ଉପ ଚ୍ଛାଯାମିଵ ଘୃଣେରଗନ୍ମ ଶର୍ମ ତେ ଵଯମ୍ । ଅଗ୍ନେ ହିରଣ୍ଯସଂଦୃଶଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁନା ରଙ୍ଗର ତୁମ ଛାୟାକୁ, ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଛାୟା ପରି ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ।
ଯ ଉଗ୍ର ଇଵ ଶର୍ଯହା ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ନ ଵଂସଗଃ । ଅଗ୍ନେ ପୁରୋ ରୁରୋଜିଥ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଯୋଦ୍ଧା ପରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ପରି ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଛ।
ଆ ଯଂ ହସ୍ତେ ନ ଖାଦିନଂ ଶିଶୁଂ ଜାତଂ ନ ବିଭ୍ରତି । ଵିଶାମଗ୍ନିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍
ଯାହାକୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକେ ଶିଶୁ ପରି ହାତରେ ଧରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଗୋତିଆ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟପର।
ପ୍ର ଦେଵଂ ଦେଵଵୀତଯେ ଭରତା ଵସୁଵିତ୍ତମମ୍ । ଆ ସ୍ଵେ ଯୋନୌ ନି ଷୀଦତୁ
ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ, ଧନ ଦାତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଣ, ସେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।
ଆ ଜାତଂ ଜାତଵେଦସି ପ୍ରିଯଂ ଶିଶୀତାତିଥିମ୍ । ସ୍ଯୋନ ଆ ଗୃହପତିମ୍
ନବଜାତ ଜାତବେଦ, ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ଆମେ ତୁମକୁ ମୃଦୁ ଗୃହସ୍ଥ ପରି ସ୍ବାଗତ କରୁ।
ଅଗ୍ନେ ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହି ଯେ ତଵାଶ୍ଵାସୋ ଦେଵ ସାଧଵଃ । ଅରଂ ଵହନ୍ତି ମନ୍ଯଵେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଯୁତ କର, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ରତାରେ ଆହୁତି ବହନ କରନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ନୋ ଯାହ୍ଯା ଵହାଭି ପ୍ରଯାଂସି ଵୀତଯେ । ଆ ଦେଵାନ୍ସୋମପୀତଯେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆହୁତି ନେଇ ଆସ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସୋମପାନ ଅର୍ପଣ କର।
ଉଦଗ୍ନେ ଭାରତ ଦ୍ଯୁମଦଜସ୍ରେଣ ଦଵିଦ୍ଯୁତତ୍ । ଶୋଚା ଵି ଭାହ୍ଯଜର
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭାରତମାନେ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକରେ ଉଠ, ଅଜର ଅମର ହୋଇ ଚମକ।
ଵୀତୀ ଯୋ ଦେଵଂ ମର୍ତୋ ଦୁଵସ୍ଯେଦଗ୍ନିମୀଳୀତାଧ୍ଵରେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ହୋତାରଂ ସତ୍ଯଯଜଂ ରୋଦସ୍ଯୋରୁତ୍ତାନହସ୍ତୋ ନମସା ଵିଵାସେତ୍
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେଇ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜା କରେ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶର ସତ୍ୟ ହୋତାକୁ ହାତ ଉଠାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଡାକେ—
ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଋଚା ହଵିର୍ହୃଦା ତଷ୍ଟଂ ଭରାମସି । ତେ ତେ ଭଵନ୍ତୂକ୍ଷଣ ଋଷଭାସୋ ଵଶା ଉତ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତ ଓ ଆହୁତି ସହ ହୃଦୟରେ ତିଆରି କରା ଦାନ ଆଣୁଛୁ। ତୁମର ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକମାନେ ତୁମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ରିଯମିନ୍ଧତେ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମମ୍ । ଯେନା ଵସୂନ୍ଯାଭୃତା ତୃଳ୍ହା ରକ୍ଷାଂସି ଵାଜିନା
ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗ୍ରଣୀ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ନିଅସ୍ତ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆଣିଦିଅଯାଏ, ଏବଂ ତିନି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ପିବା ସୋମମଭି ଯମୁଗ୍ର ତର୍ଦ ଊର୍ଵଂ ଗଵ୍ଯଂ ମହି ଗୃଣାନ ଇନ୍ଦ୍ର । ଵି ଯୋ ଧୃଷ୍ଣୋ ଵଧିଷୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଵିଶ୍ଵା ଵୃତ୍ରମମିତ୍ରିଯା ଶଵୋଭିଃ
ଉତ୍କଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଯାହା ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ସୋମ ରସ ପିଉ । ତୁମେ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କର ବଡ଼ ଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ତୁମର ଶକ୍ତି ଏବଂ ବଜ୍ର ହାତରେ ରଖି ସମସ୍ତ ବୃତ୍ର ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର ।
ସ ଈଂ ପାହି ଯ ଋଜୀଷୀ ତରୁତ୍ରୋ ଯଃ ଶିପ୍ରଵାନ୍ଵୃଷଭୋ ଯୋ ମତୀନାମ୍ । ଯୋ ଗୋତ୍ରଭିଦ୍ଵଜ୍ରଭୃଦ୍ଯୋ ହରିଷ୍ଠାଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ରାଁ ଅଭି ତୃନ୍ଧି ଵାଜାନ୍
ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପିଉ, ଯିଏ ଦ୍ରୁତ, ବିଜୟୀ, ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବା ବୃଷ, ଜ୍ଞାନର ଅଧିପତି । ଯିଏ ଗୋଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଗୋଡ଼ା ଭଳି ଦ୍ରୁତ । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ଉଜ୍ଵଳତାରେ ପୁରସ୍କାର ଜିତିନିଅ ।
ଏଵା ପାହି ପ୍ରତ୍ନଥା ମନ୍ଦତୁ ତ୍ଵା ଶ୍ରୁଧି ବ୍ରହ୍ମ ଵାଵୃଧସ୍ଵୋତ ଗୀର୍ଭିଃ । ଆଵିଃ ସୂର୍ଯଂ କୃଣୁହି ପୀପିହୀଷୋ ଜହି ଶତ୍ରୂଁରଭି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ତୃନ୍ଧି
ପୁରାତନ ଦିନରେ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ପିଉ । ତୁମର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ୁ, ଗୀତ ଶୁଣ, ଆମର ଗୀତରେ ବଢ଼ । ଜଳପାଇବାକୁ ଚାହାଁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋମାନେକୁ ଜିତିନିଅ ।
ତେ ତ୍ଵା ମଦା ବୃହଦିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଧାଵ ଇମେ ପୀତା ଉକ୍ଷଯନ୍ତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତମ୍ । ମହାମନୂନଂ ତଵସଂ ଵିଭୂତିଂ ମତ୍ସରାସୋ ଜର୍ହୃଷନ୍ତ ପ୍ରସାହମ୍
ଏହି ମଦ ରସଗୁଡ଼ିକ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପିଇଲେ ତୁମେ ଉଜ୍ଵଳ ହେଉ । ଉତ୍ସାହିତମାନେ ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯେଭିଃ ସୂର୍ଯମୁଷସଂ ମନ୍ଦସାନୋଽଵାସଯୋଽପ ଦୃଳ୍ହାନି ଦର୍ଦ୍ରତ୍ । ମହାମଦ୍ରିଂ ପରି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ସନ୍ତଂ ନୁତ୍ଥା ଅଚ୍ଯୁତଂ ସଦସସ୍ପରି ସ୍ଵାତ୍
ଏହି ମଦ ରସ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଉଷାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ । ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କର । ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଘେରି ଦେଖ, ଉଠି ଅଚଳ ଆସନକୁ ଚାରିପାଖ ଘୁଞ୍ଚ ।
ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ତଵ ତଦ୍ଦଂସନାଭିରାମାସୁ ପକ୍ଵଂ ଶଚ୍ଯା ନି ଦୀଧଃ । ଔର୍ଣୋର୍ଦୁର ଉସ୍ରିଯାଭ୍ଯୋ ଵି ଦୃଳ୍ହୋଦୂର୍ଵାଦ୍ଗା ଅସୃଜୋ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵାନ୍
ତୁମର ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା, କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଦକ୍ଷତାରେ ତୁମେ ପକ୍କ ଅଫରିଂ ପକାଇଛ । ଅଙ୍ଗିରସ, ତୁମେ ଗୋମାନେକୁ ଅଟାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଛ, ଦୃଢ଼ ଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଗୋମାନେକୁ ବାହାର କରିଛ ।
ପପ୍ରାଥ କ୍ଷାଂ ମହି ଦଂସୋ ଵ୍ଯୁର୍ଵୀମୁପ ଦ୍ଯାମୃଷ୍ଵୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ର ସ୍ତଭାଯଃ । ଅଧାରଯୋ ରୋଦସୀ ଦେଵପୁତ୍ରେ ପ୍ରତ୍ନେ ମାତରା ଯହ୍ଵୀ ଋତସ୍ଯ
ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ, ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଚାଉଁ ହେଉ । ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇଛ । ଦୁଇ ଦେବୀ ପୁତ୍ରୀ, ପୁରାତନ ମାତାମାନେ, ଯୁବତୀ ଏବଂ ନ୍ୟାୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା, ତୁମେ ସମର୍ଥନ କରିଛ ।
ଅଧ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେ ପୁର ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵା ଏକଂ ତଵସଂ ଦଧିରେ ଭରାଯ । ଅଦେଵୋ ଯଦଭ୍ଯୌହିଷ୍ଟ ଦେଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଷାତା ଵୃଣତ ଇନ୍ଦ୍ରମତ୍ର
ପୁରାତନ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁରରେ ଏକା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଅଧର୍ମୀ ଦେବତାମାନେକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଲୋକ ଦେବା ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ ।
ଅଧ ଦ୍ଯୌଶ୍ଚିତ୍ତେ ଅପ ସା ନୁ ଵଜ୍ରାଦ୍ଦ୍ଵିତାନମଦ୍ଭିଯସା ସ୍ଵସ୍ଯ ମନ୍ଯୋଃ । ଅହିଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭ୍ଯୋହସାନଂ ନି ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ଶଯଥେ ଜଘାନ
ତାପରେ ଆକାଶ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାଗିଗଲା । ଘାତରେ ଜଳ ବାହାରିଗଲା । ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସର୍ପକୁ ଆଘାତ କରି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ନିମ୍ନ କରିଦେଲେ ।
ଅଧ ତ୍ଵଷ୍ଟା ତେ ମହ ଉଗ୍ର ଵଜ୍ରଂ ସହସ୍ରଭୃଷ୍ଟିଂ ଵଵୃତଚ୍ଛତାଶ୍ରିମ୍ । ନିକାମମରମଣସଂ ଯେନ ନଵନ୍ତମହିଂ ସଂ ପିଣଗୃଜୀଷିନ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ତୁମ ପାଇଁ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ବଜ୍ର ତିଆରି କଲେ, ହଜାରଟି କଣ୍ଟା ଏବଂ ଶତଟି ଧାର ଥିଲା । ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଅନ୍ୟାୟୀ ସର୍ପକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ ।
ଵର୍ଧାନ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ମରୁତଃ ସଜୋଷାଃ ପଚଚ୍ଛତଂ ମହିଷାଁ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯମ୍ । ପୂଷା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ରୀଣି ସରାଂସି ଧାଵନ୍ଵୃତ୍ରହଣଂ ମଦିରମଂଶୁମସ୍ମୈ
ସମସ୍ତ ମରୁତମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଫରିଂ ପକାଇଲେ । ପୂଷା ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ଲୋକରେ ଦୌଡ଼ି, ବୃତ୍ର ନାଶକ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଭରା ପାନୀୟ ଆଣିଦେଲେ ।
ଆ କ୍ଷୋଦୋ ମହି ଵୃତଂ ନଦୀନାଂ ପରିଷ୍ଠିତମସୃଜ ଊର୍ମିମପାମ୍ । ତାସାମନୁ ପ୍ରଵତ ଇନ୍ଦ୍ର ପନ୍ଥାଂ ପ୍ରାର୍ଦଯୋ ନୀଚୀରପସଃ ସମୁଦ୍ରମ୍
ତୁମେ ନଦୀମାନଙ୍କର ବଡ଼ ବନ୍ଧ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ଧାରାର ତରଙ୍ଗକୁ ଆଗକୁ ଦେଲେ । ତାଙ୍କର ପଥ ଅନୁସରି, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜଳର ରାସ୍ତା ଖୋଲି ଏବଂ ସମୁଦ୍ରକୁ ନେଇଗଲେ ।
ଏଵା ତା ଵିଶ୍ଵା ଚକୃଵାଂସମିନ୍ଦ୍ରଂ ମହାମୁଗ୍ରମଜୁର୍ଯଂ ସହୋଦାମ୍ । ସୁଵୀରଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵାଯୁଧଂ ସୁଵଜ୍ରମା ବ୍ରହ୍ମ ନଵ୍ଯମଵସେ ଵଵୃତ୍ଯାତ୍
ଏପରି ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ଶକ୍ତିର ସାଥୀ ଇନ୍ଦ୍ର । ଆମେ ତୁମକୁ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ବଜ୍ର ସହିତ, ନୂତନ ଷ୍ଲୋକରେ ସ୍ତୁତି କରି ସହଯୋଗ ଚାହୁଁ ।
ସ ନୋ ଵାଜାଯ ଶ୍ରଵସ ଇଷେ ଚ ରାଯେ ଧେହି ଦ୍ଯୁମତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିପ୍ରାନ୍ । ଭରଦ୍ଵାଜେ ନୃଵତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂରୀନ୍ଦିଵି ଚ ସ୍ମୈଧି ପାର୍ଯେ ନ ଇନ୍ଦ୍ର
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଗୌରବ, ଶକ୍ତି ଏବଂ ଧନ ଦିଅ । ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ପାଇଁ ଉଜ୍ଵଳତା ଦିଅ । ଭରଦ୍ୱାଜ ପାଇଁ ନେତା ଏବଂ ବୀରମାନେ ଦିଅ, ଏବଂ ଦିବରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ରକ୍ଷକ ହେଉ ।
ଅଯା ଵାଜଂ ଦେଵହିତଂ ସନେମ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଏହି ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ, ଆମେ ପୁରସ୍କାର ଜିତିବା । ଶତ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବା ।
ତମୁ ଷ୍ଟୁହି ଯୋ ଅଭିଭୂତ୍ଯୋଜା ଵନ୍ଵନ୍ନଵାତଃ ପୁରୁହୂତ ଇନ୍ଦ୍ରଃ । ଅଷାଳ୍ହମୁଗ୍ରଂ ସହମାନମାଭିର୍ଗୀର୍ଭିର୍ଵର୍ଧ ଵୃଷଭଂ ଚର୍ଷଣୀନାମ୍
ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଅଜୟ, ଅନେକ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର । ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରିଥିବା, ଗୀତରେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷକୁ ବଢ଼ାଇ ।
ସ ଯୁଧ୍ମଃ ସତ୍ଵା ଖଜକୃତ୍ସମଦ୍ଵା ତୁଵିମ୍ରକ୍ଷୋ ନଦନୁମାଁ ଋଜୀଷୀ । ବୃହଦ୍ରେଣୁଶ୍ଚ୍ଯଵନୋ ମାନୁଷୀଣାମେକଃ କୃଷ୍ଟୀନାମଭଵତ୍ସହାଵା
ସେ ଯୋଦ୍ଧା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତକୁ ହଲାଇ ଦେଉଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦ୍ରୁତ, ମାନବମାନେର ନେତା । ବଡ଼ ଧୂଳିରେ ଜନମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେ ଏକା ଜନମାନେର ଅଜୟ ହେଲେ ।
ତ୍ଵଂ ହ ନୁ ତ୍ଯଦଦମାଯୋ ଦସ୍ଯୂଁରେକଃ କୃଷ୍ଟୀରଵନୋରାର୍ଯାଯ । ଅସ୍ତି ସ୍ଵିନ୍ନୁ ଵୀର୍ଯଂ ତତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନ ସ୍ଵିଦସ୍ତି ତଦୃତୁଥା ଵି ଵୋଚଃ
ତୁମେ ଅଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଏକା ହାରାଇ ଆର୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା। ଏହି ତୁମର ଏକମାତ୍ର ଶକ୍ତି କି? କିମ୍ବା ତୁମର ଶକ୍ତି ଏଠାରେ ଅଧିକ ଅଛି? ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହାକୁ ସତ୍ୟ କହ।
ସଦିଦ୍ଧି ତେ ତୁଵିଜାତସ୍ଯ ମନ୍ଯେ ସହଃ ସହିଷ୍ଠ ତୁରତସ୍ତୁରସ୍ଯ । ଉଗ୍ରମୁଗ୍ରସ୍ଯ ତଵସସ୍ତଵୀଯୋଽରଧ୍ରସ୍ଯ ରଧ୍ରତୁରୋ ବଭୂଵ
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁରନ୍ତ ତୁରନ୍ତ। ତୁମର କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଦୃଢ଼ତା ଆଉ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛି, ଅପରାଜିତ ଦୃଢ଼ତା ଆଉ ଦୃଢ଼ ହୋଇଛି।