ତନ୍ନଃ ପ୍ରତ୍ନଂ ସଖ୍ଯମସ୍ତୁ ଯୁଷ୍ମେ ଇତ୍ଥା ଵଦଦ୍ଭିର୍ଵଲମଙ୍ଗିରୋଭିଃ । ହନ୍ନଚ୍ଯୁତଚ୍ଯୁଦ୍ଦସ୍ମେଷଯନ୍ତମୃଣୋଃ ପୁରୋ ଵି ଦୁରୋ ଅସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାଃ
ଏହି ପୁରାତନ ମିତ୍ରତା ଆମେ ତୁମ ସହିତ ପାଇଁ ଚାହୁଁ, ଯେପରି ଆମେ ଅଙ୍ଗିରସମାନ ଶୂରବୀରଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୁଅ। ତୁମେ ଅପରାଜିତ, ଅଚଳ ଏବଂ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଦୁର୍ଗମାନେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲା।
ସ ହି ଧୀଭିର୍ହଵ୍ଯୋ ଅସ୍ତ୍ଯୁଗ୍ର ଈଶାନକୃନ୍ମହତି ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ । ସ ତୋକସାତା ତନଯେ ସ ଵଜ୍ରୀ ଵିତନ୍ତସାଯ୍ଯୋ ଅଭଵତ୍ସମତ୍ସୁ
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯିବା ଉଚିତ, ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିପ୍ରତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି। ବଜ୍ରଧାରୀ, ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତରପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ ମଜ୍ମନା ଜନିମ ମାନୁଷାଣାମମର୍ତ୍ଯେନ ନାମ୍ନାତି ପ୍ର ସର୍ସ୍ରେ । ସ ଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ସ ଶଵସୋତ ରାଯା ସ ଵୀର୍ଯେଣ ନୃତମଃ ସମୋକାଃ
ତାଙ୍କର ମହାନତା ଦ୍ୱାରା ସେ ମାନବ ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଅମର ନାମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଯଶ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନରେ, ସେ ନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଛନ୍ତି।
ସ ଯୋ ନ ମୁହେ ନ ମିଥୂ ଜନୋ ଭୂତ୍ସୁମନ୍ତୁନାମା ଚୁମୁରିଂ ଧୁନିଂ ଚ । ଵୃଣକ୍ପିପ୍ରୁଂ ଶମ୍ବରଂ ଶୁଷ୍ଣମିନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରାଂ ଚ୍ଯୌତ୍ନାଯ ଶଯଥାଯ ନୂ ଚିତ୍
ସେ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଠକାନ୍ତି ନାହିଁ; କୁମୁରି ଓ ଧୁନିକୁ ଅନୁତୀକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପିପ୍ରୁ, ସମ୍ବର ଓ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ତଳେ ଫେଙ୍ଗି, ସେମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛ, ଚ୍ୟୌତ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଯାଁ ଅପରାଜିତ।
ଉଦାଵତା ତ୍ଵକ୍ଷସା ପନ୍ଯସା ଚ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯ ରଥମିନ୍ଦ୍ର ତିଷ୍ଠ । ଧିଷ୍ଵ ଵଜ୍ରଂ ହସ୍ତ ଆ ଦକ୍ଷିଣତ୍ରାଭି ପ୍ର ମନ୍ଦ ପୁରୁଦତ୍ର ମାଯାଃ
ଉଠ, ତୁମର ଦୁଇଟି ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ଚାଳି ରଥରେ ଚଡ଼, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ। ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ଅନେକ ମାୟା ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
ଅଗ୍ନିର୍ନ ଶୁଷ୍କଂ ଵନମିନ୍ଦ୍ର ହେତୀ ରକ୍ଷୋ ନି ଧକ୍ଷ୍ଯଶନିର୍ନ ଭୀମା । ଗମ୍ଭୀରଯ ଋଷ୍ଵଯା ଯୋ ରୁରୋଜାଧ୍ଵାନଯଦ୍ଦୁରିତା ଦମ୍ଭଯଚ୍ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ଶୁଷ୍କ କାଠ ଭଳି ଅଗ୍ନିରେ ରାକ୍ଷସକୁ ଜଳାଇ ଦେଉ, ଭୟଙ୍କର ଆପଡ଼ରେ ପରି। ଗଭୀର ଓ ଉଚ୍ଚ ଶକ୍ତିରେ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ଅପକୁ ଦୂର କରିଛ।
ଆ ସହସ୍ରଂ ପଥିଭିରିନ୍ଦ୍ର ରାଯା ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନ ତୁଵିଵାଜେଭିରର୍ଵାକ୍ । ଯାହି ସୂନୋ ସହସୋ ଯସ୍ଯ ନୂ ଚିଦଦେଵ ଈଶେ ପୁରୁହୂତ ଯୋତୋଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ରାସ୍ତା, ଧନ, ଅଧିକ ଯଶ ଓ ଉପହାର ସହିତ ଆସ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଏଯାଁ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧର ଅଧିପତି, ଅନେକ ଉପାସିତ ଅଛ।
ପ୍ର ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ସ୍ଥଵିରସ୍ଯ ଘୃଷ୍ଵେର୍ଦିଵୋ ରରପ୍ଶେ ମହିମା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ନାସ୍ଯ ଶତ୍ରୁର୍ନ ପ୍ରତିମାନମସ୍ତି ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିଃ ପୁରୁମାଯସ୍ଯ ସହ୍ଯୋଃ
ପୁରାତନ, ସଦା ଯଶସ୍ବୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀର ମହାନତା ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାରିତ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ କିମ୍ବା ସମାନ ନାହିଁ, ଅନେକ ଶକ୍ତି ଓ ଶୂରତାରେ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ପ୍ର ତତ୍ତେ ଅଦ୍ଯା କରଣଂ କୃତଂ ଭୂତ୍କୁତ୍ସଂ ଯଦାଯୁମତିଥିଗ୍ଵମସ୍ମୈ । ପୁରୂ ସହସ୍ରା ନି ଶିଶା ଅଭି କ୍ଷାମୁତ୍ତୂର୍ଵଯାଣଂ ଧୃଷତା ନିନେଥ
ଆଜି ତୁମର କୃତ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ, ଯେପରି ତୁମେ କୁତ୍ସ, ଆୟୁ ଓ ଅତିଥିଗ୍ବକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ତୁମେ ଅନେକ ହଜାରକୁ ତଳେ ଫେଙ୍ଗିଛ, ଧୃଢ଼ ତୁର୍ବୟନକୁ ଜୟରେ ନେଇଛ।
ଅନୁ ତ୍ଵାହିଘ୍ନେ ଅଧ ଦେଵ ଦେଵା ମଦନ୍ଵିଶ୍ଵେ କଵିତମଂ କଵୀନାମ୍ । କରୋ ଯତ୍ର ଵରିଵୋ ବାଧିତାଯ ଦିଵେ ଜନାଯ ତନ୍ଵେ ଗୃଣାନଃ
ତୁମ ପଛରେ, ଦେବ, ଦେବମାନେ ମଧୁର ହୁଅନ୍ତି, ତୁମେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ। ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦୁଃଖିତଙ୍କ ପାଇଁ ରାସ୍ତା କର, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ନିଜ ଶରୀର ପାଇଁ, ସେଠି ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ତତ୍ତ ଓଜୋଽମର୍ତ୍ଯା ଜିହତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵାଃ । କୃଷ୍ଵା କୃତ୍ନୋ ଅକୃତଂ ଯତ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ଯୁକ୍ଥଂ ନଵୀଯୋ ଜନଯସ୍ଵ ଯଜ୍ଞୈଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି ପଛରେ ଦିନ ଓ ପୃଥିବୀ ଚାଲିଥାଏ; ଅମର ଦେବମାନେ ତୁମ ପଛରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ନୂତନ ପ୍ରଶଂସା ଯଜ୍ଞରେ ସୃଷ୍ଟି କର।
ମହାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ନୃଵଦା ଚର୍ଷଣିପ୍ରା ଉତ ଦ୍ଵିବର୍ହା ଅମିନଃ ସହୋଭିଃ । ଅସ୍ମଦ୍ର୍ଯଗ୍ଵାଵୃଧେ ଵୀର୍ଯାଯୋରୁଃ ପୃଥୁଃ ସୁକୃତଃ କର୍ତୃଭିର୍ଭୂତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼, ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ଜନମାନେର ଅଧିପତି, ଦୁଇ ଗୁଣ ଉଚ୍ଚତାରେ, ଶକ୍ତିରେ ଅପରାଜିତ। ଆମ ପାଇଁ ସେ ଶୂରତାର କାର୍ଯ୍ୟ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଉଚ୍ଚ, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନେ କରିଥିବା।
ଇନ୍ଦ୍ରମେଵ ଧିଷଣା ସାତଯେ ଧାଦ୍ବୃହନ୍ତମୃଷ୍ଵମଜରଂ ଯୁଵାନମ୍ । ଅଷାଳ୍ହେନ ଶଵସା ଶୂଶୁଵାଂସଂ ସଦ୍ଯଶ୍ଚିଦ୍ଯୋ ଵାଵୃଧେ ଅସାମି
ଧିଷଣା ଆମ ପାଇଁ କଳ୍ୟାଣ ଦେବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଏକା ରଖୁନ୍ତୁ—ଉଚ୍ଚ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅଜର, ସଦା ଯୁବା—ଶକ୍ତିରେ ଚମକୁଥିବା, ଯିଏ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାଥିରେ ବଢ଼ିଛି।
ପୃଥୂ କରସ୍ନା ବହୁଲା ଗଭସ୍ତୀ ଅସ୍ମଦ୍ର୍ଯକ୍ସଂ ମିମୀହି ଶ୍ରଵାଂସି । ଯୂଥେଵ ପଶ୍ଵଃ ପଶୁପା ଦମୂନା ଅସ୍ମାଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଭ୍ଯା ଵଵୃତ୍ସ୍ଵାଜୌ
ତୁମର ବିସ୍ତୃତ, ସବୁକୁ ଆଲିଂଗନ କରୁଥିବା ହାତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠି ଆମକୁ ଯଶ ଦିଅ। ଗୋପାଳ ଗୋମାନେ ସହିତ ଯେପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଶକ୍ତି ଯୁଦ୍ଧରେ ବଢ଼ାଅ।
ତଂ ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଚତିନମସ୍ଯ ଶାକୈରିହ ନୂନଂ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହୁଵେମ । ଯଥା ଚିତ୍ପୂର୍ଵେ ଜରିତାର ଆସୁରନେଦ୍ଯା ଅନଵଦ୍ଯା ଅରିଷ୍ଟାଃ
ଚତିନାମର ପ୍ରଶଂସାରେ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆମେ ଏଠି ଏବେ ଜୟ ପାଇଁ ଡାକିବା। ଯେପରି ପୂର୍ବ ଗାୟକମାନେ କରିଥିଲେ—ସେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ, ନିର୍ମଳ, ଅପରିହାର୍ୟ।
ଧୃତଵ୍ରତୋ ଧନଦାଃ ସୋମଵୃଦ୍ଧଃ ସ ହି ଵାମସ୍ଯ ଵସୁନଃ ପୁରୁକ୍ଷୁଃ । ସଂ ଜଗ୍ମିରେ ପଥ୍ଯା ରାଯୋ ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରେ ନ ସିନ୍ଧଵୋ ଯାଦମାନାଃ
ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ସୋମରେ ବଢ଼ିଥିବା, ସେ ଅନେକ ଭଲ ଧନର ମାଲିକ। ଧନର ରାସ୍ତା ଏଠି ଏକଠା ହୋଇଛି, ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଥିବା ନଦୀମାନେ ପରି।
ଶଵିଷ୍ଠଂ ନ ଆ ଭର ଶୂର ଶଵ ଓଜିଷ୍ଠମୋଜୋ ଅଭିଭୂତ ଉଗ୍ରମ୍ । ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଯୁମ୍ନା ଵୃଷ୍ଣ୍ଯା ମାନୁଷାଣାମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦା ହରିଵୋ ମାଦଯଧ୍ଯୈ
ହେ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ତୁମର ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତି, ଦମ୍ଦାର ଓ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଆଣ। ହେ ହରିବ, ଆମ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୌରବ ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଉ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇପାରିବା।
ଯସ୍ତେ ମଦଃ ପୃତନାଷାଳମୃଧ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ତଂ ନ ଆ ଭର ଶୂଶୁଵାଂସମ୍ । ଯେନ ତୋକସ୍ଯ ତନଯସ୍ଯ ସାତୌ ମଂସୀମହି ଜିଗୀଵାଂସସ୍ତ୍ଵୋତାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ମଦ ତୁମର ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥାଏ, ତାହା ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ଯାହା ଆଲୋକମୟ। ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତରପୁରୁଷଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଲାଭ କରି, ଜୀବନ ରଖିପାରିବା।
ଆ ନୋ ଭର ଵୃଷଣଂ ଶୁଷ୍ମମିନ୍ଦ୍ର ଧନସ୍ପୃତଂ ଶୂଶୁଵାଂସଂ ସୁଦକ୍ଷମ୍ । ଯେନ ଵଂସାମ ପୃତନାସୁ ଶତ୍ରୂନ୍ତଵୋତିଭିରୁତ ଜାମୀଁରଜାମୀନ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଶକ୍ତି, ଧନ ଦେଇଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଦକ୍ଷ ଶକ୍ତି ଆଣ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିପାରିବା, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ପର ଦୁଇଁ ଉପରେ ଜିତିପାରିବା।
ଆ ତେ ଶୁଷ୍ମୋ ଵୃଷଭ ଏତୁ ପଶ୍ଚାଦୋତ୍ତରାଦଧରାଦା ପୁରସ୍ତାତ୍ । ଆ ଵିଶ୍ଵତୋ ଅଭି ସମେତ୍ଵର୍ଵାଙିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସ୍ଵର୍ଵଦ୍ଧେହ୍ଯସ୍ମେ
ହେ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତି ପଛରୁ, ଉପରୁ, ତଳରୁ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏହା ଆମ ପାଖକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଗୌରବ ଦିଅ।
ନୃଵତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନୃତମାଭିରୂତୀ ଵଂସୀମହି ଵାମଂ ଶ୍ରୋମତେଭିଃ । ଈକ୍ଷେ ହି ଵସ୍ଵ ଉଭଯସ୍ଯ ରାଜନ୍ଧା ରତ୍ନଂ ମହି ସ୍ଥୂରଂ ବୃହନ୍ତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶୂରତ୍ୱ ଓ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ତୁମର କୃପା ଗୀତ ଗାଇ ଲାଭ କରିପାରିବା। ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଦୁଇପକ୍ଷର ଧନ ଦେଖୁଛ। ଆମକୁ ବଡ଼, ଭାରି ଓ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅ।
ମରୁତ୍ଵନ୍ତଂ ଵୃଷଭଂ ଵାଵୃଧାନମକଵାରିଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଶାସମିନ୍ଦ୍ରମ୍ । ଵିଶ୍ଵାସାହମଵସେ ନୂତନାଯୋଗ୍ରଂ ସହୋଦାମିହ ତଂ ହୁଵେମ
ମାରୁତମାନେ ସହିତ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଅଜୟ, ଦିବ୍ୟ ଶାସକ, ଆମେ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠି ଡାକୁଛୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଧାର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
ଜନଂ ଵଜ୍ରିନ୍ମହି ଚିନ୍ମନ୍ଯମାନମେଭ୍ଯୋ ନୃଭ୍ଯୋ ରନ୍ଧଯା ଯେଷ୍ଵସ୍ମି । ଅଧା ହି ତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଶୂରସାତୌ ହଵାମହେ ତନଯେ ଗୋଷ୍ଵପ୍ସୁ
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଏହି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ବଡ଼ ଭାବୁଥିବା ମାନେ ଉପରେ ଜିତି ଦିଅ। ହେ ଶୂର, ଭୂମିରେ, ସନ୍ତାନ, ଗାଏ ଓ ଜଳରେ ଜିତିବା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ଵଯଂ ତ ଏଭିଃ ପୁରୁହୂତ ସଖ୍ଯୈଃ ଶତ୍ରୋଃଶତ୍ରୋରୁତ୍ତର ଇତ୍ସ୍ଯାମ । ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯୁଭଯାନି ଶୂର ରାଯା ମଦେମ ବୃହତା ତ୍ଵୋତାଃ
ହେ ପୁରୁହୂତ, ଏହି ସଂଗୀମାନେ ସହିତ ଆମେ ଶତ୍ରୁର ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବା। ହେ ଶୂର, ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ଉପରେ ଜିତି ଆମେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ବଡ଼ ଧନରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା।
ଦ୍ଯୌର୍ନ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରାଭି ଭୂମାର୍ଯସ୍ତସ୍ଥୌ ରଯିଃ ଶଵସା ପୃତ୍ସୁ ଜନାନ୍ । ତଂ ନଃ ସହସ୍ରଭରମୁର୍ଵରାସାଂ ଦଦ୍ଧି ସୂନୋ ସହସୋ ଵୃତ୍ରତୁରମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେପରି ଆକାଶ ଭୂମିର ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅଟୁଛି, ତେପରି ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଧନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଛି। ହେ ସାହସର ସନ୍ତାନ, ଆମକୁ ହଜାର ଧନ ଦିଅ, ବିଶାଳ ଓ ବୃତ୍ର ଉପରେ ଜିତିଥିବା।
ଦିଵୋ ନ ତୁଭ୍ଯମନ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ରାସୁର୍ଯଂ ଦେଵେଭିର୍ଧାଯି ଵିଶ୍ଵମ୍ । ଅହିଂ ଯଦ୍ଵୃତ୍ରମପୋ ଵଵ୍ରିଵାଂସଂ ହନ୍ନୃଜୀଷିନ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ସଚାନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ। ଯେବେ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ ମିଶି, ଜଳକୁ ଆବୃତ କରିଥିବା ସର୍ପ ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିଲେ।
ତୂର୍ଵନ୍ନୋଜୀଯାନ୍ତଵସସ୍ତଵୀଯାନ୍କୃତବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧମହାଃ । ରାଜାଭଵନ୍ମଧୁନଃ ସୋମ୍ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ଯତ୍ପୁରାଂ ଦର୍ତ୍ନୁମାଵତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ବଡ଼, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ସେ ମଧୁର ସୋମର ରାଜା ହେଲେ, ଯେବେ ସେ ପ୍ରାଚୀନ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ଶତୈରପଦ୍ରନ୍ପଣଯ ଇନ୍ଦ୍ରାତ୍ର ଦଶୋଣଯେ କଵଯେଽର୍କସାତୌ । ଵଧୈଃ ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯାଶୁଷସ୍ଯ ମାଯାଃ ପିତ୍ଵୋ ନାରିରେଚୀତ୍କିଂ ଚନ ପ୍ର
ଏଠି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ଦଶୋନି ପାଇଁ, ପଣିମାନଙ୍କର ଶତ ଦୁର୍ଗକୁ ଗୀତର ଡାକରେ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଶୁଷ୍ଣଙ୍କର ମାୟାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁର କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ।
ମହୋ ଦ୍ରୁହୋ ଅପ ଵିଶ୍ଵାଯୁ ଧାଯି ଵଜ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ପତନେ ପାଦି ଶୁଷ୍ଣଃ । ଉରୁ ଷ ସରଥଂ ସାରଥଯେ କରିନ୍ଦ୍ରଃ କୁତ୍ସାଯ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସାତୌ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ଯେବେ ଶୁଷ୍ଣ ତୁମର ବଜ୍ରର ଘାତରେ ପଡ଼ିଗଲା। ତୁମେ ସାରଥି ପାଇଁ, କୁତ୍ସା ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଯୁଦ୍ଧରେ ପଥକୁ ବିଶାଳ କରିଥିଲେ।
ପ୍ର ଶ୍ଯେନୋ ନ ମଦିରମଂଶୁମସ୍ମୈ ଶିରୋ ଦାସସ୍ଯ ନମୁଚେର୍ମଥାଯନ୍ । ପ୍ରାଵନ୍ନମୀଂ ସାପ୍ଯଂ ସସନ୍ତଂ ପୃଣଗ୍ରାଯା ସମିଷା ସଂ ସ୍ଵସ୍ତି
ଫାଲକନ ପରି, ସୋମର ଆନନ୍ଦ ଭରା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦାସ ନାମୁଚିର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲା। ଅନୁଗତ ଓ ଶାନ୍ତ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଶୁଭ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇ ସୁରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।