ଯା ତ ଊତିରଵମା ଯା ପରମା ଯା ମଧ୍ଯମେନ୍ଦ୍ର ଶୁଷ୍ମିନ୍ନସ୍ତି । ତାଭିରୂ ଷୁ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଽଵୀର୍ନ ଏଭିଶ୍ଚ ଵାଜୈର୍ମହାନ୍ନ ଉଗ୍ର
ତୁମର ନିକଟ ଉପକାର, ଦୂର ଉପକାର, ମଧ୍ୟ ଉପକାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର—ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଭୃତ୍ର ନାଶରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ଏହି ଉପହାର ସହିତ, ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର।
ଆଭି ସ୍ପୃଧୋ ମିଥତୀରରିଷଣ୍ଯନ୍ନମିତ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ଯଥଯା ମନ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ର । ଆଭିର୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଯୁଜୋ ଵିଷୂଚୀରାର୍ଯାଯ ଵିଶୋଽଵ ତାରୀର୍ଦାସୀଃ
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଦୂର କର, ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର; ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷ ଦଳକୁ ଦୂର କର, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଦୂର କର, ଆର୍ୟମାନେ ପାର କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜାମଯ ଉତ ଯେଽଜାମଯୋଽର୍ଵାଚୀନାସୋ ଵନୁଷୋ ଯୁଯୁଜ୍ରେ । ତ୍ଵମେଷାଂ ଵିଥୁରା ଶଵାଂସି ଜହି ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି କୃଣୁହୀ ପରାଚଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ଅନାତ୍ମୀୟ, ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂର, ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିବା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଦଳନ କର, ଦୂର କର।
ଶୂରୋ ଵା ଶୂରଂ ଵନତେ ଶରୀରୈସ୍ତନୂରୁଚା ତରୁଷି ଯତ୍କୃଣ୍ଵୈତେ । ତୋକେ ଵା ଗୋଷୁ ତନଯେ ଯଦପ୍ସୁ ଵି କ୍ରନ୍ଦସୀ ଉର୍ଵରାସୁ ବ୍ରଵୈତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିଜ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜୟ କରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଶିଶୁ, ଗାଁ, ସନ୍ତାନ, କିମ୍ବା ଜଳରେ, ଦୁଇ ଜଗତରେ ତୁମେ ଧ୍ୱନି କର, କ୍ଷେତ୍ରରେ କଥା କର।
ନହି ତ୍ଵା ଶୂରୋ ନ ତୁରୋ ନ ଧୃଷ୍ଣୁର୍ନ ତ୍ଵା ଯୋଧୋ ମନ୍ଯମାନୋ ଯୁଯୋଧ । ଇନ୍ଦ୍ର ନକିଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯସ୍ତ୍ଯେଷାଂ ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନ୍ଯଭ୍ଯସି ତାନି
କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁରନ୍ତ, ଦୃଢ଼, କିମ୍ବା ନିଜକୁ ବଳିଆ ଭାବିଥିବା ଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ କେବେ ଜୟ କରିନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, କୌଣସି ଜନ ତୁମକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିନାହିଁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଉପରେ।
ସ ପତ୍ଯତ ଉଭଯୋର୍ନୃମ୍ଣମଯୋର୍ଯଦୀ ଵେଧସଃ ସମିଥେ ହଵନ୍ତେ । ଵୃତ୍ରେ ଵା ମହୋ ନୃଵତି କ୍ଷଯେ ଵା ଵ୍ଯଚସ୍ଵନ୍ତା ଯଦି ଵିତନ୍ତସୈତେ
ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସମିତିରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେ ଦୁଇ ପାଖରେ ପଡ଼ିଯାଏ। ଭୃତ୍ର ନାଶ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ମାନବ ଆସମ୍ବ୍ଲିରେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ବିସ୍ତାର କର।
ଅଧ ସ୍ମା ତେ ଚର୍ଷଣଯୋ ଯଦେଜାନିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରାତୋତ ଭଵା ଵରୂତା । ଅସ୍ମାକାସୋ ଯେ ନୃତମାସୋ ଅର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରଯୋ ଦଧିରେ ପୁରୋ ନଃ
ତୁମେ ଆସିଲେ, ଜନମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ। ଆର୍ୟମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ, ଆମର ନେତାମାନେକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଅନୁ ତେ ଦାଯି ମହ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ସତ୍ରା ତେ ଵିଶ୍ଵମନୁ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ । ଅନୁ କ୍ଷତ୍ରମନୁ ସହୋ ଯଜତ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଦେଵେଭିରନୁ ତେ ନୃଷହ୍ଯେ
ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତୁମର ମହାନତା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି; ଭୃତ୍ର ନାଶରେ ସମସ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ତୁମର ବଳ, ତୁମର ପୂଜା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ନୃତ୍ୱ ତୁମ ସହିତ।
ଏଵା ନ ସ୍ପୃଧଃ ସମଜା ସମତ୍ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ରାରନ୍ଧି ମିଥତୀରଦେଵୀଃ । ଵିଦ୍ଯାମ ଵସ୍ତୋରଵସା ଗୃଣନ୍ତୋ ଭରଦ୍ଵାଜା ଉତ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନୂନମ୍
ଏଇପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ହରାଇ ଆମକୁ ଜୟ ଦେ। ଦେବୀମାନେ ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣେ ସହିତ ଯେଉଁ ଦ୍ବନ୍ଦ୍ବରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେ ଭରଦ୍ୱାଜମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତୁମ ଦୟାରେ ଧନ ଜଣିପାରିବା, ଏବେ ମଧ୍ୟ ହେଉ।
ଶ୍ରୁଧୀ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ହ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵା ମହୋ ଵାଜସ୍ଯ ସାତୌ ଵାଵୃଷାଣାଃ । ସଂ ଯଦ୍ଵିଶୋଽଯନ୍ତ ଶୂରସାତା ଉଗ୍ରଂ ନୋଽଵଃ ପାର୍ଯେ ଅହନ୍ଦାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଆମେ ଶକ୍ତିର ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ବୀରଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଦିନରେ ଆମକୁ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।
ତ୍ଵାଂ ଵାଜୀ ହଵତେ ଵାଜିନେଯୋ ମହୋ ଵାଜସ୍ଯ ଗଧ୍ଯସ୍ଯ ସାତୌ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ତରୁତ୍ରଂ ତ୍ଵାଂ ଚଷ୍ଟେ ମୁଷ୍ଟିହା ଗୋଷୁ ଯୁଧ୍ଯନ୍
ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଡାକିଥାଏ; ବଡ଼ ଆକାଂକ୍ଷିତ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ। ଭୂତମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସତ୍ୟ ମାଳିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଗୋମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଷ୍ଟିଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ ଡାକିଥାଏ।
ତ୍ଵଂ କଵିଂ ଚୋଦଯୋଽର୍କସାତୌ ତ୍ଵଂ କୁତ୍ସାଯ ଶୁଷ୍ଣଂ ଦାଶୁଷେ ଵର୍କ୍ । ତ୍ଵଂ ଶିରୋ ଅମର୍ମଣଃ ପରାହନ୍ନତିଥିଗ୍ଵାଯ ଶଂସ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯନ୍
ତୁମେ କବିକୁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ତୁମେ କୁତ୍ସା ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣାକୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲା; ତୁମେ ଜୀବନହୀନ ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟି ଅତିଥିଗ୍ବା ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ରଥଂ ପ୍ର ଭରୋ ଯୋଧମୃଷ୍ଵମାଵୋ ଯୁଧ୍ଯନ୍ତଂ ଵୃଷଭଂ ଦଶଦ୍ଯୁମ୍ । ତ୍ଵଂ ତୁଗ୍ରଂ ଵେତସଵେ ସଚାହନ୍ତ୍ଵଂ ତୁଜିଂ ଗୃଣନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତୂତୋଃ
ତୁମେ ରଥ, ଉଚ୍ଚ ଯୋଦ୍ଧା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଶଦ୍ୟୁ ବୃଷଭକୁ ଆଣିଥିଲା। ତୁମେ ଭେତସୁ ପାଇଁ ତୁଗ୍ରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା; ତୁମେ ଗାୟକ ତୁଜିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ତଦୁକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ର ବର୍ହଣା କଃ ପ୍ର ଯଚ୍ଛତା ସହସ୍ରା ଶୂର ଦର୍ଷି । ଅଵ ଗିରେର୍ଦାସଂ ଶମ୍ବରଂ ହନ୍ପ୍ରାଵୋ ଦିଵୋଦାସଂ ଚିତ୍ରାଭିରୂତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶଂସାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ହଜାର ଉପହାର ଦେଖିଥିଲା। ତୁମେ ପାହାଡ଼ରୁ ଦାସ ଶମ୍ବରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା, ଏବଂ ଦିଭୋଦାସକୁ ଚମତ୍କାର ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭିର୍ମନ୍ଦସାନଃ ସୋମୈର୍ଦଭୀତଯେ ଚୁମୁରିମିନ୍ଦ୍ର ସିଷ୍ଵପ୍ । ତ୍ଵଂ ରଜିଂ ପିଠୀନସେ ଦଶସ୍ଯନ୍ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରା ଶଚ୍ଯା ସଚାହନ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ କୁମୁରିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା। ତୁମେ ରାଜିକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଦୟା ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏକାଠି ଷଷ୍ଟି ହଜାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା।
ଅହଂ ଚନ ତତ୍ସୂରିଭିରାନଶ୍ଯାଂ ତଵ ଜ୍ଯାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁମ୍ନମୋଜଃ । ତ୍ଵଯା ଯତ୍ସ୍ତଵନ୍ତେ ସଧଵୀର ଵୀରାସ୍ତ୍ରିଵରୂଥେନ ନହୁଷା ଶଵିଷ୍ଠ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହ ଏହି ଉପକୃତି ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବଡ଼ ଦୟା ଏବଂ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରି। ଯେଉଁ ବୀରମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ନହୁଷର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ତିନିଗୁଣ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନହୂତୌ ସଖାଯଃ ସ୍ଯାମ ମହିନ ପ୍ରେଷ୍ଠାଃ । ପ୍ରାତର୍ଦନିଃ କ୍ଷତ୍ରଶ୍ରୀରସ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଘନେ ଵୃତ୍ରାଣାଂ ସନଯେ ଧନାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯଶ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନରେ, ଆମେ ତୁମର ସଂଗୀ, ତୁମ ମହାନତାରେ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିତ ହେଉ। ପ୍ରାତର୍ଦନ ରାଜସି ଶ୍ରୀର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ ଲାଭରେ ବୃତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ।
କିମସ୍ଯ ମଦେ କିମ୍ଵସ୍ଯ ପୀତାଵିନ୍ଦ୍ରଃ କିମସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ଚକାର । ରଣା ଵା ଯେ ନିଷଦି କିଂ ତେ ଅସ୍ଯ ପୁରା ଵିଵିଦ୍ରେ କିମୁ ନୂତନାସଃ
ଏହି ପାନର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଏହି ପାନ ପାଇଁ, ଏହି ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କଣ କରିଛନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ସଭାରେ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଜଣିଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଏବେ ମାତ୍ର?
ସଦସ୍ଯ ମଦେ ସଦ୍ଵସ୍ଯ ପୀତାଵିନ୍ଦ୍ରଃ ସଦସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ଚକାର । ରଣା ଵା ଯେ ନିଷଦି ସତ୍ତେ ଅସ୍ଯ ପୁରା ଵିଵିଦ୍ରେ ସଦୁ ନୂତନାସଃ
ଏହି ପାନର ଆନନ୍ଦ, ଏହି ପାନ, ଏହି ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସଭା କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତି—ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଜଣିଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଏବେ ମାତ୍ର?
ନହି ନୁ ତେ ମହିମନଃ ସମସ୍ଯ ନ ମଘଵନ୍ମଘଵତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ମ । ନ ରାଧସୋରାଧସୋ ନୂତନସ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ନକିର୍ଦଦୃଶ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ତେ
ସତ୍ୟ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାନତା କିମ୍ବା ଦାନର ଅନ୍ତ ଆମେ ଜଣିନାହିଁ। ନୂତନ ଓ ପୁରୁଣା ଉପହାର ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମର ଶକ୍ତିର ସୀମା ଦେଖିନାହିଁ।
ଏତତ୍ତ୍ଯତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମଚେତି ଯେନାଵଧୀର୍ଵରଶିଖସ୍ଯ ଶେଷଃ । ଵଜ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ତେ ନିହତସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମାତ୍ସ୍ଵନାଚ୍ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ପରମୋ ଦଦାର
ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଶକ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବରଶିଖାର ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା। ତୁମର ଉଲ୍କାର ଘାତରେ ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୂର ଅଂଶକୁ ଭାଗ କରିଥିଲା।
ଵଧୀଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵରଶିଖସ୍ଯ ଶେଷୋଽଭ୍ଯାଵର୍ତିନେ ଚାଯମାନାଯ ଶିକ୍ଷନ୍ । ଵୃଚୀଵତୋ ଯଦ୍ଧରିଯୂପୀଯାଯାଂ ହନ୍ପୂର୍ଵେ ଅର୍ଧେ ଭିଯସାପରୋ ଦର୍ତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ବରଶିଖାର ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା, ପଛୁଆ ଓ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିବାକୁ ଅନୁସରଣ କରି। ହରିୟୂପୀୟାରେ ବୃଚୀବନ୍ତ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ, ଭୟରେ ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା।
ତ୍ରିଂଶଚ୍ଛତଂ ଵର୍ମିଣ ଇନ୍ଦ୍ର ସାକଂ ଯଵ୍ଯାଵତ୍ଯାଂ ପୁରୁହୂତ ଶ୍ରଵସ୍ଯା । ଵୃଚୀଵନ୍ତଃ ଶରଵେ ପତ୍ଯମାନାଃ ପାତ୍ରା ଭିନ୍ଦାନା ନ୍ଯର୍ଥାନ୍ଯାଯନ୍
ତିନି ଶତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଯବ୍ୟାବତରେ ଏକାଠି, ହେ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଶ ପାଇଁ—ବୃଚୀବନ୍ତମାନେ ତୀରରେ ପଡ଼ି, ପାତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରି, ଶାନ୍ତିରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଯସ୍ଯ ଗାଵାଵରୁଷା ସୂଯଵସ୍ଯୂ ଅନ୍ତରୂ ଷୁ ଚରତୋ ରେରିହାଣା । ସ ସୃଞ୍ଜଯାଯ ତୁର୍ଵଶଂ ପରାଦାଦ୍ଵୃଚୀଵତୋ ଦୈଵଵାତାଯ ଶିକ୍ଷନ୍
ଯାହାର ଗାଁମାନେ ଲାଲ ଏବଂ ଭଲ ଦୁଧ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭିତରେ ଅସ୍ଥିର ଭାବରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାନ୍ତି—ସେ, ସୃଞ୍ଜୟ ପାଇଁ ତୁର୍ବଶକୁ ଦେଇଥିଲା, ବୃଚୀବନ୍ତ ପାଇଁ ଦୈବବାତ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା।
ଦ୍ଵଯାଁ ଅଗ୍ନେ ରଥିନୋ ଵିଂଶତିଂ ଗା ଵଧୂମତୋ ମଘଵା ମହ୍ଯଂ ସମ୍ରାଟ୍ । ଅଭ୍ଯାଵର୍ତୀ ଚାଯମାନୋ ଦଦାତି ଦୂଣାଶେଯଂ ଦକ୍ଷିଣା ପାର୍ଥଵାନାମ୍
ଦୁଇ ଦଶ ରଥଯୋଦ୍ଧା ଗାଁ ଏବଂ ବଧୂମାନେ ସହ, ଦାନଶୀଳ ମହାରାଜ ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ। ପଛୁଆ ଓ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିବା ଦେଇଥାଏ; ଏହି ହେଉଛି ପାର୍ଥବମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଉପହାର।
ଆ ଗାଵୋ ଅଗ୍ମନ୍ନୁତ ଭଦ୍ରମକ୍ରନ୍ସୀଦନ୍ତୁ ଗୋଷ୍ଠେ ରଣଯନ୍ତ୍ଵସ୍ମେ । ପ୍ରଜାଵତୀଃ ପୁରୁରୂପା ଇହ ସ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୂର୍ଵୀରୁଷସୋ ଦୁହାନାଃ
ଗାଁମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଗୋଷ୍ଠରେ ବସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସନ୍ତାନଧାରୀ, ଅନେକ ରୂପରେ ଏଠାରେ ରହନ୍ତୁ; ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଜ୍ଵନେ ପୃଣତେ ଚ ଶିକ୍ଷତ୍ଯୁପେଦ୍ଦଦାତି ନ ସ୍ଵଂ ମୁଷାଯତି । ଭୂଯୋଭୂଯୋ ରଯିମିଦସ୍ଯ ଵର୍ଧଯନ୍ନଭିନ୍ନେ ଖିଲ୍ଯେ ନି ଦଧାତି ଦେଵଯୁମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୟା କରି ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ନିଜର ଦେଇଥିବା କିଛି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଏକାଧିକ ଥର ଏହି ଲୋକଙ୍କର ଧନ ଉନ୍ନତ କରି, ଅଭିନ୍ନ ଭଣ୍ଡାରରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ କରିଥିବା ଧନ ରଖିଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ ତା ନଶନ୍ତି ନ ଦଭାତି ତସ୍କରୋ ନାସାମାମିତ୍ରୋ ଵ୍ଯଥିରା ଦଧର୍ଷତି । ଦେଵାଁଶ୍ଚ ଯାଭିର୍ଯଜତେ ଦଦାତି ଚ ଜ୍ଯୋଗିତ୍ତାଭିଃ ସଚତେ ଗୋପତିଃ ସହ
ଏହି ସମ୍ପଦ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ, ଚୋର ଏହାକୁ କ୍ଷତି କରିପାରେନାହିଁ, ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ଦ୍ୱେଷୀ ଏହାକୁ ଦମନ କରିପାରେନାହିଁ। ଏହି ସମ୍ପଦ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ହୁନ୍ତି, ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ଗୋପତି ସହିତ ଏହି ସମ୍ପଦ ଉନ୍ନତି ପାଏ।
ନ ତା ଅର୍ଵା ରେଣୁକକାଟୋ ଅଶ୍ନୁତେ ନ ସଂସ୍କୃତତ୍ରମୁପ ଯନ୍ତି ତା ଅଭି । ଉରୁଗାଯମଭଯଂ ତସ୍ଯ ତା ଅନୁ ଗାଵୋ ମର୍ତସ୍ଯ ଵି ଚରନ୍ତି ଯଜ୍ଵନଃ
ନିକଟ ଓ ଦୂର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ରୁ ଏହି ସମ୍ପଦକୁ ପହଞ୍ଚିପାରେନାହିଁ, ଫାଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହାତକୁ ଏହି ସମ୍ପଦ ଆସିପାରେନାହିଁ। ଏହି ସମ୍ପଦ ଉଦାର ଓ ନିର୍ଭୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମାନବଙ୍କର ଗାଁମାନେ ସ୍ବେଚ୍ଛାରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଗାଵୋ ଭଗୋ ଗାଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମେ ଅଚ୍ଛାନ୍ଗାଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପ୍ରଥମସ୍ଯ ଭକ୍ଷଃ । ଇମା ଯା ଗାଵଃ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଚ୍ଛାମୀଦ୍ଧୃଦା ମନସା ଚିଦିନ୍ଦ୍ରମ୍
ଗାଁମାନେ ଭାଗ୍ୟ, ଗାଁମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁମାନେ ସୋମର ପ୍ରଥମ ଭାଗ। ଏହି ଗାଁମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର; ମୁଁ ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଶା କରେ।