ତ୍ଵାଂ ଵାଜୀ ହଵତେ ଵାଜିନେଯୋ ମହୋ ଵାଜସ୍ଯ ଗଧ୍ଯସ୍ଯ ସାତୌ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ତରୁତ୍ରଂ ତ୍ଵାଂ ଚଷ୍ଟେ ମୁଷ୍ଟିହା ଗୋଷୁ ଯୁଧ୍ଯନ୍
ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଡାକିଥାଏ; ବଡ଼ ଆକାଂକ୍ଷିତ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ। ଭୂତମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସତ୍ୟ ମାଳିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଗୋମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଷ୍ଟିଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ ଡାକିଥାଏ।
ତ୍ଵଂ କଵିଂ ଚୋଦଯୋଽର୍କସାତୌ ତ୍ଵଂ କୁତ୍ସାଯ ଶୁଷ୍ଣଂ ଦାଶୁଷେ ଵର୍କ୍ । ତ୍ଵଂ ଶିରୋ ଅମର୍ମଣଃ ପରାହନ୍ନତିଥିଗ୍ଵାଯ ଶଂସ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯନ୍
ତୁମେ କବିକୁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ତୁମେ କୁତ୍ସା ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣାକୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲା; ତୁମେ ଜୀବନହୀନ ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟି ଅତିଥିଗ୍ବା ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ରଥଂ ପ୍ର ଭରୋ ଯୋଧମୃଷ୍ଵମାଵୋ ଯୁଧ୍ଯନ୍ତଂ ଵୃଷଭଂ ଦଶଦ୍ଯୁମ୍ । ତ୍ଵଂ ତୁଗ୍ରଂ ଵେତସଵେ ସଚାହନ୍ତ୍ଵଂ ତୁଜିଂ ଗୃଣନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତୂତୋଃ
ତୁମେ ରଥ, ଉଚ୍ଚ ଯୋଦ୍ଧା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଶଦ୍ୟୁ ବୃଷଭକୁ ଆଣିଥିଲା। ତୁମେ ଭେତସୁ ପାଇଁ ତୁଗ୍ରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା; ତୁମେ ଗାୟକ ତୁଜିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ତଦୁକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ର ବର୍ହଣା କଃ ପ୍ର ଯଚ୍ଛତା ସହସ୍ରା ଶୂର ଦର୍ଷି । ଅଵ ଗିରେର୍ଦାସଂ ଶମ୍ବରଂ ହନ୍ପ୍ରାଵୋ ଦିଵୋଦାସଂ ଚିତ୍ରାଭିରୂତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶଂସାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ହଜାର ଉପହାର ଦେଖିଥିଲା। ତୁମେ ପାହାଡ଼ରୁ ଦାସ ଶମ୍ବରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା, ଏବଂ ଦିଭୋଦାସକୁ ଚମତ୍କାର ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭିର୍ମନ୍ଦସାନଃ ସୋମୈର୍ଦଭୀତଯେ ଚୁମୁରିମିନ୍ଦ୍ର ସିଷ୍ଵପ୍ । ତ୍ଵଂ ରଜିଂ ପିଠୀନସେ ଦଶସ୍ଯନ୍ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରା ଶଚ୍ଯା ସଚାହନ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ କୁମୁରିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା। ତୁମେ ରାଜିକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଦୟା ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏକାଠି ଷଷ୍ଟି ହଜାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା।
ଅହଂ ଚନ ତତ୍ସୂରିଭିରାନଶ୍ଯାଂ ତଵ ଜ୍ଯାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁମ୍ନମୋଜଃ । ତ୍ଵଯା ଯତ୍ସ୍ତଵନ୍ତେ ସଧଵୀର ଵୀରାସ୍ତ୍ରିଵରୂଥେନ ନହୁଷା ଶଵିଷ୍ଠ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହ ଏହି ଉପକୃତି ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବଡ଼ ଦୟା ଏବଂ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରି। ଯେଉଁ ବୀରମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ନହୁଷର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ତିନିଗୁଣ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନହୂତୌ ସଖାଯଃ ସ୍ଯାମ ମହିନ ପ୍ରେଷ୍ଠାଃ । ପ୍ରାତର୍ଦନିଃ କ୍ଷତ୍ରଶ୍ରୀରସ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଘନେ ଵୃତ୍ରାଣାଂ ସନଯେ ଧନାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯଶ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନରେ, ଆମେ ତୁମର ସଂଗୀ, ତୁମ ମହାନତାରେ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିତ ହେଉ। ପ୍ରାତର୍ଦନ ରାଜସି ଶ୍ରୀର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ ଲାଭରେ ବୃତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ।
କିମସ୍ଯ ମଦେ କିମ୍ଵସ୍ଯ ପୀତାଵିନ୍ଦ୍ରଃ କିମସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ଚକାର । ରଣା ଵା ଯେ ନିଷଦି କିଂ ତେ ଅସ୍ଯ ପୁରା ଵିଵିଦ୍ରେ କିମୁ ନୂତନାସଃ
ଏହି ପାନର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଏହି ପାନ ପାଇଁ, ଏହି ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କଣ କରିଛନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ସଭାରେ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଜଣିଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଏବେ ମାତ୍ର?
ସଦସ୍ଯ ମଦେ ସଦ୍ଵସ୍ଯ ପୀତାଵିନ୍ଦ୍ରଃ ସଦସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ଚକାର । ରଣା ଵା ଯେ ନିଷଦି ସତ୍ତେ ଅସ୍ଯ ପୁରା ଵିଵିଦ୍ରେ ସଦୁ ନୂତନାସଃ
ଏହି ପାନର ଆନନ୍ଦ, ଏହି ପାନ, ଏହି ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସଭା କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତି—ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଜଣିଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଏବେ ମାତ୍ର?
ନହି ନୁ ତେ ମହିମନଃ ସମସ୍ଯ ନ ମଘଵନ୍ମଘଵତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ମ । ନ ରାଧସୋରାଧସୋ ନୂତନସ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ନକିର୍ଦଦୃଶ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ତେ
ସତ୍ୟ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାନତା କିମ୍ବା ଦାନର ଅନ୍ତ ଆମେ ଜଣିନାହିଁ। ନୂତନ ଓ ପୁରୁଣା ଉପହାର ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମର ଶକ୍ତିର ସୀମା ଦେଖିନାହିଁ।
ଏତତ୍ତ୍ଯତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମଚେତି ଯେନାଵଧୀର୍ଵରଶିଖସ୍ଯ ଶେଷଃ । ଵଜ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ତେ ନିହତସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମାତ୍ସ୍ଵନାଚ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ପରମୋ ଦଦାର
ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବରଶିଖାର ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା। ତୁମର ଉଲ୍କାର ଘାତରେ ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୂର ଅଂଶକୁ ଭାଗ କରିଥିଲା।
ଵଧୀଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵରଶିଖସ୍ଯ ଶେଷୋଽଭ୍ଯାଵର୍ତିନେ ଚାଯମାନାଯ ଶିକ୍ଷନ୍ । ଵୃଚୀଵତୋ ଯଦ୍ଧରିଯୂପୀଯାଯାଂ ହନ୍ପୂର୍ଵେ ଅର୍ଧେ ଭିଯସାପରୋ ଦର୍ତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ବରଶିଖାର ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା, ପଛୁଆ ଓ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିବାକୁ ଅନୁସରଣ କରି। ହରିୟୂପୀୟାରେ ବୃଚୀବନ୍ତ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ, ଭୟରେ ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା।
ତ୍ରିଂଶଚ୍ଛତଂ ଵର୍ମିଣ ଇନ୍ଦ୍ର ସାକଂ ଯଵ୍ଯାଵତ୍ଯାଂ ପୁରୁହୂତ ଶ୍ରଵସ୍ଯା । ଵୃଚୀଵନ୍ତଃ ଶରଵେ ପତ୍ଯମାନାଃ ପାତ୍ରା ଭିନ୍ଦାନା ନ୍ଯର୍ଥାନ୍ଯାଯନ୍
ତିନି ଶତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଯବ୍ୟାବତରେ ଏକାଠି, ହେ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଶ ପାଇଁ—ବୃଚୀବନ୍ତମାନେ ତୀରରେ ପଡ଼ି, ପାତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରି, ଶାନ୍ତିରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଯସ୍ଯ ଗାଵାଵରୁଷା ସୂଯଵସ୍ଯୂ ଅନ୍ତରୂ ଷୁ ଚରତୋ ରେରିହାଣା । ସ ସୃଞ୍ଜଯାଯ ତୁର୍ଵଶଂ ପରାଦାଦ୍ଵୃଚୀଵତୋ ଦୈଵଵାତାଯ ଶିକ୍ଷନ୍
ଯାହାର ଗାଁମାନେ ଲାଲ ଏବଂ ଭଲ ଦୁଧ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭିତରେ ଅସ୍ଥିର ଭାବରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାନ୍ତି—ସେ, ସୃଞ୍ଜୟ ପାଇଁ ତୁର୍ବଶକୁ ଦେଇଥିଲା, ବୃଚୀବନ୍ତ ପାଇଁ ଦୈବବାତ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା।
ଦ୍ଵଯାଁ ଅଗ୍ନେ ରଥିନୋ ଵିଂଶତିଂ ଗା ଵଧୂମତୋ ମଘଵା ମହ୍ଯଂ ସମ୍ରାଟ୍ । ଅଭ୍ଯାଵର୍ତୀ ଚାଯମାନୋ ଦଦାତି ଦୂଣାଶେଯଂ ଦକ୍ଷିଣା ପାର୍ଥଵାନାମ୍
ଦୁଇ ଦଶ ରଥଯୋଦ୍ଧା ଗାଁ ଏବଂ ବଧୂମାନେ ସହ, ଦାନଶୀଳ ମହାରାଜ ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ। ପଛୁଆ ଓ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିବା ଦେଇଥାଏ; ଏହି ହେଉଛି ପାର୍ଥବମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଉପହାର।
ଆ ଗାଵୋ ଅଗ୍ମନ୍ନୁତ ଭଦ୍ରମକ୍ରନ୍ସୀଦନ୍ତୁ ଗୋଷ୍ଠେ ରଣଯନ୍ତ୍ଵସ୍ମେ । ପ୍ରଜାଵତୀଃ ପୁରୁରୂପା ଇହ ସ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୂର୍ଵୀରୁଷସୋ ଦୁହାନାଃ
ଗାଁମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଗୋଷ୍ଠରେ ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସନ୍ତାନଧାରୀ, ଅନେକ ରୂପରେ ଏଠାରେ ରହନ୍ତୁ; ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଜ୍ଵନେ ପୃଣତେ ଚ ଶିକ୍ଷତ୍ଯୁପେଦ୍ଦଦାତି ନ ସ୍ଵଂ ମୁଷାଯତି । ଭୂଯୋଭୂଯୋ ରଯିମିଦସ୍ଯ ଵର୍ଧଯନ୍ନଭିନ୍ନେ ଖିଲ୍ଯେ ନି ଦଧାତି ଦେଵଯୁମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୟା କରି ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ନିଜର ଦେଇଥିବା କିଛି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଏକାଧିକ ଥର ଏହି ଲୋକଙ୍କର ଧନ ଉନ୍ନତ କରି, ଅଭିନ୍ନ ଭଣ୍ଡାରରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ କରିଥିବା ଧନ ରଖିଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ ତା ନଶନ୍ତି ନ ଦଭାତି ତସ୍କରୋ ନାସାମାମିତ୍ରୋ ଵ୍ଯଥିରା ଦଧର୍ଷତି । ଦେଵାଁଶ୍ଚ ଯାଭିର୍ଯଜତେ ଦଦାତି ଚ ଜ୍ଯୋଗିତ୍ତାଭିଃ ସଚତେ ଗୋପତିଃ ସହ
ଏହି ସମ୍ପଦ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ, ଚୋର ଏହାକୁ କ୍ଷତି କରିପାରେନାହିଁ, ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଦ୍ୱେଷୀ ଏହାକୁ ଦମନ କରିପାରେନାହିଁ। ଏହି ସମ୍ପଦ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ହୁନ୍ତି, ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ଗୋପତି ସହିତ ଏହି ସମ୍ପଦ ଉନ୍ନତି ପାଏ।
ନ ତା ଅର୍ଵା ରେଣୁକକାଟୋ ଅଶ୍ନୁତେ ନ ସଂସ୍କୃତତ୍ରମୁପ ଯନ୍ତି ତା ଅଭି । ଉରୁଗାଯମଭଯଂ ତସ୍ଯ ତା ଅନୁ ଗାଵୋ ମର୍ତସ୍ଯ ଵି ଚରନ୍ତି ଯଜ୍ଵନଃ
ନିକଟ ଓ ଦୂର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ରୁ ଏହି ସମ୍ପଦକୁ ପହଞ୍ଚିପାରେନାହିଁ, ଫାଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହାତକୁ ଏହି ସମ୍ପଦ ଆସିପାରେନାହିଁ। ଏହି ସମ୍ପଦ ଉଦାର ଓ ନିର୍ଭୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମାନବଙ୍କର ଗାଁମାନେ ସ୍ବେଚ୍ଛାରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଗାଵୋ ଭଗୋ ଗାଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମେ ଅଚ୍ଛାନ୍ଗାଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପ୍ରଥମସ୍ଯ ଭକ୍ଷଃ । ଇମା ଯା ଗାଵଃ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଚ୍ଛାମୀଦ୍ଧୃଦା ମନସା ଚିଦିନ୍ଦ୍ରମ୍
ଗାଁମାନେ ଭାଗ୍ୟ, ଗାଁମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁମାନେ ସୋମର ପ୍ରଥମ ଭାଗ। ଏହି ଗାଁମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର; ମୁଁ ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଶା କରେ।
ଯୂଯଂ ଗାଵୋ ମେଦଯଥା କୃଶଂ ଚିଦଶ୍ରୀରଂ ଚିତ୍କୃଣୁଥା ସୁପ୍ରତୀକମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଗୃହଂ କୃଣୁଥ ଭଦ୍ରଵାଚୋ ବୃହଦ୍ଵୋ ଵଯ ଉଚ୍ଯତେ ସଭାସୁ
ଗାଁମାନେ, ତୁମେ ଦୁର୍ବଳକୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଦେଉଛ, ଅପରୂପକୁ ମଧ୍ୟ ରୂପବାନ କରିଦେଉଛ। ଘରକୁ ଭଲ କରିଦେଉଛ, ତୁମର କଥା ଭଲ, ଏବଂ ସଭାରେ ତୁମର କୀର୍ତି ପ୍ରଚାରିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଜାଵତୀଃ ସୂଯଵସଂ ରିଶନ୍ତୀଃ ଶୁଦ୍ଧା ଅପଃ ସୁପ୍ରପାଣେ ପିବନ୍ତୀଃ । ମା ଵ ସ୍ତେନ ଈଶତ ମାଘଶଂସଃ ପରି ଵୋ ହେତୀ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଜ୍ଯାଃ
ସନ୍ତାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁସମୃଦ୍ଧ ଚରାଗାହରେ ଚରୁଛ, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଭଲ ମୁହଁରେ ପିଉଛ। ଚୋର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରୀ ତୁମେ ଉପରେ ଶାସନ କରିନାହିଁ; ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରୁ ଦୂରେ ରୁହ।
ଉପେଦମୁପପର୍ଚନମାସୁ ଗୋଷୂପ ପୃଚ୍ଯତାମ୍ । ଉପ ଋଷଭସ୍ଯ ରେତସ୍ଯୁପେନ୍ଦ୍ର ତଵ ଵୀର୍ଯେ
ଏହି ଅର୍ପଣ ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ, ଏହା ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଣିଯାଉ। ଏହା ଉଠିବ ଉଷ୍ଟ୍ରର ଶୁକ୍ରରେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ନରଃ ସଖ୍ଯାଯ ସେପୁର୍ମହୋ ଯନ୍ତଃ ସୁମତଯେ ଚକାନାଃ । ମହୋ ହି ଦାତା ଵଜ୍ରହସ୍ତୋ ଅସ୍ତି ମହାମୁ ରଣ୍ଵମଵସେ ଯଜଧ୍ଵମ୍
ପୁରୁଷମାନେ, ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବାଛିଛୁ, ତାଙ୍କର ଦୟା ଆଶା କରୁଛୁ, ସେ ଆମେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥାନ୍ତି। ସେ ବଡ଼ ଦାନୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ; ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର।
ଆ ଯସ୍ମିନ୍ହସ୍ତେ ନର୍ଯା ମିମିକ୍ଷୁରା ରଥେ ହିରଣ୍ଯଯେ ରଥେଷ୍ଠାଃ । ଆ ରଶ୍ମଯୋ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋ ସ୍ଥୂରଯୋରାଧ୍ଵନ୍ନଶ୍ଵାସୋ ଵୃଷଣୋ ଯୁଜାନାଃ
ଯାହାର ହାତରେ, ପୁରୁଷତ୍ୱ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସୁନା ରଥ ଅଛି, ରଥରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଛି। ରାଶି, ହାତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅଶ୍ୱମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଶ୍ରିଯେ ତେ ପାଦା ଦୁଵ ଆ ମିମିକ୍ଷୁର୍ଧୃଷ୍ଣୁର୍ଵଜ୍ରୀ ଶଵସା ଦକ୍ଷିଣାଵାନ୍ । ଵସାନୋ ଅତ୍କଂ ସୁରଭିଂ ଦୃଶେ କଂ ସ୍ଵର୍ଣ ନୃତଵିଷିରୋ ବଭୂଥ
ତୁମର ପାଦ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିମାନ୍, ଦକ୍ଷ। ସୁଗନ୍ଧି ଚାଦର ପିନ୍ଧି, ଦେଖିବାକୁ ଭଲ, ସୁନା ଭଳି, ତୁମେ ମାନବମାନେର ନେତା ହେଲା।
ସ ସୋମ ଆମିଶ୍ଲତମଃ ସୁତୋ ଭୂଦ୍ଯସ୍ମିନ୍ପକ୍ତିଃ ପଚ୍ଯତେ ସନ୍ତି ଧାନାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନର ସ୍ତୁଵନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମକାରା ଉକ୍ଥା ଶଂସନ୍ତୋ ଦେଵଵାତତମାଃ
ସୋମ, ସବୁଠୁ ଭଲ ମିଶିଛି, ଚାପିଯାଇଛି; ତାହାରେ ଭୋଜନ ରାନ୍ଧାଯାଏ, ଧାନ ଅଛି। ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଗାଇଁ, ଶ୍ରୁତି ରଚନାକାରୀ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ନ ତେ ଅନ୍ତଃ ଶଵସୋ ଧାଯ୍ଯସ୍ଯ ଵି ତୁ ବାବଧେ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା । ଆ ତା ସୂରିଃ ପୃଣତି ତୂତୁଜାନୋ ଯୂଥେଵାପ୍ସୁ ସମୀଜମାନ ଊତୀ
ତୁମର ଶକ୍ତିର ଶେଷ ନାହିଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମର ବଡ଼ତ୍ୱ ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ହୋଇନାହିଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହାକୁ ପୂରଣ କରେ, ତୁରନ୍ତ ଚାଲି, ଯଥା ନେତା ଜଳରେ ଦଳକୁ ଏକତ୍ର କରେ।
ଏଵେଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁହଵ ଋଷ୍ଵୋ ଅସ୍ତୂତୀ ଅନୂତୀ ହିରିଶିପ୍ରଃ ସତ୍ଵା । ଏଵା ହି ଜାତୋ ଅସମାତ୍ଯୋଜାଃ ପୁରୂ ଚ ଵୃତ୍ରା ହନତି ନି ଦସ୍ଯୂନ୍
ଏହି ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ର, ସହଜରେ ଡାକିପାରିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଅପ୍ରଶଂସିତ, ପିତାଳ ଦାଡ଼ି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏଭଳି ଜନ୍ମ ନିଃସମାନ ଶକ୍ତି, ସେ ବହୁ ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଓ ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ତଳେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭୂଯ ଇଦ୍ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଯଁ ଏକୋ ଅଜୁର୍ଯୋ ଦଯତେ ଵସୂନି । ପ୍ର ରିରିଚେ ଦିଵ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅର୍ଧମିଦସ୍ଯ ପ୍ରତି ରୋଦସୀ ଉଭେ
ସେ ଏବେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ଏକା ଅବିନଶୀ, ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରି, ଦୁଇ ଜଗତର ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଜର କରିଛନ୍ତି।