ଵୃଷା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଶ୍ଲୋକ ଉକ୍ଥା ସଚା ସୋମେଷୁ ସୁତପା ଋଜୀଷୀ । ଅର୍ଚତ୍ର୍ଯୋ ମଘଵା ନୃଭ୍ଯ ଉକ୍ଥୈର୍ଦ୍ଯୁକ୍ଷୋ ରାଜା ଗିରାମକ୍ଷିତୋତିଃ
ଉତ୍ସାହିତ ବଳିଆ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ତୁମେ ସୋମରସ ପିଇବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ଏହି ଦାୟାଳୁ ମଘବନ୍ ମାନବମାନେ ଗୀତରେ ଗୌରବ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ଗୀତର ଅବିନାଶୀ ଆଶ୍ରୟ।
ତତୁରିର୍ଵୀରୋ ନର୍ଯୋ ଵିଚେତାଃ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ଗୃଣତ ଉର୍ଵ୍ଯୂତିଃ । ଵସୁଃ ଶଂସୋ ନରାଂ କାରୁଧାଯା ଵାଜୀ ସ୍ତୁତୋ ଵିଦଥେ ଦାତି ଵାଜମ୍
ତିନି ଚେତନାଶୀଳ ବୀର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିବାରେ ସଦା ସଜାଗ, ବିଶାଳ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା। ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଏହି ବୀର ଏକାଉଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅକ୍ଷୋ ନ ଚକ୍ର୍ଯୋଃ ଶୂର ବୃହନ୍ପ୍ର ତେ ମହ୍ନା ରିରିଚେ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ନୁ ତେ ପୁରୁହୂତ ଵଯା ଵ୍ଯୂତଯୋ ରୁରୁହୁରିନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୀଃ
ବଡ଼ ଗଡ଼ିର ଧୁର ଭଳି, ଶୂର, ତୁମର ମହାନତା ଦୁଇ ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଅନେକ ଆହ୍ୱାନ ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ।
ଶଚୀଵତସ୍ତେ ପୁରୁଶାକ ଶାକା ଗଵାମିଵ ସ୍ରୁତଯଃ ସଂଚରଣୀଃ । ଵତ୍ସାନାଂ ନ ତନ୍ତଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାମନ୍ଵନ୍ତୋ ଅଦାମାନଃ ସୁଦାମନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନେକ ଶକ୍ତି ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଗାଁର ଝରଣା ଭଳି ଚଳିତ। ଛୋଟ ଛୋଟ ଛୋଟା ଗାଁର ଦୂର୍ବଳ ତାନ୍ତି ଭଳି, ସେଗୁଡିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଭିନାଶୀ ଓ ଭଲ ଭାବେ ବାନ୍ଧା।
ଅନ୍ଯଦଦ୍ଯ କର୍ଵରମନ୍ଯଦୁ ଶ୍ଵୋଽସଚ୍ଚ ସନ୍ମୁହୁରାଚକ୍ରିରିନ୍ଦ୍ରଃ । ମିତ୍ରୋ ନୋ ଅତ୍ର ଵରୁଣଶ୍ଚ ପୂଷାର୍ଯୋ ଵଶସ୍ଯ ପର୍ଯେତାସ୍ତି
ଏକ କାମ ଆଜି ହୁଏ, ଅନ୍ୟଟି କାଲି; ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମିତ୍ର, ଭରୁଣ, ପୂଷା ଓ ଆର୍ୟମାନ୍ ଆମର ସମ୍ପଦ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵି ତ୍ଵଦାପୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାଦୁକ୍ଥେଭିରିନ୍ଦ୍ରାନଯନ୍ତ ଯଜ୍ଞୈଃ । ତଂ ତ୍ଵାଭିଃ ସୁଷ୍ଟୁତିଭିର୍ଵାଜଯନ୍ତ ଆଜିଂ ନ ଜଗ୍ମୁର୍ଗିର୍ଵାହୋ ଅଶ୍ଵାଃ
ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ପର୍ବତର ଶିଖର ଭଳି ଜଳ ଗୀତ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଚଳିତ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିରେ, ତୁମେ ଗୀତର ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଅଶ୍ୱ ଭଳି ଦୌଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଛ।
ନ ଯଂ ଜରନ୍ତି ଶରଦୋ ନ ମାସା ନ ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ରମଵକର୍ଶଯନ୍ତି । ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵର୍ଧତାମସ୍ଯ ତନୂ ସ୍ତୋମେଭିରୁକ୍ଥୈଶ୍ଚ ଶସ୍ଯମାନା
ବର୍ଷ ଓ ମାସ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷୟ କରିପାରିନାହିଁ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କମ କରିପାରିନାହିଁ। ବୟସ୍ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶରୀର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ; ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ ପୂଜିତ।
ନ ଵୀଳଵେ ନମତେ ନ ସ୍ଥିରାଯ ନ ଶର୍ଧତେ ଦସ୍ଯୁଜୂତାଯ ସ୍ତଵାନ୍ । ଅଜ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗିରଯଶ୍ଚିଦୃଷ୍ଵା ଗମ୍ଭୀରେ ଚିଦ୍ଭଵତି ଗାଧମସ୍ମୈ
ସେ ଦୂର୍ବଳ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ କୁ ନମନ କରିନାହିଁ, ଶତ୍ରୁର ସ୍ତୁତିକୁ ମନେ ନେଇନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ, ଗଭୀର ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପଥ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଗମ୍ଭୀରେଣ ନ ଉରୁଣାମତ୍ରିନ୍ପ୍ରେଷୋ ଯନ୍ଧି ସୁତପାଵନ୍ଵାଜାନ୍ । ସ୍ଥା ଊ ଷୁ ଊର୍ଧ୍ଵ ଊତୀ ଅରିଷଣ୍ଯନ୍ନକ୍ତୋର୍ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାମ୍
ଗଭୀର ଓ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରି, ସୋମ ପିଇବାରେ ଉତ୍ସାହିତ, ଉପହାର ଆଗକୁ ଆଣ। ଅପରାଜିତ ରକ୍ଷାରେ, ଉଦୟ ଓ ରାତିର ଶେଷରେ, ଆମର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଭୟ ଦିଗରେ ଉଠ।
ସଚସ୍ଵ ନାଯମଵସେ ଅଭୀକ ଇତୋ ଵା ତମିନ୍ଦ୍ର ପାହି ରିଷଃ । ଅମା ଚୈନମରଣ୍ଯେ ପାହି ରିଷୋ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଆମର ସହାୟତା ପାଇଁ ଆସ, ସାଥିରେ ରହ; ଏଠା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର। ଘରେ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରେ, ସେକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର; ଶତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ବଞ୍ଚିବା।
ଯା ତ ଊତିରଵମା ଯା ପରମା ଯା ମଧ୍ଯମେନ୍ଦ୍ର ଶୁଷ୍ମିନ୍ନସ୍ତି । ତାଭିରୂ ଷୁ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଽଵୀର୍ନ ଏଭିଶ୍ଚ ଵାଜୈର୍ମହାନ୍ନ ଉଗ୍ର
ତୁମର ନିକଟ ଉପକାର, ଦୂର ଉପକାର, ମଧ୍ୟ ଉପକାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର—ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଭୃତ୍ର ନାଶରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ଏହି ଉପହାର ସହିତ, ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର।
ଆଭି ସ୍ପୃଧୋ ମିଥତୀରରିଷଣ୍ଯନ୍ନମିତ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ଯଥଯା ମନ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ର । ଆଭିର୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଯୁଜୋ ଵିଷୂଚୀରାର୍ଯାଯ ଵିଶୋଽଵ ତାରୀର୍ଦାସୀଃ
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଦୂର କର, ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର; ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷ ଦଳକୁ ଦୂର କର, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଦୂର କର, ଆର୍ୟମାନେ ପାର କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜାମଯ ଉତ ଯେଽଜାମଯୋଽର୍ଵାଚୀନାସୋ ଵନୁଷୋ ଯୁଯୁଜ୍ରେ । ତ୍ଵମେଷାଂ ଵିଥୁରା ଶଵାଂସି ଜହି ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି କୃଣୁହୀ ପରାଚଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ଅନାତ୍ମୀୟ, ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂର, ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିବା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଦଳନ କର, ଦୂର କର।
ଶୂରୋ ଵା ଶୂରଂ ଵନତେ ଶରୀରୈସ୍ତନୂରୁଚା ତରୁଷି ଯତ୍କୃଣ୍ଵୈତେ । ତୋକେ ଵା ଗୋଷୁ ତନଯେ ଯଦପ୍ସୁ ଵି କ୍ରନ୍ଦସୀ ଉର୍ଵରାସୁ ବ୍ରଵୈତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିଜ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜୟ କରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଶିଶୁ, ଗାଁ, ସନ୍ତାନ, କିମ୍ବା ଜଳରେ, ଦୁଇ ଜଗତରେ ତୁମେ ଧ୍ୱନି କର, କ୍ଷେତ୍ରରେ କଥା କର।
ନହି ତ୍ଵା ଶୂରୋ ନ ତୁରୋ ନ ଧୃଷ୍ଣୁର୍ନ ତ୍ଵା ଯୋଧୋ ମନ୍ଯମାନୋ ଯୁଯୋଧ । ଇନ୍ଦ୍ର ନକିଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯସ୍ତ୍ଯେଷାଂ ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନ୍ଯଭ୍ଯସି ତାନି
କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁରନ୍ତ, ଦୃଢ଼, କିମ୍ବା ନିଜକୁ ବଳିଆ ଭାବିଥିବା ଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ କେବେ ଜୟ କରିନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, କୌଣସି ଜନ ତୁମକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିନାହିଁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଉପରେ।
ସ ପତ୍ଯତ ଉଭଯୋର୍ନୃମ୍ଣମଯୋର୍ଯଦୀ ଵେଧସଃ ସମିଥେ ହଵନ୍ତେ । ଵୃତ୍ରେ ଵା ମହୋ ନୃଵତି କ୍ଷଯେ ଵା ଵ୍ଯଚସ୍ଵନ୍ତା ଯଦି ଵିତନ୍ତସୈତେ
ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସମିତିରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେ ଦୁଇ ପାଖରେ ପଡ଼ିଯାଏ। ଭୃତ୍ର ନାଶ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ମାନବ ଆସମ୍ବ୍ଲିରେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ବିସ୍ତାର କର।
ଅଧ ସ୍ମା ତେ ଚର୍ଷଣଯୋ ଯଦେଜାନିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରାତୋତ ଭଵା ଵରୂତା । ଅସ୍ମାକାସୋ ଯେ ନୃତମାସୋ ଅର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରଯୋ ଦଧିରେ ପୁରୋ ନଃ
ତୁମେ ଆସିଲେ, ଜନମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ। ଆର୍ୟମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ, ଆମର ନେତାମାନେକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଅନୁ ତେ ଦାଯି ମହ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ସତ୍ରା ତେ ଵିଶ୍ଵମନୁ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ । ଅନୁ କ୍ଷତ୍ରମନୁ ସହୋ ଯଜତ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଦେଵେଭିରନୁ ତେ ନୃଷହ୍ଯେ
ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତୁମର ମହାନତା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି; ଭୃତ୍ର ନାଶରେ ସମସ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ତୁମର ବଳ, ତୁମର ପୂଜା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ନୃତ୍ୱ ତୁମ ସହିତ।
ଏଵା ନ ସ୍ପୃଧଃ ସମଜା ସମତ୍ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ରାରନ୍ଧି ମିଥତୀରଦେଵୀଃ । ଵିଦ୍ଯାମ ଵସ୍ତୋରଵସା ଗୃଣନ୍ତୋ ଭରଦ୍ଵାଜା ଉତ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନୂନମ୍
ଏଇପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ହରାଇ ଆମକୁ ଜୟ ଦେ। ଦେବୀମାନେ ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣେ ସହିତ ଯେଉଁ ଦ୍ବନ୍ଦ୍ବରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେ ଭରଦ୍ୱାଜମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତୁମ ଦୟାରେ ଧନ ଜଣିପାରିବା, ଏବେ ମଧ୍ୟ ହେଉ।
ଶ୍ରୁଧୀ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ହ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵା ମହୋ ଵାଜସ୍ଯ ସାତୌ ଵାଵୃଷାଣାଃ । ସଂ ଯଦ୍ଵିଶୋଽଯନ୍ତ ଶୂରସାତା ଉଗ୍ରଂ ନୋଽଵଃ ପାର୍ଯେ ଅହନ୍ଦାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଆମେ ଶକ୍ତିର ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ବୀରଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଦିନରେ ଆମକୁ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।
ତ୍ଵାଂ ଵାଜୀ ହଵତେ ଵାଜିନେଯୋ ମହୋ ଵାଜସ୍ଯ ଗଧ୍ଯସ୍ଯ ସାତୌ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ତରୁତ୍ରଂ ତ୍ଵାଂ ଚଷ୍ଟେ ମୁଷ୍ଟିହା ଗୋଷୁ ଯୁଧ୍ଯନ୍
ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଡାକିଥାଏ; ବଡ଼ ଆକାଂକ୍ଷିତ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ। ଭୂତମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସତ୍ୟ ମାଳିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଗୋମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଷ୍ଟିଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ ଡାକିଥାଏ।
ତ୍ଵଂ କଵିଂ ଚୋଦଯୋଽର୍କସାତୌ ତ୍ଵଂ କୁତ୍ସାଯ ଶୁଷ୍ଣଂ ଦାଶୁଷେ ଵର୍କ୍ । ତ୍ଵଂ ଶିରୋ ଅମର୍ମଣଃ ପରାହନ୍ନତିଥିଗ୍ଵାଯ ଶଂସ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯନ୍
ତୁମେ କବିକୁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ତୁମେ କୁତ୍ସା ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣାକୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲା; ତୁମେ ଜୀବନହୀନ ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟି ଅତିଥିଗ୍ବା ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ରଥଂ ପ୍ର ଭରୋ ଯୋଧମୃଷ୍ଵମାଵୋ ଯୁଧ୍ଯନ୍ତଂ ଵୃଷଭଂ ଦଶଦ୍ଯୁମ୍ । ତ୍ଵଂ ତୁଗ୍ରଂ ଵେତସଵେ ସଚାହନ୍ତ୍ଵଂ ତୁଜିଂ ଗୃଣନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ତୂତୋଃ
ତୁମେ ରଥ, ଉଚ୍ଚ ଯୋଦ୍ଧା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଶଦ୍ୟୁ ବୃଷଭକୁ ଆଣିଥିଲା। ତୁମେ ଭେତସୁ ପାଇଁ ତୁଗ୍ରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା; ତୁମେ ଗାୟକ ତୁଜିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ତଦୁକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ର ବର୍ହଣା କଃ ପ୍ର ଯଚ୍ଛତା ସହସ୍ରା ଶୂର ଦର୍ଷି । ଅଵ ଗିରେର୍ଦାସଂ ଶମ୍ବରଂ ହନ୍ପ୍ରାଵୋ ଦିଵୋଦାସଂ ଚିତ୍ରାଭିରୂତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶଂସାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ହଜାର ଉପହାର ଦେଖିଥିଲା। ତୁମେ ପାହାଡ଼ରୁ ଦାସ ଶମ୍ବରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲା, ଏବଂ ଦିଭୋଦାସକୁ ଚମତ୍କାର ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଥିଲା।
ତ୍ଵଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭିର୍ମନ୍ଦସାନଃ ସୋମୈର୍ଦଭୀତଯେ ଚୁମୁରିମିନ୍ଦ୍ର ସିଷ୍ଵପ୍ । ତ୍ଵଂ ରଜିଂ ପିଠୀନସେ ଦଶସ୍ଯନ୍ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରା ଶଚ୍ଯା ସଚାହନ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ପିଟାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ କୁମୁରିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା। ତୁମେ ରାଜିକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଦୟା ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏକାଠି ଷଷ୍ଟି ହଜାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା।
ଅହଂ ଚନ ତତ୍ସୂରିଭିରାନଶ୍ଯାଂ ତଵ ଜ୍ଯାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁମ୍ନମୋଜଃ । ତ୍ଵଯା ଯତ୍ସ୍ତଵନ୍ତେ ସଧଵୀର ଵୀରାସ୍ତ୍ରିଵରୂଥେନ ନହୁଷା ଶଵିଷ୍ଠ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହ ଏହି ଉପକୃତି ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବଡ଼ ଦୟା ଏବଂ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରି। ଯେଉଁ ବୀରମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ନହୁଷର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ତିନିଗୁଣ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉ।
ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯାମିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନହୂତୌ ସଖାଯଃ ସ୍ଯାମ ମହିନ ପ୍ରେଷ୍ଠାଃ । ପ୍ରାତର୍ଦନିଃ କ୍ଷତ୍ରଶ୍ରୀରସ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଘନେ ଵୃତ୍ରାଣାଂ ସନଯେ ଧନାନାମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯଶ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନରେ, ଆମେ ତୁମର ସଂଗୀ, ତୁମ ମହାନତାରେ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିତ ହେଉ। ପ୍ରାତର୍ଦନ ରାଜସି ଶ୍ରୀର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ ଲାଭରେ ବୃତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ।
କିମସ୍ଯ ମଦେ କିମ୍ଵସ୍ଯ ପୀତାଵିନ୍ଦ୍ରଃ କିମସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ଚକାର । ରଣା ଵା ଯେ ନିଷଦି କିଂ ତେ ଅସ୍ଯ ପୁରା ଵିଵିଦ୍ରେ କିମୁ ନୂତନାସଃ
ଏହି ପାନର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଏହି ପାନ ପାଇଁ, ଏହି ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କଣ କରିଛନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ସଭାରେ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଜଣିଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଏବେ ମାତ୍ର?
ସଦସ୍ଯ ମଦେ ସଦ୍ଵସ୍ଯ ପୀତାଵିନ୍ଦ୍ରଃ ସଦସ୍ଯ ସଖ୍ଯେ ଚକାର । ରଣା ଵା ଯେ ନିଷଦି ସତ୍ତେ ଅସ୍ଯ ପୁରା ଵିଵିଦ୍ରେ ସଦୁ ନୂତନାସଃ
ଏହି ପାନର ଆନନ୍ଦ, ଏହି ପାନ, ଏହି ସଖ୍ୟତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ସଭା କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତି—ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଜଣିଥିଲେ କି, କିମ୍ବା ଏବେ ମାତ୍ର?
ନହି ନୁ ତେ ମହିମନଃ ସମସ୍ଯ ନ ମଘଵନ୍ମଘଵତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ମ । ନ ରାଧସୋରାଧସୋ ନୂତନସ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ନକିର୍ଦଦୃଶ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ତେ
ସତ୍ୟ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାନତା କିମ୍ବା ଦାନର ଅନ୍ତ ଆମେ ଜଣିନାହିଁ। ନୂତନ ଓ ପୁରୁଣା ଉପହାର ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମର ଶକ୍ତିର ସୀମା ଦେଖିନାହିଁ।