ତମୁ ନଃ ପୂର୍ଵେ ପିତରୋ ନଵଗ୍ଵାଃ ସପ୍ତ ଵିପ୍ରାସୋ ଅଭି ଵାଜଯନ୍ତଃ । ନକ୍ଷଦ୍ଦାଭଂ ତତୁରିଂ ପର୍ଵତେଷ୍ଠାମଦ୍ରୋଘଵାଚଂ ମତିଭିଃ ଶଵିଷ୍ଠମ୍
ଆମ ପୂର୍ବଜମାନେ, ନବଗ୍ବା, ସାତି ଋଷି, ବିଜୟ ଚାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭୁଲିନାହିଁ, ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା ପ୍ରବଳ, ଯାହାଙ୍କର କଥା ସତ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ।
ତମୀମହ ଇନ୍ଦ୍ରମସ୍ଯ ରାଯଃ ପୁରୁଵୀରସ୍ଯ ନୃଵତଃ ପୁରୁକ୍ଷୋଃ । ଯୋ ଅସ୍କୃଧୋଯୁରଜରଃ ସ୍ଵର୍ଵାନ୍ତମା ଭର ହରିଵୋ ମାଦଯଧ୍ଯୈ
ମୁଁ ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଧନର ମାଳିକ, ବହୁ ବୀର, ନରମାନେ, ବହୁ ଶକ୍ତିର। ଯିଏ କ୍ଷୀଣ ନୁହେଁ, ଅଜର, ଆଲୋକ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହେ ହରିବ, ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ।
ତନ୍ନୋ ଵି ଵୋଚୋ ଯଦି ତେ ପୁରା ଚିଜ୍ଜରିତାର ଆନଶୁଃ ସୁମ୍ନମିନ୍ଦ୍ର । କସ୍ତେ ଭାଗଃ କିଂ ଵଯୋ ଦୁଧ୍ର ଖିଦ୍ଵଃ ପୁରୁହୂତ ପୁରୂଵସୋଽସୁରଘ୍ନଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିଥିଲେ କି? ତୁମର ଅଂଶ କଣ, ଶକ୍ତି କଣ? ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ଅନେକ ଦିନ ପୂଜିତ, ଅସୁରଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି କେତେ?
ତଂ ପୃଚ୍ଛନ୍ତୀ ଵଜ୍ରହସ୍ତଂ ରଥେଷ୍ଠାମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵେପୀ ଵକ୍ଵରୀ ଯସ୍ଯ ନୂ ଗୀଃ । ତୁଵିଗ୍ରାଭଂ ତୁଵିକୂର୍ମିଂ ରଭୋଦାଂ ଗାତୁମିଷେ ନକ୍ଷତେ ତୁମ୍ରମଚ୍ଛ
ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଧରିଛନ୍ତି, ରଥରେ ଦଉଡ଼ୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କମ୍ପିତ କଣ୍ଠ ଏବେ ଗୀତ ଗାଉଛି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶରୀର, ଦାନ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ତିନି ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ ଚାହାନ୍ତି।
ଅଯା ହ ତ୍ଯଂ ମାଯଯା ଵାଵୃଧାନଂ ମନୋଜୁଵା ସ୍ଵତଵଃ ପର୍ଵତେନ । ଅଚ୍ଯୁତା ଚିଦ୍ଵୀଳିତା ସ୍ଵୋଜୋ ରୁଜୋ ଵି ଦୃଳ୍ହା ଧୃଷତା ଵିରପ୍ଶିନ୍
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ଚିନ୍ତା ଭଳି ତୀବ୍ର, ନିଜରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପାହାଡ଼ ସହିତ, ସେ ଅଚଳ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼, ଦୃଢ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜିନିଷକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଇଥାଏ।
ତଂ ଵୋ ଧିଯା ନଵ୍ଯସ୍ଯା ଶଵିଷ୍ଠଂ ପ୍ରତ୍ନଂ ପ୍ରତ୍ନଵତ୍ପରିତଂସଯଧ୍ଯୈ । ସ ନୋ ଵକ୍ଷଦନିମାନଃ ସୁଵହ୍ମେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯତି ଦୁର୍ଗହାଣି
ତାଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁରୁଣା ଓ ସଦାନୂତନ, ଆମେ ଆମର ଚିନ୍ତା ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବରେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରାସ୍ତା ଦେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ବିପଦ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଆ ଜନାଯ ଦ୍ରୁହ୍ଵଣେ ପାର୍ଥିଵାନି ଦିଵ୍ଯାନି ଦୀପଯୋଽନ୍ତରିକ୍ଷା । ତପା ଵୃଷନ୍ଵିଶ୍ଵତଃ ଶୋଚିଷା ତାନ୍ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷେ ଶୋଚଯ କ୍ଷାମପଶ୍ଚ
ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଦୁଇଁଟିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏ, ତୁମର ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତକୁ ଜଳାଉ, ପୂଜାକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଓ ଭୂମିରେ ଫଳହୀନ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ତୁମର ଆଗ୍ନି ଜଳାଉ।
ଭୁଵୋ ଜନସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ରାଜା ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ଜଗତସ୍ତ୍ଵେଷସଂଦୃକ୍ । ଧିଷ୍ଵ ଵଜ୍ରଂ ଦକ୍ଷିଣ ଇନ୍ଦ୍ର ହସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵା ଅଜୁର୍ଯ ଦଯସେ ଵି ମାଯାଃ
ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକର ରାଜା, ପୃଥିବୀର ଜଗତର ରାଜା, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ତୀବ୍ର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ଏବଂ ସେଥିରେ ସମସ୍ତ ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତି ଓ ମାୟାକୁ ନଷ୍ଟ କର।
ଆ ସଂଯତମିନ୍ଦ୍ର ଣଃ ସ୍ଵସ୍ତିଂ ଶତ୍ରୁତୂର୍ଯାଯ ବୃହତୀମମୃଧ୍ରାମ୍ । ଯଯା ଦାସାନ୍ଯାର୍ଯାଣି ଵୃତ୍ରା କରୋ ଵଜ୍ରିନ୍ସୁତୁକା ନାହୁଷାଣି
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଭଲ ଆଣ, ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଁ, ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ନେଇ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦାସ ଓ ଆର୍ୟ ଶତ୍ରୁ, ଏବଂ ନାହୁଷଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିଲେ।
ସ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ପୁରୁହୂତ ଵେଧୋ ଵିଶ୍ଵଵାରାଭିରା ଗହି ପ୍ରଯଜ୍ଯୋ । ନ ଯା ଅଦେଵୋ ଵରତେ ନ ଦେଵ ଆଭିର୍ଯାହି ତୂଯମା ମଦ୍ର୍ଯଦ୍ରିକ୍
ଅନେକ ଦିନ ପୂଜିତ, ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମର ସେନା ଓ ସମସ୍ତ ଦାନ ନେଇ ଆସ, ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ। ଯେଉଁ ସେନାକୁ ଦେବତା ଓ ଅଦେବତା କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତାହା ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର।
ସୁତ ଇତ୍ତ୍ଵଂ ନିମିଶ୍ଲ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମେ ସ୍ତୋମେ ବ୍ରହ୍ମଣି ଶସ୍ଯମାନ ଉକ୍ଥେ । ଯଦ୍ଵା ଯୁକ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମଘଵନ୍ହରିଭ୍ଯାଂ ବିଭ୍ରଦ୍ଵଜ୍ରଂ ବାହ୍ଵୋରିନ୍ଦ୍ର ଯାସି
ସୋମ ରସ ପିଇବା ସମୟରେ, ଶ୍ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମା, ଓ ଉକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଦୟାଳୁ, ଦୁଇ ହରି ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ଯୋଗ କରି, ବଜ୍ର ଧରି ହାତରେ ଆସୁଛ।
ଯଦ୍ଵା ଦିଵି ପାର୍ଯେ ସୁଷ୍ଵିମିନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେଽଵସି ଶୂରସାତୌ । ଯଦ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ବିଭ୍ଯୁଷୋ ଅବିଭ୍ଯଦରନ୍ଧଯଃ ଶର୍ଧତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ଯୂନ୍
ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର, କିମ୍ବା ଶୂର ଯୁଦ୍ଧରେ। କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦସ୍ୟୁମାନେ ଭୟରେ ଭଗାଇଦେଲେ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ କମ୍ପିଗଲେ।
ପାତା ସୁତମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ତୁ ସୋମଂ ପ୍ରଣେନୀରୁଗ୍ରୋ ଜରିତାରମୂତୀ । କର୍ତା ଵୀରାଯ ସୁଷ୍ଵଯ ଉ ଲୋକଂ ଦାତା ଵସୁ ସ୍ତୁଵତେ କୀରଯେ ଚିତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମ ରସ ପିଉନ୍ତୁ, ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସେ ଦମନ କରନ୍ତୁ, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ। ନୀର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଗନ୍ତେଯାନ୍ତି ସଵନା ହରିଭ୍ଯାଂ ବଭ୍ରିର୍ଵଜ୍ରଂ ପପିଃ ସୋମଂ ଦଦିର୍ଗାଃ । କର୍ତା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ସର୍ଵଵୀରଂ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ଗୃଣତ ସ୍ତୋମଵାହାଃ
ସେ ଦୁଇ ହରି ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ନେଇ ସବନରେ ଆସନ୍ତି, ପିତଳ ରଙ୍ଗର, ବଜ୍ର ଧରି, ସୋମ ପିଇ, ଗାଉ ଦେଇ। ସେ ନୀର, ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତିଆରି କରନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ନେଇ ହବନ୍ତି।
ଅସ୍ମୈ ଵଯଂ ଯଦ୍ଵାଵାନ ତଦ୍ଵିଵିଷ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଦିଵୋ ଅପସ୍କଃ । ସୁତେ ସୋମେ ସ୍ତୁମସି ଶଂସଦୁକ୍ଥେନ୍ଦ୍ରାଯ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ଧନଂ ଯଥାସତ୍
ତାଙ୍କୁ, ଯାହା କିଛି ଆମେ କରିଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜଣାଇଛୁ, ଯିଏ ଆମର ଉପର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସୋମ ରସ ପିଇବା ସମୟରେ ଆମେ ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ହି ଚକୃଷେ ଵର୍ଧନାନି ତାଵତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ମତିଭିର୍ଵିଵିଷ୍ମଃ । ସୁତେ ସୋମେ ସୁତପାଃ ଶଂତମାନି ରାଣ୍ଡ୍ଯା କ୍ରିଯାସ୍ମ ଵକ୍ଷଣାନି ଯଜ୍ଞୈଃ
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା ତିଆରି କରିଛ, ବୃଦ୍ଧିର ଉପାୟ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆମର ଚିନ୍ତାରେ ବିବେକ କରିଛୁ। ସୋମ ରସ ପିଇବା ସମୟରେ, ସବୁଠୁ ଖୁସିଦାୟକ, ଆମେ ବିଧିବତ୍ ଯଜ୍ଞ କରିବା, ତୁମର ଭଣ୍ଡାର ପୂରଣ କରିବା।
ସ ନୋ ବୋଧି ପୁରୋଳାଶଂ ରରାଣଃ ପିବା ତୁ ସୋମଂ ଗୋଋଜୀକମିନ୍ଦ୍ର । ଏଦଂ ବର୍ହିର୍ଯଜମାନସ୍ଯ ସୀଦୋରୁଂ କୃଧି ତ୍ଵାଯତ ଉ ଲୋକମ୍
ଆମ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରି, ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା। ଏହି ବର୍ହିରେ ବସ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନ କର।
ସ ମନ୍ଦସ୍ଵା ହ୍ଯନୁ ଜୋଷମୁଗ୍ର ପ୍ର ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞାସ ଇମେ ଅଶ୍ନୁଵନ୍ତୁ । ପ୍ରେମେ ହଵାସଃ ପୁରୁହୂତମସ୍ମେ ଆ ତ୍ଵେଯଂ ଧୀରଵସ ଇନ୍ଦ୍ର ଯମ୍ଯାଃ
ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଖୁସି ହୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ଯଜ୍ଞଗୁଡିକ ତୁମ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚୁ। ଏହି ହବା ଅନେକ ଦିନ ପୂଜିତ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଚିନ୍ତା ତୁମର।
ତଂ ଵଃ ସଖାଯଃ ସଂ ଯଥା ସୁତେଷୁ ସୋମେଭିରୀଂ ପୃଣତା ଭୋଜମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । କୁଵିତ୍ତସ୍ମା ଅସତି ନୋ ଭରାଯ ନ ସୁଷ୍ଵିମିନ୍ଦ୍ରୋଽଵସେ ମୃଧାତି
ସେହି ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସବନରେ, ସୋମ ରସ ଦେଇ ପୂରଣ କର, ମିତ୍ରମାନେ। କି ଜାଣିବେ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉପକାର କରିବେ କି? ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସରେ, ସାହାଯ୍ୟ କରିବାରେ କଦାପି ଅସଫଳ ହୁଅନାହିଁ।
ଏଵେଦିନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତେ ଅସ୍ତାଵି ସୋମେ ଭରଦ୍ଵାଜେଷୁ କ୍ଷଯଦିନ୍ମଘୋନଃ । ଅସଦ୍ଯଥା ଜରିତ୍ର ଉତ ସୂରିରିନ୍ଦ୍ରୋ ରାଯୋ ଵିଶ୍ଵଵାରସ୍ଯ ଦାତା
ଏଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭରଦ୍ୱାଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସୋମ ରସରେ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି, ଦୟାଳୁ ନାୟକ। ଗାୟକ ଭଳି, ଜ୍ଞାନୀ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନର ଦାତା।
ଵୃଷା ମଦ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଶ୍ଲୋକ ଉକ୍ଥା ସଚା ସୋମେଷୁ ସୁତପା ଋଜୀଷୀ । ଅର୍ଚତ୍ର୍ଯୋ ମଘଵା ନୃଭ୍ଯ ଉକ୍ଥୈର୍ଦ୍ଯୁକ୍ଷୋ ରାଜା ଗିରାମକ୍ଷିତୋତିଃ
ଉତ୍ସାହିତ ବଳିଆ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ତୁମେ ସୋମରସ ପିଇବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ଏହି ଦାୟାଳୁ ମଘବନ୍ ମାନବମାନେ ଗୀତରେ ଗୌରବ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ଗୀତର ଅବିନାଶୀ ଆଶ୍ରୟ।
ତତୁରିର୍ଵୀରୋ ନର୍ଯୋ ଵିଚେତାଃ ଶ୍ରୋତା ହଵଂ ଗୃଣତ ଉର୍ଵ୍ଯୂତିଃ । ଵସୁଃ ଶଂସୋ ନରାଂ କାରୁଧାଯା ଵାଜୀ ସ୍ତୁତୋ ଵିଦଥେ ଦାତି ଵାଜମ୍
ତିନି ଚେତନାଶୀଳ ବୀର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିବାରେ ସଦା ସଜାଗ, ବିଶାଳ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା। ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ଏହି ବୀର ଏକାଉଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅକ୍ଷୋ ନ ଚକ୍ର୍ଯୋଃ ଶୂର ବୃହନ୍ପ୍ର ତେ ମହ୍ନା ରିରିଚେ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ନୁ ତେ ପୁରୁହୂତ ଵଯା ଵ୍ଯୂତଯୋ ରୁରୁହୁରିନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଵୀଃ
ବଡ଼ ଗଡ଼ିର ଧୁର ଭଳି, ଶୂର, ତୁମର ମହାନତା ଦୁଇ ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଅନେକ ଆହ୍ୱାନ ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନେକ ସାହାଯ୍ୟ ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ।
ଶଚୀଵତସ୍ତେ ପୁରୁଶାକ ଶାକା ଗଵାମିଵ ସ୍ରୁତଯଃ ସଂଚରଣୀଃ । ଵତ୍ସାନାଂ ନ ତନ୍ତଯସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାମନ୍ଵନ୍ତୋ ଅଦାମାନଃ ସୁଦାମନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅନେକ ଶକ୍ତି ଗଛର ଶାଖା ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଗାଁର ଝରଣା ଭଳି ଚଳିତ। ଛୋଟ ଛୋଟ ଛୋଟା ଗାଁର ଦୂର୍ବଳ ତାନ୍ତି ଭଳି, ସେଗୁଡିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଭିନାଶୀ ଓ ଭଲ ଭାବେ ବାନ୍ଧା।
ଅନ୍ଯଦଦ୍ଯ କର୍ଵରମନ୍ଯଦୁ ଶ୍ଵୋଽସଚ୍ଚ ସନ୍ମୁହୁରାଚକ୍ରିରିନ୍ଦ୍ରଃ । ମିତ୍ରୋ ନୋ ଅତ୍ର ଵରୁଣଶ୍ଚ ପୂଷାର୍ଯୋ ଵଶସ୍ଯ ପର୍ଯେତାସ୍ତି
ଏକ କାମ ଆଜି ହୁଏ, ଅନ୍ୟଟି କାଲି; ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମିତ୍ର, ଭରୁଣ, ପୂଷା ଓ ଆର୍ୟମାନ୍ ଆମର ସମ୍ପଦ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵି ତ୍ଵଦାପୋ ନ ପର୍ଵତସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାଦୁକ୍ଥେଭିରିନ୍ଦ୍ରାନଯନ୍ତ ଯଜ୍ଞୈଃ । ତଂ ତ୍ଵାଭିଃ ସୁଷ୍ଟୁତିଭିର୍ଵାଜଯନ୍ତ ଆଜିଂ ନ ଜଗ୍ମୁର୍ଗିର୍ଵାହୋ ଅଶ୍ଵାଃ
ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ପର୍ବତର ଶିଖର ଭଳି ଜଳ ଗୀତ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଚଳିତ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିରେ, ତୁମେ ଗୀତର ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଅଶ୍ୱ ଭଳି ଦୌଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଛ।
ନ ଯଂ ଜରନ୍ତି ଶରଦୋ ନ ମାସା ନ ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ରମଵକର୍ଶଯନ୍ତି । ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵର୍ଧତାମସ୍ଯ ତନୂ ସ୍ତୋମେଭିରୁକ୍ଥୈଶ୍ଚ ଶସ୍ଯମାନା
ବର୍ଷ ଓ ମାସ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷୟ କରିପାରିନାହିଁ; ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କମ କରିପାରିନାହିଁ। ବୟସ୍ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶରୀର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ; ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ ପୂଜିତ।
ନ ଵୀଳଵେ ନମତେ ନ ସ୍ଥିରାଯ ନ ଶର୍ଧତେ ଦସ୍ଯୁଜୂତାଯ ସ୍ତଵାନ୍ । ଅଜ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗିରଯଶ୍ଚିଦୃଷ୍ଵା ଗମ୍ଭୀରେ ଚିଦ୍ଭଵତି ଗାଧମସ୍ମୈ
ସେ ଦୂର୍ବଳ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ କୁ ନମନ କରିନାହିଁ, ଶତ୍ରୁର ସ୍ତୁତିକୁ ମନେ ନେଇନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଚଳ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ, ଗଭୀର ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପଥ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଗମ୍ଭୀରେଣ ନ ଉରୁଣାମତ୍ରିନ୍ପ୍ରେଷୋ ଯନ୍ଧି ସୁତପାଵନ୍ଵାଜାନ୍ । ସ୍ଥା ଊ ଷୁ ଊର୍ଧ୍ଵ ଊତୀ ଅରିଷଣ୍ଯନ୍ନକ୍ତୋର୍ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ ପରିତକ୍ମ୍ଯାଯାମ୍
ଗଭୀର ଓ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରି, ସୋମ ପିଇବାରେ ଉତ୍ସାହିତ, ଉପହାର ଆଗକୁ ଆଣ। ଅପରାଜିତ ରକ୍ଷାରେ, ଉଦୟ ଓ ରାତିର ଶେଷରେ, ଆମର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଭୟ ଦିଗରେ ଉଠ।
ସଚସ୍ଵ ନାଯମଵସେ ଅଭୀକ ଇତୋ ଵା ତମିନ୍ଦ୍ର ପାହି ରିଷଃ । ଅମା ଚୈନମରଣ୍ଯେ ପାହି ରିଷୋ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଆମର ସହାୟତା ପାଇଁ ଆସ, ସାଥିରେ ରହ; ଏଠା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର। ଘରେ କିମ୍ବା ଅରଣ୍ୟରେ, ସେକୁ କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର; ଶତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆମେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ବଞ୍ଚିବା।