ସୁତ ଇତ୍ତ୍ଵଂ ନିମିଶ୍ଲ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମେ ସ୍ତୋମେ ବ୍ରହ୍ମଣି ଶସ୍ଯମାନ ଉକ୍ଥେ । ଯଦ୍ଵା ଯୁକ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମଘଵନ୍ହରିଭ୍ଯାଂ ବିଭ୍ରଦ୍ଵଜ୍ରଂ ବାହ୍ଵୋରିନ୍ଦ୍ର ଯାସି
ସୋମ ରସ ପିଇବା ସମୟରେ, ଶ୍ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମା, ଓ ଉକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଦୟାଳୁ, ଦୁଇ ହରି ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ଯୋଗ କରି, ବଜ୍ର ଧରି ହାତରେ ଆସୁଛ।
ଯଦ୍ଵା ଦିଵି ପାର୍ଯେ ସୁଷ୍ଵିମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଽଵସି ଶୂରସାତୌ । ଯଦ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ବିଭ୍ଯୁଷୋ ଅବିଭ୍ଯଦରନ୍ଧଯଃ ଶର୍ଧତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ଯୂନ୍
ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, କିମ୍ବା ଶୂର ଯୁଦ୍ଧରେ। କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦସ୍ୟୁମାନେ ଭୟରେ ଭଗାଇଦେଲେ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ କମ୍ପିଗଲେ।
ପାତା ସୁତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ତୁ ସୋମଂ ପ୍ରଣେନୀରୁଗ୍ରୋ ଜରିତାରମୂତୀ । କର୍ତା ଵୀରାଯ ସୁଷ୍ଵଯ ଉ ଲୋକଂ ଦାତା ଵସୁ ସ୍ତୁଵତେ କୀରଯେ ଚିତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ, ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସେ ଦମନ କରନ୍ତୁ, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ। ନୀର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଗନ୍ତେଯାନ୍ତି ସଵନା ହରିଭ୍ଯାଂ ବଭ୍ରିର୍ଵଜ୍ରଂ ପପିଃ ସୋମଂ ଦଦିର୍ଗାଃ । କର୍ତା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ଗୃଣତ ସ୍ତୋମଵାହାଃ
ସେ ଦୁଇ ହରି ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ନେଇ ସବନରେ ଆସନ୍ତି, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ବଜ୍ର ଧରି, ସୋମ ପିଇ, ଗାଉ ଦେଇ। ସେ ନୀର, ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତିଆରି କରନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ନେଇ ହବନ୍ତି।
ଅସ୍ମୈ ଵଯଂ ଯଦ୍ଵାଵାନ ତଦ୍ଵିଵିଷ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଦିଵୋ ଅପସ୍କଃ । ସୁତେ ସୋମେ ସ୍ତୁମସି ଶଂସଦୁକ୍ଥେନ୍ଦ୍ରାଯ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ଧନଂ ଯଥାସତ୍
ତାଙ୍କୁ, ଯାହା କିଛି ଆମେ କରିଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜଣାଇଛୁ, ଯିଏ ଆମର ଉପର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସୋମ ରସ ପିଇବା ସମୟରେ ଆମେ ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ହି ଚକୃଷେ ଵର୍ଧନାନି ତାଵତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ମତିଭିର୍ଵିଵିଷ୍ମଃ । ସୁତେ ସୋମେ ସୁତପାଃ ଶଂତମାନି ରାଣ୍ଡ୍ଯା କ୍ରିଯାସ୍ମ ଵକ୍ଷଣାନି ଯଜ୍ଞୈଃ
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା ତିଆରି କରିଛ, ବୃଦ୍ଧିର ଉପାୟ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ବିବେକ କରିଛୁ। ସୋମ ରସ ପିଇବା ସମୟରେ, ସବୁଠୁ ଖୁସିଦାୟକ, ଆମେ ବିଧିବତ୍ ଯଜ୍ଞ କରିବା, ତୁମର ଭଣ୍ଡାର ପୂରଣ କରିବା।
ସ ନୋ ବୋଧି ପୁରୋଳାଶଂ ରରାଣଃ ପିବା ତୁ ସୋମଂ ଗୋଋଜୀକମିନ୍ଦ୍ର । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ଯଜମାନସ୍ଯ ସୀଦୋରୁଂ କୃଧି ତ୍ଵାଯତ ଉ ଲୋକମ୍
ଆମ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରି, ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା। ଏହି ବର୍ହିରେ ବସ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନ କର।
ସ ମନ୍ଦସ୍ଵା ହ୍ଯନୁ ଜୋଷମୁଗ୍ର ପ୍ର ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞାସ ଇମେ ଅଶ୍ନୁଵନ୍ତୁ । ପ୍ରେମେ ହଵାସଃ ପୁରୁହୂତମସ୍ମେ ଆ ତ୍ଵେଯଂ ଧୀରଵସ ଇନ୍ଦ୍ର ଯମ୍ଯାଃ
ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଖୁସି ହୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ଯଜ୍ଞଗୁଡିକ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚୁ। ଏହି ହବା ଅନେକ ଦିନ ପୂଜିତ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଚିନ୍ତା ତୁମର।
ତଂ ଵଃ ସଖାଯଃ ସଂ ଯଥା ସୁତେଷୁ ସୋମେଭିରୀଂ ପୃଣତା ଭୋଜମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । କୁଵିତ୍ତସ୍ମା ଅସତି ନୋ ଭରାଯ ନ ସୁଷ୍ଵିମିନ୍ଦ୍ରୋଽଵସେ ମୃଧାତି
ସେହି ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସବନରେ, ସୋମ ରସ ଦେଇ ପୂରଣ କର, ମିତ୍ରମାନେ। କି ଜାଣିବେ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉପକାର କରିବେ କି? ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସରେ, ସାହାଯ୍ୟ କରିବାରେ କଦାପି ଅସଫଳ ହୁଅନାହିଁ।
ଏଵେଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତେ ଅସ୍ତାଵି ସୋମେ ଭରଦ୍ଵାଜେଷୁ କ୍ଷଯଦିନ୍ମଘୋନଃ । ଅସଦ୍ଯଥା ଜରିତ୍ର ଉତ ସୂରିରିନ୍ଦ୍ରୋ ରାଯୋ ଵିଶ୍ଵଵାରସ୍ଯ ଦାତା
ଏଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭରଦ୍ୱାଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସୋମ ରସରେ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି, ଦୟାଳୁ ନାୟକ। ଗାୟକ ଭଳି, ଜ୍ଞାନୀ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନର ଦାତା।
ଵୃଷା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଶ୍ଲୋକ ଉକ୍ଥା ସଚା ସୋମେଷୁ ସୁତପା ଋଜୀଷୀ । ଅର୍ଚତ୍ର୍ଯୋ ମଘଵା ନୃଭ୍ଯ ଉକ୍ଥୈର୍ଦ୍ଯୁକ୍ଷୋ ରାଜା ଗିରାମକ୍ଷିତୋତିଃ
ଉତ୍ସାହିତ ବଳିଆ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ତୁମେ ସୋମରସ ପିଇବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ଏହି ଦାୟାଳୁ ମଘବନ୍ ମାନବମାନେ ଗୀତରେ ଗୌରବ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ଗୀତର ଅବିନାଶୀ ଆଶ୍ରୟ।
ତତୁରିର୍ଵୀରୋ ନର୍ଯୋ ଵିଚେତାଃ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ଗୃଣତ ଉର୍ଵ୍ଯୂତିଃ । ଵସୁଃ ଶଂସୋ ନରାଂ କାରୁଧାଯା ଵାଜୀ ସ୍ତୁତୋ ଵିଦଥେ ଦାତି ଵାଜମ୍
ତିନି ଚେତନାଶୀଳ ବୀର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିବାରେ ସଦା ସଜାଗ, ବିଶାଳ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା। ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଏହି ବୀର ଏକାଉଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅକ୍ଷୋ ନ ଚକ୍ର୍ଯୋଃ ଶୂର ବୃହନ୍ପ୍ର ତେ ମହ୍ନା ରିରିଚେ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ନୁ ତେ ପୁରୁହୂତ ଵଯା ଵ୍ଯୂତଯୋ ରୁରୁହୁରିନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୀଃ
ବଡ଼ ଗଡ଼ିର ଧୁର ଭଳି, ଶୂର, ତୁମର ମହାନତା ଦୁଇ ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଅନେକ ଆହ୍ୱାନ ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ।
ଶଚୀଵତସ୍ତେ ପୁରୁଶାକ ଶାକା ଗଵାମିଵ ସ୍ରୁତଯଃ ସଂଚରଣୀଃ । ଵତ୍ସାନାଂ ନ ତନ୍ତଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାମନ୍ଵନ୍ତୋ ଅଦାମାନଃ ସୁଦାମନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନେକ ଶକ୍ତି ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଗାଁର ଝରଣା ଭଳି ଚଳିତ। ଛୋଟ ଛୋଟ ଛୋଟା ଗାଁର ଦୂର୍ବଳ ତାନ୍ତି ଭଳି, ସେଗୁଡିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଭିନାଶୀ ଓ ଭଲ ଭାବେ ବାନ୍ଧା।
ଅନ୍ଯଦଦ୍ଯ କର୍ଵରମନ୍ଯଦୁ ଶ୍ଵୋଽସଚ୍ଚ ସନ୍ମୁହୁରାଚକ୍ରିରିନ୍ଦ୍ରଃ । ମିତ୍ରୋ ନୋ ଅତ୍ର ଵରୁଣଶ୍ଚ ପୂଷାର୍ଯୋ ଵଶସ୍ଯ ପର୍ଯେତାସ୍ତି
ଏକ କାମ ଆଜି ହୁଏ, ଅନ୍ୟଟି କାଲି; ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମିତ୍ର, ଭରୁଣ, ପୂଷା ଓ ଆର୍ୟମାନ୍ ଆମର ସମ୍ପଦ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵି ତ୍ଵଦାପୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାଦୁକ୍ଥେଭିରିନ୍ଦ୍ରାନଯନ୍ତ ଯଜ୍ଞୈଃ । ତଂ ତ୍ଵାଭିଃ ସୁଷ୍ଟୁତିଭିର୍ଵାଜଯନ୍ତ ଆଜିଂ ନ ଜଗ୍ମୁର୍ଗିର୍ଵାହୋ ଅଶ୍ଵାଃ
ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ପର୍ବତର ଶିଖର ଭଳି ଜଳ ଗୀତ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଚଳିତ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିରେ, ତୁମେ ଗୀତର ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଅଶ୍ୱ ଭଳି ଦୌଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଛ।
ନ ଯଂ ଜରନ୍ତି ଶରଦୋ ନ ମାସା ନ ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ରମଵକର୍ଶଯନ୍ତି । ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵର୍ଧତାମସ୍ଯ ତନୂ ସ୍ତୋମେଭିରୁକ୍ଥୈଶ୍ଚ ଶସ୍ଯମାନା
ବର୍ଷ ଓ ମାସ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷୟ କରିପାରିନାହିଁ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କମ କରିପାରିନାହିଁ। ବୟସ୍ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶରୀର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ; ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ ପୂଜିତ।
ନ ଵୀଳଵେ ନମତେ ନ ସ୍ଥିରାଯ ନ ଶର୍ଧତେ ଦସ୍ଯୁଜୂତାଯ ସ୍ତଵାନ୍ । ଅଜ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗିରଯଶ୍ଚିଦୃଷ୍ଵା ଗମ୍ଭୀରେ ଚିଦ୍ଭଵତି ଗାଧମସ୍ମୈ
ସେ ଦୂର୍ବଳ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ କୁ ନମନ କରିନାହିଁ, ଶତ୍ରୁର ସ୍ତୁତିକୁ ମନେ ନେଇନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ, ଗଭୀର ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପଥ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଗମ୍ଭୀରେଣ ନ ଉରୁଣାମତ୍ରିନ୍ପ୍ରେଷୋ ଯନ୍ଧି ସୁତପାଵନ୍ଵାଜାନ୍ । ସ୍ଥା ଊ ଷୁ ଊର୍ଧ୍ଵ ଊତୀ ଅରିଷଣ୍ଯନ୍ନକ୍ତୋର୍ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାମ୍
ଗଭୀର ଓ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରି, ସୋମ ପିଇବାରେ ଉତ୍ସାହିତ, ଉପହାର ଆଗକୁ ଆଣ। ଅପରାଜିତ ରକ୍ଷାରେ, ଉଦୟ ଓ ରାତିର ଶେଷରେ, ଆମର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଭୟ ଦିଗରେ ଉଠ।
ସଚସ୍ଵ ନାଯମଵସେ ଅଭୀକ ଇତୋ ଵା ତମିନ୍ଦ୍ର ପାହି ରିଷଃ । ଅମା ଚୈନମରଣ୍ଯେ ପାହି ରିଷୋ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଆମର ସହାୟତା ପାଇଁ ଆସ, ସାଥିରେ ରହ; ଏଠା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର। ଘରେ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରେ, ସେକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର; ଶତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ବଞ୍ଚିବା।
ଯା ତ ଊତିରଵମା ଯା ପରମା ଯା ମଧ୍ଯମେନ୍ଦ୍ର ଶୁଷ୍ମିନ୍ନସ୍ତି । ତାଭିରୂ ଷୁ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଽଵୀର୍ନ ଏଭିଶ୍ଚ ଵାଜୈର୍ମହାନ୍ନ ଉଗ୍ର
ତୁମର ନିକଟ ଉପକାର, ଦୂର ଉପକାର, ମଧ୍ୟ ଉପକାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର—ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଭୃତ୍ର ନାଶରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ଏହି ଉପହାର ସହିତ, ବଡ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର।
ଆଭି ସ୍ପୃଧୋ ମିଥତୀରରିଷଣ୍ଯନ୍ନମିତ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ଯଥଯା ମନ୍ଯୁମିନ୍ଦ୍ର । ଆଭିର୍ଵିଶ୍ଵା ଅଭିଯୁଜୋ ଵିଷୂଚୀରାର୍ଯାଯ ଵିଶୋଽଵ ତାରୀର୍ଦାସୀଃ
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଦୂର କର, ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର; ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧକୁ ଭଙ୍ଗ କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷ ଦଳକୁ ଦୂର କର, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଦୂର କର, ଆର୍ୟମାନେ ପାର କର।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜାମଯ ଉତ ଯେଽଜାମଯୋଽର୍ଵାଚୀନାସୋ ଵନୁଷୋ ଯୁଯୁଜ୍ରେ । ତ୍ଵମେଷାଂ ଵିଥୁରା ଶଵାଂସି ଜହି ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି କୃଣୁହୀ ପରାଚଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ଅନାତ୍ମୀୟ, ନିକଟ କିମ୍ବା ଦୂର, ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିବା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଦଳନ କର, ଦୂର କର।
ଶୂରୋ ଵା ଶୂରଂ ଵନତେ ଶରୀରୈସ୍ତନୂରୁଚା ତରୁଷି ଯତ୍କୃଣ୍ଵୈତେ । ତୋକେ ଵା ଗୋଷୁ ତନଯେ ଯଦପ୍ସୁ ଵି କ୍ରନ୍ଦସୀ ଉର୍ଵରାସୁ ବ୍ରଵୈତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନିଜ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଜୟ କରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଶିଶୁ, ଗାଁ, ସନ୍ତାନ, କିମ୍ବା ଜଳରେ, ଦୁଇ ଜଗତରେ ତୁମେ ଧ୍ୱନି କର, କ୍ଷେତ୍ରରେ କଥା କର।
ନହି ତ୍ଵା ଶୂରୋ ନ ତୁରୋ ନ ଧୃଷ୍ଣୁର୍ନ ତ୍ଵା ଯୋଧୋ ମନ୍ଯମାନୋ ଯୁଯୋଧ । ଇନ୍ଦ୍ର ନକିଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯସ୍ତ୍ଯେଷାଂ ଵିଶ୍ଵା ଜାତାନ୍ଯଭ୍ଯସି ତାନି
କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁରନ୍ତ, ଦୃଢ଼, କିମ୍ବା ନିଜକୁ ବଳିଆ ଭାବିଥିବା ଯୋଦ୍ଧା ତୁମକୁ କେବେ ଜୟ କରିନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, କୌଣସି ଜନ ତୁମକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିନାହିଁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଉପରେ।
ସ ପତ୍ଯତ ଉଭଯୋର୍ନୃମ୍ଣମଯୋର୍ଯଦୀ ଵେଧସଃ ସମିଥେ ହଵନ୍ତେ । ଵୃତ୍ରେ ଵା ମହୋ ନୃଵତି କ୍ଷଯେ ଵା ଵ୍ଯଚସ୍ଵନ୍ତା ଯଦି ଵିତନ୍ତସୈତେ
ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସମିତିରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ସେ ଦୁଇ ପାଖରେ ପଡ଼ିଯାଏ। ଭୃତ୍ର ନାଶ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ମାନବ ଆସମ୍ବ୍ଲିରେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ବିସ୍ତାର କର।
ଅଧ ସ୍ମା ତେ ଚର୍ଷଣଯୋ ଯଦେଜାନିନ୍ଦ୍ର ତ୍ରାତୋତ ଭଵା ଵରୂତା । ଅସ୍ମାକାସୋ ଯେ ନୃତମାସୋ ଅର୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରଯୋ ଦଧିରେ ପୁରୋ ନଃ
ତୁମେ ଆସିଲେ, ଜନମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ। ଆର୍ୟମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ, ଆମର ନେତାମାନେକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଅନୁ ତେ ଦାଯି ମହ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ସତ୍ରା ତେ ଵିଶ୍ଵମନୁ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ । ଅନୁ କ୍ଷତ୍ରମନୁ ସହୋ ଯଜତ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଦେଵେଭିରନୁ ତେ ନୃଷହ୍ଯେ
ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତୁମର ମହାନତା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି; ଭୃତ୍ର ନାଶରେ ସମସ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ତୁମର ବଳ, ତୁମର ପୂଜା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ନୃତ୍ୱ ତୁମ ସହିତ।
ଏଵା ନ ସ୍ପୃଧଃ ସମଜା ସମତ୍ସ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ରାରନ୍ଧି ମିଥତୀରଦେଵୀଃ । ଵିଦ୍ଯାମ ଵସ୍ତୋରଵସା ଗୃଣନ୍ତୋ ଭରଦ୍ଵାଜା ଉତ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନୂନମ୍
ଏଇପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ହରାଇ ଆମକୁ ଜୟ ଦେ। ଦେବୀମାନେ ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣେ ସହିତ ଯେଉଁ ଦ୍ବନ୍ଦ୍ବରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଆମେ ଭରଦ୍ୱାଜମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତୁମ ଦୟାରେ ଧନ ଜଣିପାରିବା, ଏବେ ମଧ୍ୟ ହେଉ।
ଶ୍ରୁଧୀ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ହ୍ଵଯାମସି ତ୍ଵା ମହୋ ଵାଜସ୍ଯ ସାତୌ ଵାଵୃଷାଣାଃ । ସଂ ଯଦ୍ଵିଶୋଽଯନ୍ତ ଶୂରସାତା ଉଗ୍ରଂ ନୋଽଵଃ ପାର୍ଯେ ଅହନ୍ଦାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଆମେ ଶକ୍ତିର ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆଶା କରୁଛୁ। ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ବୀରଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଦିନରେ ଆମକୁ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।