଲୋକମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର କଥା କହନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭିଯେନ୍ଦ୍ର ପାର୍ଥିଵାନି ଵିଶ୍ଵାଚ୍ଯୁତା ଚିଚ୍ଚ୍ଯାଵଯନ୍ତେ ରଜାଂସି । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ପର୍ଵତାସୋ ଵନାନି ଵିଶ୍ଵଂ ଦୃଳ୍ହଂ ଭଯତେ ଅଜ୍ମନ୍ନା ତେ
ତୁମର ଶକ୍ତିର ଭୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଜିନିଷ, ଯେଉଁଠି ଅଚଳ ଅଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଯାନ୍ତି। ଦିନ ଓ ରାତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ, ସମସ୍ତ ଦୃଢ଼ ଜିନିଷ ତୁମ ଜନ୍ମରେ ଭୟଭିତ ହେଉଛି।
ତ୍ଵଂ କୁତ୍ସେନାଭି ଶୁଷ୍ଣମିନ୍ଦ୍ରାଶୁଷଂ ଯୁଧ୍ଯ କୁଯଵଂ ଗଵିଷ୍ଟୌ । ଦଶ ପ୍ରପିତ୍ଵେ ଅଧ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ମୁଷାଯଶ୍ଚକ୍ରମଵିଵେ ରପାଂସି
କୁତ୍ସା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣ ଓ କୁୟବା ସହିତ ଗୋମାନ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲା। ଦଶ ପିଢି ଧରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଧନ ବାଣ୍ଟିଦେଲା ଓ ଚୋରମାନେର ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା।
ତ୍ଵଂ ଶତାନ୍ଯଵ ଶମ୍ବରସ୍ଯ ପୁରୋ ଜଘନ୍ଥାପ୍ରତୀନି ଦସ୍ଯୋଃ । ଅଶିକ୍ଷୋ ଯତ୍ର ଶଚ୍ଯା ଶଚୀଵୋ ଦିଵୋଦାସାଯ ସୁନ୍ଵତେ ସୁତକ୍ରେ ଭରଦ୍ଵାଜାଯ ଗୃଣତେ ଵସୂନି
ଶମ୍ବରର ଶତ ଦୁର୍ଗ, ଦାସ୍ୟୁମାନେର ଅଜୟ ଦୁର୍ଗ, ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ଦିବୋଦାସ ଓ ଭରଦ୍ୱାଜ, ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଚାପିଥିଲେ ଓ ତୁମକୁ ଗାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପାଇଲେ ଧନ।
ସ ସତ୍ଯସତ୍ଵନ୍ମହତେ ରଣାଯ ରଥମା ତିଷ୍ଠ ତୁଵିନୃମ୍ଣ ଭୀମମ୍ । ଯାହି ପ୍ରପଥିନ୍ନଵସୋପ ମଦ୍ରିକ୍ପ୍ର ଚ ଶ୍ରୁତ ଶ୍ରାଵଯ ଚର୍ଷଣିଭ୍ଯଃ
ଏହି ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତୁମ ରଥରେ ଚଢ଼। ନୂତନ ଧନ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଓ ଆମର ଗାନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅପୂର୍ଵ୍ଯା ପୁରୁତମାନ୍ଯସ୍ମୈ ମହେ ଵୀରାଯ ତଵସେ ତୁରାଯ । ଵିରପ୍ଶିନେ ଵଜ୍ରିଣେ ଶଂତମାନି ଵଚାଂସ୍ଯାସା ସ୍ଥଵିରାଯ ତକ୍ଷମ୍
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନେକ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ବୀର, ଦୃଢ଼, ବଜ୍ରଧାରୀ ବିରପ୍ଶିନ ପାଇଁ, ଆମେ ନୂତନ ଓ ମନୋହର କଥା ତିଆରି କରୁଛୁ, ପୁରୁଣା ଏହି ମହାପୁରୁଷ ପାଇଁ।
ସ ମାତରା ସୂର୍ଯେଣା କଵୀନାମଵାସଯଦ୍ରୁଜଦଦ୍ରିଂ ଗୃଣାନଃ । ସ୍ଵାଧୀଭିରୃକ୍ଵଭିର୍ଵାଵଶାନ ଉଦୁସ୍ରିଯାଣାମସୃଜନ୍ନିଦାନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେର ମାତା, ଗାନ କରି, ତିନି ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ନିଜ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଗୋମାନେର ଘର ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ସ ଵହ୍ନିଭିରୃକ୍ଵଭିର୍ଗୋଷୁ ଶଶ୍ଵନ୍ମିତଜ୍ଞୁଭିଃ ପୁରୁକୃତ୍ଵା ଜିଗାଯ । ପୁରଃ ପୁରୋହା ସଖିଭିଃ ସଖୀଯନ୍ଦୃଳ୍ହା ରୁରୋଜ କଵିଭିଃ କଵିଃ ସନ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ଗୀତ ସହିତ, ସଦା ଜିତିଥିବା, ମାପ ଜଣା ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଅନେକ କାମ କରିଛି। ସଂଗୀତ ସହିତ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ଜ୍ଞାନୀ ସହିତ ଜ୍ଞାନୀ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଛି।
ସ ନୀଵ୍ଯାଭିର୍ଜରିତାରମଚ୍ଛା ମହୋ ଵାଜେଭିର୍ମହଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ମୈଃ । ପୁରୁଵୀରାଭିର୍ଵୃଷଭ କ୍ଷିତୀନାମା ଗିର୍ଵଣଃ ସୁଵିତାଯ ପ୍ର ଯାହି
ଅନେକ ବୀରମାନେ ସହିତ, ମାନବମାନେର ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ, ଗାୟକ ପାଖକୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଓ ଶକ୍ତି ନେଇ ଆସ। ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆସ।
ସ ସର୍ଗେଣ ଶଵସା ତକ୍ତୋ ଅତ୍ଯୈରପ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦକ୍ଷିଣତସ୍ତୁରାଷାଟ୍ । ଇତ୍ଥା ସୃଜାନା ଅନପାଵୃଦର୍ଥଂ ଦିଵେଦିଵେ ଵିଵିଷୁରପ୍ରମୃଷ୍ଯମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଦ୍ରୁତ ଆଗ୍ରହରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଲା। ଏଭଳି, ସଦା ଦେଇ, ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ଧନ ଦିନକୁ ଦିନ ଖୋଜିଥିଲେ, କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ଭାବରେ।
ଯ ଓଜିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ତଂ ସୁ ନୋ ଦା ମଦୋ ଵୃଷନ୍ସ୍ଵଭିଷ୍ଟିର୍ଦାସ୍ଵାନ୍ । ସୌଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଯୋ ଵନଵତ୍ସ୍ଵଶ୍ଵୋ ଵୃତ୍ରା ସମତ୍ସୁ ସାସହଦମିତ୍ରାନ୍
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଏହି ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଦାନଶୀଳ, ଚାହିଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବା, ବୃଷ, ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଜିତିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଅମିତ୍ରମାନେକୁ ଜିତିପାରୁ।
ତ୍ଵାଂ ହୀନ୍ଦ୍ରାଵସେ ଵିଵାଚୋ ହଵନ୍ତେ ଚର୍ଷଣଯଃ ଶୂରସାତୌ । ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେଭିର୍ଵି ପଣୀଁରଶାଯସ୍ତ୍ଵୋତ ଇତ୍ସନିତା ଵାଜମର୍ଵା
ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ସଂଘର୍ଷରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି। ତୁମେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହିତ, ପଣିମାନେକୁ ଚାଲିଦେଉଛ। ତୁମ ସହଯୋଗରେ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାଗ୍ୟ ଜିତିପାରୁ।
ତ୍ଵଂ ତାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋଭଯାଁ ଅମିତ୍ରାନ୍ଦାସା ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯାର୍ଯା ଚ ଶୂର । ଵଧୀର୍ଵନେଵ ସୁଧିତେଭିରତ୍କୈରା ପୃତ୍ସୁ ଦର୍ଷି ନୃଣାଂ ନୃତମ
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ଅମିତ୍ର, ଦାସ୍ୟୁ ଓ ବୃତ୍ର, ଏବଂ ଆର୍ୟମାନେକୁ ମାରିଥିଲା। ଭଲ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଦେଖିଥିଲା।
ସ ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାକଵାଭିରୂତୀ ସଖା ଵିଶ୍ଵାଯୁରଵିତା ଵୃଧେ ଭୂଃ । ସ୍ଵର୍ଷାତା ଯଦ୍ଧ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵା ଯୁଧ୍ଯନ୍ତୋ ନେମଧିତା ପୃତ୍ସୁ ଶୂର
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅବିନାଶୀ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜୀବନର ରକ୍ଷକ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛୁ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଳାନ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
ନୂନଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରାପରାଯ ଚ ସ୍ଯା ଭଵା ମୃଳୀକ ଉତ ନୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ । ଇତ୍ଥା ଗୃଣନ୍ତୋ ମହିନସ୍ଯ ଶର୍ମନ୍ଦିଵି ଷ୍ଯାମ ପାର୍ଯେ ଗୋଷତମାଃ
ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମର ପରମ୍ପରା ପାଇଁ, ଦୟାଳୁ ଓ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉ। ଏଭଳି, ଗାଇ ଗାଇ, ତୁମର ବଡ଼ତ୍ୱର ଆଶ୍ରୟରେ, ଉଚ୍ଚ ଦିବରେ, ଗୋଧନରେ ଧନୀ ହୋଇ ରହିପାରିବା।
ସଂ ଚ ତ୍ଵେ ଜଗ୍ମୁର୍ଗିର ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୀର୍ଵି ଚ ତ୍ଵଦ୍ଯନ୍ତି ଵିଭ୍ଵୋ ମନୀଷାଃ । ପୁରା ନୂନଂ ଚ ସ୍ତୁତଯ ଋଷୀଣାଂ ପସ୍ପୃଧ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରେ ଅଧ୍ଯୁକ୍ଥାର୍କା
ତୁମ ପାଖକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଗୀତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି, ଅନେକ ଭାବ ତୁମକୁ ଆସିଛି। ପୁରୁଣା ଓ ଏବେ, ଋଷିମାନେର ଷ୍ଟୁତି ଉପକ୍ଥାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିଛି।