ଯଜସ୍ଵ ହୋତରିଷିତୋ ଯଜୀଯାନଗ୍ନେ ବାଧୋ ମରୁତାଂ ନ ପ୍ରଯୁକ୍ତି । ଆ ନୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ନାସତ୍ଯା ଦ୍ଯାଵା ହୋତ୍ରାଯ ପୃଥିଵୀ ଵଵୃତ୍ଯାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପୂଜାରେ ହୋତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ ବଡ଼ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କର। ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଡାକିବାରେ ବାଧା ହେଉନି। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ନାସତ୍ୟ, ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ହୋମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ହୋତା ମନ୍ଦ୍ରତମୋ ନୋ ଅଧ୍ରୁଗନ୍ତର୍ଦେଵୋ ଵିଦଥା ମର୍ତ୍ଯେଷୁ । ପାଵକଯା ଜୁହ୍ଵା ଵହ୍ନିରାସାଗ୍ନେ ଯଜସ୍ଵ ତନ୍ଵଂ ତଵ ସ୍ଵାମ୍
ତୁମେ ହୋତା, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ବି ଅସଫଳ ନୁହଁ, ହେ ଦେବତା। ତୁମ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଜିଭା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଭାବେ ଆସି, ନିଜ ଆକୃତିରେ ପୂଜା କର।
ଧନ୍ଯା ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵେ ଧିଷଣା ଵଷ୍ଟି ପ୍ର ଦେଵାଞ୍ଜନ୍ମ ଗୃଣତେ ଯଜଧ୍ଯୈ । ଵେପିଷ୍ଠୋ ଅଙ୍ଗିରସାଂ ଯଦ୍ଧ ଵିପ୍ରୋ ମଧୁଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଭନତି ରେଭ ଇଷ୍ଟୌ
ଯେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅନୁପ୍ରେରିତ, ସେ ତୁମକୁ ଚାହେ, କାରଣ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ। ଯେ ଗାୟକ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ତୁମକୁ ପୂଜାକୁ ଡାକେ। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତେଜକ, ଯେ ସାଧୁ ମଧୁର କଣ୍ଠରେ ହୋମ ସମୟରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଏ।
ଅଦିଦ୍ଯୁତତ୍ସ୍ଵପାକୋ ଵିଭାଵାଗ୍ନେ ଯଜସ୍ଵ ରୋଦସୀ ଉରୂଚୀ । ଆଯୁଂ ନ ଯଂ ନମସା ରାତହଵ୍ଯା ଅଞ୍ଜନ୍ତି ସୁପ୍ରଯସଂ ପଞ୍ଚ ଜନାଃ
ଯେ ଚମକିଉଠିଲେ, ସବୁଜାଣି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ପୃଥିବୀର ବିଶାଳତାରେ ପୂଜା କର। ଯେପରି ଲୋକେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଭକ୍ତିରେ ନିର୍ବାଚିତ ହବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ପାଞ୍ଚ ଜନ ଭଲ ମାର୍ଗଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି।
ଵୃଞ୍ଜେ ହ ଯନ୍ନମସା ବର୍ହିରଗ୍ନାଵଯାମି ସ୍ରୁଗ୍ଘୃତଵତୀ ସୁଵୃକ୍ତିଃ । ଅମ୍ଯକ୍ଷି ସଦ୍ମ ସଦନେ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଶ୍ରାଯି ଯଜ୍ଞଃ ସୂର୍ଯେ ନ ଚକ୍ଷୁଃ
ଯେବେ ମୁଁ ଭକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ କୁଶ ଛାଡ଼ି, ଘୃତ ଭରା ଚମଚ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ଦିଏ, ସେବେ ଘର ଭୂମିରେ ନିର୍ମିତ ହୁଏ, ଯଜ୍ଞ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଷ୍ଟି ପରି ବିଶ୍ରାମ କରେ।
ଦଶସ୍ଯା ନଃ ପୁର୍ଵଣୀକ ହୋତର୍ଦେଵେଭିରଗ୍ନେ ଅଗ୍ନିଭିରିଧାନଃ । ରାଯଃ ସୂନୋ ସହସୋ ଵାଵସାନା ଅତି ସ୍ରସେମ ଵୃଜନଂ ନାଂହଃ
ପୁରୁଣା ପଦ୍ଧତିର ହୋତା, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତା ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ମଧ୍ଯେ ହୋତା ଦୁରୋଣେ ବର୍ହିଷୋ ରାଳଗ୍ନିସ୍ତୋଦସ୍ଯ ରୋଦସୀ ଯଜଧ୍ଯୈ । ଅଯଂ ସ ସୂନୁଃ ସହସ ଋତାଵା ଦୂରାତ୍ସୂର୍ଯୋ ନ ଶୋଚିଷା ତତାନ
ଘର ମଧ୍ୟରେ, ବେଦିକା ଉପରେ, ହୋତା ଭାବେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂଜା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କର। ଏହି ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ନୀତିରେ ଅଟୁଟ, ଦୂରରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି ଚାଲିଅଛନ୍ତି।
ଆ ଯସ୍ମିନ୍ତ୍ଵେ ସ୍ଵପାକେ ଯଜତ୍ର ଯକ୍ଷଦ୍ରାଜନ୍ସର୍ଵତାତେଵ ନୁ ଦ୍ଯୌଃ । ତ୍ରିଷଧସ୍ଥସ୍ତତରୁଷୋ ନ ଜଂହୋ ହଵ୍ଯା ମଘାନି ମାନୁଷା ଯଜଧ୍ଯୈ
ଯାହାର ଭିତରେ, ହେ ସବୁଜାଣି, ପୂଜ୍ୟ, ଦେବମାନେ ବସନ୍ତି—ହେ ରାଜା, ମନେ ହୁଏ ଦିଗ୍ଗଜ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ। ସେ ତିନି ଆସନରେ ବସି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି ପ୍ରସାରିତ, ମନୁଷ୍ୟମାନେର ହବ୍ୟ ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ତେଜିଷ୍ଠା ଯସ୍ଯାରତିର୍ଵନେରାଟ୍ ତୋଦୋ ଅଧ୍ଵନ୍ନ ଵୃଧସାନୋ ଅଦ୍ଯୌତ୍ । ଅଦ୍ରୋଘୋ ନ ଦ୍ରଵିତା ଚେତତି ତ୍ମନ୍ନମର୍ତ୍ଯୋଽଵର୍ତ୍ର ଓଷଧୀଷୁ
ଯାହାର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟଧିକ, ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଜିତିଥାଏ; ଅବିରତ ଚେତନା ଦ୍ୱାରା ପଥରେ ଚମକେ। ଧୋଖା ନଥିବା ଏକ ଦ୍ରୁତ ଚେତନା ରଖେ; ଅମର, ଅଦମ୍ୟ, ଔଷଧିରେ ବି ରହିଛନ୍ତି।
ସାସ୍ମାକେଭିରେତରୀ ନ ଶୂଷୈରଗ୍ନି ଷ୍ଟଵେ ଦମ ଆ ଜାତଵେଦାଃ । ଦ୍ର୍ଵନ୍ନୋ ଵନ୍ଵନ୍କ୍ରତ୍ଵା ନାର୍ଵୋସ୍ରଃ ପିତେଵ ଜାରଯାଯି ଯଜ୍ଞୈଃ
ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ନୁହେଁ, ଘରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ, ସବୁ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା। ଶତ୍ରୁକୁ ଦମନ କର, ଇଚ୍ଛାରେ ଜିତ, ବାପା ପରି ତୁମ ଆଗ୍ନିରେ ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।
ଅଧ ସ୍ମାସ୍ଯ ପନଯନ୍ତି ଭାସୋ ଵୃଥା ଯତ୍ତକ୍ଷଦନୁଯାତି ପୃଥ୍ଵୀମ୍ । ସଦ୍ଯୋ ଯଃ ସ୍ଯନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷିତୋ ଧଵୀଯାନୃଣୋ ନ ତାଯୁରତି ଧନ୍ଵା ରାଟ୍
ତାଙ୍କର କିରଣ ଭ୍ରମଣ କରେ, ଯେବେ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି କାମ କାରିଗର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି। ହଠାତ୍, ତାଙ୍କର ଧାରା ତୀବ୍ର ହୋଇ ଦୃତ ଗତିରେ ବହେ; ଋଣୀଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଯିବା ଲୋକ ପରି, ସେ ମରୁଭୂମି ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅର୍ଵନ୍ନିଦାଯା ଵିଶ୍ଵେଭିରଗ୍ନେ ଅଗ୍ନିଭିରିଧାନଃ । ଵେଷି ରାଯୋ ଵି ଯାସି ଦୁଚ୍ଛୁନା ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉ। ତୁମେ ଧନ ଦିଅ, ଅପଶକୁ ଦୂର କର; ଆମେ ଶତ ସାହାଯ୍ୟରେ ବୀର ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ତ୍ଵଦ୍ଵିଶ୍ଵା ସୁଭଗ ସୌଭଗାନ୍ଯଗ୍ନେ ଵି ଯନ୍ତି ଵନିନୋ ନ ଵଯାଃ । ଶ୍ରୁଷ୍ଟୀ ରଯିର୍ଵାଜୋ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଦିଵୋ ଵୃଷ୍ଟିରୀଡ୍ଯୋ ରୀତିରପାମ୍
ତୁମଠାରୁ, ହେ ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଭଲ ଫଳ ଚାଲିଯାଏ, ଗଛରୁ ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼ିଯିବା ପରି। ଶତ୍ରୁ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ସହଜରେ ମିଳେ, ଆକାଶର ବୃଷ୍ଟି ଓ ଜଳର ଧାରା ପରି।
ତ୍ଵଂ ଭଗୋ ନ ଆ ହି ରତ୍ନମିଷେ ପରିଜ୍ମେଵ କ୍ଷଯସି ଦସ୍ମଵର୍ଚାଃ । ଅଗ୍ନେ ମିତ୍ରୋ ନ ବୃହତ ଋତସ୍ଯାସି କ୍ଷତ୍ତା ଵାମସ୍ଯ ଦେଵ ଭୂରେଃ
ତୁମେ ଭାଗ୍ୟଦେବତା ପରି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣିଦିଅ; ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜରେ ଧନ ବଣ୍ଟନ କର, ରକ୍ଷକ ପରି। ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ପରି ତୁମେ ବଡ଼ ନୀତିର ରକ୍ଷକ, ଦେବତା, ବହୁତ ଭଲ ଦିଅ।
ସ ସତ୍ପତିଃ ଶଵସା ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରମଗ୍ନେ ଵିପ୍ରୋ ଵି ପଣେର୍ଭର୍ତି ଵାଜମ୍ । ଯଂ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଚେତ ଋତଜାତ ରାଯା ସଜୋଷା ନପ୍ତ୍ରାପାଂ ହିନୋଷି
ଯେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଋଷି ଦାନବଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯାହାକୁ ତୁମେ, ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଧନରେ ସହଯୋଗ କର, ଜଳର ସନ୍ତାନ ସହ।
ଯସ୍ତେ ସୂନୋ ସହସୋ ଗୀର୍ଭିରୁକ୍ଥୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ମର୍ତୋ ନିଶିତିଂ ଵେଦ୍ଯାନଟ୍ । ଵିଶ୍ଵଂ ସ ଦେଵ ପ୍ରତି ଵାରମଗ୍ନେ ଧତ୍ତେ ଧାନ୍ଯଂ ପତ୍ଯତେ ଵସଵ୍ଯୈଃ
ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଶବ୍ଦ, ସ୍ତୁତି ଓ ଯଜ୍ଞରେ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଧନର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି, ଧନରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ରଖନ୍ତି।
ତା ନୃଭ୍ଯ ଆ ସୌଶ୍ରଵସା ସୁଵୀରାଗ୍ନେ ସୂନୋ ସହସଃ ପୁଷ୍ଯସେ ଧାଃ । କୃଣୋଷି ଯଚ୍ଛଵସା ଭୂରି ପଶ୍ଵୋ ଵଯୋ ଵୃକାଯାରଯେ ଜସୁରଯେ
ଏହି ଭଲ ଫଳ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବୀରତାରେ ଦିଅ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବହୁତ ପଶୁ, ବଘ୍ର ପାଇଁ ସନ୍ତାନ, ଉତ୍ସାହୀ ପାଇଁ ଧନ ଦିଅ।
ଵଦ୍ମା ସୂନୋ ସହସୋ ନୋ ଵିହାଯା ଅଗ୍ନେ ତୋକଂ ତନଯଂ ଵାଜି ନୋ ଦାଃ । ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ଗୀର୍ଭିରଭି ପୂର୍ତିମଶ୍ଯାଂ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି; ଆମକୁ ସନ୍ତାନ, ପିଲା ଓ ଧନ ଦିଅ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତିରେ ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଉ; ଶତ ସାହାଯ୍ୟରେ ବୀର ସନ୍ତାନରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ଅଗ୍ନା ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦୁଵୋ ଧିଯଂ ଜୁଜୋଷ ଧୀତିଭିଃ । ଭସନ୍ନୁ ଷ ପ୍ର ପୂର୍ଵ୍ଯ ଇଷଂ ଵୁରୀତାଵସେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ତୁମର କୃପା ଚାହେ, ସେ ଜଣେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ ପୁରୁଣା ଧନ-ସମ୍ପଦ ଉପଲବ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ, ଯାହା ତାଙ୍କର ସହାୟ ହେବ।
ଅଗ୍ନିରିଦ୍ଧି ପ୍ରଚେତା ଅଗ୍ନିର୍ଵେଧସ୍ତମ ଋଷିଃ । ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରମୀଳତେ ଯଜ୍ଞେଷୁ ମନୁଷୋ ଵିଶଃ
ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚୟ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ସବୁଠାରୁ କୁଶଳୀ ଓ ଦୃଷ୍ଟା; ମଣିଷମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ନାନା ହ୍ଯଗ୍ନେଽଵସେ ସ୍ପର୍ଧନ୍ତେ ରାଯୋ ଅର୍ଯଃ । ତୂର୍ଵନ୍ତୋ ଦସ୍ଯୁମାଯଵୋ ଵ୍ରତୈଃ ସୀକ୍ଷନ୍ତୋ ଅଵ୍ରତମ୍
ତୁମର ସହାୟତା ପାଇଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଏକାଉଁଠି ହୋଇ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରେ; ଯେମାନେ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟାୟୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିନେଇଥାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିରପ୍ସାମୃତୀଷହଂ ଵୀରଂ ଦଦାତି ସତ୍ପତିମ୍ । ଯସ୍ଯ ତ୍ରସନ୍ତି ଶଵସଃ ସଂଚକ୍ଷି ଶତ୍ରଵୋ ଭିଯା
ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତିବା, ଏକ ଶୂରବୀର ଓ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ଦେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ କାପିଯାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିର୍ହି ଵିଦ୍ମନା ନିଦୋ ଦେଵୋ ମର୍ତମୁରୁଷ୍ଯତି । ସହାଵା ଯସ୍ଯାଵୃତୋ ରଯିର୍ଵାଜେଷ୍ଵଵୃତଃ
ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦେବତାକୁ ମଣିଷଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦୂରେଇଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ସଂରକ୍ଷିତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ଅଚ୍ଛା ନୋ ମିତ୍ରମହୋ ଦେଵ ଦେଵାନଗ୍ନେ ଵୋଚଃ ସୁମତିଂ ରୋଦସ୍ଯୋଃ । ଵୀହି ସ୍ଵସ୍ତିଂ ସୁକ୍ଷିତିଂ ଦିଵୋ ନୄନ୍ଦ୍ଵିଷୋ ଅଂହାଂସି ଦୁରିତା ତରେମ ତା ତରେମ ତଵାଵସା ତରେମ
ହେ ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗୀ, ଆମ ପାଇଁ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର; ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ରୁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ଆଣ; ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଦ୍ୱେଷ, ଦୁଃଖ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁକୁ ତୁମ ସହାୟତାରେ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଇମମୂ ଷୁ ଵୋ ଅତିଥିମୁଷର୍ବୁଧଂ ଵିଶ୍ଵାସାଂ ଵିଶାଂ ପତିମୃଞ୍ଜସେ ଗିରା । ଵେତୀଦ୍ଦିଵୋ ଜନୁଷା କଚ୍ଚିଦା ଶୁଚିର୍ଜ୍ଯୋକ୍ଚିଦତ୍ତି ଗର୍ଭୋ ଯଦଚ୍ଯୁତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମେମାନେଙ୍କର ଏହି ଅତିଥି, ସଦା ଜାଗ୍ରତ ଓ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ସେ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ର ଉତ୍ପତ୍ତି ଜାଣନ୍ତି, ସେ ନିର୍ମଳ, ଯେତେବେଳେ ଆଧାର ଦୃଢ଼ ଥାଏ, ସେ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ମିତ୍ରଂ ନ ଯଂ ସୁଧିତଂ ଭୃଗଵୋ ଦଧୁର୍ଵନସ୍ପତାଵୀଡ୍ଯମୂର୍ଧ୍ଵଶୋଚିଷମ୍ । ସ ତ୍ଵଂ ସୁପ୍ରୀତୋ ଵୀତହଵ୍ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିର୍ମହଯସେ ଦିଵେଦିଵେ
ଭୃଗୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ର ସଦୃଶ ଭଲଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଜଙ୍ଗଲ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ସିଧା ଶିଖା ଉଠୁଥିବା; ଏପରି ଭାବରେ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ପଣ-ଗ୍ରାହକ, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରତିଦିନ ବଡ଼ ହେଉଛ।
ସ ତ୍ଵଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯାଵୃକୋ ଵୃଧୋ ଭୂରର୍ଯଃ ପରସ୍ଯାନ୍ତରସ୍ଯ ତରୁଷଃ । ରାଯଃ ସୂନୋ ସହସୋ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵା ଛର୍ଦିର୍ଯଚ୍ଛ ଵୀତହଵ୍ଯାଯ ସପ୍ରଥୋ ଭରଦ୍ଵାଜାଯ ସପ୍ରଥଃ
ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅପରାଜିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଅର୍ପଣକାରୀ ଓ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷା ଓ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
ଦ୍ଯୁତାନଂ ଵୋ ଅତିଥିଂ ସ୍ଵର୍ଣରମଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ମନୁଷଃ ସ୍ଵଧ୍ଵରମ୍ । ଵିପ୍ରଂ ନ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଵଚସଂ ସୁଵୃକ୍ତିଭିର୍ହଵ୍ଯଵାହମରତିଂ ଦେଵମୃଞ୍ଜସେ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅତିଥି, ଆଲୋକର ପ୍ରଭୁ, ମଣିଷମାନେଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ହୋତା, ନିପୁଣ; ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତ ସଦୃଶ, ମଧୁର କଥା ଓ ସୁନ୍ଦର ଶ୍ଲୋକରେ, ଅର୍ପଣ ଗ୍ରାହକ ଦେବତା, ଦାନଶୀଳ।
ପାଵକଯା ଯଶ୍ଚିତଯନ୍ତ୍ଯା କୃପା କ୍ଷାମନ୍ରୁରୁଚ ଉଷସୋ ନ ଭାନୁନା । ତୂର୍ଵନ୍ନ ଯାମନ୍ନେତଶସ୍ଯ ନୂ ରଣ ଆ ଯୋ ଘୃଣେ ନ ତତୃଷାଣୋ ଅଜରଃ
ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପେ, ସେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରକାଶ ଛାଡ଼େ, ଉଷା ଭଳି ଆଲୋକରେ; ସେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ କେବେ ଥକେନାହିଁ, ସଦା ଯୁବକ, ତାଙ୍କର ତେଜ କେବେ କମେନାହିଁ।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ଵଃ ସମିଧା ଦୁଵସ୍ଯତ ପ୍ରିଯମ୍ପ୍ରିଯଂ ଵୋ ଅତିଥିଂ ଗୃଣୀଷଣି । ଉପ ଵୋ ଗୀର୍ଭିରମୃତଂ ଵିଵାସତ ଦେଵୋ ଦେଵେଷୁ ଵନତେ ହି ଵାର୍ଯଂ ଦେଵୋ ଦେଵେଷୁ ଵନତେ ହି ନୋ ଦୁଵଃ
ସମିଧା ଦେଇ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରିୟ ଅତିଥି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି; ତୁମର ଶ୍ଲୋକରେ ଅମୃତଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର, କାରଣ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ଆମର କୃପା ଜିତନ୍ତି।