ମା ଵୋ ମୃଗୋ ନ ଯଵସେ ଜରିତା ଭୂଦଜୋଷ୍ଯଃ । ପଥା ଯମସ୍ଯ ଗାଦୁପ
ତୁମର ଗାୟକ ଚାଷ ଖାଉଥିବା ପଶୁ ପରି ତୁମ ପାଖରେ ଅପ୍ରିୟ ନ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ଯମଙ୍କର ପଥକୁ ନେଇଯିବ।
ମୋ ଷୁ ଣଃ ପରାପରା ନିରୃତିର୍ଦୁର୍ହଣା ଵଧୀତ୍ । ପଦୀଷ୍ଟ ତୃଷ୍ଣଯା ସହ
ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟର କଷ୍ଟଦାୟକ ବିନାଶ ଆମକୁ ଆଘାତ ନଦେଉ; ତୁମେ ଆମକୁ ଜଳ ସହିତ ଏକାଠି ପଥରେ ରଖ।
ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵେଷା ଅମଵନ୍ତୋ ଧନ୍ଵଞ୍ଚିଦା ରୁଦ୍ରିଯାସଃ । ମିହଂ କୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଯଵାତାମ୍
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ରୁଦ୍ର ସଦୃଶମାନେ, ମାଟି ଉପରେ ମଧ୍ୟ; ତୁମେ ପବନ ବିନା ବର୍ଷା କରିଦେଉଛ।
ଵାଶ୍ରେଵ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମିମାତି ଵତ୍ସଂ ନ ମାତା ସିଷକ୍ତି । ଯଦେଷାଂ ଵୃଷ୍ଟିରସର୍ଜି
ଗାଈ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଗର୍ଜନ କରେ; ମାଆ ପରି ତାଙ୍କ ଛୁଆକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ବର୍ଷା ଝରେ।
ଦିଵା ଚିତ୍ତମଃ କୃଣ୍ଵନ୍ତି ପର୍ଜନ୍ଯେନୋଦଵାହେନ । ଯତ୍ପୃଥିଵୀଂ ଵ୍ଯୁନ୍ଦନ୍ତି
ଦିନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅନ୍ଧାର କରିଦେଉଛନ୍ତି, ମେଘ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପର୍ଜନ୍ୟ ସହିତ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଭାଗ କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ଅଧ ସ୍ଵନାନ୍ମରୁତାଂ ଵିଶ୍ଵମା ସଦ୍ମ ପାର୍ଥିଵମ୍ । ଅରେଜନ୍ତ ପ୍ର ମାନୁଷାଃ
ତେବେ, ମରୁତମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଘର ଉପକମ୍ପିତ ହେଲା, ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ମରୁତୋ ଵୀଳୁପାଣିଭିଶ୍ଚିତ୍ରା ରୋଧସ୍ଵତୀରନୁ । ଯାତେମଖିଦ୍ରଯାମଭିଃ
ହେ ମରୁତମାନେ, ଚାଲିଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ତୁମର ହାତରେ ଧାନ ଛାଡ଼ିବା ପରି ଚଲ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଗତିରେ ଯାଉ।
ସ୍ଥିରା ଵଃ ସନ୍ତୁ ନେମଯୋ ରଥା ଅଶ୍ଵାସ ଏଷାମ୍ । ସୁସଂସ୍କୃତା ଅଭୀଶଵଃ
ତୁମର ରଥର ଚକ୍ର ଦୃଢ଼ ହେଉ, ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ତୁମର ରଶି ଭଲଭାବେ ଗଠିତ ହେଉ।
ଅଚ୍ଛା ଵଦା ତନା ଗିରା ଜରାଯୈ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଦର୍ଶତମ୍
ଭକ୍ତିଭାବର ସହିତ ଆମେ ବୟସ୍କତା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା।
ମିମୀହି ଶ୍ଲୋକମାସ୍ଯେ ପର୍ଜନ୍ଯ ଇଵ ତତନଃ । ଗାଯ ଗାଯତ୍ରମୁକ୍ଥ୍ଯମ୍
ତୁମ ମୁଁହରୁ ଏକ ଗୀତ ଗଢ଼, ବର୍ଷାଦେବ ଯେମିତି ଆକାଶକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି; ଗୀତ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ଗା।
ଵନ୍ଦସ୍ଵ ମାରୁତଂ ଗଣଂ ତ୍ଵେଷଂ ପନସ୍ଯୁମର୍କିଣମ୍ । ଅସ୍ମେ ଵୃଦ୍ଧା ଅସନ୍ନିହ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମାରୁତ ଦଳକୁ ଆଦର ସହିତ ପ୍ରଣାମ କର; ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଆମ ପାଖରେ ରହନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଯଦିତ୍ଥା ପରାଵତଃ ଶୋଚିର୍ନ ମାନମସ୍ଯଥ । କସ୍ଯ କ୍ରତ୍ଵା ମରୁତଃ କସ୍ଯ ଵର୍ପସା କଂ ଯାଥ କଂ ହ ଧୂତଯଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୂରରୁ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଚମକୁଛ, ମାରୁତମାନେ, କାହା ପାଇଁ ଏହି ଶକ୍ତି ଓ ରୂପ? କାହାକୁ ତୁମେ କୃପା କର, କାହାକୁ ତୁମର ଦାନ ଦିଅ?
ସ୍ଥିରା ଵଃ ସନ୍ତ୍ଵାଯୁଧା ପରାଣୁଦେ ଵୀଳୂ ଉତ ପ୍ରତିଷ୍କଭେ । ଯୁଷ୍ମାକମସ୍ତୁ ତଵିଷୀ ପନୀଯସୀ ମା ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ ମାଯିନଃ
ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍କିଦିଅ, ପତିତମାନେକୁ ରୋକିଦିଅ; ତୁମର ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ବେଶି ହେଉ, ମାନବ ଚତୁରତାରେ ଆସ୍ଥା ନ ରୁହୁ।
ପରା ହ ଯତ୍ସ୍ଥିରଂ ହଥ ନରୋ ଵର୍ତଯଥା ଗୁରୁ । ଵି ଯାଥନ ଵନିନଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵ୍ଯାଶାଃ ପର୍ଵତାନାମ୍
ମାନବମାନେ, ତୁମେ ଯାହା ଦୃଢ଼ ତାହାକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍କିଦିଅ, ଭାରୀକୁ ଚଳାଉଛ; ପୃଥିବୀର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଖୋଲିଦିଅ, ପାହାଡ଼ର ଶୃଙ୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।
ନହି ଵଃ ଶତ୍ରୁର୍ଵିଵିଦେ ଅଧି ଦ୍ଯଵି ନ ଭୂମ୍ଯାଂ ରିଶାଦସଃ । ଯୁଷ୍ମାକମସ୍ତୁ ତଵିଷୀ ତନା ଯୁଜା ରୁଦ୍ରାସୋ ନୂ ଚିଦାଧୃଷେ
ଦିଗନ୍ତ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ କେହି ତୁମକୁ ହରାଇପାରିନାହାନ୍ତି, ଧ୍ୱଂସକାରୀମାନେ; ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଆମ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏବଂ ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ।
ପ୍ର ଵେପଯନ୍ତି ପର୍ଵତାନ୍ଵି ଵିଞ୍ଚନ୍ତି ଵନସ୍ପତୀନ୍ । ପ୍ରୋ ଆରତ ମରୁତୋ ଦୁର୍ମଦା ଇଵ ଦେଵାସଃ ସର୍ଵଯା ଵିଶା
ତୁମେ ପାହାଡ଼କୁ କପାଇଦିଅ, ଜଙ୍ଗଲ ଗଛମାନେକୁ ହଲାଇଦିଅ; ମାରୁତମାନେ, ସମସ୍ତ ଦଳ ସହିତ ମଦମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଉଛ।
ଉପୋ ରଥେଷୁ ପୃଷତୀରଯୁଗ୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଷ୍ଟିର୍ଵହତି ରୋହିତଃ । ଆ ଵୋ ଯାମାଯ ପୃଥିଵୀ ଚିଦଶ୍ରୋଦବୀଭଯନ୍ତ ମାନୁଷାଃ
ତୁମେ ତୁମ ରଥକୁ ଚିହ୍ନିତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଉଛ, ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଟାଣୁଛି; ପୃଥିବୀ ତୁମ ଆଗମନ ପାଇଁ ତ୍ୱରା କରେ, ଲୋକମାନେ ଭୟଭିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆ ଵୋ ମକ୍ଷୂ ତନାଯ କଂ ରୁଦ୍ରା ଅଵୋ ଵୃଣୀମହେ । ଗନ୍ତା ନୂନଂ ନୋଽଵସା ଯଥା ପୁରେତ୍ଥା କଣ୍ଵାଯ ବିଭ୍ଯୁଷେ
ତ୍ୱରିତ ସହଯୋଗ ପାଇଁ, ରୁଦ୍ରମାନେ, ଆମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ରକ୍ଷା ଚାହୁଁଛୁ; ପୂର୍ବରୁ କଣ୍ବଙ୍କୁ ଯେପରି ଭୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆସିବ।
ଯୁଷ୍ମେଷିତୋ ମରୁତୋ ମର୍ତ୍ଯେଷିତ ଆ ଯୋ ନୋ ଅଭ୍ଵ ଈଷତେ । ଵି ତଂ ଯୁଯୋତ ଶଵସା ଵ୍ଯୋଜସା ଵି ଯୁଷ୍ମାକାଭିରୂତିଭିଃ
ମାରୁତମାନେ, ତୁମେ କିମ୍ବା ମାନବମାନେ ଯାହାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ—ତୁମର ଶକ୍ତି, ବଳ ଓ ସାହାଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଅସାମି ହି ପ୍ରଯଜ୍ଯଵଃ କଣ୍ଵଂ ଦଦ ପ୍ରଚେତସଃ । ଅସାମିଭିର୍ମରୁତ ଆ ନ ଊତିଭିର୍ଗନ୍ତା ଵୃଷ୍ଟିଂ ନ ଵିଦ୍ଯୁତଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ତୁମେ ସଦା କଣ୍ବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛ; ମାରୁତମାନେ, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ବର୍ଷା ଓ ବିଜୁଳି ପରି ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ।
ଅସାମ୍ଯୋଜୋ ବିଭୃଥା ସୁଦାନଵୋଽସାମି ଧୂତଯଃ ଶଵଃ । ଋଷିଦ୍ଵିଷେ ମରୁତଃ ପରିମନ୍ଯଵ ଇଷୁଂ ନ ସୃଜତ ଦ୍ଵିଷମ୍
ତୁମେ ଅଜୟ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କର, ଦାନଶୀଳମାନେ; ତୁମର ଦାନ ଓ ବଳ ଅଜୟ; ମାରୁତମାନେ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନତାରେ ତୁମେ ତୀରକୁ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଛାଡ଼।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ଦେଵଯନ୍ତସ୍ତ୍ଵେମହେ । ଉପ ପ୍ର ଯନ୍ତୁ ମରୁତଃ ସୁଦାନଵ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଶୂର୍ଭଵା ସଚା
ଉଠ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମେ ତୁମକୁ ଦେବତା ଭାବେ ଡାକୁଛୁ; ଦାନଶୀଳ ମାରୁତମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହୁଅ।
ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ସହସସ୍ପୁତ୍ର ମର୍ତ୍ଯ ଉପବ୍ରୂତେ ଧନେ ହିତେ । ସୁଵୀର୍ଯଂ ମରୁତ ଆ ସ୍ଵଶ୍ଵ୍ଯଂ ଦଧୀତ ଯୋ ଵ ଆଚକେ
ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଧନ ପାଇଁ ମାନବମାନେ କେବଳ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ଯିଏ ତୁମକୁ ଡାକେ, ମାରୁତମାନେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୂରତ୍ୱ ଓ ଭଲ ଘୋଡ଼ା ପାଉ।
ପ୍ରୈତୁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯେତୁ ସୂନୃତା । ଅଚ୍ଛା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତିରାଧସଂ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ନଯନ୍ତୁ ନଃ
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଦେବୀ ଶୁଭବାଣୀ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଉଦାର, ପୁରୁଷାର୍ଥୀ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଧନଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ଯୋ ଵାଘତେ ଦଦାତି ସୂନରଂ ଵସୁ ସ ଧତ୍ତେ ଅକ୍ଷିତି ଶ୍ରଵଃ । ତସ୍ମା ଇଳାଂ ସୁଵୀରାମା ଯଜାମହେ ସୁପ୍ରତୂର୍ତିମନେହସମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ଭଲ ଲୋକମାନେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଧନ, ଶୂରତ୍ୱ, ନିର୍ମଳ ପ୍ରଶଂସା ଓ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରୁ।
ପ୍ର ନୂନଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଵଦତ୍ଯୁକ୍ଥ୍ଯମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ନିନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ଦେଵା ଓକାଂସି ଚକ୍ରିରେ
ଏବେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ କହୁଛନ୍ତି, ଯାହାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିବାସ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି।
ତମିଦ୍ଵୋଚେମା ଵିଦଥେଷୁ ଶମ୍ଭୁଵଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦେଵା ଅନେହସମ୍ । ଇମାଂ ଚ ଵାଚଂ ପ୍ରତିହର୍ଯଥା ନରୋ ଵିଶ୍ଵେଦ୍ଵାମା ଵୋ ଅଶ୍ନଵତ୍
ଆମେ ଏହି ଶୁଭ, ନିର୍ମଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଘୋଷଣା କରିବା। ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଏହି ଉପଦେଶକୁ ଶୁଣ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ହେବ।
କୋ ଦେଵଯନ୍ତମଶ୍ନଵଜ୍ଜନଂ କୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷମ୍ । ପ୍ରପ୍ର ଦାଶ୍ଵାନ୍ପସ୍ତ୍ଯାଭିରସ୍ଥିତାନ୍ତର୍ଵାଵତ୍କ୍ଷଯଂ ଦଧେ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା କିଏ ସେଇ ପୂଜାରେ ଦର୍ବା ଛାଡ଼ୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ? ଦାନଶୀଳ ଲୋକ ନିଜ ଘରେ ଥିବା ସମୟରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ଉପ କ୍ଷତ୍ରଂ ପୃଞ୍ଚୀତ ହନ୍ତି ରାଜଭିର୍ଭଯେ ଚିତ୍ସୁକ୍ଷିତିଂ ଦଧେ । ନାସ୍ଯ ଵର୍ତା ନ ତରୁତା ମହାଧନେ ନାର୍ଭେ ଅସ୍ତି ଵଜ୍ରିଣଃ
ଶକ୍ତିକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କର; ଏହା ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଭୟରେ ଏହା ନିରାପଦ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାଏ। ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନରେ କିମ୍ବା ଯୁବାବସ୍ଥାରେ କୌଣସି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ନାହିଁ।
ଯଂ ରକ୍ଷନ୍ତି ପ୍ରଚେତସୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ନୂ ଚିତ୍ସ ଦଭ୍ଯତେ ଜନଃ
ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରକ୍ଷକ ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ଲୋକ କେବେ ଅପକାର ପାଉନାହାନ୍ତି।