ଅଧ ସ୍ମାସ୍ଯ ପନଯନ୍ତି ଭାସୋ ଵୃଥା ଯତ୍ତକ୍ଷଦନୁଯାତି ପୃଥ୍ଵୀମ୍ । ସଦ୍ଯୋ ଯଃ ସ୍ଯନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷିତୋ ଧଵୀଯାନୃଣୋ ନ ତାଯୁରତି ଧନ୍ଵା ରାଟ୍
ତାଙ୍କର କିରଣ ଭ୍ରମଣ କରେ, ଯେବେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି କାମ କାରିଗର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି। ହଠାତ୍, ତାଙ୍କର ଧାରା ତୀବ୍ର ହୋଇ ଦୃତ ଗତିରେ ବହେ; ଋଣୀଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଯିବା ଲୋକ ପରି, ସେ ମରୁଭୂମି ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅର୍ଵନ୍ନିଦାଯା ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନେ ଅଗ୍ନିଭିରିଧାନଃ । ଵେଷି ରାଯୋ ଵି ଯାସି ଦୁଚ୍ଛୁନା ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉ। ତୁମେ ଧନ ଦିଅ, ଅପଶକୁ ଦୂର କର; ଆମେ ଶତ ସାହାଯ୍ୟରେ ବୀର ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ତ୍ଵଦ୍ଵିଶ୍ଵା ସୁଭଗ ସୌଭଗାନ୍ଯଗ୍ନେ ଵି ଯନ୍ତି ଵନିନୋ ନ ଵଯାଃ । ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ରଯିର୍ଵାଜୋ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଦିଵୋ ଵୃଷ୍ଟିରୀଡ୍ଯୋ ରୀତିରପାମ୍
ତୁମଠାରୁ, ହେ ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଭଲ ଫଳ ଚାଲିଯାଏ, ଗଛରୁ ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼ିଯିବା ପରି। ଶତ୍ରୁ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ସହଜରେ ମିଳେ, ଆକାଶର ବୃଷ୍ଟି ଓ ଜଳର ଧାରା ପରି।
ତ୍ଵଂ ଭଗୋ ନ ଆ ହି ରତ୍ନମିଷେ ପରିଜ୍ମେଵ କ୍ଷଯସି ଦସ୍ମଵର୍ଚାଃ । ଅଗ୍ନେ ମିତ୍ରୋ ନ ବୃହତ ଋତସ୍ଯାସି କ୍ଷତ୍ତା ଵାମସ୍ଯ ଦେଵ ଭୂରେଃ
ତୁମେ ଭାଗ୍ୟଦେବତା ପରି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଦିଅ; ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜରେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କର, ରକ୍ଷକ ପରି। ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ପରି ତୁମେ ବଡ଼ ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା, ବହୁତ ଭଲ ଦିଅ।
ସ ସତ୍ପତିଃ ଶଵସା ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରମଗ୍ନେ ଵିପ୍ରୋ ଵି ପଣେର୍ଭର୍ତି ଵାଜମ୍ । ଯଂ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଚେତ ଋତଜାତ ରାଯା ସଜୋଷା ନପ୍ତ୍ରାପାଂ ହିନୋଷି
ଯେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଋଷି ଦାନବଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯାହାକୁ ତୁମେ, ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଧନରେ ସହଯୋଗ କର, ଜଳର ସନ୍ତାନ ସହ।
ଯସ୍ତେ ସୂନୋ ସହସୋ ଗୀର୍ଭିରୁକ୍ଥୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ମର୍ତୋ ନିଶିତିଂ ଵେଦ୍ଯାନଟ୍ । ଵିଶ୍ଵଂ ସ ଦେଵ ପ୍ରତି ଵାରମଗ୍ନେ ଧତ୍ତେ ଧାନ୍ଯଂ ପତ୍ଯତେ ଵସଵ୍ଯୈଃ
ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶବ୍ଦ, ସ୍ତୁତି ଓ ଯଜ୍ଞରେ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଧନର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି, ଧନରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ରଖନ୍ତି।
ତା ନୃଭ୍ଯ ଆ ସୌଶ୍ରଵସା ସୁଵୀରାଗ୍ନେ ସୂନୋ ସହସଃ ପୁଷ୍ଯସେ ଧାଃ । କୃଣୋଷି ଯଚ୍ଛଵସା ଭୂରି ପଶ୍ଵୋ ଵଯୋ ଵୃକାଯାରଯେ ଜସୁରଯେ
ଏହି ଭଲ ଫଳ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବୀରତାରେ ଦିଅ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବହୁତ ପଶୁ, ବଘ୍ର ପାଇଁ ସନ୍ତାନ, ଉତ୍ସାହୀ ପାଇଁ ଧନ ଦିଅ।
ଵଦ୍ମା ସୂନୋ ସହସୋ ନୋ ଵିହାଯା ଅଗ୍ନେ ତୋକଂ ତନଯଂ ଵାଜି ନୋ ଦାଃ । ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଗୀର୍ଭିରଭି ପୂର୍ତିମଶ୍ଯାଂ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି; ଆମକୁ ସନ୍ତାନ, ପିଲା ଓ ଧନ ଦିଅ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତିରେ ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଉ; ଶତ ସାହାଯ୍ୟରେ ବୀର ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ଅଗ୍ନା ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦୁଵୋ ଧିଯଂ ଜୁଜୋଷ ଧୀତିଭିଃ । ଭସନ୍ନୁ ଷ ପ୍ର ପୂର୍ଵ୍ଯ ଇଷଂ ଵୁରୀତାଵସେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ତୁମର କୃପା ଚାହେ, ସେ ଜଣେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ ପୁରୁଣା ଧନ-ସମ୍ପଦ ଉପଲବ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ, ଯାହା ତାଙ୍କର ସହାୟ ହେବ।
ଅଗ୍ନିରିଦ୍ଧି ପ୍ରଚେତା ଅଗ୍ନିର୍ଵେଧସ୍ତମ ଋଷିଃ । ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରମୀଳତେ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମନୁଷୋ ଵିଶଃ
ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚୟ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ସବୁଠାରୁ କୁଶଳୀ ଓ ଦୃଷ୍ଟା; ମଣିଷମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ନାନା ହ୍ଯଗ୍ନେଽଵସେ ସ୍ପର୍ଧନ୍ତେ ରାଯୋ ଅର୍ଯଃ । ତୂର୍ଵନ୍ତୋ ଦସ୍ଯୁମାଯଵୋ ଵ୍ରତୈଃ ସୀକ୍ଷନ୍ତୋ ଅଵ୍ରତମ୍
ତୁମର ସହାୟତା ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଏକାଉଁଠି ହୋଇ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରେ; ଯେମାନେ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟାୟୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିନେଇଥାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିରପ୍ସାମୃତୀଷହଂ ଵୀରଂ ଦଦାତି ସତ୍ପତିମ୍ । ଯସ୍ଯ ତ୍ରସନ୍ତି ଶଵସଃ ସଂଚକ୍ଷି ଶତ୍ରଵୋ ଭିଯା
ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତିବା, ଏକ ଶୂରବୀର ଓ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ଦେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ କାପିଯାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିର୍ହି ଵିଦ୍ମନା ନିଦୋ ଦେଵୋ ମର୍ତମୁରୁଷ୍ଯତି । ସହାଵା ଯସ୍ଯାଵୃତୋ ରଯିର୍ଵାଜେଷ୍ଵଵୃତଃ
ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦେବତାକୁ ମଣିଷଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦୂରେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସଂରକ୍ଷିତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ଅଚ୍ଛା ନୋ ମିତ୍ରମହୋ ଦେଵ ଦେଵାନଗ୍ନେ ଵୋଚଃ ସୁମତିଂ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ଵୀହି ସ୍ଵସ୍ତିଂ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଦିଵୋ ନୄନ୍ଦ୍ଵିଷୋ ଅଂହାଂସି ଦୁରିତା ତରେମ ତା ତରେମ ତଵାଵସା ତରେମ
ହେ ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ଆମ ପାଇଁ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର; ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ରୁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ଆଣ; ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଦ୍ୱେଷ, ଦୁଃଖ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁକୁ ତୁମ ସହାୟତାରେ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଇମମୂ ଷୁ ଵୋ ଅତିଥିମୁଷର୍ବୁଧଂ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ଵିଶାଂ ପତିମୃଞ୍ଜସେ ଗିରା । ଵେତୀଦ୍ଦିଵୋ ଜନୁଷା କଚ୍ଚିଦା ଶୁଚିର୍ଜ୍ଯୋକ୍ଚିଦତ୍ତି ଗର୍ଭୋ ଯଦଚ୍ଯୁତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମେମାନେଙ୍କର ଏହି ଅତିଥି, ସଦା ଜାଗ୍ରତ ଓ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ସେ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣନ୍ତି, ସେ ନିର୍ମଳ, ଯେତେବେଳେ ଆଧାର ଦୃଢ଼ ଥାଏ, ସେ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ମିତ୍ରଂ ନ ଯଂ ସୁଧିତଂ ଭୃଗଵୋ ଦଧୁର୍ଵନସ୍ପତାଵୀଡ୍ଯମୂର୍ଧ୍ଵଶୋଚିଷମ୍ । ସ ତ୍ଵଂ ସୁପ୍ରୀତୋ ଵୀତହଵ୍ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିର୍ମହଯସେ ଦିଵେଦିଵେ
ଭୃଗୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ର ସଦୃଶ ଭଲଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଜଙ୍ଗଲ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ସିଧା ଶିଖା ଉଠୁଥିବା; ଏପରି ଭାବରେ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ପଣ-ଗ୍ରାହକ, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରତିଦିନ ବଡ଼ ହେଉଛ।
ସ ତ୍ଵଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯାଵୃକୋ ଵୃଧୋ ଭୂରର୍ଯଃ ପରସ୍ଯାନ୍ତରସ୍ଯ ତରୁଷଃ । ରାଯଃ ସୂନୋ ସହସୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ଛର୍ଦିର୍ଯଚ୍ଛ ଵୀତହଵ୍ଯାଯ ସପ୍ରଥୋ ଭରଦ୍ଵାଜାଯ ସପ୍ରଥଃ
ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅପରାଜିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଅର୍ପଣକାରୀ ଓ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷା ଓ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
ଦ୍ଯୁତାନଂ ଵୋ ଅତିଥିଂ ସ୍ଵର୍ଣରମଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ମନୁଷଃ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍ । ଵିପ୍ରଂ ନ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଵଚସଂ ସୁଵୃକ୍ତିଭିର୍ହଵ୍ଯଵାହମରତିଂ ଦେଵମୃଞ୍ଜସେ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅତିଥି, ଆଲୋକର ପ୍ରଭୁ, ମଣିଷମାନେଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ହୋତା, ନିପୁଣ; ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତ ସଦୃଶ, ମଧୁର କଥା ଓ ସୁନ୍ଦର ଶ୍ଲୋକରେ, ଅର୍ପଣ ଗ୍ରାହକ ଦେବତା, ଦାନଶୀଳ।
ପାଵକଯା ଯଶ୍ଚିତଯନ୍ତ୍ଯା କୃପା କ୍ଷାମନ୍ରୁରୁଚ ଉଷସୋ ନ ଭାନୁନା । ତୂର୍ଵନ୍ନ ଯାମନ୍ନେତଶସ୍ଯ ନୂ ରଣ ଆ ଯୋ ଘୃଣେ ନ ତତୃଷାଣୋ ଅଜରଃ
ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପେ, ସେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରକାଶ ଛାଡ଼େ, ଉଷା ଭଳି ଆଲୋକରେ; ସେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ କେବେ ଥକେନାହିଁ, ସଦା ଯୁବକ, ତାଙ୍କର ତେଜ କେବେ କମେନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ଵଃ ସମିଧା ଦୁଵସ୍ଯତ ପ୍ରିଯମ୍ପ୍ରିଯଂ ଵୋ ଅତିଥିଂ ଗୃଣୀଷଣି । ଉପ ଵୋ ଗୀର୍ଭିରମୃତଂ ଵିଵାସତ ଦେଵୋ ଦେଵେଷୁ ଵନତେ ହି ଵାର୍ଯଂ ଦେଵୋ ଦେଵେଷୁ ଵନତେ ହି ନୋ ଦୁଵଃ
ସମିଧା ଦେଇ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ତୁମର ଶ୍ଲୋକରେ ଅମୃତଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର, କାରଣ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ଆମର କୃପା ଜିତନ୍ତି।
ସମିଦ୍ଧମଗ୍ନିଂ ସମିଧା ଗିରା ଗୃଣେ ଶୁଚିଂ ପାଵକଂ ପୁରୋ ଅଧ୍ଵରେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵିପ୍ରଂ ହୋତାରଂ ପୁରୁଵାରମଦ୍ରୁହଂ କଵିଂ ସୁମ୍ନୈରୀମହେ ଜାତଵେଦସମ୍
ସମିଧା ଓ ଗୀତରେ ମୁଁ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଶୁଭ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ଥିର; ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତ, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିବା, କପଟ ନଥିବା, ଦୃଷ୍ଟା, ଆମେ ଭଲ ଇଚ୍ଛାରେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ତ୍ଵାଂ ଦୂତମଗ୍ନେ ଅମୃତଂ ଯୁଗେଯୁଗେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ଦଧିରେ ପାଯୁମୀଡ୍ଯମ୍ । ଦେଵାସଶ୍ଚ ମର୍ତାସଶ୍ଚ ଜାଗୃଵିଂ ଵିଭୁଂ ଵିଶ୍ପତିଂ ନମସା ନି ଷେଦିରେ
ତୁମକୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଅମୃତ ଦୂତ, ପ୍ରତି ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳନରେ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରାହକ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିୟୋଜିତ କରାଯାଇଛି; ଦେବମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ, ସଦା ସଚେତନ ଭାବେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତୁମକୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ବସାଇଛନ୍ତି।
ଵିଭୂଷନ୍ନଗ୍ନ ଉଭଯାଁ ଅନୁ ଵ୍ରତା ଦୂତୋ ଦେଵାନାଂ ରଜସୀ ସମୀଯସେ । ଯତ୍ତେ ଧୀତିଂ ସୁମତିମାଵୃଣୀମହେଽଧ ସ୍ମା ନସ୍ତ୍ରିଵରୂଥଃ ଶିଵୋ ଭଵ
ଶୋଭାମାନ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦୂତ ଭାବେ ଉଭୟ ନିୟମକୁ ଅନୁସରି ଦୁଇ ଜଗତ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଚାଲିଥାଅ; ଆମେ ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଓ ଭଲ ଇଚ୍ଛାକୁ ବାଛୁଛୁ—ତେଣୁ ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ତିନିପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ହେଉ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ।
ତଂ ସୁପ୍ରତୀକଂ ସୁଦୃଶଂ ସ୍ଵଞ୍ଚମଵିଦ୍ଵାଂସୋ ଵିଦୁଷ୍ଟରଂ ସପେମ । ସ ଯକ୍ଷଦ୍ଵିଶ୍ଵା ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ର ହଵ୍ଯମଗ୍ନିରମୃତେଷୁ ଵୋଚତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଭ ମୁହଁ, ସୁନ୍ଦର ଦେଖିବାକୁ, ଜ୍ଞାନୀ, ଆମେ ଜଣା ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଚାହୁଁ; ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି, ଅମୃତମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଅର୍ପଣ ସୂଚନା କରୁନ୍ତୁ।
ତମଗ୍ନେ ପାସ୍ଯୁତ ତଂ ପିପର୍ଷି ଯସ୍ତ ଆନଟ୍ କଵଯେ ଶୂର ଧୀତିମ୍ । ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଵା ନିଶିତିଂ ଵୋଦିତିଂ ଵା ତମିତ୍ପୃଣକ୍ଷି ଶଵସୋତ ରାଯା
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ଆଣିଦିଏ, ଶୂର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପୁରୋହିତକୁ, ସେଉଁଠାରେ ତୁମେ ସେଉଁଠିକୁ ରକ୍ଷା କର ଓ ପୋଷଣ କର; ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ହେଉ କି ଆଲୋକ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ଧନରେ ପୂରଣ କର।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଵନୁଷ୍ଯତୋ ନି ପାହି ତ୍ଵମୁ ନଃ ସହସାଵନ୍ନଵଦ୍ଯାତ୍ । ସଂ ତ୍ଵା ଧ୍ଵସ୍ମନ୍ଵଦଭ୍ଯେତୁ ପାଥଃ ସଂ ରଯି ସ୍ପୃହଯାଯ୍ଯଃ ସହସ୍ରୀ
ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇ ରଖ; ତୁମେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ପବିତ୍ର ଧାରା ଆମ ସହ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଆମେ ଆଶା କରୁଥିବା ଧନ-ସମ୍ପଦ ସହ ଏକତ୍ର ଆସୁ, ଅପାର ହେଉ।
ଅଗ୍ନିର୍ହୋତା ଗୃହପତିଃ ସ ରାଜା ଵିଶ୍ଵା ଵେଦ ଜନିମା ଜାତଵେଦାଃ । ଦେଵାନାମୁତ ଯୋ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଯଜିଷ୍ଠଃ ସ ପ୍ର ଯଜତାମୃତାଵା
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ହୋତା, ଘରର ମାଲିକ, ସେଇ ରାଜା ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଜାତବେଦା; ଦେବତାମାନେ ଓ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେଇ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ସେଇ, ଯିଏ ଅନେକ ଉପହାରରେ ଧନୀ, ବଳିଦାନକାରୀମାନେଙ୍କୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେ ଯଦଦ୍ଯ ଵିଶୋ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯ ହୋତଃ ପାଵକଶୋଚେ ଵେଷ୍ଟ୍ଵଂ ହି ଯଜ୍ଵା । ଋତା ଯଜାସି ମହିନା ଵି ଯଦ୍ଭୂର୍ହଵ୍ଯା ଵହ ଯଵିଷ୍ଠ ଯା ତେ ଅଦ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ତୁମେ ଜଣସାଧାରଣଙ୍କ ବଳିଦାନରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତିଆ ଆଲୋକରେ ହୋତା ଭାବେ ବସିଛ; ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ବଳିଦାନକାରୀ; ତୁମେ ସତ୍ୟ ଓ ମହିମାରେ ବଳିଦାନ କରୁଛ; ଆଜି ତୁମର ଯେଉଁ ଉପହାର ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଆଣିଦିଅ, ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ।
ଅଭି ପ୍ରଯାଂସି ସୁଧିତାନି ହି ଖ୍ଯୋ ନି ତ୍ଵା ଦଧୀତ ରୋଦସୀ ଯଜଧ୍ଯୈ । ଅଵା ନୋ ମଘଵନ୍ଵାଜସାତାଵଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵାନି ଦୁରିତା ତରେମ ତା ତରେମ ତଵାଵସା ତରେମ
ତୁମ ପୂଜା ପାଇଁ ଭଲଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ପଥଗୁଡିକ ଆଗକୁ ଯାଉ; ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ତୁମକୁ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ବସାଇଦିଅନ୍ତୁ; ଦାନଶୀଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅଟଳ ଭାବେ ତୁମର ସାହାଯ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା—ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମେ ସମସ୍ତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଅଗ୍ନେ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସ୍ଵନୀକ ଦେଵୈରୂର୍ଣାଵନ୍ତଂ ପ୍ରଥମଃ ସୀଦ ଯୋନିମ୍ । କୁଲାଯିନଂ ଘୃତଵନ୍ତଂ ସଵିତ୍ରେ ଯଜ୍ଞଂ ନଯ ଯଜମାନାଯ ସାଧୁ
ଅଗ୍ନି, ତୁମ ନିଜ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଉଲ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ପ୍ରଥମ ଆସନରେ ବସ; ସବିତା ପାଇଁ ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ବଳିଦାନକୁ ନିଜେ ନେଇ, ବଳିଦାନକାରୀଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ନେଇଯାଅ।