ଅଗ୍ନିସ୍ତିଗ୍ମେନ ଶୋଚିଷା ଯାସଦ୍ଵିଶ୍ଵଂ ନ୍ଯତ୍ରିଣମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ନୋ ଵନତେ ରଯିମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଗୁନିରେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଦୂର କର; ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଜିତ।
ସୁଵୀରଂ ରଯିମା ଭର ଜାତଵେଦୋ ଵିଚର୍ଷଣେ । ଜହି ରକ୍ଷାଂସି ସୁକ୍ରତୋ
ହେ ଜାତବେଦସ୍, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମକୁ ବୀର ଧନ ଦିଅ; ହେ ସୁକୌଶଳୀ, ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କର।
ତ୍ଵଂ ନଃ ପାହ୍ଯଂହସୋ ଜାତଵେଦୋ ଅଘାଯତଃ । ରକ୍ଷା ଣୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍କଵେ
ହେ ଜାତବେଦ, ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଜ୍ଞାନୀ, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ।
ଯୋ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଦୁରେଵ ଆ ମର୍ତୋ ଵଧାଯ ଦାଶତି । ତସ୍ମାନ୍ନଃ ପାହ୍ଯଂହସଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଦୂରରୁ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ଵଂ ତଂ ଦେଵ ଜିହ୍ଵଯା ପରି ବାଧସ୍ଵ ଦୁଷ୍କୃତମ୍ । ମର୍ତୋ ଯୋ ନୋ ଜିଘାଂସତି
ହେ ଦେବତା, ତୁମର ଜିହ୍ବାଦ୍ୱାରା ଯେ ମଣିଷ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଦୁଷ୍କର୍ମୀକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଭରଦ୍ଵାଜାଯ ସପ୍ରଥଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛ ସହନ୍ତ୍ଯ । ଅଗ୍ନେ ଵରେଣ୍ଯଂ ଵସୁ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଣ।
ଅଗ୍ନିର୍ଵୃତ୍ରାଣି ଜଙ୍ଘନଦ୍ଦ୍ରଵିଣସ୍ଯୁର୍ଵିପନ୍ଯଯା । ସମିଦ୍ଧଃ ଶୁକ୍ର ଆହୁତଃ
ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଶତୃମାନେକୁ ଦଳନ କରିଛନ୍ତି, ଧନ ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଗର୍ଭେ ମାତୁଃ ପିତୁଷ୍ପିତା ଵିଦିଦ୍ଯୁତାନୋ ଅକ୍ଷରେ । ସୀଦନ୍ନୃତସ୍ଯ ଯୋନିମା
ମାଆର ଗର୍ଭରେ, ପିତାଙ୍କ ପିତା, ଅବିରତ ଚମକୁଥିବା, ସତ୍ୟର ମୂଳରେ ବସିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରଜାଵଦା ଭର ଜାତଵେଦୋ ଵିଚର୍ଷଣେ । ଅଗ୍ନେ ଯଦ୍ଦୀଦଯଦ୍ଦିଵି
ହେ ଜାତବେଦ, ସନ୍ତାନ ସମୃଦ୍ଧି ଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଣ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆକାଶରେ ଉଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛ।
ଉପ ତ୍ଵା ରଣ୍ଵସଂଦୃଶଂ ପ୍ରଯସ୍ଵନ୍ତଃ ସହସ୍କୃତ । ଅଗ୍ନେ ସସୃଜ୍ମହେ ଗିରଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭା ଥିବା ତୁମ ପାଖକୁ ଆମେ ଆମର ଗୀତ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ପଠାଉଛୁ।
ଉପ ଚ୍ଛାଯାମିଵ ଘୃଣେରଗନ୍ମ ଶର୍ମ ତେ ଵଯମ୍ । ଅଗ୍ନେ ହିରଣ୍ଯସଂଦୃଶଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁନା ରଙ୍ଗର ତୁମ ଛାୟାକୁ, ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଛାୟା ପରି ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ।
ଯ ଉଗ୍ର ଇଵ ଶର୍ଯହା ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ନ ଵଂସଗଃ । ଅଗ୍ନେ ପୁରୋ ରୁରୋଜିଥ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଯୋଦ୍ଧା ପରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷଭ ପରି ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଛ।
ଆ ଯଂ ହସ୍ତେ ନ ଖାଦିନଂ ଶିଶୁଂ ଜାତଂ ନ ବିଭ୍ରତି । ଵିଶାମଗ୍ନିଂ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍
ଯାହାକୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକେ ଶିଶୁ ପରି ହାତରେ ଧରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଇ ଅଗ୍ନି, ଗୋତିଆ ମଧ୍ୟରେ ନ୍ୟାୟପର।
ପ୍ର ଦେଵଂ ଦେଵଵୀତଯେ ଭରତା ଵସୁଵିତ୍ତମମ୍ । ଆ ସ୍ଵେ ଯୋନୌ ନି ଷୀଦତୁ
ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ, ଧନ ଦାତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଣ, ସେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।
ଆ ଜାତଂ ଜାତଵେଦସି ପ୍ରିଯଂ ଶିଶୀତାତିଥିମ୍ । ସ୍ଯୋନ ଆ ଗୃହପତିମ୍
ନବଜାତ ଜାତବେଦ, ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ଆମେ ତୁମକୁ ମୃଦୁ ଗୃହସ୍ଥ ପରି ସ୍ବାଗତ କରୁ।
ଅଗ୍ନେ ଯୁକ୍ଷ୍ଵା ହି ଯେ ତଵାଶ୍ଵାସୋ ଦେଵ ସାଧଵଃ । ଅରଂ ଵହନ୍ତି ମନ୍ଯଵେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଯୁତ କର, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ରତାରେ ଆହୁତି ବହନ କରନ୍ତି।
ଅଚ୍ଛା ନୋ ଯାହ୍ଯା ଵହାଭି ପ୍ରଯାଂସି ଵୀତଯେ । ଆ ଦେଵାନ୍ସୋମପୀତଯେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆହୁତି ନେଇ ଆସ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସୋମପାନ ଅର୍ପଣ କର।
ଉଦଗ୍ନେ ଭାରତ ଦ୍ଯୁମଦଜସ୍ରେଣ ଦଵିଦ୍ଯୁତତ୍ । ଶୋଚା ଵି ଭାହ୍ଯଜର
ହେ ଅଗ୍ନି, ଭାରତମାନେ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକରେ ଉଠ, ଅଜର ଅମର ହୋଇ ଚମକ।
ଵୀତୀ ଯୋ ଦେଵଂ ମର୍ତୋ ଦୁଵସ୍ଯେଦଗ୍ନିମୀଳୀତାଧ୍ଵରେ ହଵିଷ୍ମାନ୍ । ହୋତାରଂ ସତ୍ଯଯଜଂ ରୋଦସ୍ଯୋରୁତ୍ତାନହସ୍ତୋ ନମସା ଵିଵାସେତ୍
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେଇ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜା କରେ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶର ସତ୍ୟ ହୋତାକୁ ହାତ ଉଠାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଡାକେ—
ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଋଚା ହଵିର୍ହୃଦା ତଷ୍ଟଂ ଭରାମସି । ତେ ତେ ଭଵନ୍ତୂକ୍ଷଣ ଋଷଭାସୋ ଵଶା ଉତ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତ ଓ ଆହୁତି ସହ ହୃଦୟରେ ତିଆରି କରା ଦାନ ଆଣୁଛୁ। ତୁମର ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକମାନେ ତୁମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ଦେଵାସୋ ଅଗ୍ରିଯମିନ୍ଧତେ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମମ୍ । ଯେନା ଵସୂନ୍ଯାଭୃତା ତୃଳ୍ହା ରକ୍ଷାଂସି ଵାଜିନା
ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗ୍ରଣୀ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ବୃତ୍ରକୁ ନିଅସ୍ତ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆଣିଦିଅଯାଏ, ଏବଂ ତିନି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ପିବା ସୋମମଭି ଯମୁଗ୍ର ତର୍ଦ ଊର୍ଵଂ ଗଵ୍ଯଂ ମହି ଗୃଣାନ ଇନ୍ଦ୍ର । ଵି ଯୋ ଧୃଷ୍ଣୋ ଵଧିଷୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଵିଶ୍ଵା ଵୃତ୍ରମମିତ୍ରିଯା ଶଵୋଭିଃ
ଉତ୍କଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଯାହା ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ସୋମ ରସ ପିଉ । ତୁମେ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କର ବଡ଼ ଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ତୁମର ଶକ୍ତି ଏବଂ ବଜ୍ର ହାତରେ ରଖି ସମସ୍ତ ବୃତ୍ର ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର ।
ସ ଈଂ ପାହି ଯ ଋଜୀଷୀ ତରୁତ୍ରୋ ଯଃ ଶିପ୍ରଵାନ୍ଵୃଷଭୋ ଯୋ ମତୀନାମ୍ । ଯୋ ଗୋତ୍ରଭିଦ୍ଵଜ୍ରଭୃଦ୍ଯୋ ହରିଷ୍ଠାଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ରାଁ ଅଭି ତୃନ୍ଧି ଵାଜାନ୍
ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପିଉ, ଯିଏ ଦ୍ରୁତ, ବିଜୟୀ, ଲମ୍ବା କେଶ ଥିବା ବୃଷ, ଜ୍ଞାନର ଅଧିପତି । ଯିଏ ଗୋଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଗୋଡ଼ା ଭଳି ଦ୍ରୁତ । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ଉଜ୍ଵଳତାରେ ପୁରସ୍କାର ଜିତିନିଅ ।
ଏଵା ପାହି ପ୍ରତ୍ନଥା ମନ୍ଦତୁ ତ୍ଵା ଶ୍ରୁଧି ବ୍ରହ୍ମ ଵାଵୃଧସ୍ଵୋତ ଗୀର୍ଭିଃ । ଆଵିଃ ସୂର୍ଯଂ କୃଣୁହି ପୀପିହୀଷୋ ଜହି ଶତ୍ରୂଁରଭି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ତୃନ୍ଧି
ପୁରାତନ ଦିନରେ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ପିଉ । ତୁମର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ୁ, ଗୀତ ଶୁଣ, ଆମର ଗୀତରେ ବଢ଼ । ଜଳପାଇବାକୁ ଚାହାଁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋମାନେକୁ ଜିତିନିଅ ।
ତେ ତ୍ଵା ମଦା ବୃହଦିନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଧାଵ ଇମେ ପୀତା ଉକ୍ଷଯନ୍ତ ଦ୍ଯୁମନ୍ତମ୍ । ମହାମନୂନଂ ତଵସଂ ଵିଭୂତିଂ ମତ୍ସରାସୋ ଜର୍ହୃଷନ୍ତ ପ୍ରସାହମ୍
ଏହି ମଦ ରସଗୁଡ଼ିକ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପିଇଲେ ତୁମେ ଉଜ୍ଵଳ ହେଉ । ଉତ୍ସାହିତମାନେ ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯେଭିଃ ସୂର୍ଯମୁଷସଂ ମନ୍ଦସାନୋଽଵାସଯୋଽପ ଦୃଳ୍ହାନି ଦର୍ଦ୍ରତ୍ । ମହାମଦ୍ରିଂ ପରି ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ସନ୍ତଂ ନୁତ୍ଥା ଅଚ୍ଯୁତଂ ସଦସସ୍ପରି ସ୍ଵାତ୍
ଏହି ମଦ ରସ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଉଷାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ । ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କର । ଇନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଘେରି ଦେଖ, ଉଠି ଅଚଳ ଆସନକୁ ଚାରିପାଖ ଘୁଞ୍ଚ ।
ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ତଵ ତଦ୍ଦଂସନାଭିରାମାସୁ ପକ୍ଵଂ ଶଚ୍ଯା ନି ଦୀଧଃ । ଔର୍ଣୋର୍ଦୁର ଉସ୍ରିଯାଭ୍ଯୋ ଵି ଦୃଳ୍ହୋଦୂର୍ଵାଦ୍ଗା ଅସୃଜୋ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵାନ୍
ତୁମର ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା, କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଦକ୍ଷତାରେ ତୁମେ ପକ୍କ ଅଫରିଂ ପକାଇଛ । ଅଙ୍ଗିରସ, ତୁମେ ଗୋମାନେକୁ ଅଟାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଛ, ଦୃଢ଼ ଅଟାକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଗୋମାନେକୁ ବାହାର କରିଛ ।
ପପ୍ରାଥ କ୍ଷାଂ ମହି ଦଂସୋ ଵ୍ଯୁର୍ଵୀମୁପ ଦ୍ଯାମୃଷ୍ଵୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ର ସ୍ତଭାଯଃ । ଅଧାରଯୋ ରୋଦସୀ ଦେଵପୁତ୍ରେ ପ୍ରତ୍ନେ ମାତରା ଯହ୍ଵୀ ଋତସ୍ଯ
ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ, ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଚାଉଁ ହେଉ । ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇଛ । ଦୁଇ ଦେବୀ ପୁତ୍ରୀ, ପୁରାତନ ମାତାମାନେ, ଯୁବତୀ ଏବଂ ନ୍ୟାୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା, ତୁମେ ସମର୍ଥନ କରିଛ ।
ଅଧ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେ ପୁର ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଵା ଏକଂ ତଵସଂ ଦଧିରେ ଭରାଯ । ଅଦେଵୋ ଯଦଭ୍ଯୌହିଷ୍ଟ ଦେଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଷାତା ଵୃଣତ ଇନ୍ଦ୍ରମତ୍ର
ପୁରାତନ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁରରେ ଏକା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଅଧର୍ମୀ ଦେବତାମାନେକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆଲୋକ ଦେବା ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ ।
ଅଧ ଦ୍ଯୌଶ୍ଚିତ୍ତେ ଅପ ସା ନୁ ଵଜ୍ରାଦ୍ଦ୍ଵିତାନମଦ୍ଭିଯସା ସ୍ଵସ୍ଯ ମନ୍ଯୋଃ । ଅହିଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଅଭ୍ଯୋହସାନଂ ନି ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ଶଯଥେ ଜଘାନ
ତାପରେ ଆକାଶ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାଗିଗଲା । ଘାତରେ ଜଳ ବାହାରିଗଲା । ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସର୍ପକୁ ଆଘାତ କରି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ନିମ୍ନ କରିଦେଲେ ।